Axtil

Axtil to lek zawierający ramipryl w dawce 2,5 mg, który należy do grupy leków nazywanych inhibitorami ACE (inhibitory konwertazy angiotensyny). Ramipryl działa poprzez hamowanie specjalnego enzymu w organizmie, który odpowiada za produkcję substancji zwężającej naczynia krwionośne – angiotensyny II. Dzięki temu lek powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Dodatkowo ramipryl zmniejsza wydzielanie aldosteronu – hormonu zatrzymującego wodę i sód w organizmie.

Lek dostępny jest w postaci płaskich tabletek w kształcie kapsułek, barwy żółtej, z linią podziału z jednej strony i oznaczeniem R2 na bokach. Każda tabletka zawiera 2,5 mg ramiprylu jako substancję czynną.

Axtil ma szerokie zastosowanie w leczeniu schorzeń układu sercowo-naczyniowego i nerek. Lek jest przepisywany w następujących przypadkach:

Nadciśnienie tętnicze

Axtil skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi, pomagając utrzymać je w prawidłowych granicach.

Profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych

Lek zmniejsza ryzyko wystąpienia poważnych powikłań sercowo-naczyniowych u osób, które:

• Mają jawną chorobę układu sercowo-naczyniowego o podłożu miażdżycowym (przebytą chorobę wieńcową, udar lub chorobę naczyń obwodowych).
• Chorują na cukrzycę i mają przynajmniej jeden dodatkowy czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego.

Choroby nerek

Axtil stosuje się w leczeniu różnych postaci nefropatii:

• Cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa w początkowej fazie – gdy wykryto mikroalbuminurię (niewielkie ilości białka w moczu).
• Rozwinięta cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa – gdy występuje białkomocz i przynajmniej jeden czynnik ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
• Rozwinięta niecukrzycowa nefropatia kłębuszkowa – gdy wydalanie białka z moczem wynosi co najmniej 3 gramy na dobę.

Niewydolność serca

Lek jest skuteczny w leczeniu objawowej niewydolności serca, poprawiając pracę serca i zmniejszając objawy choroby.

Po zawale serca

Axtil stosuje się jako prewencję wtórną po ostrym zawale mięśnia sercowego – zmniejsza ryzyko zgonu u pacjentów z objawami niewydolności serca. Leczenie można rozpocząć po upływie 48 godzin od zawału.

Axtil należy przyjmować dokładnie według wskazań lekarza. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie, w zależności od schorzenia i reakcji organizmu na lek. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, można je przyjmować niezależnie od posiłków.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Dawka początkowa: Zazwyczaj 2,5 mg raz dziennie. U osób ze znaczną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron lekarz może zalecić rozpoczęcie od mniejszej dawki 1,25 mg.

Zwiększanie dawki: Dawkę można stopniowo podwajać w odstępach dwóch do czterech tygodni, aż do uzyskania prawidłowego ciśnienia tętniczego. Maksymalna dawka to 10 mg na dobę.

Dawkowanie w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych

Dawka początkowa: 2,5 mg raz dziennie.

Dawka docelowa: Po stopniowym zwiększaniu dawki (podwojenie po 1-2 tygodniach, kolejne zwiększenie po 2-3 tygodniach) docelowa dawka podtrzymująca wynosi 10 mg raz dziennie.

Dawkowanie w chorobach nerek

Przy mikroalbuminurii cukrzycowej: Rozpoczyna się od 1,25 mg raz dziennie, następnie stopniowo zwiększa do 2,5 mg po dwóch tygodniach i do 5 mg po kolejnych dwóch tygodniach.

Przy cukrzycy z czynnikami ryzyka: Dawka początkowa 2,5 mg, docelowa 10 mg raz dziennie (zwiększanie stopniowe).

Przy niecukrzycowej nefropatii: Rozpoczyna się od 1,25 mg raz dziennie, zwiększając stopniowo do 5 mg.

