Telmizek

Telmizek to lek zawierający telmisartan w dawce 40 mg, który należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Preparat jest dostępny w postaci białych, owalnych tabletek z linią podziału, co umożliwia podzielenie tabletki na połowy w razie potrzeby dostosowania dawki. Telmisartan działa poprzez blokowanie działania angiotensyny II – substancji w organizmie, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i podwyższenie ciśnienia tętniczego.

Lek Telmizek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów w dwóch głównych sytuacjach:

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Preparat stosuje się w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego, czyli podwyższonego ciśnienia krwi, którego przyczyna nie jest znana. Lek pomaga obniżyć ciśnienie krwi, zmniejszając napięcie w ścianach naczyń krwionośnych.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Telmizek stosuje się również w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia poważnych problemów z sercem i naczyniami krwionośnymi u pacjentów, którzy:

• Mają potwierdzoną chorobę miażdżycową – czyli przebyli w przeszłości chorobę niedokrwienną serca, udar mózgu lub mają chorobę tętnic obwodowych.
• Chorują na cukrzycę typu 2 z udokumentowanymi powikłaniami dotyczącymi narządów, takimi jak uszkodzenie oczu, przerost lewej komory serca czy problemy z nerkami.

Telmisartan działa w bardzo specyficzny sposób. W naszym organizmie znajduje się substancja zwana angiotensyną II, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych – w efekcie ciśnienie krwi wzrasta. Telmisartan blokuje miejsca, w których angiotensyna II działa (tak zwane receptory AT1), dzięki czemu naczynia krwionośne mogą się rozszerzyć, a ciśnienie krwi obniżyć.

Ważną cechą telmisartanu jest to, że jego działanie jest długotrwałe – jedna dawka działa przez całą dobę, co oznacza, że lek wystarczy przyjmować raz dziennie. Maksymalne obniżenie ciśnienia krwi następuje stopniowo, zwykle po 4 do 8 tygodniach regularnego stosowania leku.

Warto wiedzieć, że telmisartan nie hamuje enzymu zwanego konwertazą angiotensyny, dlatego też rzadziej powoduje suchy kaszel niż inne leki na nadciśnienie z grupy inhibitorów ACE.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zazwyczaj skuteczna dawka to 40 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów poprawa może nastąpić już po dawce 20 mg. Jeśli lek nie obniża ciśnienia w wystarczającym stopniu, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 80 mg raz dziennie. Alternatywnie, telmisartan można łączyć z lekami moczopędnymi, takimi jak hydrochlorotiazyd.

Dawkowanie w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym

W tym przypadku zalecana dawka to 80 mg raz na dobę. Nie wykazano, aby mniejsze dawki były skuteczne w zmniejszeniu ryzyka problemów z sercem i naczyniami.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy przyjmować doustnie raz na dobę, popijając wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu. Bardzo ważne jest, aby wyjmować tabletki z blistra bezpośrednio przed zażyciem, ponieważ łatwo pochłaniają one wilgoć z powietrza.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci z problemami z nerkami: Osoby z ciężką niewydolnością nerek lub wymagające dializy powinny rozpocząć leczenie od mniejszej dawki 20 mg. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby dostosowywania dawki.

Pacjenci z problemami z wątrobą: Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością wątroby. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka nie może być większa niż 40 mg raz na dobę.

Osoby starsze: Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u osób w podeszłym wieku.

Nie wolno stosować preparatu Telmizek w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na telmisartan lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• W drugim i trzecim trymestrze ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• Jeśli masz zaburzenia w odpływie żółci.
• Jeśli cierpisz na ciężką niewydolność wątroby.
• Jeśli masz cukrzycę lub zaburzoną czynność nerek i jednocześnie przyjmujesz leki zawierające aliskiren.

Ciąża

Jeśli planujesz ciążę lub jesteś w ciąży, natychmiast poinformuj o tym lekarza. Nie należy rozpoczynać leczenia Telmizikiem w czasie ciąży. Po stwierdzeniu ciąży lekarz musi natychmiast przerwać leczenie i zastosować bezpieczniejszy lek.

Problemy z wątrobą

Lek nie może być stosowany u osób z zastojem żółci, zaburzeniami w odpływie żółci lub ciężką niewydolnością wątroby. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi problemami z wątrobą lek można stosować, ale tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności.

Zmniejszona objętość płynów w organizmie

Jeśli przyjmujesz duże dawki leków moczopędnych, jesteś na diecie niskosolnej, masz biegunkę lub wymioty, może wystąpić u Ciebie znaczne obniżenie ciśnienia, szczególnie po pierwszej dawce leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i soli w organizmie.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania Telmizku z innymi lekami działającymi na ten sam układ (inhibitory ACE, inne antagoniści receptora angiotensyny II lub aliskiren), ponieważ zwiększa to ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i problemów z nerkami.

