Popularne

Irprestan jest lekiem w postaci tabletek powlekanych. Działanie tego preparatu związane z rozszerzaniem naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Substancją czynną tego preparatu jest irbesartan należący do antagonistów receptora angiotensyny II (sartanów). Lek Irprestan jest wskazany do stosowania w leczeniu nadciśnienia tętniczego, a także w celu ochrony nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Irprestan to lek przeciwnadciśnieniowy dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 300 mg irbesartanu jako substancję czynną. Tabletki są białe, owalne i obustronnie wypukłe, o wymiarach 8,2 x 16 mm, z oznaczeniem „I” po jednej stronie i „300″ po drugiej stronie. Irbesartan należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II, które skutecznie obniżają ciśnienie tętnicze poprzez blokowanie działania angiotensyny II – substancji w organizmie, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych.
Lek Irprestan jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, służy do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów. Jest to najczęstsze wskazanie do stosowania tego leku. Po drugie, Irprestan jest stosowany w leczeniu choroby nerek u pacjentów dorosłych z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2. W tym przypadku lek działa jako część kompleksowego postępowania przeciwnadciśnieniowego, pomagając chronić nerki przed dalszym uszkodzeniem.
Irbesartan, substancja czynna leku Irprestan, działa poprzez blokowanie receptorów angiotensyny II typu AT1. Angiotensyna II to substancja wytwarzana w organizmie, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i w konsekwencji podwyższenie ciśnienia tętniczego. Blokując jej działanie, irbesartan powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Lek rozpoczyna działanie wyraźnie w ciągu pierwszych 1-2 tygodni stosowania, a maksymalny efekt obniżenia ciśnienia osiągany jest po 4-6 tygodniach regularnego przyjmowania. Działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny po przyjęciu dawki, co pozwala na wygodne stosowanie leku raz na dobę.
Zazwyczaj zalecana dawka początkowa i podtrzymująca to 150 mg raz na dobę. U pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli ciśnienia podczas podawania 150 mg, dawkę można zwiększyć do 300 mg raz na dobę. Dawka 300 mg stanowi maksymalną zalecaną dawkę dobową. Podczas rozpoczynania leczenia można rozważyć podanie mniejszej dawki 75 mg, zwłaszcza u pacjentów hemodializowanych i osób w podeszłym wieku, powyżej 75 lat.
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2 leczenie należy rozpoczynać od dawki 150 mg raz na dobę i stopniowo zwiększać dawkę do 300 mg raz na dobę, co stanowi zalecaną dawkę podtrzymującą w leczeniu współistniejącej choroby nerek.
Sposób przyjmowania: Tabletki należy połykać w całości, popijając wystarczającą ilością płynu, na przykład szklanką wody. Można je przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku, w zależności od preferencji. Ważne jest, aby przyjmować lek regularnie, o tej samej porze dnia.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Należy jednak rozważyć podanie mniejszej dawki początkowej (75 mg) u pacjentów poddawanych hemodializie.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby. Brak doświadczeń klinicznych u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.
Pacjenci w podeszłym wieku: Zazwyczaj nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, chociaż u pacjentów w wieku powyżej 75 lat należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki 75 mg.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku Irprestan jest zabronione. Nie można przyjmować tego leku w przypadku:
U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi w naczyniach, spowodowaną na przykład intensywnym leczeniem odwadniającym (lekami moczopędnymi), ograniczeniem podaży soli w diecie, biegunką lub wymiotami, może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza po podaniu pierwszej dawki. Przed rozpoczęciem stosowania Irprestanu należy wyrównać takie stany.
U pacjentów ze zwężeniem tętnic nerkowych istnieje zwiększone ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i wystąpienia niewydolności nerek podczas leczenia lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron, do których należy Irprestan.
W przypadku stosowania Irprestanu u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy krwi. Brak doświadczeń dotyczących stosowania irbesartanu u pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.
Podczas leczenia Irprestanem może wystąpić zwiększenie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, z białkomoczem spowodowanym chorobą nerek o podłożu cukrzycowym lub niewydolnością serca. Zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia potasu w surowicy krwi u pacjentów z grupy ryzyka.
Irprestan może wywoływać obniżenie poziomu cukru we krwi, szczególnie u pacjentów z cukrzycą. U pacjentów leczonych insuliną lub lekami przeciwcukrzycowymi należy rozważyć odpowiednie monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.
Nie należy rozpoczynać leczenia lekami z grupy antagonistów receptora angiotensyny II w czasie ciąży. Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien przepisać Ci inne leki przeciwnadciśnieniowe o ustalonym bezpieczeństwie stosowania w okresie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży podczas stosowania Irprestanu, należy odstawić lek tak szybko, jak jest to możliwe.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie Irprestanu. Lek ten był bezpiecznie stosowany z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak beta-adrenolityki, antagoniści wapnia o przedłużonym działaniu i tiazydowe leki moczopędne. Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych może spowodować zmniejszenie objętości krwi i ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego podczas rozpoczynania leczenia Irprestanem.
Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, preparatów uzupełniających potas, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków, które mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy, może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy i dlatego nie jest zalecane.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu i Irprestanu. Jeśli takie skojarzenie leków jest konieczne, zaleca się staranne kontrolowanie stężenia litu w surowicy.
W przypadku jednoczesnego podawania Irprestanu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Jednoczesne stosowanie tych leków może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek oraz może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z uprzednio istniejącymi zaburzeniami czynności nerek.
Irbesartan może zwiększać stężenie repaglinidu, leku przeciwcukrzycowego. Dlatego może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzicowych podczas jednoczesnego stosowania z Irprestanem.
Nie stwierdzono istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania irbesartanu i warfaryny. Farmakokinetyka digoksyny nie zmieniła się po podaniu irbesartanu.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, zwiększenie poziomu potasu oraz zaburzenia czynności nerek. Dlatego nie zaleca się takiego połączenia leków.
Jak każdy lek, Irprestan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W badaniach kontrolowanych placebo całkowita częstość występowania zdarzeń niepożądanych nie różniła się pomiędzy grupą otrzymującą irbesartan a grupą otrzymującą placebo. Częstość występowania działań niepożądanych nie była zależna od dawki, płci, wieku, rasy ani czasu trwania leczenia.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Doświadczenia u dorosłych pacjentów, narażonych na dawki do 900 mg na dobę przez 8 tygodni nie wykazały działania toksycznego. Do najbardziej prawdopodobnych objawów przedawkowania należą nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego i przyspieszenie akcji serca. Możliwe jest także wystąpienie zwolnienia akcji serca.
Co zrobić w przypadku przedawkowania? Pacjenta należy dokładnie obserwować i zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące. Sugerowane postępowanie obejmuje wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. W leczeniu przedawkowania może być przydatne podanie węgla aktywnego. Irbesartan nie jest usuwany z organizmu przez hemodializę. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania – lek można przechowywać w temperaturze pokojowej. Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Okres ważności leku wynosi 2 lata.
Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 300 mg irbesartanu.
Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki:
Substancje pomocnicze w otoczce:
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce powlekanej, to znaczy lek uznaje się za wolny od sodu.
Nie zaleca się stosowania leku Irprestan w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie Irprestanu jest zabronione w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien przepisać Ci inne leki przeciwnadciśnieniowe o ustalonym bezpieczeństwie stosowania w okresie ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży podczas przyjmowania Irprestanu, należy przerwać leczenie tak szybko, jak jest to możliwe.
Stosowanie leku Irprestan podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku, powodując pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie i zwiększenie poziomu potasu. W przypadku, gdy narażenie na lek miało miejsce od drugiego trymestru ciąży, zaleca się wykonanie badania ultrasonograficznego w celu skontrolowania czaszki i czynności nerek płodu.
Z powodu braku dostępnych informacji dotyczących stosowania Irprestanu podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania. Podczas karmienia piersią preferowane jest leczenie alternatywne z zastosowaniem leku o ustalonym profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza jeśli karmiony jest noworodek lub wcześniak.
Na podstawie właściwości farmakodynamicznych wydaje się mało prawdopodobne, żeby irbesartan wywierał wpływ na zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy jednak wziąć pod uwagę, że w czasie leczenia mogą wystąpić zawroty głowy i uczucie znużenia.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Irprestan, tabletki powlekane, 300 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Irprestan dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Irprestan stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Irprestan to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 300 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Irprestan jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Działanie obniżające ciśnienie tętnicze utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny po przyjęciu dawki, dlatego lek można stosować raz na dobę.
Nie należy samodzielnie przerywać leczenia. Po odstawieniu leku ciśnienie krwi stopniowo powraca do wartości początkowych. Decyzję o przerwaniu lub zmianie leczenia powinien podjąć lekarz.
Działanie obniżające ciśnienie tętnicze występuje wyraźnie w ciągu 1-2 tygodni od rozpoczęcia leczenia, a maksymalny efekt osiągany jest w ciągu 4-6 tygodni regularnego przyjmowania.
Kaszel może występować niezbyt często podczas stosowania Irprestanu (u maksymalnie 1 na 100 osób), ale jest znacznie rzadszy niż w przypadku inhibitorów ACE.
Tak, Irprestan może być bezpiecznie stosowany z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak beta-adrenolityki, antagoniści wapnia czy leki moczopędne. Decyzję o terapii skojarzonej zawsze podejmuje lekarz.

Nie daj się jesieni