Eferox

Eferox to syntetyczny hormon tarczycy zawierający lewotyroksynę sodową bezwodną w dawce 175 mikrogramów. Jest to lek dostępny wyłącznie na receptę, przeznaczony dla osób, których tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów lub wymaga specjalistycznego leczenia chorób tarczycy. Organizm nie jest w stanie odróżnić syntetycznej lewotyroksyny od hormonu produkowanego naturalnie przez tarczycę, dlatego lek ten skutecznie uzupełnia niedobory i przywraca prawidłową równowagę hormonalną.

Eferox jest przepisywany w różnych sytuacjach związanych z zaburzeniami czynności tarczycy:

• Niedoczynność tarczycy – zarówno wrodzona u niemowląt, jak i nabyta u dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Niedoczynność objawia się zmęczeniem, przyrostem masy ciała, problemami z pamięcią i ogólnym spowolnieniem.
• Zapobieganie nawrotom wola – po chirurgicznym usunięciu powiększonej tarczycy u osób z prawidłową jej czynnością.
• Łagodne wole – niezłośliwe powiększenie tarczycy u pacjentów z prawidłowym poziomem hormonów.
• Rak tarczycy – po operacyjnym usunięciu tarczycy lek hamuje wzrost guza i uzupełnia brakujący hormon.
• Terapia skojarzona w nadczynności tarczycy – po osiągnięciu prawidłowego stanu metabolicznego, lek stosuje się razem z lekami przeciwtarczycowymi.
• Test hamowania czynności tarczycy – jako narzędzie diagnostyczne w ocenie funkcjonowania tarczycy.

Lewotyroksyna zawarta w leku Eferox wywiera identyczne działanie jak naturalny hormon tarczycy. Po przyjęciu część leku przekształca się w liotyroninę (T3), głównie w wątrobie i nerkach. Następnie hormony przenikają do komórek organizmu, gdzie aktywują specjalne receptory odpowiedzialne za regulację:

• Procesów metabolicznych – przyśpieszają przemianę materii.
• Rozwoju i wzrostu – szczególnie ważne u dzieci.
• Poziomu cholesterolu – terapia zastępcza znacząco obniża podwyższony cholesterol spowodowany niedoczynnością tarczycy.

Działanie leku rozpoczyna się po trzech do pięciu dniach od rozpoczęcia przyjmowania. Pełne efekty terapeutyczne widoczne są po regularnym stosowaniu przez kilka tygodni.

Dawkowanie leku Eferox jest ściśle indywidualne i ustala je lekarz na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz stanu klinicznego pacjenta. Podane poniżej zalecenia są jedynie ogólnymi wytycznymi:

Dorośli z niedoczynnością tarczycy

Leczenie rozpoczyna się od małej dawki 25-50 mcg na dobę, którą stopniowo zwiększa się o 25-50 mcg co 2-4 tygodnie. Docelowa dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 100-200 mcg na dobę. U osób starszych, z chorobami serca lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy dawkę zwiększa się bardzo ostrożnie, zaczynając nawet od 12,5 mcg na dobę.

Dzieci i młodzież

U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa to 12,5-50 mcg na dobę, zwiększana stopniowo w odstępach 2-4 tygodni. Dawka podtrzymująca wynosi 100-150 mcg na metr kwadratowy powierzchni ciała na dobę.

Niemowlęta z wrodzoną niedoczynnością

U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, gdzie szybka substytucja jest kluczowa, zalecana dawka początkowa to 10-15 mcg na kilogram masy ciała na dobę przez pierwsze trzy miesiące życia. Następnie dawkę dostosowuje się indywidualnie.

Inne wskazania

• Zapobieganie nawrotom wola: 75-200 mcg/dobę.
• Łagodne wole: 75-200 mcg/dobę.
• Rak tarczycy: 150-300 mcg/dobę.
• Terapia skojarzona w nadczynności: 50-100 mcg/dobę.

Sposób przyjmowania

Tabletkę należy przyjmować rano, na czczo, pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody (np. pół szklanki). Dzięki temu lek wchłania się optymalnie. Tabletkę można podzielić wzdłuż linii podziału, jednak nie zaleca się jej kruszenia ani rozpuszczania w płynach, ponieważ może to prowadzić do niedokładnego dawkowania.

U niemowląt pełną dawkę dobową podaje się jednorazowo, co najmniej pół godziny przed pierwszym posiłkiem.

Czas trwania terapii zależy od przyczyny stosowania leku:

• Niedoczynność tarczycy i po usunięciu tarczycy – leczenie trwa przez całe życie.
• Wole i zapobieganie nawrotom – od kilku miesięcy do kilku lat, czasem przez całe życie.
• Łagodne wole – zazwyczaj od 6 miesięcy do 2 lat. Jeśli leczenie nie przynosi efektów, lekarz rozważa inne opcje terapeutyczne.

