Palexia retard

Palexia retard to silny lek przeciwbólowy dostępny wyłącznie na receptę, przeznaczony do leczenia przewlekłego bólu o dużym nasileniu. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 150 mg tapentadolu w postaci chlorowodorku – nowoczesnej substancji przeciwbólowej, która działa na dwa sposoby jednocześnie. Tabletki są bladoróżowe, mają podłużny kształt i są oznaczone logo Grünenthal oraz symbolem „H3″.

Lek jest wskazany do leczenia przewlekłego bólu o dużym nasileniu u dorosłych, który można właściwie opanować jedynie po zastosowaniu opioidowych leków przeciwbólowych. Stosuje się go również u dzieci powyżej 6 roku życia i młodzieży cierpiących na silny przewlekły ból wymagający leczenia opioidami.

Palexia retard może być skuteczny w różnych rodzajach bólu przewlekłego, w tym w bólu związanym z chorobami zwyrodnieniowymi stawów, bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej, a także w przypadku bólu neuropatycznego (wynikającego z uszkodzenia nerwów), na przykład przy bolesnej neuropatii cukrzycowej.

Tapentadol – substancja czynna leku Palexia retard – jest silnym lekiem przeciwbólowym o unikalnym, podwójnym mechanizmie działania. Po pierwsze, działa jako agonista receptorów opioidowych µ (mi), co oznacza, że łączy się z receptorami bólowymi w mózgu i rdzeniu kręgowym, zmniejszając odczuwanie bólu. Po drugie, hamuje wychwyt zwrotny noradrenaliny, co dodatkowo wzmacnia naturalne mechanizmy kontroli bólu w organizmie.

Ważną zaletą tapentadolu jest to, że wywołuje działanie przeciwbólowe bezpośrednio, bez udziału aktywnych metabolitów (produktów przemiany), co czyni jego działanie bardziej przewidywalnym. Substancja ta wykazuje skuteczność w różnych modelach bólu: nocyceptywnego (związanego z uszkodzeniem tkanek), neuropatycznego (nerwowego), trzewnego (narządów wewnętrznych) oraz zapalnego.

Dzięki formule o przedłużonym uwalnianiu lek zapewnia stopniowe i równomierne uwalnianie substancji czynnej przez wiele godzin, co pozwala na przyjmowanie tabletek tylko dwa razy dziennie – co około 12 godzin.

Lek należy przyjmować dwa razy na dobę, co około 12 godzin, zgodnie z zaleceniami lekarza. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością wody. Nie wolno dzielić ani żuć tabletek, ponieważ zniszczyłoby to mechanizm przedłużonego uwalniania. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu.

Dawkowanie u dorosłych

U pacjentów, którzy dotychczas nie przyjmowali opioidowych leków przeciwbólowych, leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę. Dawka 150 mg może być stosowana po odpowiednim dostosowaniu przez lekarza. U pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali opioidy, lekarz dobierze dawkę początkową indywidualnie, uwzględniając rodzaj i dawkę poprzednio stosowanego leku.

Po rozpoczęciu leczenia lekarz będzie dostosowywał dawkę indywidualnie, aby zapewnić odpowiednią ulgę w bólu przy minimalnym ryzyku działań niepożądanych. Zazwyczaj dawkę zwiększa się stopniowo, co 3 dni, o 50 mg dwa razy dziennie. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 500 mg (250 mg dwa razy dziennie).

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci powyżej 6 roku życia i młodzieży dawkowanie jest dostosowywane do wieku i masy ciała. Zalecana dawka początkowa wynosi 1,5 mg na kilogram masy ciała podawana co 12 godzin, jednak nie należy przekraczać dawki początkowej 50 mg. Maksymalna zalecana dawka wynosi 3,5 mg na kilogram masy ciała co 12 godzin, ale nie więcej niż 250 mg co 12 godzin (500 mg na dobę).

