Popularne

Tisercin to lek w postaci tabletek powlekanych, którego substancją czynną jest lewomepromazyna. Jest to lek neuroleptyczny należący do grupy pochodnych fenotiazyny. Związek ten wykazuje działanie przeciwpsychotyczne, uspokajające oraz przeciwdepresyjne. Lek Tisercin jest wskazany do stosowania w leczeniu chorób psychicznych przebiegających z pobudzeniem ruchowym, schizofrenii, zespołów lękowych oraz zaburzeń snu.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Tisercin to lek przeciwpsychotyczny dostępny w postaci białych tabletek powlekanych, zawierających 25 mg lewomepromazyny. Substancja ta należy dogrupy fenotiazyn i działa głównie na ośrodkowy układ nerwowy, wpływając na różne procesy zachodzące w mózgu. Każda tabletka zawiera lewomepromazynę w postaci maleinianu oraz substancje pomocnicze, w tym 40 mg laktozy jednowodnej.
Lek znajduje zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń psychicznych i stanów wymagających uspokojenia oraz kontroli objawów. Tisercin przepisuje się przede wszystkim w następujących przypadkach:
Lewomepromazyna, substancja czynna leku Tisercin, działa na wiele różnych układów w mózgu. Przede wszystkim blokuje receptory dopaminergiczne w różnych obszarach mózgu, takich jak wzgórze, podwzgórze, układ siatkówkowaty i układ limbiczny. Dzięki temu:
Ważną cechą leku jest jego zdolność do podnoszenia progu bólu – skuteczność przeciwbólowa lewomepromazyny jest porównywalna do morfiny. Maksymalne działanie przeciwbólowe występuje w ciągu 20-40 minut po podaniu i utrzymuje się przez około 4 godziny. Tisercin wywołuje również efekt amnestyczny, czyli częściowe zapominanie zdarzeń.
W porównaniu z innymi silnymi lekami przeciwpsychotycznymi, Tisercin rzadziej powoduje objawy pozapiramidowe, czyli niepożądane zaburzenia ruchowe.
Tisercin przyjmuje się doustnie, popijając wodą. Leczenie zawsze należy rozpoczynać od małych dawek, które stopniowo zwiększa się w zależności od tego, jak organizm toleruje lek. Po uzyskaniu poprawy dawkę zmniejsza się do dawki podtrzymującej, ustalanej indywidualnie dla każdego pacjenta.
Dawka początkowa w psychozach: wynosi 25-50 mg na dobę (czyli 1-2 tabletki), podzielone na dwie dawki w ciągu dnia.
Dawka zwiększona: jeśli jest to konieczne, dawkę można stopniowo zwiększyć do 150-250 mg na dobę, stosując lek 2-3 razy dziennie.
Dawka podtrzymująca: po uzyskaniu poprawy klinicznej dawkę redukuje się do minimalnej skutecznej dawki podtrzymującej.
Po przyjęciu pierwszej dawki leku zaleca się pozostanie w pozycji leżącej przez około pół godziny, aby uniknąć nagłego spadku ciśnienia krwi przystawaniu. Jeśli zawroty głowy występują często, warto leżeć w łóżku po każdej dawce leku.
Istnieje wiele sytuacji, w których stosowanie Tisercinu jest zabronione ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Leku nie wolno stosować w następujących przypadkach:
Osoby w podeszłym wieku: szczególnie te z otępieniem, są bardziej wrażliwe na działanie Tisercinu. U tych pacjentów występuje zwiększone ryzyko spadku ciśnienia przy zmianie pozycji ciała, a także większa podatność na działania uspokajające i zaburzenia ruchowe. Dane z badań pokazują, że u osób starszych z otępieniem leczonych lekami przeciwpsychotycznymi nieznacznie zwiększa się ryzyko zgonu. Dlatego u takich pacjentów szczególnie ważne jest rozpoczynanie leczenia od bardzo małych dawek i ich stopniowe zwiększanie.
