Vanatex

Vanatex to lek dostępny na receptę, który zawiera walsartan – substancję należącą do grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dwóch mocach: 80 mg (różowe, okrągłe tabletki z linią podziału) oraz 160 mg (jasnobrązowe, podłużne tabletki z linią podziału). Obie wersje tabletek można dzielić na równe połowy, co ułatwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Lek Vanatex jest przepisywany w trzech głównych sytuacjach klinicznych:

Nadciśnienie tętnicze

Vanatex jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Lek skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi, pomagając w kontroli tego schorzenia.

Po zawale mięśnia sercowego

Lek jest podawany pacjentom w stanie stabilnym klinicznie z objawową niewydolnością serca lub bezobjawową niewydolnością skurczową lewej komory po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego (w okresie od 12 godzin do 10 dni po zawale).

Niewydolność serca

Vanatex stosuje się u dorosłych pacjentów z objawową niewydolnością serca, gdy inhibitory konwertazy angiotensyny nie są tolerowane przez organizm, lub u pacjentów nietolerujących leków blokujących receptory beta-adrenergiczne jako terapia wspomagająca.

Walsartan, substancja czynna leku Vanatex, działa poprzez blokowanie receptorów angiotensyny II w organizmie. Angiotensyna II to substancja, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i zwiększenie ciśnienia krwi. Blokując jej działanie, walsartan pomaga rozszerzyć naczynia krwionośne, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Ważną zaletą walsartanu jest to, że nie hamuje działania enzymu konwertazy angiotensyny, dzięki czemu ryzyko wystąpienia suchego kaszlu – częstego działania niepożądanego przy stosowaniu innych leków na nadciśnienie – jest znacznie mniejsze.

Nadciśnienie tętnicze u dorosłych

Zalecana dawka początkowa to 80 mg raz na dobę. Działanie przeciwnadciśnieniowe staje się wyraźnie zauważalne w ciągu 2 tygodni, a maksymalny efekt osiąga się w ciągu 4 tygodni. W przypadku niektórych pacjentów, u których nie uzyska się odpowiedniej kontroli ciśnienia krwi, dawkę można zwiększyć do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg na dobę.

Po zawale mięśnia sercowego

Leczenie może być rozpoczęte już po 12 godzinach od rozpoznania zawału. Rozpoczyna się od dawki początkowej 20 mg dwa razy na dobę, a następnie przez kolejne tygodnie dawkę stopniowo zwiększa się do 40 mg, 80 mg i maksymalnie 160 mg podawanych dwa razy na dobę.

Niewydolność serca

Zalecana dawka początkowa to 40 mg dwa razy na dobę. Zwiększanie dawki do 80 mg i 160 mg podawanych dwa razy na dobę powinno być przeprowadzane w odstępach co najmniej dwutygodniowych, do uzyskania największej dawki tolerowanej przez pacjenta.

Nadciśnienie u dzieci i młodzieży

Dawka początkowa wynosi 40 mg raz na dobę dla dzieci o masie ciała mniejszej niż 35 kg oraz 80 mg raz na dobę dla dzieci o masie ciała 35 kg lub większej. Dawkę dostosowuje się w zależności od uzyskanego działania przeciwnadciśnieniowego.

Sposób podania

Vanatex może być przyjmowany niezależnie od posiłków i powinien być podawany wraz z wodą. To ułatwienie pozwala na elastyczne dostosowanie przyjmowania leku do codziennego trybu życia pacjenta.

Leku nie należy stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli pacjent jest uczulony na walsartan lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby, żółciowej marskości wątroby i cholestazy.
• W drugim i trzecim trymestrze ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się płodowi.
• U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek jednocześnie stosujących produkty zawierające aliskiren.

Ciąża i karmienie piersią

W trakcie ciąży nie należy rozpoczynać leczenia lekami z grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Jeśli pacjentka planuje ciążę, należy przejść na alternatywne leczenie. W przypadku stwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać. Nie zaleca się również stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, szczególnie z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min oraz u pacjentów dializowanych. Podczas leczenia zaleca się regularne kontrole czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby

Walsartan należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. U tych pacjentów dawka nie powinna przekraczać 80 mg na dobę.

