Tirosint Sol

Tirosint Sol to nowoczesny lek zawierający lewotyroksynę sodową w postaci płynnego roztworu doustnego. Lewotyroksyna to syntetyczny odpowiednik hormonu tarczycy, który działa identycznie jak naturalny hormon wytwarzany przez Twoją tarczycę. Organizm nie jest w stanie rozróżnić lewotyroksyny podawanej w leku od tej produkowanej przez tarczycę. Preparat dostępny jest w pojemnikach jednodawkowych o pojemności 1 ml, zawierających dokładnie odmierzoną dawkę leku – w tym przypadku 13 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.

Lek jest przepisywany w następujących sytuacjach:

• Leczenie łagodnego wola przy prawidłowej funkcji tarczycy.
• Zapobieganie ponownemu pojawieniu się wola po operacyjnym usunięciu tarczycy, gdy jej funkcja jest prawidłowa.
• Terapia zastępcza w niedoczynności tarczycy – gdy tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów.
• Leczenie wspomagające w nadczynności tarczycy, stosowane razem z lekami hamującymi produkcję hormonów tarczycy.
• Leczenie supresyjne w złośliwych nowotworach tarczycy.
• Test diagnostyczny oceniający funkcję tarczycy.

Jeden mililitr roztworu zawiera 13 mikrogramów lewotyroksyny sodowej jako substancję czynną. Dodatkowo preparat zawiera glicerol 85% jako substancję pomocniczą. Roztwór jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy. Każdy pojemnik jednodawkowy jest oznaczony kolorową etykietą – dla dawki 13 mikrogramów jest to kolor zielony, co ułatwia identyfikację odpowiedniego stężenia leku.

Lek przyjmuje się raz dziennie, najlepiej rano na pusty żołądek, co najmniej pół godziny przed śniadaniem. Takie stosowanie zapewnia optymalne wchłanianie lewotyroksyny z przewodu pokarmowego.

Sposoby podawania leku

Tirosint Sol możesz przyjmować na dwa sposoby:

Rozprowadzony w wodzie: Wyciśnij zawartość pojemnika jednodawkowego do szklanki lub filiżanki z wodą, wymieszaj i natychmiast wypij. Następnie przepłucz naczynie dodatkową ilością wody i również ją wypij, aby mieć pewność, że przyjąłeś całą dawkę. Pamiętaj, że nie wolno rozcieńczać leku w innych płynach poza wodą.

Bezpośrednio do ust: Możesz również wycisnąć zawartość pojemnika bezpośrednio na łyżkę lub do ust i natychmiast połknąć. W przypadku niemowląt i małych dzieci należy wycisnąć roztwór na wewnętrzną stronę policzka.

Jak otworzyć pojemnik?

Odkręć górne zamknięcie i odwróć pojemnik spodem do góry. Środkową, miękką część pojemnika powoli naciskaj palcem wskazującym i kciukiem, a następnie zwolnij nacisk na kilka sekund. Powtarzaj ten krok co najmniej 5 razy, aż lek przestanie wypływać z pojemnika.

Dawkowanie

Dawka jest zawsze ustalana indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań laboratoryjnych i obrazu klinicznego. Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od małej dawki, którą stopniowo zwiększa się co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia odpowiedniej dawki podtrzymującej. U osób starszych, z chorobami serca lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy zwiększanie dawki musi być jeszcze bardziej ostrożne.

Nie możesz przyjmować Tirosint Sol, jeśli:

• Jesteś uczulony na lewotyroksynę sodową lub glicerol.
• Masz nieleczoną niewydolność kory nadnerczy – stan, w którym nadnercza nie produkują wystarczającej ilości hormonów.
• Masz nieleczoną niedoczynność przysadki mózgowej – gruczołu w mózgu kontrolującego wiele funkcji hormonalnych.
• Masz nieleczoną nadczynność tarczycy.
• Przeszedłeś niedawno ostry zawał serca lub masz ostre zapalenie mięśnia sercowego lub zapalenie osierdzia.

Jeśli jesteś w ciąży i masz nadczynność tarczycy, nie wolno łączyć lewotyroksyny z lekami hamującymi produkcję hormonów tarczycy.

Przed rozpoczęciem leczenia

Przed rozpoczęciem przyjmowania Tirosint Sol lekarz musi wykluczyć lub rozpocząć leczenie następujących schorzeń: choroby wieńcowej, dusznicy bolesnej, miażdżycy, nadciśnienia tętniczego oraz zaburzeń funkcji przysadki lub nadnerczy.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby z chorobami serca: Jeśli masz niewydolność wieńcową, niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca, bardzo ważne jest unikanie nawet łagodnego nadmiaru hormonów tarczycy. Wymaga to częstego kontrolowania poziomu hormonów we krwi.

Osoby starsze: U osób w podeszłym wieku leczenie rozpoczyna się od bardzo małych dawek, które zwiększa się powoli i ostrożnie.

Kobiety po menopauzie: Jeśli masz zwiększone ryzyko osteoporozy, funkcja tarczycy musi być ściśle monitorowana, aby uniknąć zbyt wysokiego poziomu lewotyroksyny we krwi.

