Popularne

Zopridoxin to lek w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Stosuje się go w psychiatrii w leczeniu objawów schizofrenii, do których należą np. nadmierna podejrzliwość i związany z nią lęk oraz depresja, a także omamy słuchowe i wzrokowe. Pomaga również w stanach maniakalnych związanych z nadmiernym podnieceniem czy euforią. Substancją czynną tego leku jest olanzapina w dawce 15 mg.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Zopridoxin to lek w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierający 15 mg olanzapiny jako substancji czynnej. Jest to nowoczesny lek przeciwpsychotyczny, który wyróżnia się wygodną formą podania – tabletka szybko rozpada się w jamie ustnej, co ułatwia przyjmowanie leku osobom mającym trudności z połykaniem tradycyjnych tabletek. Produkt dostępny jest wyłącznie na receptę i wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego podczas stosowania.
Lek Zopridoxin jest przeznaczony do leczenia schizofrenii u osób dorosłych. Skutecznie pomaga kontrolować objawy tej choroby zarówno w fazie ostrej, jak i w długotrwałym leczeniu podtrzymującym u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na początkową terapię.
Ponadto, Zopridoxin znajduje zastosowanie w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. U pacjentów, u których uzyskano dobrą odpowiedź na leczenie podczas epizodu manii, lek może być również stosowany w celu zapobiegania nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej, pomagając utrzymać stabilność emocjonalną i zapobiegając kolejnym epizodom choroby.
Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 15 mg olanzapiny – substancji czynnej odpowiedzialnej za działanie lecznicze produktu.
Ważne substancje pomocnicze to między innymi laktoza jednowodna (282,56 mg) oraz aspartam (3,75 mg). Obecność tych składników ma szczególne znaczenie dla niektórych pacjentów – osoby z nietolerancją laktozy lub fenyloketonurią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.
Tabletka ma żółty do bladożółtego kolor, okrągły kształt i średnicę około 10,4 mm, z wytłoczonym oznakowaniem “15” po jednej stronie.
Dawkowanie leku Zopridoxin jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od choroby i stanu pacjenta.
W leczeniu schizofrenii zalecana dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi na leczenie i stanu klinicznego, lekarz może dostosować dawkę w zakresie od 5 do 20 mg na dobę. Zwiększenie dawki powinno następować nie częściej niż co 24 godziny i zawsze po ponownej ocenie stanu pacjenta.
W leczeniu epizodów manii dawka początkowa wynosi 15 mg raz na dobę, gdy lek stosowany jest samodzielnie, lub 10 mg na dobę, gdy jest łączony z innymi lekami. Podobnie jak w przypadku schizofrenii, dawka może być później dostosowywana w zakresie od 5 do 20 mg na dobę.
Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. U pacjentów, którzy otrzymywali olanzapinę w leczeniu epizodu manii, należy kontynuować leczenie tą samą dawką.
Tabletkę należy umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko ulega rozproszeniu w ślinie i można ją łatwo połknąć. Ze względu na delikatną strukturę tabletki, należy ją zażywać bezpośrednio po otwarciu blistra. Alternatywnie, bezpośrednio przed podaniem można rozpuścić tabletkę w pełnej szklance wody, soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na jego wchłanianie.
Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w wieku 65 lat i powyżej lekarz może rozważyć mniejszą dawkę początkową wynoszącą 5 mg na dobę.
Pacjenci z chorobami nerek lub wątroby: U tych osób również może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg).
Osoby palące: Palenie tytoniu może wpływać na metabolizm olanzapiny, dlatego u osób palących może być konieczne dostosowanie dawki.
Leku nie wolno stosować, jeśli pacjent:
Nie zaleca się stosowania Zopridoxin u pacjentów z objawami psychozy lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. W badaniach klinicznych u osób w podeszłym wieku z otępieniem odnotowano zwiększoną śmiertelność oraz większe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (takich jak udar) u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu z tymi otrzymującymi placebo.
Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z chorobą Parkinsona, ponieważ może dojść do nasilenia objawów parkinsonizmu i wystąpienia omamów.
Podczas leczenia mogą wystąpić podwyższone stężenia glukozy we krwi lub rozwinąć się cukrzyca. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani pod kątem objawów hiperglikemii, takich jak nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, zwiększony apetyt i osłabienie. Szczególnie ważne jest monitorowanie u osób z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju.
Podczas stosowania olanzapiny często obserwuje się zwiększenie masy ciała. Należy regularnie kontrolować masę ciała – przed rozpoczęciem leczenia, po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie raz na kwartał.
