Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Wybierz wariant produktu
- Opakowanie
5 wstrzyk.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
5 wstrzyk.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
5 wstrzyk.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
10 wstrzyk.Cena od 93.00 zł Produkt dostępny
w 3 aptekach - Opakowanie
10 wstrzyk.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
10 wstrzyk.Aktualnie brak ofert dla tego produktu
Abasaglar to lek na cukrzycę typu 1 i 2, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi. Jest to insulina o długotrwałym działaniu, którą podaje się za pomocą zastrzyku. Stosowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta.
Ulotka Abasaglar dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Abasaglar?
Abasaglar to nowoczesny lek przeciwcukrzycowy zawierający insulinę glargine – analog insuliny ludzkiej o przedłużonym czasie działania. Każdy mililitr roztworu zawiera 100 jednostek insuliny glargine, wytwarzanej metodą rekombinacji DNA. Lek dostępny jest w postaci przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań, pakowanego w wygodne wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione – KwikPen oraz Tempo Pen.
Abasaglar jest produktem leczniczym biopodobnym, co oznacza, że jest bardzo podobny do innego produktu biologicznego już dopuszczonego do obrotu. Szczegółowe informacje na temat produktów biopodobnych dostępne są na stronie Europejskiej Agencji Leków.
Kiedy stosuje się Abasaglar?
Lek jest przeznaczony do leczenia cukrzycy u różnych grup pacjentów. Może być stosowany u dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku od 2 lat i starszych. Abasaglar pomaga kontrolować poziom cukru we krwi przez całą dobę, zapewniając stabilne stężenie insuliny w organizmie.
U pacjentów z cukrzycą typu 2 lek można stosować zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, co daje elastyczność w dostosowaniu terapii do indywidualnych potrzeb.
Jak działa Abasaglar?
Insulina glargine zawarta w leku Abasaglar działa poprzez regulację metabolizmu glukozy w organizmie. Po wstrzyknięciu podskórnie kwaśny roztwór leku jest neutralizowany przez tkanki, co prowadzi do powstania mikroosaду, z którego insulina jest uwalniana stopniowo i w sposób ciągły przez długi czas.
Mechanizm działania insuliny obejmuje:
- Pobudzanie pobierania glukozy przez mięśnie szkieletowe i tkankę tłuszczową.
- Hamowanie wytwarzania glukozy w wątrobie.
- Hamowanie rozpadu tłuszczów w komórkach tłuszczowych.
- Hamowanie rozpadu białek i nasilanie ich syntezy.
Dzięki swojej unikalnej budowie chemicznej insulina glargine ma słabą rozpuszczalność w obojętnym pH, co sprawia, że po podaniu podskórnie działa znacznie dłużej niż zwykła insulina ludzka. Profil działania jest równomierny, bez wyraźnych szczytów stężenia, co oznacza stabilniejszą kontrolę poziomu cukru przez całą dobę.
Jak stosować Abasaglar?
Abasaglar przeznaczony jest do podawania podskórnego raz na dobę, zawsze o tej samej porze. Pacjent może wybrać dowolną porę dnia, która jest dla niego najwygodniejsza, jednak ważne jest, aby zachować regularność.
Dawkowanie
Dawkę leku oraz porę jego podawania należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta. Lekarz dostosowuje ilość insuliny w zależności od aktualnych potrzeb organizmu, poziomu cukru we krwi, trybu życia i diety pacjenta.
Moc produktu wyrażona jest w jednostkach, które odnoszą się wyłącznie do insuliny glargine i nie są tym samym co jednostki międzynarodowe stosowane dla innych insulin.
Szczególne grupy pacjentów
Osoby starsze (65 lat i więcej): U osób w podeszłym wieku pogorszenie czynności nerek może prowadzić do zmniejszenia zapotrzebowania na insulinę, dlatego konieczne może być dostosowanie dawki.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: Zapotrzebowanie na insulinę może być zmniejszone z powodu wolniejszego metabolizmu insuliny, co również wymaga modyfikacji dawkowania.
Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo i skuteczność leku zostały potwierdzone u dzieci od 2 roku życia. Dawkowanie należy ustalić indywidualnie. U dzieci poniżej 2 lat nie określono bezpieczeństwa stosowania.
Zmiana z innych insulin
Przy zamianie dotychczasowej insuliny na Abasaglar może być konieczna zmiana dawki insuliny podstawowej oraz towarzyszącego leczenia. Szczególnie ważne jest:
- Przy przejściu z insuliny NPH podawanej dwa razy dziennie – zaleca się zmniejszenie dawki dobowej o około 20-30% w pierwszych tygodniach.
- Przy zmianie z insuliny glargine 300 jednostek/ml – należy zmniejszyć dawkę o około 20%.
