Lisiprol

Lisiprol to lek dostępny w postaci tabletek zawierających 5 mg lizynoprylu. Lizynopryl należy do grupy leków nazywanych inhibitorami konwertazy angiotensyny, w skrócie inhibitorami ACE. Preparaty z tej grupy wpływają na układ renina-angiotensyna-aldosteron, który odgrywa kluczową rolę w regulacji ciśnienia tętniczego. Działanie leku polega na hamowaniu enzymu przekształcającego angiotensynę I w angiotensynę II – substancję, która zwęża naczynia krwionośne i podnosi ciśnienie krwi. Dzięki zablokowaniu tego procesu naczynia krwionośne się rozszerzają, a ciśnienie tętnicze obniża.

Lek jest przepisywany w kilku istotnych sytuacjach klinicznych:

• Nadciśnienie tętnicze – Lisiprol skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi, może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.
• Niewydolność serca – u pacjentów z objawami niewydolności serca lek wspomaga pracę tego narządu, zmniejszając obciążenie mięśnia sercowego.
• Ostry zawał mięśnia sercowego – w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia zawału Lisiprol może być zastosowany jako leczenie krótkoterminowe, trwające 6 tygodni, u pacjentów ze stabilnym stanem hemodynamicznym.
• Nerkowe powikłania cukrzycy – lek jest stosowany u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu drugiego, u których rozpoczyna się uszkodzenie nerek, czyli nefropatia cukrzycowa.

Dawkowanie leku jest ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od schorzenia, stanu zdrowia pacjenta oraz wartości ciśnienia tętniczego. Lisiprol przyjmuje się raz na dobę, najlepiej codziennie o tej samej porze. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na jego wchłanianie.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zazwyczaj zalecaną dawką początkową jest 10 mg raz na dobę. U pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka, na przykład z wysoką aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron, zwężeniem tętnic nerkowych, zmniejszoną objętością krwi krążącej lub przyjmujących leki moczopędne, lekarz może zalecić mniejszą dawkę początkową wynoszącą od 2,5 do 5 mg. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 20 mg na dobę. Jeśli pożądany efekt nie zostanie osiągnięty w ciągu 2 do 4 tygodni, dawkę można stopniowo zwiększać. Maksymalna dawka stosowana w badaniach klinicznych to 80 mg na dobę.

Dawkowanie w niewydolności serca

Leczenie rozpoczyna się od dawki 2,5 mg raz na dobę, którą można zwiększać nie częściej niż co 2 tygodnie, nie więcej niż o 10 mg, aż do największej dawki tolerowanej przez pacjenta, maksymalnie do 35 mg raz na dobę. Lek jest stosowany jako terapia uzupełniająca razem z lekami moczopędnymi oraz, jeśli to konieczne, z glikozydami nasercowymi lub beta-adrenolitykami.

Dawkowanie po zawale mięśnia sercowego

Leczenie można rozpocząć w ciągu 24 godzin od wystąpienia objawów, pod warunkiem że ciśnienie skurczowe jest nie niższe niż 100 mmHg. Pierwsza dawka wynosi 5 mg, kolejne dawki to 5 mg po 24 godzinach, 10 mg po 48 godzinach, a następnie 10 mg raz na dobę. Leczenie kontynuuje się przez 6 tygodni.

Dawkowanie w nerkowych powikłaniach cukrzycy

Standardowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Jeśli jest to konieczne w celu osiągnięcia prawidłowych wartości ciśnienia rozkurczowego, dawkę można zwiększyć do 20 mg raz na dobę.

Dostosowanie dawki przy zaburzeniach czynności nerek

U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek dawkę należy dostosować w zależności od klirensu kreatyniny. Przy klirensie poniżej 10 ml/min zalecana dawka początkowa to 2,5 mg na dobę. Przy klirensie 10-30 ml/min dawka początkowa wynosi 2,5-5 mg, a przy klirensie 31-80 ml/min – 5-10 mg na dobę.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie Lisiprolu jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Uczulenie na lizynopryl, inne inhibitory ACE lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Obrzęk naczynioruchowy w przeszłości związany ze stosowaniem inhibitorów ACE.
• Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, czyli nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub krtani o niewyjaśnionej przyczynie.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się płodowi.
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.
• Jednoczesne stosowanie z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan – między ostatnią dawką tego leku a rozpoczęciem leczenia Lisiprolem musi upłynąć co najmniej 36 godzin.

Podczas stosowania Lisiprolu należy zachować szczególną ostrożność w kilku sytuacjach:

Niedociśnienie tętnicze

Po rozpoczęciu leczenia może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia krwi, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, stosujących dietę z ograniczeniem soli, po biegunce lub wymiotach. Jeśli wystąpi zawrót głowy, osłabienie lub omdlenie, należy położyć się i niezwłocznie skontaktować z lekarzem.