Ważne uwagi dotyczące stosowania

Czasami pacjenci mogą zauważyć w stolcu elementy otoczki tabletki – jest to normalne zjawisko, ponieważ substancja czynna została już wcześniej wchłonięta z przewodu pokarmowego. Nie należy nagłe przerywać przyjmowania leku, ponieważ może to wywołać objawy odstawienne. Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na tapentadol lub którykolwiek inny składnik leku.
• Przy istotnej depresji oddechowej (znacznym spowolnieniu oddechu) lub ciężkiej astmie oskrzelowej.
• W przypadku niedrożności jelit lub podejrzenia niedrożności.
• Przy ostrym zatruciu alkoholem, lekami nasennymi, opioidowymi lekami przeciwbólowymi lub substancjami psychoaktywnymi.

Ryzyko uzależnienia i nadużywania

Palexia retard, podobnie jak inne opioidy, może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów. Ryzyko to zwiększa się przy większych dawkach i dłuższym czasie leczenia. Szczególnie narażone są osoby, które w przeszłości lub w rodzinie miały problemy z uzależnieniem od alkoholu lub innych substancji, a także osoby z zaburzeniami psychicznymi.

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien omówić z Tobą cele terapii, czas trwania leczenia oraz plan jego zakończenia. Ważne jest, aby regularnie kontaktować się z lekarzem w celu oceny, czy dalsze leczenie jest konieczne.

Depresja oddechowa

Lek może powodować spowolnienie oddechu, szczególnie przy dużych dawkach lub u osób wrażliwych. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddechowymi. W razie wystąpienia problemów z oddychaniem należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie.

Jednoczesne stosowanie z lekami uspokajającymi

Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie Palexia retard z benzodiazepinami (np. diazepam, alprazolam) lub innymi lekami o działaniu uspokajającym. Taka kombinacja może prowadzić do nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu. Jeśli taka kombinacja jest absolutnie konieczna, lekarz zmniejszy dawki obu leków i będzie ściśle monitorował Twój stan.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami wątroby: U osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować bardzo ostrożnie, rozpoczynając od najmniejszej możliwej dawki (np. 25 mg raz na 24 godziny). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby lek nie powinien być stosowany.

Pacjenci z zaburzeniami nerek: U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowywanie dawki. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku: Zazwyczaj nie jest konieczne dostosowywanie dawki, ale należy zachować ostrożność ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek i wątroby.

Dzieci i młodzież: Lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 6 roku życia. U dzieci z otyłością należy zachować szczególną ostrożność i nie przekraczać maksymalnej zalecanej dawki.

Inne ważne ostrzeżenia

Zachowaj ostrożność, jeśli masz:

• Historię napadów drgawkowych lub padaczkę.
• Uraz głowy lub podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
• Choroby dróg żółciowych lub trzustki.
• Zaburzenia oddychania podczas snu.

Przed rozpoczęciem stosowania Palexia retard poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o lekach wydawanych bez recepty i suplementach.

Szczególnie ważne interakcje:

Leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy: Jednoczesne stosowanie z innymi opioidami, benzodiazepinami, lekami nasennymi, niektórymi lekami przeciwhistaminowymi, lekami przeciwpsychotycznymi, barbituranami lub alkoholem zwiększa ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej i innych poważnych działań niepożądanych.

Leki przeciwdepresyjne: Stosowanie razem z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego – potencjalnie niebezpiecznego stanu objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, nadmiernym poceniem się, sztywnością mięśni i gorączką.

Inhibitory oksydazy monoaminowej (IMAO): Nie wolno stosować Palexia retard, jeśli przyjmujesz inhibitory MAO lub przyjmowałeś je w ciągu ostatnich 14 dni, ponieważ może to prowadzić do niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego.

Leki wpływające na metabolizm: Niektóre leki, takie jak ketokonazol, flukonazol czy kwas meklofenamowy, mogą zwiększać stężenie tapentadolu we krwi. Z kolei leki indukujące enzymy wątrobowe (np. ryfampicyna, fenobarbital, dziurawiec zwyczajny) mogą zmniejszać skuteczność leku.

Jak każdy lek, Palexia retard może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych ma łagodne lub umiarkowane nasilenie.

Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób):

• Nudności.
• Zawroty głowy.
• Bóle głowy.
• Senność.
• Zaparcia.