- Zaleca się ścisłe monitorowanie poziomu cukru we krwi w okresie zmiany leku oraz przez pierwsze tygodnie stosowania nowego schematu.
Sposób podawania
Lek podaje się podskórnie – najczęściej w powłoki brzuszne, mięsień naramienny lub udo. Bardzo ważne jest regularne zmienianie miejsc wstrzyknięć w obrębie tego samego obszaru, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia zmian w tkance podskórnej (lipodystrofii i amyloidozy skórnej).
Nigdy nie wolno podawać leku dożylnie – dożylne wstrzyknięcie może spowodować ciężką hipoglikemię zagrażającą życiu.
Obsługa wstrzykiwaczy
Przed użyciem należy uważnie zapoznać się z instrukcją obsługi wstrzykiwacza:
- KwikPen: Dostępne są dwa rodzaje – jeden podaje od 1 do 60 jednostek, drugi od 1 do 80 jednostek podczas jednego wstrzyknięcia, z możliwością ustawienia dawki co jedną jednostkę.
- Tempo Pen: Podaje od 1 do 80 jednostek z możliwością ustawienia co jedną jednostkę. Można go stosować z opcjonalnym modułem Tempo Smart Button, który przekazuje dane o dawkowaniu do aplikacji mobilnej.
Wstrzykiwacze są jednorazowe i przeznaczone wyłącznie dla jednego pacjenta. Nie należy ich napełniać ponownie.
Kiedy nie stosować Abasaglar?
Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości (alergii) na insulinę glargine lub którykolwiek inny składnik preparatu.
Abasaglar nie jest lekiem z wyboru do leczenia kwasicy ketonowej – w takich sytuacjach należy podawać dożylnie zwykłą insulinę ludzką.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Ryzyko hipoglikemii
Hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru we krwi) jest najczęstszym działaniem niepożądanym podczas leczenia insuliną. Może wystąpić, gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania organizmu.
Szczególnie narażeni na hipoglikemię są pacjenci:
- U których objawy zapowiadające hipoglikemię są słabo zaznaczone lub w ogóle nie występują.
- Z wieloletnią cukrzycą.
- W podeszłym wieku.
- Z zaburzeniami psychicznymi.
- Po przejściu z insuliny zwierzęcej na ludzką.
- Z neuropatią układu autonomicznego.
Objawy hipoglikemii mogą obejmować: uczucie głodu, drżenie, pocenie się, kołatanie serca, bladość skóry, uczucie niepokoju, problemy z koncentracją. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, drgawek, a nawet stanowić zagrożenie dla życia.
Czynniki zwiększające ryzyko hipoglikemii
- Opuszczenie posiłku lub zmiana diety.
- Intensywny lub długotrwały wysiłek fizyczny.
- Spożycie alkoholu.
- Choroby współistniejące (wymioty, biegunka).
- Zaburzenia hormonalne (niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy).
- Stosowanie niektórych innych leków.
Technika wstrzykiwania
Bardzo ważne jest ciągłe zmienianie miejsca wstrzyknięcia w obrębie tego samego obszaru ciała. Wstrzykiwanie insuliny w to samo miejsce może prowadzić do lipodystrofii (zmian w tkance tłuszczowej) lub amyloidozy skórnej (odkładania się nieprawidłowych białek). Te zmiany mogą spowalniać wchłanianie insuliny i pogarszać kontrolę poziomu cukru.
Jeśli pacjent zauważy zgrubienia, wgłębienia lub guzki pod skórą w miejscu wstrzyknięć, powinien zmienić miejsce podawania insuliny i skonsultować się z lekarzem.
Choroby współistniejące
Podczas chorób (infekcje, gorączka) zapotrzebowanie na insulinę zwykle wzrasta. Konieczna jest wówczas częstsza kontrola poziomu cukru we krwi i dostosowanie dawki insuliny. Pacjenci z cukrzycą typu 1 nie mogą całkowicie zaprzestać podawania insuliny, nawet jeśli nie są w stanie jeść.
Wpływ na wzrok
Znaczne zmiany poziomu cukru we krwi mogą powodować przemijające zaburzenia widzenia spowodowane zmianami w soczewce oka. Długotrwała poprawa kontroli glikemii zmniejsza ryzyko retinopatii cukrzycowej, jednak nagła intensyfikacja leczenia może powodować przemijające nasilenie problemów z siatkówką.
Jednoczesne stosowanie z pioglitazonem
Zgłaszano przypadki niewydolności serca podczas stosowania pioglitazonu z insuliną. Pacjenci przyjmujący obie te substancje powinni być obserwowani pod kątem objawów niewydolności serca, przyrostu masy ciała i obrzęków.
Tempo Pen – ostrzeżenie dotyczące magnesu
Wstrzykiwacz Tempo Pen zawiera magnes, który może zakłócać działanie wszczepialnych elektronicznych wyrobów medycznych, takich jak rozrusznik serca. Pole magnetyczne ma zasięg około 1,5 cm.
