Vidotin

Vidotin to lek zawierający peryndopryl w dawce 8 mg. Peryndopryl należy do grupy leków zwanych inhibitorami ACE (inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę). Lek działa poprzez blokowanie specjalnego enzymu w organizmie, który odpowiada za produkcję angiotensyny II – substancji zwężającej naczynia krwionośne. Dzięki temu naczynia krwionośne się rozszerzają, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i zmniejszenia obciążenia serca.

Lek przyjmuje się w postaci okrągłych, białych tabletek z oznaczeniem C54 wytłoczonym po jednej stronie. Każda tabletka zawiera 8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą, co odpowiada 6,676 mg czystego peryndoprylu.

Vidotin jest przepisywany w trzech głównych sytuacjach:

Nadciśnienie tętnicze

Lek jest skuteczny w leczeniu nadciśnienia tętniczego we wszystkich jego stopniach – od łagodnego, przez umiarkowany, aż po ciężki. Działa poprzez zmniejszenie oporu w naczyniach obwodowych, co prowadzi do obniżenia zarówno ciśnienia skurczowego, jak i rozkurczowego.

Stabilna choroba wieńcowa

U pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego lub po zabiegach rewaskularyzacji (udrożnienia naczyń wieńcowych) Vidotin pomaga zmniejszyć ryzyko poważnych incydentów sercowych. Badania kliniczne wykazały, że lek może zmniejszyć ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału serca lub zatrzymania krążenia.

Vidotin należy przyjmować raz dziennie rano, przed posiłkiem. Jest to ważne, ponieważ jedzenie zmniejsza wchłanianie leku i jego skuteczność.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

W przypadku nadciśnienia tętniczego zazwyczaj zaczyna się od mniejszej dawki – 4 mg raz dziennie. Po miesiącu leczenia, jeśli jest taka potrzeba i lek jest dobrze tolerowany, lekarz może zwiększyć dawkę do 8 mg raz dziennie. U niektórych pacjentów, szczególnie tych z bardzo znacznym nadciśnieniem lub przyjmujących leki moczopędne, leczenie rozpoczyna się od jeszcze mniejszej dawki – 2 mg.

Dawkowanie w stabilnej chorobie wieńcowej

W stabilnej chorobie wieńcowej leczenie rozpoczyna się od 4 mg raz dziennie przez pierwsze dwa tygodnie, a następnie dawkę zwiększa się do 8 mg raz dziennie, pod warunkiem że pacjent dobrze toleruje mniejszą dawkę.

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób starszych leczenie rozpoczyna się od mniejszych dawek i zwiększa je stopniowo. W nadciśnieniu tętniczym zaczyna się od 2 mg, które po miesiącu można zwiększyć do 4 mg, a następnie do 8 mg. W stabilnej chorobie wieńcowej stosuje się 2 mg przez tydzień, potem 4 mg przez następny tydzień, a dopiero później można rozważyć zwiększenie do 8 mg.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z problemami z nerkami dawkowanie musi być dostosowane indywidualnie w zależności od stopnia zaburzeń. Lekarz określi odpowiednią dawkę na podstawie badania zwanego klirensem kreatyniny, które pokazuje, jak dobrze pracują nerki.

Vidotin nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na peryndopryl, jakikolwiek inny inhibitor ACE lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Obrzęk naczynioruchowy w przeszłości związany z przyjmowaniem inhibitorów ACE – jest to stan, w którym dochodzi do nagłego obrzęku twarzy, warg, języka lub krtani, mogący utrudniać oddychanie.
• Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy (obrzęk naczynioruchowy o nieznanej przyczynie).
• Drugi i trzeci trymestr ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi sakubitryl i walsartan – należy zachować co najmniej 36-godzinną przerwę między przyjęciem ostatniej dawki jednego z tych leków a rozpoczęciem przyjmowania drugiego.
• Znaczne zwężenie tętnic nerkowych po obu stronach lub zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki.

Niedociśnienie tętnicze

Vidotin może spowodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie po przyjęciu pierwszej dawki. Objawami mogą być zawroty głowy, omdlenia lub uczucie słabości. Jest to szczególnie prawdopodobne u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, na diecie niskosodowej lub z odwodnieniem. Jeśli wystąpią takie objawy, należy położyć się na plecach z uniesionymi nogami i skontaktować się z lekarzem.

