Nebivolol Aurovitas

Nebivolol Aurovitas to nowoczesny lek dostępny w postaci tabletek zawierających 5 mg nebiwololu. Każda tabletka ma charakterystyczną białą lub białawą barwę, okrągły kształt i oznaczenie N L 5 oddzielone linią podziału. Dzięki specjalnej linii można łatwo podzielić tabletkę na równe części – połówki lub ćwiartki, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb.

Lek jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, skutecznie pomaga w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego – czyli podwyższonego ciśnienia krwi, które nie ma określonej przyczyny. Po drugie, Nebivolol Aurovitas znajduje zastosowanie w terapii przewlekłej niewydolności serca u pacjentów w podeszłym wieku (70 lat i więcej), u których choroba ma postać stabilną, łagodną lub umiarkowaną. W tym przypadku lek działa jako uzupełnienie standardowego leczenia.

Nebiwolol to substancja z grupy beta-adrenolityków, która działa na dwa sposoby. Przede wszystkim blokuje wybiórczo receptory beta-adrenergiczne, co prowadzi do zwolnienia pracy serca i obniżenia ciśnienia tętniczego zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku fizycznego. Co ważne, lek działa wybiórczo, co oznacza mniejsze ryzyko pewnych działań niepożądanych w porównaniu z innymi lekami z tej grupy.

Drugim mechanizmem działania jest łagodne rozszerzanie naczyń krwionośnych. Nebiwolol wpływa na produkcję tlenku azotu w organizmie, co pomaga naczyniom krwionośnym się rozluźnić i rozszerzyć. Dzięki temu zmniejsza się opór, z jakim serce musi pompować krew, co dodatkowo wspomaga obniżenie ciśnienia.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym nebiwolol poprawia również reakcję naczyń krwionośnych na naturalne substancje rozszerzające je, która często jest osłabiona u osób z problemami sercowo-naczyniowymi.

W nadciśnieniu tętniczym

Standardowa dawka to jedna tabletka 5 mg raz dziennie, najlepiej przyjmowana codziennie o tej samej porze. Pierwsze efekty w postaci obniżenia ciśnienia pojawiają się zazwyczaj po jednym do dwóch tygodni leczenia, choć w niektórych przypadkach optymalne działanie osiąga się dopiero po czterech tygodniach.

Pacjenci z problemami z nerkami powinni rozpocząć leczenie od mniejszej dawki – 2,5 mg na dobę, którą w razie potrzeby można zwiększyć do 5 mg. Podobnie osoby powyżej 65 roku życia rozpoczynają od dawki 2,5 mg, z możliwością zwiększenia do 5 mg.

W przewlekłej niewydolności serca

Leczenie niewydolności serca wymaga szczególnej ostrożności i rozpoczyna się od bardzo małych dawek, które stopniowo się zwiększa. Pacjent musi być stabilny przez sześć tygodni przed rozpoczęciem terapii. Lekarz rozpoczyna od dawki 1,25 mg raz dziennie, a następnie w odstępach jednego do dwóch tygodni zwiększa ją kolejno do: 2,5 mg, 5 mg, a w końcu do maksymalnej dawki 10 mg raz dziennie.

Każde zwiększenie dawki powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem doświadczonego lekarza, który przez co najmniej dwie godziny obserwuje, czy stan pacjenta pozostaje stabilny. Monitoruje się szczególnie ciśnienie tętnicze, częstość pracy serca i nasilenie objawów niewydolności.

Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków lub podczas jedzenia – pokarm nie wpływa na wchłanianie leku.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest zabronione. Przede wszystkim nie można go przyjmować w przypadku uczulenia na nebiwolol lub którykolwiek inny składnik preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są również problemy z wątrobą – zarówno niewydolność, jak i zaburzenia jej czynności.

Lek jest przeciwwskazany u osób z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym lub naglącym pogorszeniem niewydolności serca wymagającym podawania specjalnych leków dożylnie. Nie wolno go stosować przy poważnych zaburzeniach rytmu serca, takich jak zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy czy blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (chyba że pacjent ma wszczepiony rozrusznik serca).

Kolejne przeciwwskazania to: astma oskrzelowa lub stany skurczowe oskrzeli w przeszłości, nieleczony guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, bardzo wolna praca serca (poniżej 60 uderzeń na minutę), bardzo niskie ciśnienie tętnicze (skurczowe poniżej 90 mm Hg) oraz ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego.

Sytuacje wymagające uwagi

Jeśli planowany jest zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym, należy poinformować lekarza anestezjologa o przyjmowaniu Nebivololu Aurovitas. W niektórych przypadkach może być konieczne przerwanie stosowania leku na co najmniej 24 godziny przed operacją.

Szczególną ostrożność należy zachować u osób z zaburzeniami krążenia obwodowego (choroba Raynauda, chromanie przestankowe), gdyż lek może nasilić te dolegliwości. Również pacjenci z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia wymagają uważnej obserwacji, ponieważ nebiwolol może wydłużać czas przewodzenia w sercu.

