Seroxat

Seroxat to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną paroksetynę w dawce 20 mg w każdej tabletce powlekanej. Paroksetyna należy do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, w skrócie SSRI. Lek ten pomaga przywrócić równowagę serotoniny w mózgu, co może poprawić nastrój i samopoczucie.

Tabletki Seroxat są białe, owalne i dwuwypukłe, z wytłoczonym napisem „SEROXAT 20″ lub „20″ na jednej stronie oraz rowkiem umożliwiającym przełamanie na drugiej stronie. Dzięki rowkowi można podzielić tabletkę na dwie równe części, jeśli lekarz zaleci mniejszą dawkę.

Lekarz może przepisać Seroxat w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych. Lek ten pomaga w przypadku:

• Ciężkiego epizodu depresji – stanu, w którym odczuwasz długotrwały smutek, utratę zainteresowania codziennymi czynnościami i brak energii.
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego – stanu charakteryzującego się natrętymi myślami i przymusowymi, powtarzającymi się czynnościami.
• Zaburzenia lękowego z napadami lęku – gdy doświadczasz nagłych, intensywnych ataków strachu, które mogą być połączone z lękiem przed wychodzeniem z domu lub przebywaniem w tłumie.
• Fobii społecznej – nadmiernego lęku przed sytuacjami społecznymi i oceną innych ludzi.
• Zaburzenia lękowego uogólnionego – stanu ciągłego niepokoju i martwienia się o różne sprawy życia codziennego.
• Zaburzenia stresowego pourazowego – problemów psychicznych występujących po przeżyciu traumatycznego wydarzenia.

Seroxat należy przyjmować dokładnie tak, jak zalecił lekarz. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Ogólne zasady przyjmowania leku

Tabletkę należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając wodą. Najlepiej przyjmować lek raz dziennie rano, podczas jedzenia. Regularne przyjmowanie leku o tej samej porze dnia pomoże nie zapomnieć o dawce.

Dawkowanie w różnych schorzeniach

W depresji: Zazwyczaj lekarz rozpocznie leczenie od dawki 20 mg na dobę. Poprawa może być widoczna już po tygodniu, ale często wyraźne efekty pojawiają się po dwóch tygodniach. Jeśli po kilku tygodniach nie zauważysz poprawy, lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę o 10 mg, maksymalnie do 50 mg dziennie. Leczenie depresji powinno trwać co najmniej 6 miesięcy, aby zapewnić trwałą poprawę.

W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym: Zalecana dawka to 40 mg na dobę, ale lekarz rozpocznie leczenie od 20 mg dziennie, stopniowo zwiększając dawkę. W niektórych przypadkach dawka może zostać zwiększona do maksymalnie 60 mg na dobę. Leczenie tego zaburzenia może wymagać kilku miesięcy lub nawet dłuższego czasu.

W zaburzeniu lękowym z napadami lęku: Docelowa dawka wynosi 40 mg na dobę. Lekarz rozpocznie jednak od małej dawki 10 mg dziennie i będzie ją stopniowo zwiększał. Takie postępowanie ma na celu zminimalizowanie ryzyka nasilenia objawów lękowych na początku leczenia. Maksymalna dawka to 60 mg na dobę. Leczenie może trwać kilka miesięcy lub dłużej.

W fobii społecznej: Zazwyczaj stosuje się dawkę 20 mg na dobę. Jeśli po kilku tygodniach nie będzie wystarczającej poprawy, lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę do maksymalnie 50 mg dziennie.

W zaburzeniu lękowym uogólnionym i zaburzeniu stresowym pourazowym: Dawkowanie jest podobne jak w fobii społecznej – rozpoczyna się od 20 mg na dobę z możliwością zwiększenia do 50 mg dziennie.

Ważne informacje o przerwaniu leczenia

Nigdy nie przerywaj nagle przyjmowania Seroxatu, ponieważ może to wywołać nieprzyjemne objawy odstawienia. Lekarz pomoże Ci stopniowo zmniejszać dawkę, zazwyczaj o 10 mg co tydzień. Jeśli po zmniejszeniu dawki pojawią się trudne do zniesienia objawy, lekarz może zalecić powrót do poprzedniej dawki i wolniejsze tempo zmniejszania.