Obrzęk naczynioruchowy

W rzadkich przypadkach może wystąpić obrzęk naczynioruchowy – niebezpieczna reakcja alergiczna objawiająca się nagłym obrzękiem twarzy, warg, języka, głośni lub krtani, który może utrudniać oddychanie. W takiej sytuacji należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i wezwać pomoc medyczną. Obrzęk naczynioruchowy częściej występuje u osób rasy czarnej oraz u pacjentów, którzy mieli takie reakcje w przeszłości.

Zaburzenia czynności nerek

Lisiprol jest wydalany przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki. Lekarz będzie regularnie kontrolował czynność nerek oraz stężenie kreatyniny i potasu we krwi. U niektórych pacjentów, szczególnie ze zwężeniem tętnic nerkowych, może wystąpić pogorszenie czynności nerek.

Hiperkaliemia

Lek może powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą lub przyjmujących suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub inne leki zwiększające stężenie potasu. Objawy hiperkaliemii mogą obejmować zaburzenia rytmu serca, osłabienie mięśni i zmęczenie.

Kaszel

Podczas leczenia inhibitorami ACE może wystąpić suchy, uporczywy kaszel. Jest to działanie niepożądane charakterystyczne dla tej grupy leków, które ustępuje po przerwaniu leczenia.

Zabiegi chirurgiczne i znieczulenie

Pacjenci przyjmujący Lisiprol, którzy mają przejść zabieg operacyjny, powinni poinformować o tym lekarza i anestezjologa, ponieważ lek może wpływać na ciśnienie tętnicze podczas znieczulenia.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy stosować Lisiprolu podczas ciąży, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze, ponieważ może poważnie zaszkodzić płodowi, powodując między innymi zaburzenia rozwoju nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz niedociśnienie i niewydolność nerek u noworodka. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję. Nie zaleca się również stosowania leku podczas karmienia piersią.

Lisiprol może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym dostępnych bez recepty:

• Inne leki przeciwnadciśnieniowe – jednoczesne stosowanie może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia.
• Leki moczopędne – mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie oraz zwiększać ryzyko zaburzeń gospodarki elektrolitowej.
• Suplementy potasu i leki oszczędzające potas – zwiększają ryzyko hiperkaliemii.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym aspiryna – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek.
• Leki przeciwcukrzycowe – Lisiprol może nasilać działanie obniżające stężenie cukru we krwi, co zwiększa ryzyko hipoglikemii.
• Lit – jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia litu we krwi i objawów jego toksyczności.
• Sole złota – mogą wywoływać reakcje jak nagłe zaczerwienienie twarzy, nudności, zawroty głowy i niedociśnienie.

Jak każdy lek, Lisiprol może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemija samoistnie.

Częste działania niepożądane

Do działań występujących często należą:

• Zawroty głowy i ból głowy.
• Objawy ortostatyczne, czyli zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała, oraz niedociśnienie tętnicze.
• Kaszel – suchy, uporczywy kaszel jest charakterystyczny dla inhibitorów ACE.
• Biegunka i wymioty.

Niezbyt częste działania niepożądane

Mogą wystąpić:

• Parestezje, czyli uczucie mrowienia lub drętwienia.
• Zaburzenia smaku i węchu.
• Kołatanie serca i tachykardia.
• Nieżyt błony śluzowej nosa.
• Nudności, ból brzucha, niestrawność.
• Wysypka i świąd.
• Zmęczenie i osłabienie.
• Zaburzenia czynności nerek.
• Zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi.
• Hiperkaliemia.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy medycznej:

• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk twarzy, warg, języka, głośni lub krtani, mogący utrudniać oddychanie.
• Zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu – szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka przy nadmiernym obniżeniu ciśnienia.
• Zaburzenia krwi – neutropenia, agranulocytoza, małopłytkowość.
• Zaburzenia wątroby – żółtaczka, zapalenie wątroby.
• Ciężkie reakcje skórne – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy lub działania niepożądane nasilą się, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak: nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, niepokój, przyspieszenie lub zwolnienie akcji serca, zaburzenia oddychania. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Pacjenta należy położyć w pozycji leżącej z uniesionymi nogami. Lizynopryl można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Substancją czynną leku jest lizynopryl. Każda tabletka Lisiprol 5 mg zawiera 5 mg lizynoprylu w postaci lizynoprylu dwuwodnego. Substancje pomocnicze to: magnezu stearynian, talk, mannitol, skrobia kukurydziana oraz wapnia wodorofosforan dwuwodny. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie, ze ściętymi krawędziami, z oznakowaniem „5″ po jednej stronie i kreską dzielącą po drugiej stronie, co pozwala na podzielenie tabletki na równe dawki.

Lisiprol 5 mg jest dostępny w blistrach zawierających 28 lub 56 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Lisiprol to skuteczny lek na receptę stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, po ostrym zawale mięśnia sercowego oraz w nerkowych powikłaniach cukrzycy. Lek działa poprzez hamowanie konwertazy angiotensyny, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie przez lekarza. Podczas stosowania leku należy przestrzegać zaleceń lekarza, regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze oraz zgłaszać wszelkie niepokojące objawy. Lek jest przeciwwskazany w ciąży oraz u osób z uczuleniem na inhibitory ACE lub obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie.