Anzorin

Anzorin to lek przeciwpsychotyczny zawierający olanzapinę w dawce 15 mg. Preparat dostępny jest w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co oznacza, że szybko rozpuszczają się w ślinie i można je łatwo połknąć. Każda tabletka ma kolor żółty, kształt okrągły i jest wypukła po jednej stronie oraz płaska po drugiej.

Olanzapina należy do grupy leków psycholeptycznych, które działają na różne układy receptorowe w mózgu, wpływając na przekaźniki nerwowe takie jak serotonina, dopamina czy acetylocholina. Dzięki temu lek pomaga regulować procesy związane z myśleniem, emocjami i zachowaniem.

Anzorin jest przepisywany dorosłym pacjentom w kilku istotnych wskazaniach psychiatrycznych:

Schizofrenia

Lek jest skuteczny w leczeniu schizofrenii – zaburzenia psychicznego, które objawia się problemami z myśleniem, postrzeganiem rzeczywistości oraz emocjami. Anzorin pomaga łagodzić zarówno objawy pozytywne (takie jak omamy czy urojenia), jak i negatywne (obojętność emocjonalna, wycofanie społeczne). Jest również skuteczny w długoterminowym leczeniu podtrzymującym u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na terapię w początkowej fazie.

Epizody manii

Preparat jest wskazany w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii – stanów charakteryzujących się nadmiernym pobudzeniem, podwyższonym nastrojem, zmniejszonym zapotrzebowaniem na sen oraz nieracjonalnym zachowaniem.

Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej

U pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie olanzapiną podczas epizodu manii, Anzorin może być stosowany w celu zapobiegania kolejnym epizodom choroby afektywnej dwubiegunowej (zarówno manii, jak i depresji).

Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia oraz indywidualnej reakcji organizmu na leczenie. Zawsze należy stosować lek dokładnie tak, jak przepisał lekarz.

Dawki początkowe

• Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę.
• Epizody manii: Dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej z innymi lekami.
• Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: Zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę.

Dostosowanie dawki

W zależności od stanu klinicznego pacjenta, dawka dobowa może być ustalana w zakresie od 5 do 20 mg na dobę. Zwiększenie dawki powinno następować nie częściej niż co 24 godziny i tylko po ponownej ocenie stanu zdrowia przez lekarza.

Sposób przyjmowania

Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko rozpuści się w ślinie i będzie mogła być łatwo połknięta. Można również rozpuścić tabletkę bezpośrednio przed podaniem w pełnej szklance wody, soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na jego wchłanianie.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (65 lat i więcej): U tych pacjentów należy rozważyć mniejszą dawkę początkową wynoszącą 5 mg na dobę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: Również powinni rozpoczynać leczenie od mniejszej dawki 5 mg na dobę.

Osoby palące tytoń: Palenie może przyspieszać metabolizm olanzapiny, dlatego może być konieczne zwiększenie dawki leku.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Nadwrażliwość (alergia): Jeśli jesteś uczulony na olanzapinę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jaskra z wąskim kątem przesączania: Pacjenci ze stwierdzonym ryzykiem wystąpienia tego typu jaskry nie powinni przyjmować Anzorin.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:

Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem

Olanzapina nie jest wskazana w leczeniu pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem, ponieważ badania kliniczne wykazały zwiększoną śmiertelność oraz większe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (takich jak udar) u osób starszych przyjmujących ten lek.

Choroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania Anzorin u pacjentów z chorobą Parkinsona, ponieważ może to prowadzić do nasilenia objawów parkinsonizmu oraz występowania omamów.

Hiperglikemia i cukrzyca

Podczas leczenia może wystąpić zwiększenie poziomu cukru we krwi, a w niektórych przypadkach rozwój lub nasilenie cukrzycy. Należy regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi, szczególnie u pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej wystąpienia. Objawy hiperglikemii to: nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, zwiększony apetyt i osłabienie.

Zwiększenie masy ciała

Leczenie olanzapiną może prowadzić do istotnego zwiększenia masy ciała. Należy regularnie kontrolować masę ciała – przed rozpoczęciem leczenia, po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie raz na kwartał.

Zmiany stężenia lipidów

Olanzapina może wpływać na poziom cholesterolu i triglicerydów we krwi. Zaleca się regularne badanie stężenia lipidów, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami przemiany tłuszczów.

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Jest to rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłanie związane ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych. Objawy obejmują: bardzo wysoką gorączkę, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz niestabilność układu autonomicznego. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Inne ważne informacje

Należy zachować ostrożność u pacjentów z:

• Napadami drgawek w wywiadzie.
• Zaburzeniami czynności wątroby.
• Małą liczbą białych krwinek lub granulocytów obojętnochłonnych.
• Przerostem gruczołu krokowego lub niedrożnością porażenną jelit.

Anzorin może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki wpływające na metabolizm olanzapiny

Fluvoksamina (lek przeciwdepresyjny) oraz cyprofloksacyna (antybiotyk) mogą hamować metabolizm olanzapiny, co prowadzi do zwiększenia jej stężenia we krwi. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki Anzorin.

Karbamazepina (lek przeciwpadaczkowy) oraz palenie tytoniu mogą przyspieszać metabolizm olanzapiny, co może wymagać zwiększenia dawki leku.

Węgiel aktywowany

Zmniejsza wchłanianie olanzapiny, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po przyjęciu Anzorin.

Alkohol i leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy

Należy unikać spożywania alkoholu oraz zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ mogą one nasilać działanie uspokajające olanzapiny.

Leki wydłużające odstęp QTc

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków, które mogą wpływać na rytm serca (wydłużać odstęp QTc), szczególnie u osób starszych lub z chorobami serca.

Ciąża: Doświadczenie dotyczące stosowania olanzapiny u kobiet w ciąży jest ograniczone. Lek powinien być stosowany tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Należy poinformować lekarza o planowanej lub istniejącej ciąży.

Noworodki, które były narażone na olanzapinę w trzecim trymestrze ciąży, mogą wykazywać objawy odstawienia leku, takie jak pobudzenie, drżenie, senność czy zaburzenia oddychania. Dlatego noworodki powinny być monitorowane.

Karmienie piersią: Olanzapina przenika do mleka matki. Pacjentkom należy odradzać karmienie piersią podczas przyjmowania Anzorin.

Anzorin może powodować senność i zawroty głowy. Jeśli wystąpią u Ciebie takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, dopóki nie poczujesz się lepiej. Zachowaj szczególną ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji i sprawności psychofizycznej.

Jak każdy lek, Anzorin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Zwiększenie masy ciała.
• Senność.
• Zwiększenie liczby eozynofili (rodzaj białych krwinek).
• Zwiększenie stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów we krwi.

Często (u 1 do 10 osób na 100)

• Zawroty głowy.
• Zwiększony apetyt.
• Objawy parkinsonizmu (drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchów).
• Akatyzja (uczucie wewnętrznego niepokoju, potrzeba ciągłego ruchu).
• Zaparcia, suchość w jamie ustnej.
• Zmęczenie, osłabienie.
• Obrzęki.
• Niedociśnienie ortostatyczne (nagły spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała).

Niezbyt często (u 1 do 10 osób na 1000)

• Nadwrażliwość na światło.
• Wydłużenie odstępu QTc (zaburzenie rytmu serca).
• Zakrzep z zatorami (zakrzepica żył).
• Zapalenie trzustki.

Rzadko (u 1 do 10 osób na 10 000)

• Napady drgawek.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny.
• Zapalenie wątroby.
• Priapizm (bolesny, długotrwały wzwód).
• Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych.

Bardzo rzadko lub częstość nieznana

• Nagła śmierć sercowa.
• Częstoskurcz komorowy lub migotanie komór.
• Polekowa reakcja z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak: przyspieszone bicie serca, pobudzenie, agresywność, zaburzenia mowy, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości aż do śpiączki, drgawki, depresja oddechowa czy zaburzenia rytmu serca.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Nie ma specyficznej odtrutki na olanzapinę – leczenie jest objawowe i wspierające.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 15 mg olanzapiny.

Substancje pomocnicze: Celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, skrobia żelowana (kukurydziana), krospowidon, sodu laurylosiarczan, aspartam (źródło fenyloalaniny – ważne dla osób z fenyloketonurią), guma guar, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Każda tabletka 15 mg zawiera 4,5 mg aspartamu. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, co oznacza, że jest „wolny od sodu”.

Anzorin dostępny jest w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium z perforacją dla pojedynczych dawek. Opakowania mogą zawierać 28, 30, 56 lub 98 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.