Popularne

Metcrean to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający metforminę- substancję czynną stosowaną w terapii cukrzycy. Metformina, należąca do grupy biguanidów, pomaga zmniejszyć poziom glukozy we krwi, przybliżając go do wartości prawidłowych. Lek ten jest szczególnie zalecany dla pacjentów z cukrzycą typu 2, u których dieta i aktywność fizyczna nie dają wystarczających efektów. Metcrean jest efektywny zwłaszcza u osób z nadwagą, u których długotrwałe stosowanie leku może przyczynić się do stabilizacji lub umiarkowanego spadku masy ciała. Lek ten może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, zarówno doustnymi jak i insuliną.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Metcrean to lek dostępny na receptę, który zawiera substancję czynną metforminę chlorowodorek. Jedna tabletka powlekana zawiera 850 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 662,9 mg czystej metforminy. Lek występuje w postaci białych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych z wytłoczonym napisem „850″ po jednej stronie.
Metcrean należy do grupy leków przeciwcukrzycowych zwanych biguanidami. Działa poprzez obniżanie poziomu cukru we krwi, ale w odróżnieniu od niektórych innych leków na cukrzycę, nie pobudza trzustki do wydzielania insuliny, dlatego nie powoduje niebezpiecznych spadków cukru we krwi (hipoglikemii) przy stosowaniu w monoterapii.
Lek jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 2, szczególnie u osób z nadwagą, u których sama dieta i aktywność fizyczna nie wystarczają do prawidłowej kontroli poziomu cukru we krwi.
U dorosłych Metcrean można stosować samodzielnie lub w połączeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi albo z insuliną. Badania kliniczne wykazały, że u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą leczenie metforminą jako lekiem pierwszego wyboru (gdy dieta okazała się niewystarczająca) prowadzi do zmniejszenia powikłań cukrzycy.
U dzieci i młodzieży od 10. roku życia lek może być stosowany samodzielnie lub razem z insuliną.
Metformina zawarta w leku Metcrean obniża poziom cukru we krwi na czczo oraz po posiłkach poprzez trzy główne mechanizmy działania:
Dodatkowo metformina korzystnie wpływa na metabolizm tłuszczów – badania wykazały, że może zmniejszać poziom cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL (tzw. „złego cholesterolu”) oraz trójglicerydów. Lek często wiąże się również ze stabilizacją lub umiarkowanym spadkiem masy ciała, co jest szczególnie korzystne dla osób z nadwagą.
Lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie na podstawie poziomu cukru we krwi i stanu zdrowia pacjenta.
Dawka początkowa: Zazwyczaj 500 mg lub 850 mg metforminy 2-3 razy dziennie, przyjmowane podczas posiłku lub zaraz po nim. Po 10-15 dniach lekarz może dostosować dawkę na podstawie wyników badań poziomu cukru. Stopniowe zwiększanie dawki pomaga organizmowi lepiej tolerować lek i zmniejsza ryzyko dolegliwości żołądkowych.
Maksymalna dawka: Nie więcej niż 3000 mg na dobę, podzielona na 3 dawki.
W połączeniu z insuliną: Metcrean i insulina mogą być stosowane jednocześnie. Dawka metforminy pozostaje taka sama, natomiast dawkę insuliny ustala lekarz na podstawie poziomu cukru we krwi.
U osób starszych istnieje większe ryzyko problemów z nerkami, dlatego dawkę ustala się na podstawie badań czynności nerek. Konieczna jest regularna kontrola funkcji nerek podczas leczenia.
Dawkowanie zależy od wartości GFR (wskaźnika przesączania kłębuszkowego). Przed rozpoczęciem leczenia i następnie co najmniej raz w roku należy wykonać badanie czynności nerek. U osób ze zwiększonym ryzykiem pogorszenia funkcji nerek oraz u osób starszych kontrole powinny być częstsze (co 3-6 miesięcy).
Dawka początkowa: 500 mg lub 850 mg raz dziennie podczas lub po posiłku. Po 10-15 dniach dawkę dostosowuje się na podstawie poziomu cukru. Stopniowe zwiększanie dawki poprawia tolerancję leku.
