Ramicor

Ramicor to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną o nazwie ramipryl w dawce 10 mg w każdej tabletce powlekanej. Należy on do grupy leków nazywanych inhibitorami ACE (inhibitorami konwertazy angiotensyny). Tabletki są jasnożółte lub żółte z plamkami, mają podłużny kształt i można je podzielić na równe części dzięki linii podziału.

Ramipryl, główny składnik leku, po przyjęciu przekształca się w organizmie w aktywną formę zwaną ramiprylatem. Ta substancja hamuje działanie specjalnego enzymu, który odpowiada za zwężanie naczyń krwionośnych. Dzięki temu naczynia się rozszerzają, a ciśnienie krwi obniża. Lek wpływa również na zmniejszenie produkcji aldosteronu – hormonu, który reguluje poziom wody i soli w organizmie. Działanie leku rozpoczyna się zwykle po godzinie lub dwóch od przyjęcia tabletki, osiąga maksimum po trzech do sześciu godzinach i utrzymuje się przez całą dobę.

Ramicor jest lekiem o szerokim zastosowaniu w chorobach układu sercowo-naczyniowego i chorych nerek. Stosuje się go w następujących sytuacjach:

Nadciśnienie tętnicze

Lek skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Zapobieganie chorobom serca i naczyń

Ramicor pomaga zmniejszyć ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych u osób, które już mają problemy z sercem lub naczyniami krwionośnymi (na przykład przebyły zawał serca, udar lub mają chorobę naczyń obwodowych). Lek jest również wskazany dla osób z cukrzycą i przynajmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka chorób serca.

Choroby nerek

Lek znajduje zastosowanie w różnych stadiach uszkodzenia nerek:

• We wczesnym stadium nefropatii cukrzycowej, gdy w moczu zaczynają pojawiać się niewielkie ilości białka (mikroalbuminuria).
• W zaawansowanej nefropatii cukrzycowej z większą utratą białka, szczególnie u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego.
• W innych chorobach nerek niecukrzycowych, gdy dobowa utrata białka z moczem wynosi co najmniej trzy gramy.

Niewydolność serca

Ramicor stosuje się u pacjentów z objawową niewydolnością serca, co oznacza sytuację, gdy serce nie pompuje krwi wystarczająco efektywnie.

Po zawale serca

Lek podaje się osobom, które przebyły ostry zawał mięśnia sercowego i mają objawy niewydolności serca. Leczenie rozpoczyna się po upływie co najmniej 48 godzin (najczęściej od trzeciego dnia) od wystąpienia zawału.

Ramicor należy przyjmować codziennie o tej samej porze, popijając płynem. Tabletki połyka się w całości – nie należy ich żuć ani kruszyć. Lek można przyjmować przed posiłkiem, w trakcie jedzenia lub po nim, ponieważ pokarm nie wpływa na jego wchłanianie.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Leczenie zwykle rozpoczyna się od dawki 2,5 mg raz dziennie. U niektórych pacjentów, szczególnie tych, którzy przyjmują leki moczopędne lub mają bardzo aktywny układ regulujący ciśnienie, lekarz może zdecydować o rozpoczęciu od mniejszej dawki 1,25 mg. Dawkę stopniowo zwiększa się co dwa do czterech tygodni, aż do osiągnięcia pożądanego efektu. Maksymalna dawka to 10 mg na dobę.

Dawkowanie w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym

Rozpoczyna się od dawki 2,5 mg raz dziennie. Po jednym lub dwóch tygodniach dawkę można podwoić do 5 mg, a następnie po kolejnych dwóch do trzech tygodniach zwiększyć do docelowej dawki 10 mg raz dziennie.

Dawkowanie w chorobach nerek

Schemat dawkowania zależy od rodzaju i stopnia uszkodzenia nerek. W przypadku wczesnej nefropatii cukrzycowej rozpoczyna się od bardzo małej dawki 1,25 mg, którą stopniowo zwiększa się do 5 mg dziennie. U osób z zaawansowaną nefropatią cukrzycową dawka docelowa to 10 mg na dobę.

Dawkowanie w niewydolności serca

Leczenie rozpoczyna się od dawki 1,25 mg raz dziennie. Dawkę podwaja się co jeden do dwóch tygodni, aż do maksymalnej dawki 10 mg na dobę, którą zaleca się przyjmować w dwóch podzielonych dawkach.

Dawkowanie po zawale serca

Po upływie 48 godzin od zawału podaje się 2,5 mg dwa razy dziennie przez trzy dni. Następnie dawkę stopniowo zwiększa się do docelowej dawki 5 mg dwa razy dziennie.

Istnieją sytuacje, w których przyjmowanie tego leku jest zabronione:

• Jeśli jesteś uczulony na ramipryl, inne leki z grupy inhibitorów ACE lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Jeśli kiedykolwiek miałeś obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła z trudnościami w oddychaniu), niezależnie od przyczyny.
• Jeśli przyjmujesz lek zawierający sakubitryl z walsartanem – musisz odczekać co najmniej 36 godzin po ostatniej dawce tego leku przed rozpoczęciem stosowania Ramicoru.
• Jeśli jesteś w drugim lub trzecim trymestrze ciąży.
• Jeśli masz bardzo niskie ciśnienie krwi lub niestabilny układ krążenia.
• Jeśli masz zwężenie obu tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki.
• Jeśli masz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jednocześnie przyjmujesz leki zawierające aliskiren.
• Jeśli jesteś poddawany zabiegom oczyszczania krwi z użyciem specjalnych filtrów o ujemnym ładunku elektrycznym.