Pacjenci z chorobami serca: przed rozpoczęciem leczenia Tisercinem należy wykonać badanie EKG, aby wykluczyć choroby serca, które mogłyby stanowić przeciwwskazanie. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z niewydolnością serca, zaburzeniami rytmu serca czy zaburzeniami przewodzenia w sercu. Tisercin może wydłużać odstęp QT w zapisie EKG, co zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby: u tych osób istnieje ryzyko gromadzenia się leku w organizmie i działania toksycznego, dlatego wymagają szczególnie ostrożnego dawkowania.
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, w tym Tisercinu, istnieje ryzyko powstawania zakrzepów w żyłach. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien zidentyfikować wszystkie czynniki ryzyka i podjąć odpowiednie działania zapobiegawcze.
Jeśli w czasie leczenia wystąpi wysoka gorączka, zawsze należy skontaktować się z lekarzem, aby wykluczyć złośliwy zespół neuroleptyczny – rzadkie, ale bardzo poważne powikłanie. Objawia się ono sztywnością mięśni, wysoką gorączką, splątaniem, niestabilnym ciśnieniem krwi, przyśpieszonym biciem serca i zaburzeniami rytmu serca.
U osób w podeszłym wieku z otępieniem leczonych lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano zwiększone ryzyko udaru mózgu. Tisercin należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru.
U pacjentów leczonych Tisercinem może wystąpić podwyższony poziom cukru we krwi lub nietolerancja glukozy. Osoby z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju powinny regularnie kontrolować poziom cukru podczas leczenia.
Spożywanie alkoholu podczas leczenia Tisercinem nasila działanie uspokajające leku i zwiększa prawdopodobieństwo zaburzeń ruchowych. Należy bezwzględnie unikać alkoholu w trakcie terapii.
Chociaż opisano przypadki wad wrodzonych u dzieci, których matki przyjmowały fenotiazyny, nie udowodniono jednoznacznie związku przyczynowego z leczeniem. Wobec braku wystarczających danych z kontrolowanych badań, Tisercin nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
Noworodki, których matki przyjmowały leki przeciwpsychotyczne w trzecim trymestrze ciąży, mogą doświadczać działań niepożądanych, takich jak zaburzenia ruchowe, drżenie, senność, problemy z oddychaniem czy karmieniem. Dlatego stan noworodków należy starannie monitorować.
Lewomepromazyna przenika do mleka matki, dlatego stosowanie leku podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Tisercin może wpływać na płodność zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. U kobiet może powodować podwyższenie poziomu prolaktyny, co bywa związane z zaburzeniami płodności. Niektóre dane sugerują, że leczenie może również upośledzać płodność u mężczyzn.
Tisercin może wywoływać senność, dezorientację, splątanie lub nadmierny spadek ciśnienia krwi. Te działania mogą znacząco wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Na początku leczenia, przez okres uzależniony od indywidualnej reakcji organizmu, prowadzenie pojazdów i wykonywanie czynności wymagających koncentracji i sprawności powinno być całkowicie zakazane. Później zakres ograniczeń ustala się indywidualnie z lekarzem, w zależności od tego, jak organizm toleruje lek.
Jak każdy lek, Tisercin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najważniejsze możliwe działania niepożądane:
Może wystąpić zmniejszenie liczby różnych komórek krwi, w tym białych krwinek odpowiedzialnych za odporność, co zwiększa ryzyko infekcji. Możliwe jest również zmniejszenie liczby płytek krwi, co wpływa na krzepnięcie.
Mogą wystąpić reakcje alergiczne o różnym nasileniu, od wysypki i pokrzywki po obrzęk krtani czy astmę. W razie jakichkolwiek objawów alergicznych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Tisercin może powodować nietolerancję glukozy, podwyższony poziom cukru we krwi, obniżenie poziomu sodu we krwi czy ubytek masy ciała. Możliwy jest również niedobór witamin.
Mogą wystąpić: senność, splątanie, dezorientacja, spowolnienie mowy, halucynacje wzrokowe, nawrót objawów psychotycznych. W rzadkich przypadkach możliwe są napady padaczkowe.
Należą do nich mimowolne ruchy różnych części ciała, sztywność mięśni, drżenie, trudności z wykonywaniem ruchów. Objawy te są jednak słabsze niż po innych silnych lekach przeciwpsychotycznych.