Maksymalna dawka: 2000 mg na dobę, podzielona na 2 lub 3 dawki.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku jest zabronione ze względu na ryzyko poważnych powikłań:
Kwasica mleczanowa to bardzo rzadkie, ale ciężkie powikłanie metaboliczne, które może wystąpić podczas leczenia metforminą. Pojawia się najczęściej przy nagłym pogorszeniu funkcji nerek, chorobach serca, układu oddechowego lub posocznicy. Objawy to: duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, ogólne osłabienie, obniżenie temperatury ciała, a następnie śpiączka.
Co zwiększa ryzyko? Odwodnienie (np. przez ciężką biegunkę, wymioty, gorączkę), nadmierne spożycie alkoholu, niewydolność wątroby, źle kontrolowana cukrzyca, długotrwałe głodzenie.
Co robić? W przypadku odwodnienia należy tymczasowo przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Jeśli pojawią się objawy kwasicy mleczanowej, należy natychmiast odstawić lek i szukać pomocy medycznej.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie należy kontrolować funkcję nerek. U osób starszych i z ryzykiem pogorszenia funkcji nerek kontrole powinny być częstsze (co 3-6 miesięcy).
Jeśli planowane jest badanie obrazowe z użyciem środka kontrastowego zawierającego jod (np. tomografia komputerowa z kontrastem), należy przerwać przyjmowanie Metcrean przed badaniem lub podczas badania. Lek można wznowić dopiero po 48 godzinach, po ponownej ocenie funkcji nerek przez lekarza.
Lek należy odstawić bezpośrednio przed zabiegiem w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Można go wznowić nie wcześniej niż 48 godzin po operacji, po ponownym zbadaniu funkcji nerek.
Osoby z niewydolnością serca są bardziej narażone na niedotlenienie i problemy z nerkami. Metformina może być stosowana u pacjentów ze stabilną, przewlekłą niewydolnością serca, ale pod warunkiem regularnej kontroli funkcji serca i nerek. Lek jest przeciwwskazany u osób z ostrą lub niestabilną niewydolnością serca.
Przed rozpoczęciem leczenia u dziecka należy potwierdzić rozpoznanie cukrzycy typu 2. U dzieci, szczególnie przed okresem dojrzewania, zaleca się staranną obserwację wpływu leku na wzrost i rozwój.
Spożywanie alkoholu, szczególnie w dużych ilościach, zwiększa ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej, zwłaszcza przy głodzeniu, niedożywieniu lub problemach z wątrobą. Należy unikać alkoholu podczas leczenia Metcrean.
Stosowanie metforminy należy przerwać przed badaniem z użyciem środka kontrastowego i nie wznawiać przez co najmniej 48 godzin po badaniu, po ponownej ocenie funkcji nerek.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), inhibitory ACE, leki moczopędne (zwłaszcza pętlowe) oraz antagoniści receptora angiotensyny II mogą niekorzystnie wpływać na funkcję nerek, zwiększając ryzyko kwasicy mleczanowej. Przy rozpoczynaniu takiego leczenia konieczne jest dokładne monitorowanie funkcji nerek.
Glikokortykosteroidy (np. kortyzol, prednizon) i sympatykomimetyki (leki pobudzające układ współczulny) mogą podnosić poziom cukru we krwi. Może być konieczna częstsza kontrola glikemii i dostosowanie dawki metforminy.
Metformina może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, takimi jak cymetydyna (lek na zgagę), werapamil (lek na nadciśnienie), ryfampicyna (antybiotyk) czy niektóre leki przeciwnowotworowe. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Niekontrolowana cukrzyca w czasie ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych u dziecka oraz zwiększoną śmiertelnością okołoporodową. Choć ograniczone dane nie wskazują na szkodliwy wpływ metforminy na ciążę, zaleca się, aby w przypadku planowania ciąży oraz w czasie jej trwania nie stosować metforminy, lecz kontrolować poziom cukru za pomocą insuliny. Pozwala to osiągnąć najbardziej precyzyjną kontrolę glikemii i zmniejszyć ryzyko powikłań u dziecka.
Metformina przenika do mleka matki. Ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa dla niemowląt, nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia tym lekiem. Decyzję o przerwaniu karmienia lub leczenia należy podjąć po konsultacji z lekarzem, rozważając korzyści i ryzyko.
Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu metforminy na płodność.