Częste działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 100):

• Zmniejszenie apetytu.
• Lęk, obniżenie nastroju, zaburzenia snu, nerwowość, niepokój ruchowy.
• Zaburzenia uwagi, drżenie, mimowolne skurcze mięśni.
• Wymioty, biegunka, niestrawność.
• Świąd, nadmierne pocenie się, wysypka.
• Osłabienie, zmęczenie, uczucie zmiany temperatury ciała, suchość błon śluzowych, obrzęki.

Niezbyt częste działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 1000):

• Spadek masy ciała.
• Dezorientacja, stan splątania, pobudzenie, zaburzenia percepcji, niezwykłe marzenia senne, nastrój euforyczny.
• Zaburzenia przytomności, omdlenia, uspokojenie polekowe, zaburzenia równowagi, problemy z mową, niedoczulica, mrowienie.
• Zaburzenia widzenia.
• Przyspieszenie lub spowolnienie tętna, kołatanie serca.
• Nagłe zaczerwienienie twarzy, obniżenie ciśnienia tętniczego.
• Duszność.
• Dyskomfort w jamie brzusznej.
• Pokrzywka.
• Zaburzenia oddawania moczu, częste oddawanie moczu.
• Zaburzenia funkcji seksualnych.
• Objawy odstawienia, uczucie nienormalności, drażliwość.

Rzadkie działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 10 000):

• Uzależnienie od leku, nieprawidłowe myślenie.
• Drgawki, uczucie zbliżającego się zasłabnięcia, zaburzenia koordynacji ruchowej.
• Depresja oddechowa.
• Zaburzone opróżnianie żołądka.
• Uczucie upojenia alkoholowego, uczucie odprężenia.

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub wezwij pogotowie, jeśli wystąpią:

• Trudności w oddychaniu, spowolnienie oddechu.
• Silne zawroty głowy, omdlenia.
• Objawy reakcji alergicznej (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu, wysypka).
• Objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, halucynacje, przyspieszenie akcji serca, gorączka, nadmierne pocenie się, drżenie, sztywność mięśni, zaburzenia koordynacji, nudności, wymioty, biegunka).
• Drgawki.

Ciąża: Doświadczenia ze stosowania tapentadolu u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone. Lek nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna, że potencjalna korzyść przewyższa ryzyko dla płodu. Długotrwałe stosowanie opioidów podczas ciąży może prowadzić do zespołu odstawiennego u noworodka, który może zagrażać życiu, jeśli nie zostanie rozpoznany i leczony.

Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy tapentadol przechodzi do mleka kobiecego. Nie należy stosować leku podczas karmienia piersią.

Płodność: Brak danych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi.

Palexia retard może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy, senności i innych działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Szczególnie dotyczy to początku leczenia, po każdej zmianie dawki oraz w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu lub przyjmowania leków uspokajających.

Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak lek na Ciebie działa. Skonsultuj się z lekarzem, czy w Twoim przypadku prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn jest bezpieczne.

Substancja czynna: Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 150 mg tapentadolu w postaci chlorowodorku.

Substancje pomocnicze: Tabletka zawiera również 3 mg laktozy oraz inne substancje pomocnicze, w tym: hypromelozę, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearyninan. Otoczka tabletki zawiera: hypromelozę, laktozę jednowodną, talk, makrogol, glikol propylenowy, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty i żelaza tlenek czerwony.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Lek zawiera laktozę. Jeśli masz rzadko występującą dziedziczną nietolerancję galaktozy, całkowity brak laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinieneś stosować tego leku.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.
• Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Te działania pomogą chronić środowisko.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić poważne objawy, w tym: zwężenie źrenic, wymioty, zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości aż do śpiączki, drgawki oraz depresja oddechowa, która może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu.

W razie podejrzenia przedawkowania natychmiast wezwij pogotowie ratunkowe. Leczenie przedawkowania wymaga specjalistycznej pomocy medycznej, w tym możliwego podania naloksonu – odtrutki na opioidy.

Palexia retard to lek na receptę zawierający substancję opioidową. Należy go stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy przekazywać leku innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy – może to być dla nich niebezpieczne.

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien szczegółowo omówić z Tobą cele terapii, czas jej trwania oraz plan zakończenia leczenia. Regularne wizyty kontrolne są niezbędne do oceny skuteczności leczenia i ewentualnego dostosowania dawki.

Jeśli masz jakiekolwiek dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.