Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Isoprinosine jest lekiem zawierającym pranobeks inozyny jako substancję czynną. Wykazuje on działanie przeciwwirusowe oraz pobudzające układ odpornościowy. Wskazaniami do stosowania leku Isoprinosine są między innymi zakażenia skóry i błon śluzowych wywołane wirusami opryszczki zwykłej (Herpes simplex) typu I lub typu II, a także wirusem ospy wietrznej i półpaśca (Herpes varicella-zoster).
Ulotka Isoprinosine dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Isoprinosine?
Isoprinosine to lek na receptę, który zawiera substancję czynną o nazwie inozyna pranobeks. Każda tabletka dostarcza 500 mg tej substancji, która jest kompleksem składającym się z inozynę oraz związku chemicznego o nazwie 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy. Lek ten działa dwutorowo – wzmacnia naturalną odporność organizmu oraz bezpośrednio zwalcza wirusy. Dzięki temu pomaga organizmowi skuteczniej radzić sobie z infekcjami wirusowymi.
Tabletki Isoprinosine mają podłużny kształt, są białe lub prawie białe, bez zapachu lub z delikatnym zapachem. Posiadają linię podziału, która ułatwia ich połknięcie – w razie potrzeby można podzielić tabletkę na pół.
Kiedy stosuje się Isoprinosine?
Lek Isoprinosine jest przepisywany w trzech głównych sytuacjach klinicznych:
Zakażenia skóry i błon śluzowych wywołane wirusami opryszczki
Lek jest skuteczny w leczeniu zakażeń powodowanych przez wirusy Herpes simplex typu I i II (opryszczka zwykła) oraz wirus Herpes varicella-zoster (ospa wietrzna, półpasiec). Opryszczka zwykła to schorzenie objawiające się bolesnymi pęcherzykami, najczęściej wokół ust lub w okolicach narządów płciowych. Półpasiec to bolesna wysypka pojawiająca się najczęściej po jednej stronie ciała, będąca reaktywacją wirusa ospy wietrznej.
Inne zakażenia wirusowe
Isoprinosine może być stosowany w leczeniu innych chorób wywoływanych przez wirusy, w tym w przypadku podostrego stwardniającego zapalenia mózgu – rzadkiego, ale poważnego schorzenia neurologicznego o podłożu wirusowym.
Wspomaganie odporności
Lek jest również wykorzystywany wspomagająco u osób o obniżonej odporności, aby wzmocnić naturalne mechanizmy obronne organizmu i poprawić jego zdolność do walki z infekcjami.
Jak działa Isoprinosine?
Isoprinosine wykazuje podwójny mechanizm działania – stymuluje układ odpornościowy i jednocześnie hamuje namnażanie wirusów w organizmie.
Działanie immunostymulujące
Lek pobudza odpowiedź immunologiczną organizmu poprzez normalizację niedostatecznych lub wadliwych mechanizmów odporności komórkowej. W praktyce oznacza to, że:
- Wspomaga dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T, czyli kluczowych komórek odpornościowych.
- Wzmacnia aktywność komórek NK (natural killers), które naturalnie zwalczają zakażone komórki.
- Reguluje funkcjonowanie limfocytów pomocniczych CD4+ i supresorowych CD8+.
- Zwiększa poziom immunoglobulin IgG – białek odpowiedzialnych za obronę przed infekcjami.
- Nasila wytwarzanie cytokin, czyli substancji sygnałowych układu odpornościowego, takich jak interleukina-1, interleukina-2 oraz interferon gamma.
- Pobudza chemotaksję i fagocytozę – procesy, dzięki którym komórki odpornościowe skuteczniej odnajdują i pochłaniają patogeny.
Działanie przeciwwirusowe
Inozyna pranobeks bezpośrednio hamuje namnażanie wirusów poprzez:
- Wzmacnianie syntezy białek komórek gospodarza przy jednoczesnym hamowaniu produkcji wirusowego RNA.
- Zaburzanie procesu dołączania łańcucha poliadenylowego do wirusowego RNA przekaźnikowego.
- Reorganizację kompleksów białkowych w błonach komórkowych, co utrudnia wirusom infekcję komórek.
Jak dawkować Isoprinosine?
Dawka leku jest ustalana indywidualnie na podstawie masy ciała pacjenta oraz stopnia nasilenia choroby. Dawkę dobową należy podzielić na kilka równych porcji i przyjmować je kilka razy dziennie. Aby ułatwić połknięcie, tabletki można rozkruszyć i rozpuścić w niewielkiej ilości płynu.
