Pyralgina Gorączka

Pyralgina Gorączka to lek należący do nieopioidowych leków przeciwbólowych z grupy pochodnych pirazolonu. Wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, a także działa rozkurczowo na mięśnie gładkie. Substancją czynną preparatu jest metamizol magnezowy, który skutecznie obniża gorączkę i łagodzi ból różnego pochodzenia o dużym nasileniu.

Lek wskazany jest w leczeniu gorączki, gdy zastosowanie innych środków jest przeciwwskazane lub nieskuteczne. Wyraźnego działania można spodziewać się w ciągu 30 do 60 minut od podania doustnego.

Dawkowanie jest uzależnione od natężenia gorączki i indywidualnej wrażliwości pacjenta na metamizol. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Dorośli i młodzież powyżej 15 roku życia (o masie ciała przekraczającej 53 kg):

• Dawka jednorazowa wynosi od 500 mg do 1000 mg (od 1 do 2 saszetek).
• Maksymalna jednorazowa dawka doustna wynosi 1 g (2 saszetki).
• Maksymalna dawka dobowa wynosi 3 g (6 saszetek).

Zawartość saszetki należy rozpuścić w szklance wody. Lek należy stosować podczas lub bezpośrednio po posiłkach. Leku nie stosować dłużej niż 3-5 dni bez konsultacji z lekarzem lub niezwłocznie udać się do lekarza, gdy mimo przyjęcia leku, objawy nasilają się.

Osoby w podeszłym wieku i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby:

U pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów w złym stanie ogólnym i obniżonym klirensem kreatyniny dawkę należy zmniejszyć z uwagi na spowolniony metabolizm leku. Pacjenci z zaburzeniami wątroby powinni unikać dużych dawek podawanych wielokrotnie, gdyż wydalenie leku i jego metabolitów jest w tych stanach spowolnione.

Leku nie należy stosować w przypadku:

• Nadwrażliwości na metamizol, inne pochodne pirazolonu i pirazolidyny (np. propyfenazon, fenazon lub fenylobutazon) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą leku.
• Zespołu astmy analgetycznej lub znanej nietolerancji na leki przeciwbólowe objawiające się pokrzywką, obrzękiem naczynioworuchowym (obrzękiem w obrębie języka, twarzy, warp i gardła), tj. pacjenci, którzy reagują skurczem oskrzeli lub inną reakcją anafilaktoidalną na salicylany, paracetamol lub inne nieopioidowe leki przeciwbólowe.
• Zaburzeń czynności szpiku kostnego (np. po leczeniu cytostatykami) oraz zmian w obrazie morfologicznym krwi (agranulocytoza, leukopenia, niedokrwistość).
• Ostrej niewydolności nerek lub wątroby, ostrej porfirii wątrobowej.
• Wrodzonego niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.
• Stosowania leków z grupy pochodnych pirazolonu i pirazolidyny (np. fenylobutazon, propyfenazon).
• Trzeciego trymestru ciąży.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, szczególnie w przypadku:

• Skurczowego ciśnienia tętniczego mniejszego niż 100 mm Hg lub chorób serca i zaburzeń krążenia.
• Wysokiej gorączki.
• Niewydolności nerek i/lub wątroby.
• Choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
• Astmy oskrzelowej, zwłaszcza jeśli towarzyszy jej polipowate zapalenie błony śluzowej nosa i zatok.
• Chorób uczuleniowych, w tym atopowych, przewlekłej pokrzywki.
• Nietolerancji niektórych barwników lub konserwantów.

Ze względu na zagrożenie życia lek należy natychmiast odstawić i wezwać pomoc lekarską w razie wystąpienia objawów reakcji uczuleniowej, takich jak obrzęk twarzy, warg, języka i/lub gardła, ciężki skurcz oskrzeli, zmiany skórne i śluzówkowe, wstrząs.

Stosowanie leku w dużych dawkach lub długotrwale zwiększa ryzyko agranulocytozy, dlatego lek nie powinien być stosowany dłużej niż 7 dni. W razie konieczności długotrwałego stosowania leku lekarz bezwzględnie zaleci wykonanie badań oceniających morfologię krwi.

Należy poinformować lekarza o stosowaniu:

• Leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny.
• Doustnych leków przeciwcukrzycowych.
• Fenytoiny (lek przeciwpadaczkowy).
• Sulfonamidów (leki o działaniu przeciwbakteryjnym).
• Cyklosporyny, takrolimusu (leki obniżające odporność organizmu).
• Barbituranów (np. fenobarbital).
• Inhibitorów monoaminooksydazy (np. selegilina, moklobemid).
• Chloropromazyny, litu, sertraliny, bupropionu.
• Leków obniżających ciśnienie tętnicze.
• Leków moczopędnych.
• Metotreksatu, efawirenzu, metadonu, walproinianu.

Metamizol może zmniejszać działanie kwasu acetylosalicylowego na płytki krwi. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym podawaniu kwasu acetylosalicylowego stosowanego w zapobieganiu chorobom serca.

Dostępne dane na temat stosowania metamizolu w czasie pierwszych 3 miesięcy ciąży są ograniczone, ale nie wskazują na szkodliwe oddziaływanie na zarodek. W wybranych przypadkach, jeśli brak jest innych opcji leczenia, po konsultacji z lekarzem pacjentka może przyjmować pojedyncze dawki metamizolu w pierwszym i drugim trymestrze.

Nie wolno przyjmować leku w okresie ostatnich trzech miesięcy ciąży ze względu na zwiększenie ryzyka powikłań u matki i dziecka.

Produkty rozkładu metamizolu przenikają do mleka kobiet karmiących piersią w znaczących ilościach. Należy unikać wielokrotnego stosowania metamizolu w okresie karmienia piersią. W przypadku jednorazowego podania metamizolu należy zbierać i wylewać pokarm przez 48 godzin od podania leku.

Jak każdy lek, Pyralgina Gorączka może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najpoważniejszych należą:

• Ciężkie reakcje uczuleniowe (anafilaktyczne) – obrzęk twarzy, warg, języka i/lub gardła, ciężki skurcz oskrzeli, zmiany skórne i śluzówkowe, wstrząs anafilaktyczny.
• Ciężkie reakcje skórne – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół DRESS.
• Agranulocytoza – wysoka gorączka, dreszcze, ból gardła, trudności w połykaniu, stany zapalne błony śluzowej.
• Małopłytkowość – wybroczyny, krwiaki, krwawienia.
• Pancytopenia – złe samopoczucie, gorączka, objawy zakażenia, krwiaki, krwawienia, bladość.
• Uszkodzenie wątroby – nudności, wymioty, gorączka, zmęczenie, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, jasne stolce, zażółcenie skóry.

Inne działania niepożądane obejmują: wysypkę polekową, nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zmiany skórne, leukopenia, astma analgetyczna, napady astmy, nagłe pogorszenie czynności nerek, ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, bóle i zawroty głowy, niedokrwistość, czerwone zabarwienie moczu.

Substancją czynną leku jest metamizol magnezowy. Każda saszetka zawiera 500 mg metamizolu magnezowego w postaci metamizolu magnezowego sześciowodnego.

Pozostałe składniki to: mannitol, powidon K29/32, sacharyna sodowa, aromat pomarańczowy, żółcień pomarańczowa (E110).