Obrzęk naczynioruchowy

W rzadkich przypadkach podczas stosowania inhibitorów ACE może wystąpić obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk twarzy, warg, języka, gardła lub krtani. Jeśli pojawią się takie objawy, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się do lekarza lub na pogotowie. Obrzęk krtani może prowadzić do zagrażającej życiu niedrożności dróg oddechowych.

Kontrola czynności nerek i stężenia potasu

Podczas stosowania Vidotinu lekarz będzie regularnie kontrolował czynność nerek oraz stężenie potasu we krwi. Lek może powodować zwiększenie stężenia potasu (hiperkaliemię), co jest szczególnie istotne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą lub przyjmujących określone leki (leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, niektóre leki przeciwbólowe).

Kaszel

Inhibitory ACE mogą wywoływać suchy, uporczywy kaszel. Jeśli kaszel staje się bardzo uciążliwy, należy skonsultować się z lekarzem, który może rozważyć zmianę leczenia.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli planujesz zajście w ciążę lub jesteś w ciąży, nie możesz przyjmować Vidotinu, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze. Lek może poważnie zaszkodzić dziecku, powodując problemy z nerkami, niedociśnienie u noworodka i inne powikłania. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania leku, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Vidotin nie jest również zalecany podczas karmienia piersią.

Zabiegi chirurgiczne i znieczulenie

Jeśli planujesz zabieg chirurgiczny lub leczenie stomatologiczne, poinformuj lekarza lub dentystę, że przyjmujesz Vidotin. Może być konieczne czasowe przerwanie leczenia.

Vidotin może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym lekach dostępnych bez recepty i suplementach.

Leki, których nie wolno łączyć z Vidotinem

• Produkty zawierające sakubitryl i walsartan – należy zachować co najmniej 36-godzinną przerwę między lekami.
• Aliskiren (u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek) – zwiększa ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu – mogą prowadzić do niebezpiecznego zwiększenia stężenia potasu we krwi.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Vidotinu i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek.
• Lit – jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia litu we krwi i jego toksyczności.
• Leki przeciwcukrzycowe (insulina, leki doustne) – Vidotin może nasilać działanie obniżające stężenie cukru we krwi, co zwiększa ryzyko hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru).
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe – mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie.

Jak każdy lek, Vidotin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zawroty głowy, ból głowy.
• Mrowienie lub drętwienie (parestezje).
• Zaburzenia widzenia, szum w uszach.
• Obniżenie ciśnienia tętniczego (może objawiać się zawrotami głowy przy wstawaniu).
• Kaszel – jest to suchy, uporczywy kaszel, który ustępuje po przerwaniu leczenia.
• Duszność.
• Dolegliwości żołądkowo-jelitowe: ból brzucha, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty, niestrawność.
• Zaburzenia smaku.
• Świąd, wysypka.
• Kurcze mięśni.
• Uczucie zmęczenia, osłabienia.

Rzadsze, ale poważne działania niepożądane

• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk twarzy, warg, języka, gardła (wymaga natychmiastowej pomocy medycznej).
• Ciężkie reakcje skórne – rumień wielopostaciowy, pemfigoid.
• Zaburzenia czynności nerek – zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, ostra niewydolność nerek.
• Zaburzenia krwi – zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenia, agranulocytoza), małopłytkowość, niedokrwistość.
• Zaburzenia wątroby – żółtaczka, zapalenie wątroby.
• Hiperkaliemia – zwiększenie stężenia potasu we krwi, które może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy lub objawy, które nie są wymienione w ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Vidotin należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki – zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz.

Każda tabletka Vidotin 8 mg zawiera 8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (co odpowiada 6,676 mg peryndoprylu) jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna (120,60 mg w jednej tabletce), krzemionka hydrofobowa koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian.

Uwaga dla pacjentów z nietolerancją laktozy: Lek zawiera laktozę. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Vidotin 8 mg to okrągłe, białe tabletki z oznaczeniem C54 wytłoczonym po jednej stronie. Lek jest dostępny w blistrach aluminiowych w opakowaniach po 30 lub 90 tabletek.