Popularne

Setinin to lek, który zawiera substancję czynną kwetiapinę. Stosuje się go głównie w leczeniu depresji i lęków. Może być przepisany także w innych stanach, takich jak zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Lek występuje w postaci tabletek powlekanych przyjmowanych doustnie.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Setinin to lek przeciwpsychotyczny zawierający kwetiapinę jako substancję czynną. Kwetiapina należy do grupy atypowych leków przeciwpsychotycznych, które działają na różne receptory w mózgu, pomagając przywrócić równowagę chemiczną i łagodząc objawy chorób psychicznych. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawce 25 mg, które można rozpoznać po okrągłym kształcie i jasnopomarańczowym kolorze z wytłoczeniem „Q” po jednej stronie.
Setinin jest przepisywany w trzech głównych obszarach terapeutycznych:
Lek pomaga w leczeniu schizofrenii, choroby psychicznej, która wpływa na sposób myślenia, odczuwania i zachowania. Pacjenci mogą doświadczać omamów, urojeń, zaburzeń myślenia oraz problemów emocjonalnych.
Setinin jest skuteczny w leczeniu umiarkowanych i ciężkich epizodów maniakalnych w przebiegu choroby dwubiegunowej. Epizody maniakalne to okresy nienaturalnie podwyższonego nastroju, nadmiernej energii, zmniejszonej potrzeby snu i często nieracjonalnego zachowania.
Lek jest również stosowany w leczeniu ciężkich epizodów depresji występujących w przebiegu choroby dwubiegunowej. Pomaga łagodzić objawy głębokiego smutku, utraty zainteresowań i energii życiowej.
U pacjentów, którzy dobrze zareagowali na wcześniejsze leczenie kwetiapiną, Setinin może być stosowany długoterminowo w celu zapobiegania nawrotom zarówno epizodów maniakalnych, jak i depresyjnych.
Kwetiapina, substancja czynna leku Setinin, działa poprzez oddziaływanie na różne receptory w mózgu, szczególnie te odpowiedzialne za przekazywanie sygnałów między komórkami nerwowymi. Najważniejsze to receptory dla serotoniny i dopaminy – dwóch kluczowych substancji chemicznych w mózgu.
W przeciwieństwie do starszych leków przeciwpsychotycznych, kwetiapina wykazuje większą selektywność – silniej blokuje receptory serotoninowe niż dopaminowe. Ta właściwość sprawia, że lek skutecznie łagodzi objawy psychotyczne, jednocześnie powodując mniej działań niepożądanych związanych z ruchem (tak zwanych objawów pozapiramidowych), które były częste przy stosowaniu starszych leków.
Lek działa również na receptory histaminowe i adrenergiczne, co może wyjaśniać niektóre jego działania niepożądane, takie jak senność czy zawroty głowy, szczególnie na początku leczenia.
Bardzo ważne: Dawkowanie różni się w zależności od choroby, którą leczy się tym lekiem. Należy bezwzględnie stosować się do zaleceń lekarza dotyczących dawkowania odpowiedniego dla danej choroby.
Tabletki można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Nie należy dzielić, kruszyć ani żuć tabletek – należy je połykać w całości, popijając wodą.
W leczeniu schizofrenii lek przyjmuje się dwa razy na dobę. Leczenie rozpoczyna się od małych dawek, które są stopniowo zwiększane:
Od czwartego dnia dawka jest stopniowo zwiększana do dawki zazwyczaj skutecznej, wynoszącej od 300 do 450 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi organizmu i tolerancji leczenia, lekarz może dostosować dawkę w zakresie od 150 do 750 mg na dobę.
Również przyjmuje się dwa razy na dobę, ze stopniowym zwiększaniem dawki:
Następnie dawka jest zwiększana do 800 mg na dobę w szóstym dniu leczenia. Zwykle skuteczna dawka wynosi od 400 do 800 mg na dobę.
W tym przypadku lek przyjmuje się raz na dobę, wieczorem przed snem:
Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg. Niektórzy pacjenci mogą stosować dawki do 600 mg na dobę, ale decyzję o tym podejmuje lekarz doświadczony w leczeniu choroby dwubiegunowej.
