Popularne

Wybierz wariant produktu
Siofor 850 jako substancję czynną zawiera metforminę, należącą do grupy leków zwanych biguanidami. Lek ten pomaga obniżyć stężenie glukozy we krwi. Siofor 850 stosowany jest w leczeniu cukrzycy typu 2., a także w jej zapobieganiu u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym. Preparat jest wydawany z przepisu lekarza.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Siofor 850 to lek dostępny na receptę, który zawiera w swoim składzie metforminę – substancję czynną o udokumentowanym działaniu przeciwcukrzycowym. Jedna tabletka powlekana zawiera 850 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 662,9 mg czystej metforminy. Preparat występuje w postaci białych, podłużnych tabletek powlekanych z linią podziału po obu stronach, która ułatwia rozkruszenie tabletki i jej łatwiejsze połknięcie.
Lek Siofor 850 jest przeznaczony przede wszystkim do leczenia cukrzycy typu 2, szczególnie u osób z nadwagą, gdy prawidłowa dieta i aktywność fizyczna nie wystarczają do odpowiedniej kontroli poziomu cukru we krwi. Preparat pomaga obniżyć i utrzymać prawidłowe stężenie glukozy w organizmie.
U dorosłych pacjentów Siofor 850 może być stosowany samodzielnie (w monoterapii) lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym z insuliną. U dzieci powyżej 10 roku życia i młodzieży z cukrzycą typu 2 lek również może być używany w monoterapii lub razem z insuliną.
Ważnym zastosowaniem preparatu jest również zapobieganie cukrzycy typu 2 u osób ze stanem przedcukrzycowym – czyli u pacjentów, u których poziom cukru we krwi jest podwyższony, ale jeszcze nie osiągnął wartości charakterystycznych dla pełnoobjawowej cukrzycy.
Badania kliniczne wykazały, że u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą, którzy byli leczeni metforminą jako lekiem pierwszego rzutu po nieskuteczności samej diety, nastąpiło istotne zmniejszenie ryzyka powikłań związanych z cukrzycą.
Metformina, substancja czynna leku Siofor 850, działa w organizmie na kilka sposobów:
Ważną zaletą metforminy jest to, że nie pobudza wydzielania insuliny, dzięki czemu przy stosowaniu jej samodzielnie nie powoduje hipoglikemii – czyli niebezpiecznego spadku poziomu cukru we krwi. Dodatkowo metformina korzystnie wpływa na gospodarkę tłuszczową w organizmie – zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL (tzw. złego cholesterolu) oraz triglicerydów. Preparat może również pomóc w stabilizacji lub niewielkim zmniejszeniu masy ciała.
Dawkowanie leku Siofor 850 jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań poziomu cukru we krwi oraz stanu zdrowia pacjenta.
Dawka początkowa zazwyczaj wynosi 850 mg metforminy dwa lub trzy razy na dobę, przyjmowane w czasie posiłku lub bezpośrednio po nim. Po upływie 10–15 dni lekarz może dostosować dawkę na podstawie pomiarów stężenia glukozy we krwi. Powolne zwiększanie dawki poprawia tolerancję leku ze strony układu pokarmowego. Maksymalna zalecana dawka to 3000 mg metforminy na dobę, podzielona na trzy dawki.
Jeśli lek jest stosowany w skojarzeniu z insuliną, metformina jest podawana w standardowej dawce początkowej (850 mg 2–3 razy na dobę), a dawka insuliny jest dostosowywana indywidualnie na podstawie pomiarów poziomu cukru.
U pacjentów w podeszłym wieku dawkę należy dostosować na podstawie czynności nerek, ponieważ wraz z wiekiem wzrasta ryzyko zaburzeń ich pracy. Wymagane są regularne badania kontrolne funkcji nerek.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie (co najmniej raz w roku, a u osób starszych częściej) należy ocenić filtrację kłębuszkową (GFR). W zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek, dawka leku musi być odpowiednio zmniejszona lub lek całkowicie odstawiony:
Zazwyczaj dawka początkowa wynosi 850 mg metforminy raz na dobę, podawana w czasie posiłku lub po nim. Po 10–15 dniach lekarz dostosuje dawkę na podstawie pomiarów glukozy. Maksymalna zalecana dawka u dzieci to 2000 mg na dobę, podzielona na 2 lub 3 dawki.
Zalecana dawka początkowa to 850 mg metforminy raz na dobę w czasie posiłku lub po nim. Zazwyczaj stosowana dawka w tej grupie pacjentów to 850 mg dwa razy na dobę. Lekarz regularnie ocenia, czy leczenie powinno być kontynuowane, na podstawie poziomu glikemii oraz innych czynników ryzyka.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie preparatu Siofor 850 jest bezwzględnie zabronione:
Kwasica mleczanowa to bardzo rzadkie, ale bardzo groźne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić podczas leczenia metforminą, zwłaszcza gdy dojdzie do nagłego pogorszenia czynności nerek, poważnych chorób układu krążenia lub oddechowego, lub sepsy. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, osłabienie, obniżenie temperatury ciała, a w ciężkich przypadkach – śpiączkę. W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast odstawić lek i zgłosić się do lekarza.
