Popularne

Lorabex to roztwór do wstrzykiwań zawierający lorazepam w dawce 2 mg/ml. Należy do grupy leków zwanych benzodiazepinami, pomaga łagodzić niepokój i napięcie mięśniowe. Stosuje się go u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia jako przygotowanie (tzw. premedykację) przed zabiegami medycznymi oraz w napadach ostrego lęku, manii, a także w stanie padaczkowym (tu również u dzieci od 1. miesiąca życia). Jego działanie pojawia się stosunkowo szybko i pozwala na wyciszenie oraz złagodzenie objawów niepokoju.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Lorabex to produkt leczniczy zawierający lorazepam w stężeniu 2 mg w każdym mililitrze roztworu. Jest to lek z grupy benzodiazepin, który działa uspokajająco, przeciwlękowo i przeciwdrgawkowo. Produkt jest dostępny wyłącznie na receptę i podawany przez personel medyczny w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych pod nadzorem lekarza.
Lorabex jest przepisywany w kilku konkretnych sytuacjach medycznych, zarówno u dorosłych, jak i młodzieży powyżej 12 roku życia oraz u dzieci w przypadku stanów padaczkowych:
Lek stosuje się jako przygotowanie przed zabiegami, takimi jak operacje chirurgiczne, zabiegi stomatologiczne czy różne badania diagnostyczne wymagające inwazyjnych procedur. Może to obejmować bronchoskopię (badanie oskrzeli), arteriografię (badanie naczyń krwionośnych) czy endoskopię (badanie wnętrza ciała za pomocą specjalnej kamery).
Produkt jest skuteczny w nagłych stanach lękowych, gdy pacjent doświadcza intensywnego niepokoju lub lęku. Pomaga również w kontrolowaniu ostrego pobudzenia psychoruchowego oraz w stanach ostrej manii, czyli okresów nadmiernej aktywności, podwyższonego nastroju i energii.
Lorabex odgrywa ważną rolę w kontrolowaniu stanu padaczkowego – niebezpiecznej sytuacji, w której napady padaczkowe następują jeden po drugim lub trwają bardzo długo. W tym wskazaniu lek można stosować u pacjentów w każdym wieku, włączając niemowlęta od pierwszego miesiąca życia.
Każda ampułka zawiera 2 mg lorazepamu w 1 ml roztworu. Oprócz substancji czynnej produkt zawiera substancje pomocnicze, które zapewniają odpowiednią postać i stabilność leku:
Roztwór jest przejrzysty, bezbarwny lub prawie bezbarwny.
Lorabex jest podawany w formie wstrzyknięcia – może to być podanie dożylne (bezpośrednio do żyły) lub domięśniowe (do mięśnia). Preferowaną metodą jest podanie dożylne, ponieważ działa szybciej.
Przed podaniem lek należy odpowiednio przygotować. W przypadku podania domięśniowego można go rozcieńczyć w stosunku jeden do jednego roztworem soli fizjologicznej, glukozy lub wodą do wstrzykiwań. Przy podaniu dożylnym rozcieńczenie jest obowiązkowe – zawsze należy wymieszać lek z równą objętością jednego z wymienionych rozcieńczalników.
Przed zabiegami dorośli otrzymują zwykle 0,05 mg na kilogram masy ciała (około 3,5 mg przy wadze 70 kg). Jeśli lek jest podawany dożylnie, robi się to 30-45 minut przed operacją. Działanie uspokajające pojawia się po 5-10 minutach, a maksymalna utrata świadomości następuje po 30-45 minutach. Przy podaniu domięśniowym wstrzyknięcie wykonuje się 1-1,5 godziny przed zabiegiem.
W ostrych stanach lękowych dorośli otrzymują 0,025-0,03 mg na kilogram masy ciała (1,75-2,1 mg przy wadze 70 kg), a dawkę można powtarzać co 6 godzin.
W stanie padaczkowym dorośli otrzymują 4 mg dożylnie. U dzieci i młodzieży od pierwszego miesiąca życia dawka wynosi 0,1 mg na kilogram masy ciała, maksymalnie 4 mg na raz. Jeśli napady nie ustępują w ciągu 10-15 minut, można powtórzyć dawkę, ale nie więcej niż dwa razy.
Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie Lorabexu jest bezwzględnie zabronione:
Produkt nie jest zalecany do leczenia ambulatoryjnego, chyba że pacjentowi towarzyszy opiekun.
Lorabex, podobnie jak inne benzodiazepiny, może prowadzić do spowolnienia lub zatrzymania oddechu, co w skrajnych przypadkach może być śmiertelne. Z tego powodu pacjenci powinni pozostać pod obserwacją lekarską przez co najmniej osiem godzin po podaniu leku, najlepiej przez całą noc.
Zgłaszano ciężkie reakcje alergiczne po podaniu benzodiazepin, w tym obrzęk języka, nagłośni lub krtani, który może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych. Jeśli u pacjenta w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy po benzodiazepinach, nie może on otrzymać tego leku.