Tisercin może powodować spadek ciśnienia krwi, szczególnie przy zmianie pozycji na stojącą, co objawia się zawrotami głowy, osłabieniem lub omdleniami. Możliwe są również zaburzenia rytmu serca, w tym groźne arytmie. W pojedynczych przypadkach opisywano nagłą śmierć.
Mogą wystąpić: suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, zaparcia, dyskomfort w jamie brzusznej.
Możliwe jest uszkodzenie wątroby objawiające się żółtaczką czy zastоjem żółci.
Tisercin może powodować nadwrażliwość na światło słoneczne, dlatego należy unikać intensywnego nasłonecznienia i stosować kremy z filtrem. Możliwe są również wysypki, pokrzywka, zwiększona pigmentacja skóry.
Mogą wystąpić trudności z oddawaniem moczu, zaburzenia miesiączkowania u kobiet, mlekotok (wydzielanie mleka poza okresem karmienia). U mężczyzn bardzo rzadko może wystąpić priapizm – bolesny, przedłużający się wzwód wymagający natychmiastowej pomocy lekarskiej.
To rzadkie, ale bardzo poważne powikłanie objawiające się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, splątaniem i niestabilnością parametrów życiowych. Wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
Ważne: Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza wysoką gorączką, trudności z oddychaniem, obrzęk twarzy, ból w klatce piersiowej czy przedłużający się wzwód, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.
Przedawkowanie Tisercinu jest poważnym stanem zagrożenia życia, szczególnie gdy lek jest przyjmowany razem z alkoholem lub innymi lekami uspokajającymi.
Mogą wystąpić: bardzo niskie ciśnienie krwi, gorączka, zaburzenia przewodzenia w sercu, groźne zaburzenia rytmu serca mogące prowadzić do zatrzymania akcji serca, nadmierna sedacja, śpiączka, drgawki, zaburzenia ruchowe, złośliwy zespół neuroleptyczny.
Należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe. Nie ma specyficznego odtrutki na lewomepromazynę. Leczenie polega na monitorowaniu funkcji życiowych i stosowaniu odpowiedniego leczenia objawowego w warunkach szpitalnych. Nie należy wywoływać wymiotów ze względu na ryzyko aspiracji.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko naturalne.
Każda tabletka powlekana Tisercin zawiera 25 mg lewomepromazyny w postaci 33,8 mg lewomepromazyny maleinianu. Tabletki są białe, bez zapachu, powlekane.
Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym 40 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce. Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Tisercin jest dostępny w butelkach zawierających 50 tabletek.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Tisercin, tabletki powlekane, 25 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Tisercin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Tisercin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Tisercin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 25 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Tisercin jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Po przyjęciu tabletki Tisercin osiąga maksymalne stężenie we krwi w ciągu 1-3 godzin. Działanie leku utrzymuje się przez dłuższy czas dzięki długiemu okresowi półtrwania wynoszącemu 15-30 godzin.
Tak, Tisercin może być stosowany jako lek wspomagający w leczeniu silnych bólów, ponieważ podnosi próg bólu i wzmacnia działanie innych leków przeciwbólowych. Jego skuteczność przeciwbólowa jest porównywalna do morfiny.
Po przyjęciu pierwszej dawki Tisercinu zaleca się poleżenie przez około pół godziny, aby uniknąć nagłego spadku ciśnienia krwi przy stawaniu, który może prowadzić do zawrotów głowy lub omdlenia.
Nie, podczas leczenia Tisercinem należy całkowicie unikać alkoholu. Alkohol nasila działanie uspokajające leku i zwiększa ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń ruchowych.
Tak, Tisercin może powodować podwyższenie poziomu cukru we krwi lub nietolerancję glukozy. Osoby z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju powinny regularnie kontrolować poziom cukru podczas leczenia.
To rzadkie, ale bardzo poważne powikłanie leczenia Tisercinem, objawiające się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, splątaniem i niestabilnością parametrów życiowych. Wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.


Nie daj się jesieni