Pedipur

Pedipur to lek w postaci pudru leczniczego, który zawiera jako substancję czynną metenaminę (200 mg/g). Preparat działa osuszająco, ściągająco, bakteriobójczo i zapobiega nadmiernemu wydzielaniu się potu oraz likwiduje jego przykry zapach. Pedipur ma postać gęstej, nieprzezroczystej, białej zawiesiny pudru o charakterystycznym zapachu metenaminy.

Metenamina, substancja czynna Pedipuru, swoje działanie zawdzięcza uwolnionemu wskutek kontaktu z kwaśnym potem aldehydowi mrówkowemu. Ten związek chemiczny:

• Osłabia czynność gruczołów potowych, zmniejszając wydzielanie potu.
• Hamuje aktywność bakterii, które rozkładają pot i powodują nieprzyjemny zapach.
• Działa miejscowo, nie przenikając do głębszych warstw skóry i krwioobiegu.

Korzystne właściwości metenaminy wzmacniają pozostałe składniki pudru – cynk i talk usuwają nadmiar wilgoci, a glicerol zapobiega przesuszeniu naskórka.

Pedipur stosuje się w leczeniu nadmiernej potliwości stóp i dłoni.

1 g pudru leczniczego zawiera:

• Substancję czynną: metenamina 200 mg
• Substancje pomocnicze: cynku tlenek, talk, glicerol 86%, woda oczyszczona

Preparat przeznaczony jest do stosowania miejscowego na skórę. Przed użyciem należy:

1. Wstrząsnąć preparat.
2. Starannie umyć i wysuszyć skórę nóg lub dłoni.
3. Nanieść niewielką ilość leku na skórę, wcierać i pozostawić do wyschnięcia.

Lek należy stosować nie częściej niż 1-2 razy w tygodniu. Po uzyskaniu poprawy zabiegi można stosować profilaktycznie co 14-20 dni.

Nie należy stosować leku Pedipur:

• W przypadku nadwrażliwości na metenaminę lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Na błony śluzowe.
• Na otwarte rany.
• Na powierzchnie ciała pozbawione naskórka.
• Na owrzodzenia.

Długotrwałe stosowanie Pedipuru może spowodować miejscowe odczyny alergiczne skóry nóg i dłoni. Należy zaprzestać stosowania, jeśli wystąpią podrażnienia lub zaczerwienienia skóry i skontaktować się z lekarzem.

Ze względu na ryzyko zneutralizowania metenaminy, nie należy stosować Pedipuru jednocześnie z:

• Środkami o działaniu utleniającym (np. nadmanganianem potasu, azotanami)
• Kwasami i solami o odczynie kwaśnym
• Węglanami (magnezowym, wapniowym)

Istnieje małe prawdopodobieństwo, aby substancja czynna leku mogła stanowić zagrożenie dla płodu lub przenikała do mleka kobiet karmiących piersią. Jednak wobec braku odpowiednich badań, lek może być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią tylko po konsultacji z lekarzem w przypadku przewagi korzyści nad ryzykiem.

Przed zastosowaniem leku u dzieci należy skonsultować się z lekarzem.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci, w szczelnie zamkniętym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C.