Popularne

Althyxin to lek doustny, którego głównym składnikiem jest lewotyroksyna. Jest on stosowany głównie w terapii niedoczynności tarczycy, czyli stanu, w którym tarczyca nie produkuje wystarczającej ilości hormonu – tyroksyny. Althyxin pomaga wypełnić ten niedobór. Dodatkowo, lek ten jest wykorzystywany w leczeniu raka tarczycy oraz nietoksycznego wola rozlanego i zapalenia tarczycy typu Hashimoto – stanów, które prowadzą do powiększenia tego gruczołu i powodują obrzęk na szyi.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Althyxin to lek w postaci roztworu doustnego, który zawiera lewotyroksynę sodową – syntetyczną wersję hormonu tarczycy. Każde 5 mililitrów roztworu dostarcza 100 mikrogramów lewotyroksyny, która działa identycznie jak naturalny hormon wytwarzany przez tarczycę. Preparat ma postać przejrzystego, bezbarwnego płynu dostępnego w butelce ze szkła z wygodną strzykawką dozującą.
Althyxin jest przepisywany osobom, których tarczyca nie produkuje wystarczającej ilości hormonów lub w określonych stanach chorobowych tarczycy. Lek znajduje zastosowanie w następujących przypadkach:
Hormony tarczycy odgrywają kluczową rolę w funkcjonowaniu całego organizmu. Są niezbędne do prawidłowego wzrostu i rozwoju, szczególnie układu nerwowego. Lewotyroksyna zawarta w leku Althyxin zastępuje naturalny hormon tarczycy, zwiększając podstawową przemianę materii. Wpływa pobudzająco na pracę serca, mięśni szkieletowych, wątroby i nerek. W organizmie lek jest przekształcany do bardziej aktywnej formy zwanej trójjodotyryniną, która bezpośrednio oddziałuje na receptory znajdujące się w komórkach.
Dawkowanie leku jest ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań laboratoryjnych i stanu klinicznego pacjenta. Lek przyjmuje się zazwyczaj raz dziennie na czczo, najlepiej przed śniadaniem, w kilkugodzinnych odstępach od innych leków.
W przypadku niedoczynności tarczycy u dorosłych i dzieci powyżej dwunastego roku życia leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej wynoszącej 50 do 100 mikrogramów na dobę. Dawkę stopniowo zwiększa się o 25 do 50 mikrogramów co 3 do 4 tygodni, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, która zazwyczaj wynosi od 100 do 200 mikrogramów na dobę.
U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi od 10 do 15 mikrogramów na kilogram masy ciała na dobę przez pierwsze trzy miesiące życia. Niemowlętom podaje się całkowitą dawkę dobową rano lub wieczorem, przed karmieniem lub w trakcie posiłku, zachowując każdego dnia tę samą porę podania.
W przypadku nietoksycznego wola rozlanego lub wola związanego z zapaleniem Hashimoto zalecana dawka wynosi od 50 do 200 mikrogramów na dobę. W terapii supresyjnej w raku tarczycy stosuje się dawki od 150 do 300 mikrogramów na dobę.
Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy zachować szczególną ostrożność u osób z następującymi schorzeniami:
Ważne jest, aby nie stosować lewotyroksyny w celu zmniejszenia masy ciała. U osób z prawidłową czynnością tarczycy lek nie powoduje utraty wagi, a nadmierne dawki mogą prowadzić do poważnych, a nawet zagrażających życiu działań niepożądanych.
Kobiety w ciąży przyjmujące Althyxin z powodu niedoczynności tarczycy powinny pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską. W okresie ciąży często konieczne jest zwiększenie dawki leku, ponieważ zapotrzebowanie na hormony tarczycy wzrasta. Stężenie hormonu tyreotropowego należy kontrolować w każdym trymestrze ciąży. Po porodzie dawkowanie zwykle wraca do poziomu sprzed ciąży.
Leczenie lewotyroksyną należy prowadzić bez przerwy zarówno w czasie ciąży, jak i podczas karmienia piersią. Hormon przenika do mleka kobiecego, ale w niewielkich ilościach, które nie wywołują nadczynności tarczycy u dziecka.
Althyxin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Najważniejsze interakcje obejmują:
Preparaty zawierające wapń, żelazo, glin, kolestyramina, sukralfat zmniejszają wchłanianie hormonu z przewodu pokarmowego. Althyxin należy przyjmować co najmniej dwie godziny przed lub po tych lekach. Również inhibitory pompy protonowej mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny poprzez zwiększenie pH soku żołądkowego.
