Isoptin 40

Dawkowanie leku Isoptin jest indywidualne i zależy od nasilenia choroby. Zwykle stosuje się od 240 do 360 mg dziennie. Długoterminowo nie powinno się przekraczać 480 mg. Isoptin 40 jest polecany dla pacjentów wymagających mniejszych dawek, np. w niewydolności wątroby lub starszym wieku. Dorośli i młodzież ważący ponad 50 kg z nadciśnieniem tętniczym przyjmują 120-480 mg dziennie w 3-4 dawkach. Dzieci z zaburzeniami rytmu serca do 6 lat – 80-120 mg, a od 6 do 14 lat – 80-360 mg dziennie. Podczas stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta.

Lek Isoptin może powodować różne działania niepożądane, ale nie u każdego pacjenta one wystąpią. Najczęściej mogą wystąpić bóle głowy, zawroty głowy, problemy z żołądkiem takie jak nudności, zaparcia i bóle brzucha. Może również dojść do rzadkoskurczu, częstoskurczu, kołatania serca, niedociśnienia tętniczego, zaczerwienienia skóry z uczuciem gorąca, obrzęków obwodowych i uczucia zmęczenia. Rzadziej mogą wystąpić takie objawy jak parestezje, drżenia mięśniowe, senność, szumy uszne, wymioty i nadmierne pocenie się. Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania to m.in. reakcje nadwrażliwości, zaburzenia pozapiramidowe, napady, hiperkaliemia oraz obwodowe zawroty głowy. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na werapamilu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– we wstrząsie kardiogenny,
– w bloku przedsionkowo-komorowym II˚ lub III˚ (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca),
– w zespole chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca),
– w niewydolności serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem),
– w migotaniu/trzepotaniu przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia,
– jeśli pacjent przyjmuje iwabradynę.

Przedawkowanie leku Isoptin może powodować objawy takie jak niskie ciśnienie krwi, rzadki puls, zwolnienie przewodzenia impulsów serca, hiperglikemię, osłupienie, kwasica metaboliczna lub niewydolność oddechowa. W skrajnych przypadkach może dojść do zgonu. W przypadku przedawkowania, konieczne jest zastosowanie leczenia podtrzymującego, dostosowanego do indywidualnych potrzeb pacjenta. Stosuje się stymulację β-adrenergiczną lub podaje się wapń. W razie niskiego ciśnienia krwi lub bloku przedsionkowo-komorowego, stosuje się leki zwiększające ciśnienie lub elektrostymulację serca. W przypadku zatrzymania akcji serca, należy zastosować standardowe postępowanie reanimacyjne.