Lek może wpływać na poziom tłuszczów we krwi (cholesterol, triglicerydy). U pacjentów z zaburzeniami przemiany lipidów lub czynnikami ryzyka takich zaburzeń konieczne jest regularne monitorowanie stężenia lipidów.
Jest to rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu stan, którego objawami są: bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz niestabilność układu autonomicznego. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i przerwać stosowanie leku.
Ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, napadami drgawek w wywiadzie, chorobami wątroby, przerostem gruczołu krokowego oraz u osób przyjmujących inne leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy lub alkohol.
Zopridoxin może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub bezpieczeństwo stosowania.
Karbamazepina i palenie tytoniu mogą przyspieszać metabolizm olanzapiny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi i może wymagać zwiększenia dawki.
Fluwoksamina i cyprofloksacyna (inhibitory enzymu CYP1A2) mogą znacząco zwiększać stężenie olanzapiny we krwi. W przypadku równoczesnego stosowania tych leków może być konieczne zmniejszenie dawki olanzapiny.
Węgiel aktywny zmniejsza wchłanianie olanzapiny, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub 2 godziny po olanzapinie.
Olanzapina może wykazywać antagonistyczne działanie wobec leków stosowanych w chorobie Parkinsona (agonistów dopaminy).
Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu lub stosowaniu innych leków hamujących aktywność ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może to nasilać działanie uspokajające.
Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące stosowania olanzapiny u kobiet w ciąży, lek powinien być stosowany w tym okresie jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Kobiety powinny poinformować lekarza o planowanej lub istniejącej ciąży.
U noworodków matek przyjmujących leki przeciwpsychotyczne w trzecim trymestrze ciąży może wystąpić ryzyko działań niepożądanych, w tym objawów odstawiennych. Dlatego stan noworodków powinien być starannie kontrolowany po urodzeniu.
Olanzapina przenika do mleka kobiecego. Kobietom przyjmującym Zopridoxin zaleca się zaprzestanie karmienia piersią ze względu na możliwą ekspozycję niemowlęcia na lek.
Jak każdy lek, Zopridoxin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, szczególnie wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, problemy z oddychaniem lub objawy zakrzepicy (ból, obrzęk nogi, duszność), należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, zaburzenia mowy, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości – od sedacji do śpiączki. W poważnych przypadkach mogą wystąpić: drgawki, depresja oddechowa, zaburzenia rytmu serca, a nawet zatrzymanie krążenia i oddychania.
Nie istnieje swoista odtrutka przeciwko olanzapinie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Leczenie polega na podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych i leczeniu objawowym.
Zopridoxin dostępny jest w blistrach aluminium/aluminium/papier zawierających łącznie 28 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o mocy 15 mg.
Zopridoxin to lek wydawany wyłącznie na receptę, który wymaga regularnego nadzoru lekarskiego. Pacjenci nie powinni samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. W przypadku planowanego zakończenia terapii, lekarz może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki.
Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn, ponieważ olanzapina może wywoływać senność i zawroty głowy.
Wszelkie wątpliwości dotyczące stosowania leku należy konsultować z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się ich zgłaszanie do odpowiednich instytucji monitorujących bezpieczeństwo leków.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Zopridoxin, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 15 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Zopridoxin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Zopridoxin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Zopridoxin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 15 mg |
| Postać | tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej |
| Producent | Producentem Zopridoxin jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Zopridoxin są Anzorin, Olanzapina Mylan, Olanzapine Bluefish, Olanzapine Lekam, Olazax Disperzi i Zolaxa Rapid |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Poprawa stanu klinicznego może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach stosowania leku. W tym czasie pacjent powinien być dokładnie monitorowany przez lekarza.
Tak, zwiększenie masy ciała jest bardzo częstym działaniem niepożądanym podczas stosowania olanzapiny. Należy regularnie kontrolować masę ciała i konsultować się z lekarzem w przypadku znaczącego przyrostu.
Nie należy samodzielnie przerywać leczenia. W przypadku nagłego przerwania mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty. Lekarz może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki.
Tak, lek może powodować zwiększenie stężenia glukozy we krwi lub rozwój cukrzycy. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani, szczególnie osoby z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju.
Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ lek może wywoływać senność i zawroty głowy. Decyzję o prowadzeniu pojazdów należy podjąć po konsultacji z lekarzem i ocenie indywidualnej reakcji na lek.
Lek powinien być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad ryzykiem dla płodu. Kobiety planujące ciążę lub będące w ciąży powinny skonsultować się z lekarzem.

Nie daj się jesieni