Interakcje z innymi lekami
Wiele substancji ma wpływ na metabolizm glukozy i może wymagać zmiany dawki insuliny.
Leki nasilające działanie hipoglikemizujące (zwiększające ryzyko hipoglikemii)
- Doustne leki przeciwcukrzycowe.
- Inhibitory konwertazy angiotensyny (leki na nadciśnienie).
- Fibraty (leki obniżające cholesterol).
- Fluoksetyna (lek przeciwdepresyjny).
- Inhibitory monoaminooksydazy (leki przeciwdepresyjne).
- Salicylany (np. aspiryna).
- Sulfonamidy (antybiotyki).
Leki osłabiające działanie hipoglikemizujące (zwiększające poziom cukru)
- Kortykosteroidy (leki przeciwzapalne).
- Hormony tarczycy.
- Leki moczopędne.
- Estrogeny i progestageny (w tym tabletki antykoncepcyjne).
- Leki sympatykomimetyczne (np. salbutamol stosowany w astmie).
- Niektóre leki przeciwpsychotyczne (klozapina, olanzapina).
Leki o działaniu dwukierunkowym
Beta-blokery, klonidyna, sole litu oraz alkohol mogą zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie insuliny. Ponadto leki beta-adrenolityczne mogą maskować objawy hipoglikemii.
Zawsze należy informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach i ziołach.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Można rozważyć stosowanie Abasaglar w okresie ciąży, jeśli wymaga tego stan kliniczny pacjentki. Dane z dużej liczby przypadków (ponad 1000 kobiet) wskazują, że insulina glargine nie wywołuje szkodliwego wpływu na przebieg ciąży ani na płód.
Dla kobiet z cukrzycą szczególnie ważne jest utrzymanie prawidłowej kontroli poziomu cukru przez cały okres ciąży. Zapotrzebowanie na insulinę zwykle:
- Zmniejsza się w pierwszym trymestrze ciąży.
- Wzrasta w drugim i trzecim trymestrze.
- Szybko maleje bezpośrednio po porodzie (wzrasta ryzyko hipoglikemii).
Konieczna jest dokładna kontrola poziomu glukozy we krwi w tym okresie.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy insulina glargine przenika do mleka ludzkiego. Nie należy jednak spodziewać się działania na noworodka lub niemowlę karmione piersią, ponieważ insulina jako białko jest trawiona w przewodzie pokarmowym.
U kobiet karmiących piersią może być konieczne dostosowanie dawki insuliny i diety.
Wpływ na prowadzenie pojazdów
Zdolność do koncentracji i szybkość reakcji mogą ulec pogorszeniu w następstwie hipoglikemii lub hiperglikemii oraz z powodu zaburzeń widzenia. Stwarza to zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Pacjent powinien:
- Podjąć działania zapobiegające wystąpieniu hipoglikemii podczas prowadzenia pojazdu.
- Mieć zawsze przy sobie coś słodkiego na wypadek hipoglikemii.
- Rozważyć, czy prowadzenie pojazdów jest wskazane, szczególnie jeśli objawy początkowe hipoglikemii występują w słabym nasileniu lub wcale nie występują.
Możliwe działania niepożądane
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)
Hipoglikemia: Najczęstsze działanie niepożądane. Objawy mogą obejmować: drżenie, pocenie się, uczucie głodu, zmęczenie, kołatanie serca, zawroty głowy, problemy z koncentracją. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności i stanowić zagrożenie dla życia.
Często (u mniej niż 1 na 10 osób)
- Lipohypertrofia: Zgrubienie tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzyknięć.
- Odczyny w miejscu wstrzyknięcia: Zaczerwienienie, ból, świąd, pokrzywka, obrzęk lub stan zapalny. Większość mniejszych odczynów ustępuje w ciągu kilku dni lub tygodni.
Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 osób)
- Lipoatrofia: Zanik tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzyknięć.
Rzadko (u mniej niż 1 na 1000 osób)
- Reakcje alergiczne: Mogą obejmować uogólnione reakcje skórne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia, a w skrajnych przypadkach wstrząs zagrażający życiu.
- Zaburzenia widzenia: Znaczne zmiany poziomu cukru mogą powodować przemijające problemy ze wzrokiem.
- Retinopatia: Nagła poprawa kontroli glikemii może powodować przemijające nasilenie problemów z siatkówką oka.
- Obrzęki: Insulina może powodować zatrzymanie sodu i obrzęki, szczególnie na początku intensywnej terapii.
Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 osób)
- Zaburzenia smaku.
- Bóle mięśniowe.