Nie możesz przyjmować tego leku, jeśli:

• Jesteś uczulony na paroksetynę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Przyjmujesz inhibitory monoaminooksydazy – leki stosowane w depresji i chorobie Parkinsona. Między zakończeniem stosowania tych leków a rozpoczęciem leczenia Seroxatem musi upłynąć co najmniej 2 tygodnie (w przypadku leków nieodwracalnych) lub 24 godziny (w przypadku leków odwracalnych).
• Stosujesz tiorydazynę lub pimozyd – leki przeciwpsychotyczne.

Jeśli masz wątpliwości, czy możesz bezpiecznie przyjmować Seroxat, koniecznie poinformuj o tym lekarza.

Leczenie dzieci i młodzieży

Seroxat nie powinien być stosowany u osób poniżej 18 roku życia. Badania wykazały, że u młodych pacjentów lek może zwiększać ryzyko myśli samobójczych i zachowań agresywnych.

Myśli samobójcze i pogorszenie stanu

Depresja i inne zaburzenia psychiczne mogą wiązać się z myślami o samobójstwie. Ryzyko takich myśli może być większe na początku leczenia lub po zmianie dawki. Jeśli zauważysz u siebie lub u bliskiej osoby przyjmującej Seroxat pogorszenie stanu psychicznego, pojawienie się myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Szczególnie narażone są osoby poniżej 25 roku życia oraz te, które wcześniej miały myśli samobójcze. Wymaga to szczególnej uwagi i regularnych wizyt u lekarza, zwłaszcza na początku leczenia.

Niepokój ruchowy

U niektórych osób w pierwszych tygodniach leczenia może pojawić się uczucie wewnętrznego niepokoju i trudności w spokojnym siedzeniu lub staniu. Jeśli odczuwasz takie objawy, poinformuj o tym lekarza – zwiększanie dawki w takiej sytuacji może być szkodliwe.

Zespół serotoninowy

W rzadkich przypadkach, szczególnie gdy Seroxat jest stosowany razem z innymi lekami wpływającymi na serotoninę, może wystąpić zespół serotoninowy. Jest to poważny stan objawiający się gorączką, sztywnością mięśni, drgawkami, zmianami ciśnienia krwi i tętna oraz zaburzeniami świadomości. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast zgłoś się do lekarza.

Problemy z nerkami lub wątrobą

Jeśli masz ciężką niewydolność nerek lub problemy z wątrobą, lekarz może zalecić mniejsze dawki leku, ponieważ Twój organizm może wolniej go usuwać.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku stężenie leku we krwi może być nieco wyższe, dlatego lekarz może zalecić ostrożniejsze dawkowanie, maksymalnie do 40 mg na dobę.

Seroxat może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym tych dostępnych bez recepty i suplementach.

Leki, których nie wolno łączyć z Seroxatem

Nigdy nie przyjmuj Seroxatu jednocześnie z inhibitorami MAO, pimozydem ani tiorydazyną – może to prowadzić do poważnych powikłań.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

Zachowaj ostrożność i poinformuj lekarza, jeśli stosujesz:

• Inne leki przeciwdepresyjne lub leki wpływające na serotoninę.
• Leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe – Seroxat może zwiększać ryzyko krwawień.
• Leki przeciwbólowe z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub aspirynę – również zwiększają ryzyko krwawień.
• Leki przeciwdrgawkowe.
• Leki przeciwpsychotyczne.
• Tamoksyfen – lek stosowany w raku piersi, którego skuteczność może być zmniejszona.
• Prawastatynę – lek obniżający cholesterol, który w połączeniu z Seroxatem może wpływać na poziom cukru we krwi.

Alkohol

Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas przyjmowania Seroxatu, ponieważ może to nasilić działanie obu substancji.

Ciąża

Seroxat powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne i korzyści przewyższają ryzyko. Niektóre badania sugerują niewielkie zwiększenie ryzyka wad serca u dzieci, których matki przyjmowały paroksetynę w pierwszym trymestrze ciąży. Ryzyko to wynosi mniej niż 2 na 100 urodzeń.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub podejrzewasz, że możesz być w ciąży, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Nie przerywaj nagle przyjmowania leku – lekarz pomoże Ci bezpiecznie zmienić leczenie lub stopniowo odstawić lek.

Noworodki, których matki przyjmowały Seroxat w późnej ciąży, mogą wymagać obserwacji po porodzie ze względu na możliwe objawy odstawienia lub działania leku, takie jak trudności z oddychaniem, karmieniem, drżenia czy niepokój.