Eferox nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na lewotyroksynę lub którykolwiek składnik leku.
• Nieleczona nadczynność tarczycy lub tyreotoksykoza.
• Nieleczona niedoczynność kory nadnerczy lub przysadki.
• Ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego lub wszystkich warstw serca.
• Ciąża z jednoczesnym stosowaniem leków przeciwtarczycowych.

Nie stosuj hormonów tarczycy w celu redukcji masy ciała! U osób z prawidłową czynnością tarczycy lewotyroksyna nie powoduje utraty wagi, a większe dawki mogą prowadzić do poważnych, a nawet zagrażających życiu działań niepożądanych.

Przed rozpoczęciem leczenia poinformuj lekarza, jeśli:

• Masz choroby serca (dławica piersiowa, choroba wieńcowa, zaburzenia rytmu, niewydolność serca, nadciśnienie).
• Przeszedłeś niedawno zawał serca.
• Cierpisz na cukrzycę lub moczówkę prostą – może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych.
• Przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe – może być wymagana korekta dawki.
• Jesteś w okresie menopauzy – częstsze kontrole czynności tarczycy są konieczne, aby uniknąć osteoporozy.
• Masz padaczkę – podczas rozpoczynania leczenia rzadko mogą wystąpić napady.
• Cierpisz na choroby jelita cienkiego (celiakia, nietolerancja laktozy) – mogą one zaburzać wchłanianie leku.
• Masz zaburzenia czynności nadnerczy lub przysadki – konieczne jest odpowiednie leczenie przed rozpoczęciem stosowania lewotyroksyny.

Badania laboratoryjne

Podczas leczenia konieczne są regularne badania krwi w celu monitorowania stężenia hormonów tarczycy (TSH, T4, fT4) i dostosowania dawki. Jeśli przyjmujesz biotynę (witamina B7, B8, H) lub suplementy zawierające biotynę, poinformuj o tym lekarza przed wykonaniem badań, ponieważ może ona wpływać na ich wyniki.

Wiele leków może wpływać na działanie Eferoxu lub być pod wpływem lewotyroksyny. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych bez recepty, suplementach i ziołach.

Leki zmniejszające wchłanianie lewotyroksyny

Między przyjęciem Eferoxu a poniższymi lekami należy zachować odstęp co najmniej 4-5 godzin:

• Cholestyramina, kolestypol.
• Sole wapnia, glinu, magnezu, żelaza.
• Sulfoniany polistyrenu, sukralfat, lantan, sewelamer.
• Inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol), cymetydyna.
• Produkty sojowe i diety bogate w błonnik.
• Orlistat.

Leki wpływające na metabolizm lewotyroksyny

• Leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina, prymidon, barbiturany).
• Ziele dziurawca, sertralina, lit.
• Statyny (symwastatyna, lowastatyna).
• Ryfampicyna, imatynib, sunitynib.

Wpływ lewotyroksyny na inne leki

• Leki przeciwzakrzepowe (np. fenprokumon) – może być wymagane dostosowanie dawki.
• Leki przeciwcukrzycowe – lewotyroksyna może zwiększać stężenie cukru we krwi.

Przy prawidłowym dawkowaniu Eferox jest zazwyczaj dobrze tolerowany. Działania niepożądane mogą wystąpić, jeśli dawka jest zbyt duża i pojawią się objawy nadczynności tarczycy:

• Zwiększony apetyt, utrata masy ciała.
• Niepokój, trudności ze snem, drżenie, ból głowy.
• Kołatanie serca, nieregularny rytm serca, ból w klatce piersiowej.
• Biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha.
• Zwiększona potliwość, gorączka.
• Skurcze i osłabienie mięśni, ból stawów.
• Nieregularne miesiączki.
• Zmniejszenie gęstości kości (przy długotrwałym stosowaniu zbyt dużych dawek).

Mogą również wystąpić reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem.

Objawy przedawkowania mogą pojawić się kilka dni po zażyciu zbyt dużej dawki i obejmują:

• Tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej.
• Niepokój, bezsenność, drżenie.
• Nadmierna potliwość, gorączka.
• Wymioty, osłabienie mięśni.
• W ciężkich przypadkach – napady drgawkowe.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na zmniejszeniu dawki lub przerwaniu terapii, podaniu beta-adrenolityków, a w ciężkich przypadkach – plazmaferezji.

Tak, leczenie niedoczynności tarczycy należy kontynuować w ciąży. Lewotyroksyna przenika przez łożysko tylko w niewielkich ilościach i nie stanowi zagrożenia dla dziecka. Jednak nie wolno stosować Eferoxu w terapii skojarzonej z lekami przeciwtarczycowymi podczas ciąży.

Podczas karmienia piersią lek jest bezpieczny – tylko niewielkie ilości lewotyroksyny przenikają do mleka matki i nie wpływają na dziecko.

Eferox nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie ma szczególnych wymagań dotyczących warunków przechowywania. Nie stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Podmiot odpowiedzialny: Aristo Pharma
Dystrybutor w Polsce: Aristo Pharma Sp. z o.o.