Pacjenci, którzy dobrze zareagowali na leczenie kwetiapiną w ostrej fazie choroby, kontynuują leczenie z zastosowaniem tej samej dawki. Dawka powinna być dostosowana w zakresie od 300 do 800 mg dwa razy na dobę, w zależności od odpowiedzi organizmu i tolerancji leczenia.
U osób starszych klirens kwetiapiny (szybkość usuwania leku z organizmu) jest zmniejszony o 30-50% w porównaniu z pacjentami młodszymi. Z tego powodu może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki i podawanie mniejszych dawek dobowych. Szczególną ostrożność należy zachować na początku leczenia.
Ponieważ kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby leczenie należy rozpoczynać od dawki 25 mg na dobę, a następnie stopniowo zwiększać o 25-50 mg na dobę do osiągnięcia dawki skutecznej.
Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne.
Setinin nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak wystarczających danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tej grupie wiekowej.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku Setinin jest bezwzględnie przeciwwskazane:
Depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójczych. Ryzyko to utrzymuje się przez kilka pierwszych tygodni leczenia, a nawet może wzrosnąć we wczesnej fazie poprawy. Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu uzyskania istotnej poprawy klinicznej.
Pacjenci i ich opiekunowie powinni być poinformowani o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia myśli samobójczych, nasilenia objawów depresji lub nietypowych zmian w zachowaniu.
Podczas leczenia kwetiapiną mogą wystąpić zmiany w parametrach metabolicznych, w tym:
Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie lekarz powinien kontrolować masę ciała, poziom glukozy i lipidów we krwi.
Setinin może powodować senność, uspokojenie i zawroty głowy, szczególnie w pierwszych dniach leczenia. Objawy te mogą zwiększać ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn do czasu poznania swojej reakcji na lek.
Lek może powodować nagły spadek ciśnienia tętniczego przy zmianie pozycji z leżącej lub siedzącej na stojącą, co objawia się zawrotami głowy i może prowadzić do upadków. Szczególnie narażeni są pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby z chorobami układu krążenia.
W rzadkich przypadkach podczas leczenia kwetiapiną może dojść do ciężkiego zmniejszenia liczby białych krwinek (neutropenia, agranulocytoza), co zwiększa ryzyko zakażeń. Pacjenci powinni natychmiast zgłosić lekarzowi wystąpienie objawów takich jak gorączka, osłabienie, ból gardła, szczególnie gdy nie ma oczywistych przyczyn tych objawów.
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z padaczką w wywiadzie. Chociaż w badaniach klinicznych nie wykazano zwiększonej częstości napadów u pacjentów leczonych kwetiapiną w porównaniu z placebo, ryzyko to należy mieć na uwadze.
Kwetiapina może powodować działania niepożądane związane z blokowaniem receptorów muskarynowych, takie jak suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu czy zaburzenia widzenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, przerostem prostaty, niedrożnością jelit lub podobnymi schorzeniami.
U pacjentów stosujących kwetiapinę zgłaszano występowanie zespołu bezdechu sennego. Ostrożność należy zachować u osób z nadwagą lub otyłością oraz u mężczyzn, którzy są w grupie zwiększonego ryzyka tego zaburzenia.
Setinin może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach.
Jednoczesne stosowanie z lekami indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak karbamazepina czy fenytoina, może znacząco zmniejszyć stężenie kwetiapiny we krwi, co wpływa na skuteczność leczenia. Jeśli konieczne jest stosowanie takich leków, lekarz może zwiększyć dawkę kwetiapiny lub rozważyć zastąpienie leku indukującego innym (np. kwasem walproinowym).
Jednoczesne stosowanie z innymi lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny (np. inhibitorami MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi) może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego – potencjalnie zagrażającego życiu stanu. Wymaga to uważnego monitorowania pacjenta, szczególnie na początku leczenia.
Jednoczesne stosowanie z innymi lekami blokującymi receptory muskarynowe może nasilać działania niepożądane takie jak suchość w ustach, zaparcia czy zatrzymanie moczu.
Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia Setininem. Ostrożność należy również zachować przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających uspokajająco lub nasennie.
Nie zaleca się spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii kwetiapiną, ponieważ może on wpływać na metabolizm leku.
Jak każdy lek, Setinin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najczęstsze i najważniejsze działania niepożądane.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia:
Dostępne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych u dzieci, których matki stosowały kwetiapinę podczas ciąży. Jednak ze względu na ograniczoną liczbę danych, Setinin może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Decyzję podejmuje lekarz.
