Kiedy należy zachować szczególną ostrożność?
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić dokładne badanie i zebrać szczegółowy wywiad. Hormonalna terapia zastępcza powinna być stosowana tylko wtedy, gdy objawy menopauzy znacząco wpływają na jakość życia. Co najmniej raz w roku należy dokonywać oceny, czy korzyści z leczenia nadal przeważają nad ryzykiem.
Rak piersi
Stosowanie hormonalnej terapii zastępczej zwiększa ryzyko rozpoznania raka piersi. Ryzyko to zależy od czasu trwania terapii i jest większe przy stosowaniu leczenia skojarzonego estrogenu z progestagenem niż samego estrogenu. Zwiększone ryzyko pojawia się po około 3 latach stosowania i maleje po zaprzestaniu terapii. Jeśli leczenie trwało dłużej niż 5 lat, ryzyko może utrzymywać się przez 10 lat lub dłużej.
Ważne: Regularnie badaj piersi samodzielnie i zgłaszaj lekarzowi wszelkie zmiany. Wykonuj mammografię zgodnie z zaleceniami lekarza.
Zakrzepica i choroby serca
Hormonalna terapia zastępcza zwiększa ryzyko zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, szczególnie w pierwszym roku stosowania. Ryzyko jest większe, jeśli masz czynniki ryzyka, takie jak otyłość, długotrwałe unieruchomienie, przebyte operacje, lub jeśli w rodzinie były przypadki zakrzepicy w młodym wieku.
Jeśli planujesz operację, poinformuj lekarza o stosowaniu plastra – może być konieczne jego odstawienie na 4-6 tygodni przed zabiegiem.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:
- Bolesny obrzęk nogi.
- Nagły ból w klatce piersiowej.
- Duszność.
- Nowe bóle głowy typu migrenowego.
Rak endometrium
Stosowanie samego estrogenu przez dłuższy czas u kobiet z zachowaną macicą zwiększa ryzyko rozrostu i raka błony śluzowej macicy. Dlatego tak ważne jest dodatkowo stosowanie progestagenu przez co najmniej 12-14 dni w cyklu.
Jeśli w czasie leczenia wystąpią krwawienia lub plamienia, które nie ustępują, należy zgłosić się do lekarza w celu zbadania przyczyny.
Inne stany wymagające uwagi
Zachowaj ostrożność i regularnie konsultuj się z lekarzem, jeśli masz lub miałaś:
- Mięśniaki macicy lub endometriozę.
- Nadciśnienie tętnicze.
- Cukrzycę.
- Choroby wątroby.
- Kamicę żółciową.
- Migrenę lub silne bóle głowy.
- Padaczkę.
- Astmę.
- Toczeń rumieniowaty układowy.