Ciąża i planowanie ciąży

Jeśli planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia. Lekarz zaleci zmianę leku na bezpieczniejszy dla ciąży. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania Ramicoru, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Ryzyko nagłego spadku ciśnienia

U niektórych osób, szczególnie na początku leczenia, może wystąpić zbyt duży spadek ciśnienia krwi. Dotyczy to zwłaszcza:

• Osób przyjmujących leki moczopędne.
• Osób odwodnionych lub z niedoborem sodu w organizmie.
• Osób z ciężkim nadciśnieniem lub niewydolnością serca.
• Osób z problemami z zastawkami serca (zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej).
• Osób z chorobami wątroby.

Jeśli należysz do jednej z tych grup, lekarz będzie cię szczególnie uważnie obserwował, zwłaszcza na początku leczenia.

Kontrola czynności nerek

Lekarz będzie regularnie sprawdzał, jak pracują twoje nerki, szczególnie na początku leczenia. Jest to szczególnie ważne u osób z niewydolnością serca, po przeszczepie nerki lub z już istniejącymi problemami z nerkami.

Kontrola poziomu potasu

Ramicor może powodować podwyższenie poziomu potasu we krwi. Ryzyko to jest większe u osób starszych, z problemami z nerkami, cukrzycą lub przyjmujących inne leki wpływające na poziom potasu. Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom potasu w twojej krwi.

Obrzęk naczynioruchowy

W rzadkich przypadkach podczas przyjmowania leku może wystąpić nagły obrzęk twarzy, warg, języka, gardła lub krtani, który może utrudniać oddychanie. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast przerwij przyjmowanie leku i skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.

Kaszel

Ramicor może wywoływać suchy, uporczywy kaszel. Jeśli kaszel bardzo cię męczy, poinformuj o tym lekarza.

Zabiegi operacyjne

Jeśli planujesz zabieg operacyjny, poinformuj lekarza lub anestezjologa, że przyjmujesz Ramicor. W miarę możliwości lek powinien być odstawiony na dzień przed operacją.

Ramicor może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.

Leki, których nie wolno łączyć z Ramicorem

• Leki zawierające sakubitryl z walsartanem (stosowane w niewydolności serca).
• Niektóre zabiegi oczyszczania krwi z użyciem specjalnych filtrów.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Leki zawierające potas (w tym substytuty soli) oraz leki moczopędne oszczędzające potas – mogą nadmiernie podwyższyć poziom potasu we krwi.
• Inne leki obniżające ciśnienie – mogą wzmocnić działanie hipotensyjne Ramicoru.
• Lit – Ramicor może zwiększać stężenie litu we krwi i nasilać jego toksyczność.
• Leki przeciwcukrzycowe i insulina – mogą powodować zbyt duży spadek poziomu cukru we krwi.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (jak ibuprofen) – mogą zmniejszać skuteczność Ramicoru i pogarszać czynność nerek.
• Niektóre antybiotyki (trimetoprim, ko-trimoksazol) – mogą podwyższać poziom potasu.
• Leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus) – zwiększają ryzyko podwyższenia poziomu potasu.

Jak każdy lek, Ramicor może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

• Bóle głowy i zawroty głowy.
• Suchy, uporczywy kaszel.
• Zbyt niskie ciśnienie krwi.
• Zaburzenia trawienia, nudności.
• Wysypka skórna.
• Zmęczenie.
• Podwyższony poziom potasu we krwi.

Mniej częste działania niepożądane

• Kołatanie serca, przyspieszenie lub zwolnienie akcji serca.
• Obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła).
• Zaburzenia czynności nerek.
• Zmniejszenie liczby białych krwinek, czerwonych krwinek lub płytek krwi.
• Zaburzenia smaku.
• Zapalenie spojówek.
• Świąd i nadmierne pocenie.
• Bóle stawów i mięśni, skurcze mięśni.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Ciężkie reakcje alergiczne.
• Poważne zaburzenia czynności wątroby (żółtaczka).
• Ciężkie reakcje skórne.
• Zaburzenia rytmu serca.
• Niewydolność nerek.

Ważne: Jeśli zauważysz nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła z trudnościami w oddychaniu, natychmiast przerwij przyjmowanie leku i wezwij pogotowie. To może być objaw zagrażającej życiu reakcji alergicznej.

Ramicor nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży i jest zabroniony w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Lek może powodować poważne uszkodzenia rozwijającego się dziecka, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie i nieprawidłowości w rozwoju kości czaszki.

Jeśli planujesz ciążę lub jesteś w ciąży, natychmiast poinformuj o tym lekarza. Lekarz zmieni twoje leczenie na bezpieczniejsze dla dziecka.

Nie zaleca się przyjmowania Ramicoru podczas karmienia piersią, ponieważ nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa dla dziecka. Lekarz zaproponuje alternatywny sposób leczenia.

Ramicor może wywoływać zawroty głowy i inne objawy związane ze spadkiem ciśnienia krwi, które mogą wpływać na zdolność koncentracji i szybkość reakcji. Jest to szczególnie prawdopodobne na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. W takich sytuacjach nie powinieneś prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez kilka godzin po przyjęciu leku.

Ramicor nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Jeśli przyjąłeś zbyt dużą dawkę leku, mogą wystąpić następujące objawy: bardzo niskie ciśnienie krwi, wstrząs, wolne bicie serca, zaburzenia poziomu elektrolitów we krwi i problemy z nerkami. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala. Jeśli to możliwe, zabierz ze sobą opakowanie leku.