Osoby z padaczką: Rzadko mogą wystąpić napady padaczkowe związane z rozpoczęciem leczenia, ponieważ hormon tarczycy może wpływać na próg drgawkowy.

Ważne informacje

Hormony tarczycy nie są przeznaczone do odchudzania. Normalne dawki nie spowodują utraty wagi u osób z prawidłową funkcją tarczycy, a zbyt duże dawki mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia.

Lek zawiera bardzo małą ilość sodu i może być uważany za „wolny od sodu”, co jest istotne dla osób na diecie niskosodowej.

Leki przeciwcukrzycowe

Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków na cukrzycę. Jeśli masz cukrzycę, na początku leczenia musisz częściej kontrolować poziom cukru we krwi, a lekarz może potrzebować dostosować dawkę Twoich leków przeciwcukrzycowych.

Leki przeciwzakrzepowe

Działanie leków rozrzedzających krew może się nasilić podczas przyjmowania lewotyroksyny. Wymaga to regularnego kontrolowania parametrów krzepnięcia i ewentualnego dostosowania dawki leku przeciwzakrzepowego.

Leki zmniejszające wchłanianie

Niektóre leki znacząco zmniejszają wchłanianie lewotyroksyny i należy przyjmować je w odpowiednim odstępie czasu:

• Kolestyramina i kolestypol – przyjmuj lewotyroksynę 4-5 godzin przed tymi lekami.
• Preparaty zawierające aluminium (leki zobojętniające kwas żołądkowy), żelazo lub wapń – przyjmuj lewotyroksynę co najmniej 2 godziny przed tymi preparatami.
• Orlistat (lek na otyłość) – może wymagać przyjmowania w innym czasie niż lewotyroksyna.
• Inhibitory pompy protonowej – leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego mogą zmniejszać wchłanianie hormonów tarczycy.

Inne ważne interakcje

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz: amiodaron (lek na zaburzenia rytmu serca), leki zawierające estrogeny (antykoncepcja, terapia hormonalna), leki na padaczkę, ziele dziurawca, leki na nadczynność tarczycy, czy produkty zawierające soję.

Biotyna (witamina z grupy B) może wpływać na wyniki badań tarczycy. Jeśli przyjmujesz suplementy zawierające biotynę, poinformuj o tym personel laboratorium przed badaniem.

Ciąża

Leczenie lewotyroksyną powinno być kontynuowane przez cały okres ciąży. Jest to bardzo ważne, ponieważ prawidłowy poziom hormonów tarczycy u matki jest niezbędny dla rozwoju mózgu dziecka. W czasie ciąży zapotrzebowanie na lewotyroksynę często wzrasta, dlatego lekarz będzie kontrolować poziom TSH (hormonu pobudzającego tarczycę) w każdym trymestrze i w razie potrzeby zwiększy dawkę leku. Po porodzie dawka zwykle wraca do poziomu sprzed ciąży.

Karmienie piersią

Niewielkie ilości lewotyroksyny przenikają do mleka matki, ale w zalecanych dawkach nie wpływają na tarczycę dziecka. Możesz bezpiecznie karmić piersią podczas przyjmowania tego leku.

Przy prawidłowym stosowaniu i regularnym monitorowaniu działania niepożądane występują bardzo rzadko. Problemy mogą pojawić się, gdy dawka jest zbyt duża lub nie jest odpowiednio tolerowana przez organizm.

Objawy przedawkowania lub zbyt dużej dawki

Mogą przypominać objawy nadczynności tarczycy:

• Przyspieszone bicie serca, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca.
• Bóle w klatce piersiowej (dusznica bolesna).
• Bóle głowy, osłabienie, skurcze mięśni.
• Zaczerwienienie skóry, gorączka, nadmierne pocenie się.
• Drżenie, niepokój, bezsenność.
• Wymioty, biegunka.
• Niezamierzona utrata wagi.
• Zaburzenia miesiączkowania.

Reakcje alergiczne

W przypadku uczulenia na składniki leku mogą wystąpić reakcje alergiczne skóry i dróg oddechowych, takie jak obrzęk naczynioruchowy, wysypka lub pokrzywka.

Co zrobić w przypadku działań niepożądanych? Jeśli wystąpią objawy przedawkowania, lekarz może zmniejszyć dawkę lub zalecić przerwę w przyjmowaniu leku na kilka dni. Po ustąpieniu objawów leczenie można wznowić z ostrożnym dawkowaniem.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy znacznego przyspieszenia metabolizmu, podobne do nadczynności tarczycy. Objawy mogą obejmować bardzo szybkie bicie serca, stany lękowe, pobudzenie i nadmierną ruchliwość. W razie podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lekarz może zalecić przerwanie przyjmowania leku i przeprowadzenie badań kontrolnych. W niektórych przypadkach mogą być potrzebne leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, które zmniejszają nasilenie objawów.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C. Trzymaj pojemniki w oryginalnym opakowaniu, aby chronić je przed światłem. Po otwarciu saszetki zawierającej 5 pojemników jednodawkowych zużyj je w ciągu 15 dni. Każdy otwarty pojemnik jednodawkowy należy zużyć natychmiast – nie przechowuj otwartych pojemników.

Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz. Te działania pomogą chronić środowisko.