Karmienie piersią

Niewielkie ilości paroksetyny przenikają do mleka matki. W większości przypadków stężenia te są bardzo małe i nie obserwowano objawów u karmionych piersią niemowląt. Jeśli nie przewiduje się objawów u dziecka, można rozważyć karmienie piersią po konsultacji z lekarzem.

Seroxat zazwyczaj nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak, jak każdy lek wpływający na układ nerwowy, może u niektórych osób wywoływać senność lub zawroty głowy. Jeśli odczuwasz takie objawy, zachowaj szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, szczególnie na początku leczenia.

Jak każdy lek, Seroxat może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i ustępuje w miarę kontynuowania leczenia.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Nudności – to najczęstszy efekt uboczny, który zazwyczaj zmniejsza się po kilku tygodniach leczenia.
• Zaburzenia seksualne – mogą obejmować zmniejszone libido, problemy z erekcją u mężczyzn lub trudności z osiągnięciem orgazmu.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Senność lub bezsenność.
• Zawroty głowy i bóle głowy.
• Drżenie rąk.
• Trudności z koncentracją.
• Zmniejszenie apetytu.
• Zaparcia, biegunka lub wymioty.
• Suchość w ustach.
• Nadmierne pocenie się.
• Ziewanie.
• Osłabienie lub zwiększenie masy ciała.
• Nieprawidłowe marzenia senne, w tym koszmary.
• Pobudzenie.

Rzadsze działania niepożądane

Rzadziej mogą wystąpić:

• Krwawienia, szczególnie ze skóry lub błon śluzowych – jeśli zauważysz nietypowe siniaki lub krwawienia, zgłoś to lekarzowi.
• Zaburzenia widzenia, w tym rozszerzenie źrenic.
• Zmiany ciśnienia krwi.
• Drgawki – jeśli wystąpią, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
• Zaburzenia czynności wątroby.
• Reakcje alergiczne, w tym wysypka i świąd.

Objawy po przerwaniu leczenia

Po zaprzestaniu przyjmowania Seroxatu, szczególnie nagłym, mogą wystąpić objawy odstawienia:

• Zawroty głowy.
• Zaburzenia czucia, w tym uczucie mrowienia lub jak wstrząsów elektrycznych.
• Zaburzenia snu i intensywne sny.
• Lęk lub pobudzenie.
• Nudności i bóle głowy.
• Drżenie i pocenie się.
• Splątanie i drażliwość.

Te objawy są zazwyczaj łagodne i ustępują samoistnie, ale u niektórych osób mogą być bardziej nasilone. Dlatego tak ważne jest stopniowe odstawianie leku pod kontrolą lekarza.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz:

• Myśli samobójcze lub chęć zranienia siebie.
• Objawy zespołu serotoninowego: gorączkę, sztywność mięśni, drgawki, zaburzenia świadomości.
• Nietypowe krwawienia lub siniaki.
• Drgawki.
• Objawy reakcji alergicznej: wysypkę, świąd, trudności z oddychaniem, obrzęk twarzy lub gardła.
• Objawy problemów z wątrobą: żółtaczka, ciemny mocz, jasne stolce, silne zmęczenie.

Seroxat ma szeroki margines bezpieczeństwa, ale przyjęcie zbyt dużej dawki może być niebezpieczne. Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, drżenie, rozszerzenie źrenic, gorączkę i zmiany ciśnienia krwi. W ciężkich przypadkach może wystąpić śpiączka.

Jeśli przypadkowo przyjmiesz zbyt dużą dawkę leku lub ktoś inny zażyje Twój lek, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, zadzwoń na pogotowie lub zgłoś się do najbliższego szpitala, nawet jeśli nie odczuwasz żadnych objawów.

Przechowuj lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowuj w temperaturze powyżej 30 stopni Celsjusza. Trzymaj lek w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem.

Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do pojemnika na odpady komunalne. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko.

Każda tabletka powlekana Seroxat 20 mg zawiera 20 mg paroksetyny w postaci paroksetyny chlorowodorku półwodnego jako substancję czynną.

Inne składniki to: wapnia wodorofosforan dwuwodny, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobia sodowa oraz składniki otoczki tabletki – hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 400 i polisorbat 80.