Niektóre leki, takie jak karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna, przyspieszają metabolizm lewotyroksyny, co może wymagać zwiększenia jej dawki. Podobnie działają preparaty zawierające ziele dziurawca.
Lewotyroksyna wzmaga działanie warfaryny i innych antykoagulantów, co może wymagać dostosowania ich dawkowania.
Produkty zawierające soję mogą zmniejszać jelitowe wchłanianie lewotyroksyny. Estrogeny i doustne środki antykoncepcyjne mogą zwiększać zapotrzebowanie na hormon tarczycy. Amiodaron, z uwagi na dużą zawartość jodu, może prowadzić zarówno do nadczynności, jak i niedoczynności tarczycy.
Działania niepożądane są zazwyczaj spowodowane przyjmowaniem zbyt wysokiej dawki i odpowiadają objawom nadczynności tarczycy. Najczęściej występują:
Mogą również wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem, który może zmniejszyć dawkę lub czasowo przerwać leczenie.
Przyjęcie zbyt dużej dawki może prowadzić do objawów znacznego przyspieszenia metabolizmu, przypominających stan tyreotoksykozy. Objawy mogą wystąpić w ciągu kilku godzin lub być opóźnione o kilka dni. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe i może obejmować podanie leków beta-adrenolitycznych w celu złagodzenia objawów związanych z nadmierną stymulacją układu sercowo-naczyniowego.
Lek należy przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 stopni Celsjusza, w oryginalnym opakowaniu, chroniąc przed światłem. Po pierwszym otwarciu butelki preparat można stosować przez osiem tygodni. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Substancją czynną jest lewotyroksyna sodowa w ilości 100 mikrogramów w każdych 5 mililitrach roztworu. Lek zawiera również substancje pomocnicze: glicerol (3780 mg w 5 ml), kwas cytrynowy jednowodny, metylu parahydroksybenzoesan sodowy (9 mg w 5 ml), wodorotlenek sodu oraz wodę oczyszczoną. Metylu parahydroksybenzoesan sodowy może powodować reakcje alergiczne. Glicerol w dużych ilościach może powodować bóle głowy, zaburzenia żołądkowe i biegunkę.
Lek podaje się doustnie, odmierzając odpowiednią dawkę za pomocą dołączonej strzykawki. Strzykawka ma pojemność 5 mililitrów i jest podzielona na działki co 0,1 mililitr, co umożliwia precyzyjne dozowanie. Do strzykawki dołączony jest odpowiedni łącznik dopasowany do szyjki butelki, ułatwiający odmierzanie leku.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 milimol sodu w 5 mililitrach, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu. Nie należy używać leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Althyxin jest lekiem wydawanym wyłącznie na receptę i wymaga regularnej kontroli lekarskiej oraz okresowych badań laboratoryjnych w celu monitorowania skuteczności leczenia.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Althyxin, roztwór doustny, 100 mcg/5 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Althyxin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Althyxin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Althyxin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 mcg/5 ml |
| Postać | roztwór doustny |
| Producent | Producentem Althyxin jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
W przypadku niedoczynności tarczycy leczenie zazwyczaj trwa do końca życia. Hormony tarczycy są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, a ich niedobór wymaga stałej suplementacji.
Nie, nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do nawrotu objawów niedoczynności tarczycy i pogorszenia stanu zdrowia.
Przyjmowanie lewotyroksyny na czczo, najlepiej przed śniadaniem, zapewnia optymalne wchłanianie leku z przewodu pokarmowego. Posiłki i niektóre substancje mogą zmniejszać wchłanianie hormonu.
Preparaty zawierające wapń, żelazo czy magnez należy przyjmować co najmniej dwie godziny przed lub po Althyxinie, ponieważ mogą one zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny.
Poprawa stanu klinicznego następuje stopniowo. Pełny efekt terapeutyczny osiąga się zwykle po kilku tygodniach regularnego stosowania leku w odpowiedniej dawce ustalonej przez lekarza.
Tak, konieczne są regularne badania laboratoryjne, zwłaszcza oznaczanie stężenia TSH i hormonów tarczycy, aby lekarz mógł ocenić skuteczność leczenia i w razie potrzeby dostosować dawkę.

Nie daj się jesieni