Dawkowanie w niewydolności serca

U pacjentów w stabilnym stanie leczonych lekami moczopędnymi zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz dziennie. Dawkę zwiększa się, podwajając ją co 1-2 tygodnie, do maksymalnie 10 mg na dobę (zalecane podawanie w dwóch dawkach podzielonych).

Dawkowanie po zawale serca

Leczenie rozpoczyna się po 48 godzinach od zawału, od dawki 2,5 mg dwa razy dziennie przez trzy dni. Jeśli ta dawka nie jest tolerowana, podaje się 1,25 mg dwa razy dziennie przez dwa dni. Docelowa dawka podtrzymująca wynosi 5 mg dwa razy dziennie.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby z zaburzeniami czynności nerek: Dawkowanie zależy od klirensu kreatyniny – lekarz dostosuje dawkę odpowiednio do stopnia zaburzenia czynności nerek.

Osoby z zaburzeniami czynności wątroby: Leczenie wymaga ścisłego nadzoru lekarza, maksymalna dawka to 2,5 mg na dobę.

Osoby starsze: Zaleca się rozpoczęcie od niższej dawki (1,25 mg) i wolniejsze zwiększanie, ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych.

Ważne zalecenia

Zaleca się przyjmowanie leku codziennie o tej samej porze, co pomaga w utrzymaniu stałego poziomu substancji czynnej we krwi. Nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Istnieją sytuacje, w których nie wolno stosować leku Axtil. Należą do nich:

• Uczulenie na ramipryl, inne inhibitory ACE lub którykolwiek składnik leku.
• Obrzęk naczynioruchowy w przeszłości (dziedziczny, samoistny lub po zastosowaniu inhibitorów ACE czy antagonistów receptora angiotensyny II).
• Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem (należy odczekać co najmniej 36 godzin od ostatniej dawki któregokolwiek z tych leków).
• Zabiegi pozaustrojowe prowadzące do kontaktu krwi z powierzchniami ujemnie naładowanymi.
• Istotne obustronne zwężenie tętnicy nerkowej lub zwężenie tętnicy do jedynej czynnej nerki.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży.
• Niedociśnienie lub niestabilność hemodynamiczna.
• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi aliskiren u osób z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek.

Ciąża

Jeśli planujesz ciążę lub jesteś w ciąży, natychmiast poinformuj lekarza. Nie należy rozpoczynać stosowania inhibitorów ACE w okresie ciąży. Jeśli zajdzie ciąża w trakcie leczenia, lek należy natychmiast odstawić, ponieważ może szkodzić rozwijającemu się dziecku, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze.

Ryzyko niedociśnienia

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów:

• Z ciężkim nadciśnieniem tętniczym.
• Z niewyrównaną niewydolnością serca.
• Z zaburzeniami napływu lub odpływu krwi z lewej komory serca (np. zwężeniem zastawki).
• Z niedoborem płynów lub soli w organizmie.
• Z marskością wątroby.
• Przed poważnymi zabiegami chirurgicznymi.

Na początku leczenia może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia, dlatego pierwsza faza terapii wymaga szczególnego nadzoru lekarza.

Kontrola czynności nerek

Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy regularnie kontrolować czynność nerek, szczególnie w pierwszych tygodniach terapii. Dotyczy to zwłaszcza osób z już istniejącymi zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca lub po przeszczepie nerki.

Obrzęk naczynioruchowy

W rzadkich przypadkach może wystąpić obrzęk naczynioruchowy – poważna reakcja alergiczna objawiająca się obrzękiem twarzy, języka, gardła lub krtani, z trudnościami w oddychaniu lub bez. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem.

Stężenie potasu we krwi

Axtil może powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących jednocześnie suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub niektóre inne leki. Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom potasu we krwi.

Zabiegi chirurgiczne

Jeśli planujesz zabieg chirurgiczny, poinformuj lekarza lub anestezjologa, że przyjmujesz Axtil. Zaleca się przerwanie stosowania leku na jeden dzień przed zabiegiem, jeśli jest to możliwe.