Hiperkaliemia

Lek może powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi. Nie jest zalecany w przypadku jednoczesnego stosowania suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas lub zamienników soli zawierających potas. Należy regularnie kontrolować stężenie potasu we krwi.

Pacjenci z niedoborem sodu lub odwodnieni

U pacjentów ze znacznym niedoborem sodu lub odwodnionych na początku leczenia może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobór sodu i objętość krwi krążącej.

Obrzęk naczynioruchowy

U pacjentów leczonych walsartanem zgłaszano występowanie obrzęku naczynioruchowego, który może obejmować obrzęk krtani i głośni, powodując niedrożność dróg oddechowych. W takim przypadku leczenie należy natychmiast przerwać.

Lit

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania walsartanu z litem. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia litu w surowicy krwi.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Jednoczesne podawanie walsartanu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi może osłabić działanie hipotensyjne oraz zwiększyć ryzyko pogorszenia czynności nerek. Zaleca się kontrolę czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.

Leki moczopędne oszczędzające potas

Jeśli zostanie stwierdzona konieczność zastosowania produktu wpływającego na stężenie potasu w skojarzeniu z walsartanem, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.

Inne leki

Walsartan może być bezpiecznie stosowany z wieloma innymi lekami, w tym z cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną i glibenklamidem.

Jak każdy lek, Vanatex może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W kontrolowanych badaniach klinicznych ogólna częstość występowania działań niepożądanych była porównywalna z częstością występującą w grupie otrzymującej placebo.

Działania niepożądane w nadciśnieniu tętniczym

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują:

• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
• Kaszel.
• Bóle brzucha.
• Uczucie zmęczenia.

Działania niepożądane po zawale mięśnia sercowego lub w niewydolności serca

U pacjentów w stanie po zawale mięśnia sercowego lub z niewydolnością serca mogą wystąpić:

• Zawroty głowy i zawroty głowy związane z pozycją ciała – często.
• Niedociśnienie tętnicze i niedociśnienie ortostatyczne – często.
• Hiperkaliemia – niezbyt często.
• Niewydolność i zaburzenia czynności nerek – często.
• Omdlenie, bóle głowy – niezbyt często.
• Nudności, biegunka – niezbyt często.
• Osłabienie, uczucie zmęczenia – niezbyt często.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

Do rzadkich działań niepożądanych należą: obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia czynności wątroby oraz zaburzenia czynności nerek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Vanatex może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Dawkowanie zależy od masy ciała dziecka i powinno być ustalane przez lekarza. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 6. roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

U dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby wymagana jest szczególna ostrożność. Nie badano stosowania walsartanu u dzieci z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min oraz u tych poddawanych dializie, dlatego w tej grupie nie zaleca się stosowania leku.

Przedawkowanie walsartanu może spowodować znaczne niedociśnienie tętnicze, co może doprowadzić do obniżonego poziomu świadomości, zapaści krążeniowej lub wstrząsu. W przypadku przedawkowania pacjenta należy ułożyć w pozycji na plecach i skorygować objętość krwi krążącej. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.

Vanatex 80 mg należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Vanatex 160 mg należy również przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Okres ważności wynosi 3 lata.

Każda tabletka Vanatex 80 mg zawiera 80 mg walsartanu oraz substancje pomocnicze, w tym 56,5 mg laktozy jednowodnej. Każda tabletka Vanatex 160 mg zawiera 160 mg walsartanu oraz 113 mg laktozy jednowodnej. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Vanatex to skuteczny lek na receptę stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, po zawale mięśnia sercowego oraz w niewydolności serca. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, regularnie kontrolując ciśnienie krwi oraz czynność nerek. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. W przypadku planowania ciąży lub stwierdzenia ciąży należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu zmiany leczenia. Wszystkie wątpliwości dotyczące stosowania leku należy konsultować z lekarzem lub farmaceutą.