U noworodków, których matki stosowały leki przeciwpsychotyczne (w tym kwetiapinę) w trzecim trymestrze ciąży, może wystąpić ryzyko reakcji niepożądanych, w tym objawów pozapiramidowych lub objawów odstawiennych. Objawy mogą obejmować: pobudzenie, wzmożone lub obniżone napięcie mięśniowe, drżenie, senność, problemy z oddychaniem lub przyjmowaniem pokarmu. Noworodki powinny być uważnie monitorowane.
Kwetiapina w niewielkich ilościach przenika do mleka kobiecego. Decyzję o tym, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać terapię kwetiapiną, należy podjąć uwzględniając korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki wynikające z leczenia.
Setinin może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn ze względu na działanie na ośrodkowy układ nerwowy. Lek może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia, szczególnie na początku leczenia.
Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu poznania swojej reakcji na lek i upewnienia się, że lek nie wpływa negatywnie na ich sprawność psychofizyczną.
Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 25 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).
Substancje pomocnicze:
Uwaga dla osób z nietolerancją laktozy: Produkt zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na śmieci. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Setinin mogą wystąpić następujące objawy: nasílona senność i sedacja, częstoskurcz, obniżenie ciśnienia tętniczego, suchość w ustach, zatrzymanie moczu, splątanie, a w ciężkich przypadkach – napady drgawkowe, zaburzenia oddychania, śpiączka.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Nie ma swoistej odtrutki na kwetiapinę – leczenie jest objawowe i podtrzymujące. W szpitalu mogą być zastosowane procedury intensywnej opieki medycznej.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Setinin, tabletki powlekane, 25 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Setinin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Setinin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Setinin to: |
| Kategorie | |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Setinin jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Setinin są ApoTiapina, Ketrel, Pinexet, Ketilept i Kwetaplex |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Pierwsze efekty leczenia mogą być widoczne po kilku dniach do kilku tygodni, w zależności od choroby. W schizofrenii i manii poprawa często następuje w ciągu pierwszych tygodni, natomiast w depresji może to potrwać nieco dłużej. Pełna poprawa może wymagać kilku tygodni regularnego stosowania leku.
Nie, nie należy nagle przerywać przyjmowania Setininu. Nagłe odstawienie może powodować objawy odstawienne takie jak bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia, lekarz stopniowo zmniejszy dawkę przez okres przynajmniej 1-2 tygodni.
Setinin nie powoduje uzależnienia w tradycyjnym rozumieniu tego słowa. Jednak nagłe przerwanie stosowania może wywołać objawy odstawienne, dlatego ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza. Odnotowano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużywania kwetiapiny, dlatego lekarz zachowa ostrożność przepisując lek pacjentom z historią nadużywania alkoholu lub leków.
Na początku leczenia nie zaleca się prowadzenia pojazdów, ponieważ lek może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Można wrócić do prowadzenia pojazdu dopiero po poznaniu swojej reakcji na lek i upewnieniu się, że nie wpływa on negatywnie na sprawność psychofizyczną. Zawsze skonsultuj się z lekarzem.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, gdy sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj przyjmowanie leku według normalnego schematu. Nie przyjmuj podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Tak, wzrost masy ciała jest częstym działaniem niepożądanym podczas stosowania Setininu. Występuje szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia. Lekarz powinien regularnie kontrolować masę ciała oraz zalecić odpowiednią dietę i aktywność fizyczną. Jeśli przyrost masy ciała jest znaczny, lekarz może rozważyć dostosowanie dawki lub zmianę leczenia.
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Setininem. Alkohol może nasilać działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy, zwiększając senność, zawroty głowy i osłabienie. Połączenie alkoholu z kwetiapiną może również zwiększać ryzyko innych działań niepożądanych.
Setinin może powodować zwiększenie poziomu glukozy we krwi, a w rzadkich przypadkach prowadzić do hiperglikemii lub zaostrzenia istniejącej cukrzycy. Pacjenci z cukrzycą lub wysokim ryzykiem jej wystąpienia powinni być regularnie kontrolowani. Objawy hiperglikemii obejmują wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu, zwiększony apetyt i osłabienie.

Nie daj się jesieni