Długotrwałe stosowanie Lorabexu może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego. Dlatego lek przepisuje się tylko na krótkie okresy (zwykle 2-4 tygodnie). Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak:
Dlatego odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, pod nadzorem lekarza.
Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na działanie leku i wymagają mniejszych dawek. Istnieje u nich również zwiększone ryzyko upadków z powodu rozluźniającego działania na mięśnie.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki i ścisłe monitorowanie stanu zdrowia.
Osoby z depresją powinny być szczególnie ostrożne, ponieważ benzodiazepiny mogą nasilać skłonności samobójcze i nie powinny być stosowane bez odpowiedniej terapii przeciwdepresyjnej.
Lorabex zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy i makrogol 400. Te substancje mogą kumulować się w organizmie, szczególnie u małych dzieci poniżej 5 roku życia, co może prowadzić do toksyczności. U niemowląt alkohol benzylowy może powodować ciężkie działania niepożądane, dlatego nie należy przekraczać maksymalnych dawek u dzieci.
Lorabex może wchodzić w interakcje z wieloma innymi substancjami, co może nasilać jego działanie lub prowadzić do niebezpiecznych efektów:
Bezwzględnie należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Lorabexu i przez 24-48 godzin po jego podaniu. Alkohol nasila działanie uspokajające leku i wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn.
Jednoczesne stosowanie z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak opioidy, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne, nasenne, przeciwdepresyjne) dodatkowo zwiększa ryzyko depresji oddechowej i innych działań niepożądanych.
Lorabex nie powinien być stosowany w czasie ciąży, szczególnie w pierwszym i ostatnim trymestrze. Benzodiazepiny mogą powodować uszkodzenie płodu i wrodzone wady rozwojowe. Lek przenika przez łożysko i może wpływać na dziecko.
Jeśli lek był stosowany pod koniec ciąży lub w trakcie porodu, noworodek może wykazywać objawy takie jak:
Noworodki matek przyjmujących benzodiazepiny przez dłuższy czas przed porodem mogą również doświadczać objawów odstawienia.
Lorazepam przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Nie należy stosować produktu u matek karmiących piersią, chyba że korzyści dla matki wyraźnie przewyższają ryzyko dla dziecka. Niemowlęta karmione piersią przez matki przyjmujące benzodiazepiny mogą być ospałe i mieć trudności z ssaniem.
Lorabex znacząco upośledza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek powoduje sedację (uspokojenie i senność), zaburzenia pamięci, problemy z koncentracją i osłabienie mięśni. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez 24-48 godzin po otrzymaniu Lorabexu.
Jak każdy lek, Lorabex może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych pojawia się na początku leczenia i zmniejsza się w trakcie dalszego stosowania lub po obniżeniu dawki.
Zgłaszano również obniżenie ciśnienia krwi, nudności, zaparcia, zmiany libido, zaburzenia widzenia (podwójne lub niewyraźne widzenie), bóle głowy, drżenie i żółtaczkę.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Przedawkowanie Lorabexu najczęściej występuje w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami. Objawy przedawkowania obejmują:
Leczenie ma charakter wspomagający i obejmuje monitorowanie parametrów życiowych oraz utrzymanie drożności dróg oddechowych. W razie potrzeby stosuje się wspomagane oddychanie. W warunkach szpitalnych można zastosować flumazenil – antagonistę benzodiazepin.
Lorabex należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Po rozcieńczeniu lek powinien być użyty natychmiast lub zgodnie z określonymi czasami stabilności, w zależności od użytego rozcieńczalnika i warunków przechowywania.
Okres ważności nierozcieńczonego produktu wynosi 18 miesięcy.
Lorabex jest dostępny w ampułkach szklanych typu I o pojemności 2 ml, zawierających 1 ml roztworu. Opakowanie zawiera 5 lub 10 ampułek umieszczonych na tackach z PVC, owiniętych folią.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lorabex, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lorabex dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lorabex stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lorabex to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 2 mg/ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Lorabex jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Lorabex jest Lorazepam TZF |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Działanie uspokajające Lorabexu po podaniu dożylnym występuje po 5-10 minutach, a maksymalna utrata świadomości następuje po 30-45 minutach.
Nie, przez 24-48 godzin po podaniu Lorabexu nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, ponieważ lek znacząco upośledza koncentrację, koordynację i wywołuje senność.
Lorabex nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia, z wyjątkiem leczenia stanu padaczkowego, gdzie można go stosować od pierwszego miesiąca życia (ale nie u noworodków).
Tak, długotrwałe stosowanie Lorabexu może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego. Dlatego lek przepisuje się tylko na krótkie okresy, zwykle 2-4 tygodnie.
Lorabex jest podawany przez personel medyczny w warunkach kontrolowanych, nie jest to lek stosowany regularnie w domu. Każda dawka jest podawana zgodnie z zaleceniem lekarza w konkretnej sytuacji medycznej.
Objawy odstawienia mogą obejmować nasilony lęk, bezsenność, bóle głowy i mięśni, drażliwość, niepokój, pocenie się, a w ciężkich przypadkach drgawki, omamy i majaczenie.

Nie daj się jesieni