Cukrzyca

Osoby z cukrzycą mogą przyjmować nebiwolol, ale powinny być świadome, że lek może maskować niektóre objawy niskiego poziomu cukru we krwi, takie jak przyspieszone bicie serca czy kołatanie serca. Nie wpływa on jednak na sam poziom glukozy.

Choroby płuc

U pacjentów z przewlekłymi obturacyjnymi chorobami płuc należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ leki beta-adrenolityczne mogą wywoływać lub nasilać skurcz oskrzeli.

Ważna informacja o odstawianiu leku

Nie wolno nagle przerywać stosowania Nebivololu Aurovitas, szczególnie u osób z chorobą niedokrwienną serca. Nagłe odstawienie może spowodować zaostrzenie dławicy piersiowej lub inne poważne powikłania. Jeśli konieczne jest zakończenie leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres jednego do dwóch tygodni.

Leki, których nie należy łączyć z nebiwololem

Niektóre leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, flekainid, lidokaina) w połączeniu z nebiwololem mogą nasilać wpływ na przewodzenie w sercu i osłabiać jego kurczliwość. Podobnie antagoniści wapnia typu werapamilu lub diltiazemu mogą powodować poważne spowolnienie pracy serca, obniżenie ciśnienia i zaburzenia przewodzenia.

Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa) w połączeniu z nebiwololem mogą nasilać objawy niewydolności serca. Szczególnie niebezpieczne jest nagłe odstawienie tych leków, które może spowodować gwałtowny skok ciśnienia.

Leki wymagające ostrożności

Amiodaron (lek przeciwarytmiczny) może dodatkowo wydłużać czas przewodzenia w sercu. Leki znieczulające wziewne mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia. Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe w połączeniu z nebiwololem mogą maskować objawy hipoglikemii.

Leki, które można łączyć

Nebiwolol można bezpiecznie stosować z glikozydami nasercowymi (digoksyna), antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyny (amlodypina, nifedypina), a także z cymetydyną, ranitydyną i lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy. Nie wykazano również interakcji z warfaryną, furosemidem czy hydrochlorotiazydem.

W leczeniu nadciśnienia tętniczego

Często występujące (u 1-10 na 100 pacjentów): ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie.

Niezbyt często (u 1-10 na 1000 pacjentów): bradykardia (zbyt wolna praca serca), niedociśnienie, nasilenie chromania przestankowego, duszność, zaburzenia trawienia (zaparcia, nudności, biegunka, wzdęcia), zawroty głowy, koszmary senne, depresja, zaburzenia widzenia, obrzęki.

Bardzo rzadko: skurcz oskrzeli, blok przedsionkowo-komorowy, impotencja, zmiany skórne (świąd, wysypka, nasilenie łuszczycy, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy.

W leczeniu przewlekłej niewydolności serca

W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były bradykardia i zawroty głowy – występowały u około 11% pacjentów. Inne istotne działania to: nasilenie objawów niewydolności serca (5,8% pacjentów), niedociśnienie ortostatyczne (2,1%), nietolerancja leku (1,6%), blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia (1,4%) oraz obrzęk kończyn dolnych (1,0%).

Nebivolol Aurovitas nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Leki beta-adrenolityczne mogą zmniejszać przepływ krwi przez łożysko, co może prowadzić do opóźnienia wzrostu płodu, poronienia lub porodu przedwczesnego. U noworodka mogą wystąpić niski poziom cukru we krwi i zbyt wolna praca serca.

Jeśli leczenie nebiwololem jest konieczne podczas ciąży, należy regularnie kontrolować przepływ krwi przez łożysko oraz rozwój płodu. Po porodzie noworodek wymaga szczególnej obserwacji, zwłaszcza w ciągu pierwszych trzech dni życia.

Kobiety przyjmujące Nebivolol Aurovitas nie powinny karmić piersią, ponieważ lek prawdopodobnie przenika do mleka matki i może wpływać na dziecko.

Objawy przedawkowania mogą obejmować: zbyt wolną pracę serca (bradykardię), bardzo niskie ciśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostrą niewydolność serca. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.

Leczenie przedawkowania wymaga hospitalizacji i ścisłego nadzoru medycznego. Może być konieczne płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego oraz stosowanie specjalistycznych leków korygujących pracę serca i ciśnienie tętnicze.

Każda tabletka zawiera 5 mg nebiwololu (w postaci chlorowodorku nebiwololu 5,45 mg) jako substancję czynną. Dodatkowo preparat zawiera substancje pomocnicze, w tym 153,48 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce. Osoby z nietolerancją laktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

Inne substancje pomocnicze to: skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza, polisorbat 80, krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna i magnezu stearynian.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności wynosi 3 lata – nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Nebivolol Aurovitas jest lekiem wydawanym wyłącznie na receptę. Przed rozpoczęciem stosowania należy dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania oraz skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą w razie jakichkolwiek wątpliwości. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Ten opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji medycznej ani ulotki dołączonej do leku.