Hiperkaliemia (podwyższony poziom potasu)

Lek może powodować zwiększenie poziomu potasu we krwi, szczególnie u osób starszych, z problemami z nerkami, cukrzycą lub przyjmujących jednocześnie inne leki wpływające na poziom potasu. Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom potasu we krwi.

Pacjenci z cukrzycą

Jeśli masz cukrzycę i przyjmujesz insulinę lub leki doustne obniżające cukier, Telmizek może spowodować spadek poziomu glukozy we krwi. Konieczne jest monitorowanie poziomu cukru i ewentualne dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych.

Poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, ponieważ Telmizek może wchodzić w interakcje z wieloma preparatami:

Digoksyna

Jednoczesne stosowanie z digoksyną (lek na serce) może zwiększyć jej stężenie we krwi. Lekarz będzie monitorował poziom digoksyny.

Leki moczopędne oszczędzające potas i suplementy potasu

Jednoczesne stosowanie może znacząco zwiększyć poziom potasu we krwi, co jest niebezpieczne. Takie połączenie nie jest zalecane.

Lit

Telmisartan może zwiększyć stężenie litu we krwi i jego toksyczność. Jeśli musisz przyjmować oba leki, lekarz będzie uważnie monitorował poziom litu.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

Leki takie jak ibuprofen, naproksen czy inhibitory COX-2 mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe Telmizku. U osób z zaburzoną czynnością nerek takie połączenie może dodatkowo pogorszyć pracę nerek.

Leki moczopędne

Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych może powodować ryzyko wystąpienia niedociśnienia w momencie rozpoczęcia terapii Telmizikiem.

Inne leki przeciwnadciśnieniowe

Działanie obniżające ciśnienie może być wzmocnione przez jednoczesne stosowanie innych leków na nadciśnienie.

Jak każdy lek, Telmizek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemijająca.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 osób)

• Zakażenia górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie gardła i zapalenie zatok.
• Zakażenia układu moczowego, w tym zapalenie pęcherza moczowego.
• Niedokrwistość.
• Podwyższony poziom potasu we krwi.
• Depresja, bezsenność.
• Omdlenia.
• Zawroty głowy.
• Spowolnione bicie serca.
• Obniżone ciśnienie krwi, w tym niedociśnienie ortostatyczne (gwałtowny spadek ciśnienia przy zmianie pozycji).
• Duszność.
• Bóle brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty.
• Świąd, nadmierne pocenie się, wysypka.
• Bóle pleców, kurcze mięśni, ból mięśni.
• Zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek.
• Ból w klatce piersiowej, osłabienie.
• Zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu (marker czynności nerek).

Działania niepożądane występujące rzadko (u 1 do 10 na 10 000 osób)

• Posocznica (ciężkie zakażenie krwi), w tym przypadki zakończone zgonem.
• Zwiększona liczba eozynofili (rodzaj białych krwinek), małopłytkowość.
• Reakcja anafilaktyczna, nadwrażliwość.
• Obniżony poziom cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą.
• Niepokój.
• Senność.
• Zaburzenia widzenia.
• Przyspieszone bicie serca.
• Suchość błony śluzowej jamy ustnej, nieżyt żołądka, zaburzenia smaku.
• Nieprawidłowa czynność wątroby.
• Obrzęk naczynioruchowy (gwałtowny obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła – wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej).
• Wyprysk, rumień, pokrzywka, wysypka polekowa, toksyczne uszkodzenie skóry.
• Ból stawów, ból kończyn, ból ścięgien.
• Objawy grypopodobne.
• Zmniejszone stężenie hemoglobiny, zwiększone stężenie kwasu moczowego, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 osób)

• Śródmiąższowa choroba płuc (choroba tkanki płucnej).

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów lub inne niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić następujące objawy: obniżone ciśnienie krwi, przyspieszone lub spowolnione bicie serca, zawroty głowy, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi oraz ostra niewydolność nerek.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Lekarz zastosuje odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące. Telmisartan nie może być usunięty z organizmu przez hemodializę.

• Przechowuj lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• Tabletki łatwo pochłaniają wilgoć, dlatego wyjmuj je z blistra bezpośrednio przed zażyciem.
• Jeśli lek jest w pojemniku, przechowuj go szczelnie zamknięty.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 40 mg telmisartanu.

Substancje pomocnicze: Magnezu stearynian, kroskarmeloza sodowa, mannitol, powidon, potasu wodorotlenek.

Telmizek 40 mg jest dostępny w blistrach aluminiowych lub pojemnikach HDPE. Opakowania mogą zawierać różną liczbę tabletek: 14, 28, 30, 56, 84, 90, 98, 100 lub 250 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.