Kaszel

W czasie stosowania inhibitorów ACE może wystąpić suchy, uporczywy kaszel, który ustępuje po odstawieniu leku. Jeśli kaszel jest uciążliwy, skonsultuj się z lekarzem.

Zawartość laktozy

Lek zawiera laktozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z lekiem Axtil, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach.

Leki, których nie wolno łączyć z Axtil

• Sakubitryl z walsartanem – zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Należy odczekać co najmniej 36 godzin między przyjęciem ostatniej dawki jednego leku a rozpoczęciem drugiego.
• Niektóre zabiegi pozaustrojowe (dializa z określonymi błonami) – ryzyko ciężkich reakcji alergicznych.
• Aliskiren u osób z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek – zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu – mogą prowadzić do nadmiernego wzrostu stężenia potasu we krwi.
• Cyklosporyna, heparyna – ryzyko hiperkaliemii, konieczna kontrola poziomu potasu.
• Racekadotryl, inhibitory mTOR, wildagliptyna – zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe – mogą nasilić obniżenie ciśnienia tętniczego.
• Lit – Axtil może zmniejszać wydalanie litu, co zwiększa ryzyko zatrucia.
• Leki przeciwcukrzycowe i insulina – mogą wystąpić reakcje hipoglikemiczne (zbyt niski poziom cukru we krwi).
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i kwas acetylosalicylowy – mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe Axtil i zwiększać ryzyko zaburzeń czynności nerek.

Jak każdy lek, Axtil może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich:

Działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej

• Obrzęk naczynioruchowy – obrzęk twarzy, warg, języka, gardła z trudnościami w oddychaniu – wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
• Ciężkie reakcje alergiczne – wysypka, świąd, trudności w oddychaniu.
• Zaburzenia czynności wątroby lub nerek.
• Zapalenie trzustki.
• Neutropenia, agranulocytoza – poważne zaburzenia krwi.

Często występujące działania niepożądane

• Suchy, uporczywy kaszel.
• Zawroty głowy, bóle głowy.
• Objawy niedociśnienia (uczucie osłabienia, zawroty głowy przy wstawaniu).
• Zwiększona liczba eozynofili (rodzaj białych krwinek).

Mniej częste działania niepożądane

• Zmniejszona liczba białych krwinek, czerwonych krwinek lub płytek krwi.
• Zaburzenia rytmu serca.
• Nudności, wymioty, zaburzenia trawienia.
• Wysypka skórna, świąd.
• Bóle mięśni, stawów.
• Zmęczenie, osłabienie.

Rzadkie działania niepożądane

• Niewydolność szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna.
• Zaburzenia widzenia, słyszenia.
• Ciężkie reakcje skórne.
• Zapalenie wątroby.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy podczas stosowania leku Axtil, skontaktuj się z lekarzem. Nie należy lekceważyć objawów takich jak: trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła, silne zawroty głowy, omdlenia, nieregularne bicie serca czy uporczywy kaszel.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może prowadzić do:

• Nadmiernego rozszerzenia naczyń krwionośnych.
• Znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i wstrząsu.
• Spowolnienia rytmu serca (bradykardia).
• Zaburzeń równowagi elektrolitowej.
• Niewydolności nerek.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem. Pacjent wymaga ścisłej obserwacji i leczenia objawowego.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu (termin ważności: 2 lata).
• Nie wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.

Axtil 2,5 mg dostępny jest w opakowaniach po 30 tabletek w blistrach aluminium/aluminium pakowanych w tekturowe pudełka.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 2,5 mg ramiprylu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Laktoza jednowodna (158,8 mg) oraz sód (mniej niż 23 mg).

Inne substancje pomocnicze: Sodu wodorowęglan, kroskarmeloza sodowa, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, żelaza tlenek żółty (E 172).