Częstość nieznana
- Amyloidoza skórna: Odkładanie się nieprawidłowych białek w miejscu wstrzyknięć, co może opóźniać wchłanianie insuliny.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepokojących należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Przedawkowanie
Przedawkowanie insuliny może prowadzić do ciężkiej i długotrwałej hipoglikemii, która może stanowić zagrożenie dla życia.
Postępowanie
- Łagodna hipoglikemia: Można leczyć podając doustnie węglowodany (cukier, słodki napój, miód).
- Ciężka hipoglikemia: Z utratą przytomności, drgawkami – wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Należy podać domięśniowo lub podskórnie glukagon albo dożylnie stężony roztwór glukozy.
Po ustąpieniu objawów pacjent powinien otrzymać posiłek zawierający węglowodany, ponieważ hipoglikemia może nawrócić.
Przechowywanie
Przed pierwszym użyciem
- Przechowywać w lodówce w temperaturze 2°C – 8°C.
- Nie zamrażać.
- Unikać bezpośredniego kontaktu z zamrażalnikiem.
- Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Po pierwszym użyciu
- Można przechowywać maksymalnie przez 28 dni.
- Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C.
- Trzymać z dala od bezpośredniego źródła ciepła lub światła.
- Nie przechowywać w lodówce wstrzykiwaczy będących w użyciu.
- Po każdej iniekcji nakładać nasadkę wstrzykiwacza w celu ochrony przed światłem.
Ważne informacje
- Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie stosować po upływie terminu ważności.
- Przed użyciem sprawdzić, czy roztwór jest przezroczysty i bezbarwny – nie stosować, jeśli są widoczne cząstki stałe lub zmętnienie.
Usuwanie zużytego leku
Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zużyte wstrzykiwacze i igły należy umieścić w specjalnym pojemniku na odpady medyczne lub oddać do apteki. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Każdy wstrzykiwacz jest przeznaczony wyłącznie dla jednego pacjenta i nie wolno go napełniać ponownie.
Skład leku
Substancja czynna: Insulina glargine – 100 jednostek w 1 ml (co odpowiada 3,64 mg). Każdy wstrzykiwacz zawiera 3 ml roztworu, czyli 300 jednostek.
Substancje pomocnicze: Tlenek cynku, metakrezol, glicerol, kwas solny (do ustalenia pH), wodorotlenek sodu (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, czyli jest praktycznie „wolny od sodu”.
Dostępne opakowania
Abasaglar dostępny jest w dwóch typach wstrzykiwaczy półautomatycznych napełnionych:
- KwikPen: Opakowania zawierają 5 lub 10 wstrzykiwaczy (opakowanie zbiorcze 2×5).
- Tempo Pen: Opakowania zawierają 5 lub 10 wstrzykiwaczy (opakowanie zbiorcze 2×5). Wstrzykiwacz wyposażony w magnes, można stosować z modułem Tempo Smart Button.
Igły nie są dołączone do opakowania – należy je zakupić osobno.
Zamienniki Abasaglar
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Abasaglar, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 100 j.m./ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Abasaglar dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Abasaglar stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Abasaglar to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 j.m./ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Abasaglar jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Abasaglar jest Lantus |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Abasaglar
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Abasaglar w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Abasaglar?
FAQ
Jak długo działa Abasaglar po wstrzyknięciu?
Abasaglar to insulina o przedłużonym działaniu, która zapewnia stabilny poziom insuliny przez około 24 godziny po jednorazowym wstrzyknięciu podskórnym, dlatego podaje się ją raz na dobę.
Czy można stosować Abasaglar w ciąży?
Tak, można rozważyć stosowanie Abasaglar w ciąży, jeśli wymaga tego stan kliniczny. Dane z ponad 1000 przypadków wskazują, że lek nie wywołuje szkodliwego wpływu na przebieg ciąży ani płód, jednak wymaga to ścisłej kontroli lekarskiej.
Dlaczego trzeba zmieniać miejsca wstrzyknięć Abasaglar?
Regularna zmiana miejsc wstrzyknięć w obrębie tego samego obszaru jest konieczna, aby zapobiec lipodystrofii i amyloidozie skórnej – zmianom w tkance podskórnej, które mogą opóźniać wchłanianie insuliny i pogarszać kontrolę poziomu cukru.
Co zrobić, gdy wystąpią objawy hipoglikemii?
Przy łagodnych objawach hipoglikemii (drżenie, pocenie, uczucie głodu) należy natychmiast spożyć węglowodany – cukier, słodki napój lub miód. W przypadku ciężkiej hipoglikemii z utratą przytomności konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna.
Czy Abasaglar można mieszać z innymi insulinami?
Nie, Abasaglar nie wolno mieszać z innymi insulinami ani rozcieńczać. Mieszanie może zmienić profil działania leku i spowodować wytrącanie się osadu, co wpływa na skuteczność terapii.
Porady
Nie daj się jesieni