Ryzyko kwasicy mleczanowej zwiększają: odwodnienie (np. w wyniku ciężkiej biegunki lub wymiotów, gorączki), nadmierne spożycie alkoholu, niewydolność wątroby, źle kontrolowana cukrzyca, długotrwałe głodzenie oraz jednoczesne stosowanie niektórych innych leków.
Ponieważ metformina jest wydalana przez nerki, przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie (co najmniej raz w roku, a u osób starszych częściej – co 3–6 miesięcy) konieczne jest badanie czynności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować przy rozpoczynaniu leczenia lekami, które mogą wpłynąć na pracę nerek, takimi jak leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne czy niesteroidowe leki przeciwzapalne.
Jeśli planowane jest badanie z użyciem środków kontrastowych zawierających jod (np. tomografia komputerowa, angiografia), należy przerwać stosowanie metforminy przed badaniem lub w jego trakcie i nie wznawiać go przez co najmniej 48 godzin po badaniu. Wznowienie leczenia jest możliwe dopiero po ponownej ocenie czynności nerek i potwierdzeniu, że jest ona stabilna.
Stosowanie metforminy musi być przerwane bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie można wznowić nie wcześniej niż 48 godzin po zabiegu, po wznowieniu odżywiania doustnego i po potwierdzeniu stabilnej czynności nerek.
Podczas leczenia preparatem Siofor 850 konieczne jest przestrzeganie diety zapewniającej prawidłowy rozkład spożycia węglowodanów w ciągu dnia oraz podejmowanie regularnej aktywności fizycznej. Pacjenci z nadwagą powinni stosować dietę z ograniczeniem kalorii.
Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do obniżenia poziomu witaminy B12 w surowicy. Ryzyko to zwiększa się wraz z dawką leku i czasem trwania leczenia. W przypadku podejrzenia niedoboru witaminy B12 (np. niedokrwistość, neuropatia) konieczne jest monitorowanie jej poziomu i ewentualne zastosowanie suplementacji.
Przed rozpoczęciem leczenia u dziecka należy potwierdzić diagnozę cukrzycy typu 2. U dzieci leczonych metforminą zaleca się wnikliwą obserwację wzrostu i dojrzewania, szczególnie u dzieci przed okresem dojrzewania. Dane dotyczące stosowania leku u dzieci w wieku 10–12 lat są ograniczone, dlatego zaleca się szczególną ostrożność w tej grupie wiekowej.
Spożywanie alkoholu podczas leczenia metforminą zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u osób niedożywionych lub z zaburzeniami czynności wątroby. Należy unikać picia alkoholu oraz przyjmowania leków zawierających alkohol.
Niektóre leki mogą niekorzystnie wpływać na pracę nerek, zwiększając ryzyko kwasicy mleczanowej. Do tej grupy należą m.in. niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz leki moczopędne (zwłaszcza pętlowe). Podczas ich stosowania konieczne jest dokładne monitorowanie czynności nerek.
Glikokortykosteroidy (kortykosteroidy) i sympatykomimetyki mogą podwyższać poziom cukru we krwi. Podczas ich stosowania może być konieczne częstsze badanie glikemii oraz dostosowanie dawki metforminy.
Niektóre leki mogą wpływać na stężenie metforminy w organizmie poprzez oddziaływanie na jej transport i wydalanie przez nerki. Do takich leków należą m.in. werapamil, cymetydyna, ranolazyna, trimetoprim. Podczas ich stosowania może być konieczne dostosowanie dawki metforminy.
Niekontrolowana cukrzyca w czasie ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych oraz większą śmiertelnością okołoporodową. Gdy pacjentka planuje ciążę oraz w czasie ciąży, zaleca się stosowanie insuliny zamiast metforminy w celu utrzymania stężenia glukozy na poziomie jak najbliższym wartościom prawidłowym. Taki sposób postępowania pomaga zmniejszyć ryzyko wystąpienia wad u płodu.
Metformina przenika do mleka kobiecego. Ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku u noworodków i niemowląt karmionych piersią, nie zaleca się karmienia piersią w czasie leczenia metforminą. Decyzję o przerwaniu karmienia należy podjąć po rozważeniu korzyści dla dziecka oraz potencjalnego ryzyka.
Jak każdy lek, Siofor 850 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem. W razie wystąpienia ciężkich objawów, takich jak duszność, ból brzucha, silne osłabienie czy obniżenie temperatury ciała, natychmiast zgłoś się do szpitala.