Metcrean stosowany samodzielnie nie powoduje niebezpiecznych spadków poziomu cukru we krwi, dlatego nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać, że przy stosowaniu metforminy razem z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. pochodnymi sulfonylomocznika, insuliną) może wystąpić hipoglikemia, która upośledza koncentrację i szybkość reakcji.
Jak każdy lek, Metcrean może powodować działania niepożądane, chociaż nie u wszystkich osób one wystąpią.
Dolegliwości żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, utrata apetytu. Te objawy pojawiają się najczęściej na początku leczenia i zwykle ustępują samoistnie. Aby je zminimalizować, należy przyjmować lek w czasie posiłku lub zaraz po nim oraz stopniowo zwiększać dawkę.
Zaburzenia smaku – zmiana odczuwania smaku potraw.
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży mają podobny charakter i nasilenie jak u dorosłych.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub działania niepożądane, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę. Dotyczy to również działań niepożądanych niewyszczególnionych w ulotce. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.
Przyjęcie zbyt dużej dawki metforminy (nawet do 85 g) nie powoduje niebezpiecznych spadków poziomu cukru we krwi, jednak może prowadzić do kwasicy mleczanowej. Kwasica mleczanowa to stan zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej hospitalizacji. Najskuteczniejszą metodą usunięcia metforminy i mleczanów z organizmu jest hemodializa (dializoterapia). W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Substancja czynna: Jedna tabletka powlekana zawiera 850 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 662,9 mg czystej metforminy.
Substancje pomocnicze:
Rdzeń tabletki: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K-30, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
Otoczka tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), talk, makrogol 6000, glikol propylenowy.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, czyli jest praktycznie „wolny od sodu”. Zawiera również niewielką ilość glikolu propylenowego (0,652 mg na tabletkę).
Metcrean 850 mg to białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym napisem „850″ po jednej stronie i gładką powierzchnią po drugiej stronie.
Lek dostępny jest w blistrach (PVC/PVDC/Aluminium) zawierających 30, 60 lub 90 tabletek, umieszczonych w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.
Metcrean 850 mg to sprawdzony lek na receptę stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Działa poprzez obniżanie poziomu cukru we krwi bez wywoływania hipoglikemii, korzystnie wpływa na metabolizm tłuszczów i może pomóc w kontroli masy ciała. Jest szczególnie zalecany dla osób z nadwagą, u których dieta i aktywność fizyczna nie wystarczają do kontroli glikemii. Lek można stosować samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Wymaga regularnej kontroli funkcji nerek oraz przestrzegania zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i diety. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Metcrean, tabletki powlekane, 850 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Metcrean dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Metcrean stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Metcrean to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 850 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Metcrean jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Metcrean są Siofor 850, Avamina i Etform 850 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Maksymalne stężenie metforminy we krwi występuje około 2,5 godziny po przyjęciu tabletki. Pełny efekt terapeutyczny rozwija się stopniowo – stan stacjonarny osiągany jest po 24-48 godzinach regularnego stosowania.
Metcrean stosowany samodzielnie nie powoduje niebezpiecznych spadków poziomu cukru (hipoglikemii), ponieważ nie pobudza trzustki do wydzielania insuliny. Ryzyko hipoglikemii może wystąpić dopiero przy jednoczesnym stosowaniu z insuliną lub innymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Metcrean, ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej – poważnego powikłania metabolicznego. Szczególnie niebezpieczne jest nadmierne spożycie alkoholu przy jednoczesnym głodzeniu lub niedożywieniu.
Dolegliwości żołądkowo-jelitowe są najczęstsze na początku leczenia i zwykle ustępują samoistnie. Aby je zminimalizować, należy przyjmować tabletki w czasie posiłku lub zaraz po nim. Pomocne jest również stopniowe zwiększanie dawki. Jeśli objawy są nasilone lub utrzymują się długo, należy skontaktować się z lekarzem.
Nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawki. W niektórych sytuacjach (np. przed zabiegiem operacyjnym, badaniem z kontrastem, przy odwodnieniu) lekarz może zalecić czasowe odstawienie leku. Zawsze należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza.
Przed rozpoczęciem leczenia należy zbadać funkcję nerek, a następnie kontrolować ją co najmniej raz w roku. U osób starszych i z ryzykiem pogorszenia funkcji nerek kontrole powinny być częstsze – co 3-6 miesięcy.

Nie daj się jesieni