Przy przyjęciu bardzo dużych dawek metforminy (nawet do 85 g) nie obserwowano hipoglikemii, jednak może wystąpić kwasica mleczanowa. Przedawkowanie metforminy lub współistniejące czynniki ryzyka mogą doprowadzić do kwasicy mleczanowej, która jest stanem zagrożenia życia i wymaga natychmiastowego leczenia w warunkach szpitalnych. Najskuteczniejszą metodą usunięcia mleczanów i metforminy z organizmu jest hemodializa.
Lek Siofor 850 należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 3 lata.
Siofor 850 dostępny jest w blistrach zawierających 15, 30, 60, 90 lub 120 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Siofor 850 to skuteczny lek na receptę stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz w zapobieganiu cukrzycy u osób ze stanem przedcukrzycowym. Działa poprzez obniżenie produkcji glukozy w wątrobie, poprawę wrażliwości na insulinę oraz spowolnienie wchłaniania cukru z jelit. Lek może być stosowany samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Kluczowe dla bezpieczeństwa i skuteczności leczenia jest regularne monitorowanie czynności nerek, przestrzeganie diety oraz aktywność fizyczna. Zawsze stosuj lek zgodnie z zaleceniami lekarza i regularnie wykonuj badania kontrolne.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Siofor 850, tabletki powlekane, 850 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Siofor 850 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Siofor 850 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Siofor 850 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 850 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Siofor 850 jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Siofor 850 są Avamina, Etform 850, Formetic, Glucophage 850 mg, Metcrean, Metformax 850 i Metformin Bluefish |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Po podaniu doustnym metformina osiąga maksymalne stężenie we krwi po około 2,5 godziny. Jednak pełny efekt terapeutyczny – czyli stabilizacja poziomu cukru we krwi – rozwija się stopniowo w ciągu kilku dni do tygodni regularnego stosowania leku. Stabilne stężenie leku w organizmie osiągane jest w ciągu 24–48 godzin.
Metformina stosowana samodzielnie nie powoduje hipoglikemii, czyli niebezpiecznego spadku poziomu cukru we krwi, ponieważ nie pobudza wydzielania insuliny. Ryzyko hipoglikemii pojawia się natomiast, gdy Siofor 850 jest stosowany w skojarzeniu z insuliną lub innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika czy meglitynidy.
Nie, należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia Sioforem 850. Alkohol zwiększa ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej – rzadkiego, ale bardzo poważnego powikłania metabolicznego. Szczególnie niebezpieczne jest picie alkoholu u osób niedożywionych lub z zaburzeniami czynności wątroby.
Przyjmowanie Sioforu 850 w czasie posiłku lub bezpośrednio po nim znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, biegunka czy ból brzucha. Pokarm nieco spowalnia i zmniejsza wchłanianie metforminy, co poprawia tolerancję leku przez organizm.
Metformina może przyczynić się do stabilizacji lub niewielkiego zmniejszenia masy ciała u osób z cukrzycą typu 2 i nadwagą. Nie jest to jednak lek odchudzający – jego głównym zadaniem jest kontrola poziomu cukru we krwi. Utrata masy ciała podczas leczenia jest efektem ubocznym wynikającym z poprawy gospodarki węglowodanowej i stosowania diety oraz aktywności fizycznej, które są niezbędnymi elementami terapii.
Stosowanie Sioforu 850 należy przerwać bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie można wznowić nie wcześniej niż 48 godzin po zabiegu, po wznowieniu odżywiania doustnego oraz po potwierdzeniu przez lekarza, że czynność nerek jest stabilna.
Stosowanie Sioforu 850 zależy od stopnia zaburzenia czynności nerek. Przy łagodnych zaburzeniach (GFR 60–89 ml/min) lek można stosować, ale może być konieczne zmniejszenie dawki. Przy umiarkowanych zaburzeniach (GFR 45–59 ml/min) maksymalna dawka wynosi 2000 mg na dobę, a przy GFR 30–44 ml/min – 1000 mg na dobę. Przy ciężkiej niewydolności nerek (GFR poniżej 30 ml/min) stosowanie metforminy jest bezwzględnie przeciwwskazane.
Podczas leczenia Sioforem 850 konieczne jest regularne monitorowanie czynności nerek poprzez oznaczanie GFR – co najmniej raz w roku u osób z prawidłową czynnością nerek, a częściej (co 3–6 miesięcy) u osób starszych lub z podwyższonym ryzykiem pogorszenia czynności nerek. Należy również regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi oraz wykonywać rutynowe badania laboratoryjne związane z kontrolą cukrzycy. Okresowo może być konieczne sprawdzenie poziomu witaminy B12.

Nie daj się jesieni