Dorośli i osoby starsze
Standardowa dawka wynosi 50 mg na kilogram masy ciała na dobę. W praktyce oznacza to zazwyczaj przyjmowanie 6 do 8 tabletek dziennie (około 1 g, czyli 2 tabletki, podawane 3 do 4 razy na dobę). Maksymalna dawka dobowa to 4 g.
Dzieci powyżej 1. roku życia
Dzieci otrzymują 50 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzielone na kilka dawek.
Czas trwania leczenia
Leczenie trwa zazwyczaj od 5 do 14 dni. Ważne jest, aby po ustąpieniu objawów kontynuować przyjmowanie leku jeszcze przez 1 do 2 dni.
Specjalne dawkowanie w podostrym stwardniającym zapaleniu mózgu
W ostrej fazie tej choroby dawkę można podwyższyć do 100 mg na kilogram masy ciała na dobę (maksymalnie 4 g na dobę). Leczenie jest długotrwałe i wymaga regularnej oceny stanu pacjenta przez lekarza.
Kiedy nie wolno stosować Isoprinosine?
Isoprinosine nie może być stosowany w następujących sytuacjach:
- Uczulenie na substancję czynną lub inne składniki leku. Jeśli kiedykolwiek miałeś reakcję alergiczną na inozynę pranobeks lub którykolwiek składnik pomocniczy wymieniony w ulotce, nie możesz przyjmować tego leku.
- Aktualny napad dny moczanowej. Dna moczanowa to choroba metaboliczna objawiająca się nagłymi, bardzo bolesnymi stanami zapalnymistawów. Isoprinosine może podwyższać stężenie kwasu moczowego, co mogłoby pogorszyć przebieg napadu.
- Podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia). Jeśli masz już zwiększony poziom kwasu moczowego, przyjmowanie Isoprinosine może dodatkowo go podnieść i spowodować problemy zdrowotne.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stężenie kwasu moczowego
Isoprinosine może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i w moczu. Jest to normalne zjawisko wynikające z przemian metabolicznych inozynowego składnika leku. Zwiększenie to zazwyczaj pozostaje w granicach wartości prawidłowych (do 8 mg/dl lub 0,420 mmol/l), szczególnie u mężczyzn i osób starszych.
Z tego względu lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z:
- Dną moczanową w wywiadzie.
- Hiperurykemią (podwyższonym stężeniem kwasu moczowego).
- Kamicą moczową (obecnością kamieni w układzie moczowym).
- Zaburzeniami czynności nerek.
U tych pacjentów lekarz powinien ściśle kontrolować stężenie kwasu moczowego podczas leczenia.
Reakcje nadwrażliwości
U niektórych osób mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła) czy anafilaksja (ciężka reakcja alergiczna zagrażająca życiu). W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Długotrwałe leczenie
Podczas długotrwałego stosowania Isoprinosine (3 miesiące lub dłużej) mogą tworzyć się kamienie nerkowe. Dlatego każdy pacjent leczony przez dłuższy czas wymaga regularnych badań kontrolnych obejmujących:
- Stężenie kwasu moczowego w surowicy i w moczu.
- Czynność wątroby.
- Morfologię krwi.
- Parametry czynności nerek.
Ważne informacje o składnikach
Skrobia pszeniczna: Tabletki Isoprinosine zawierają skrobię pszeniczną, która może zawierać gluten, ale tylko w śladowych ilościach. Uważa się, że jest bezpieczna dla osób z chorobą trzewną. Leku nie powinny jednak stosować osoby z alergią na pszenicę (inną niż choroba trzewną).
Mannitol: Każda tabletka zawiera 67 mg mannitolu, który może mieć lekkie działanie przeczyszczające.
Interakcje z innymi lekami
Leki zwiększające stężenie kwasu moczowego
Isoprinosine należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów przyjmujących:
- Inhibitory oksydazy ksantynowej (np. allopurynol) – stosowane w leczeniu dny moczanowej.
- Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem.
- Diuretyki (leki moczopędne), w tym diuretyki tiazydowe (np. hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid) i diuretyki pętlowe (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy).
Leki immunosupresyjne
Isoprinosine nie należy przyjmować jednocześnie z lekami immunosupresyjnymi (lekami hamującymi układ odpornościowy), gdyż mogą one zmieniać działanie terapeutyczne Isoprinosine. Lek można stosować dopiero po zakończeniu terapii immunosupresyjnej.
Zydowudyna (AZT)
Jednoczesne stosowanie Isoprinosine z zydowudyną (lekiem przeciwwirusowym stosowanym w leczeniu HIV) zwiększa skuteczność zydowudyny poprzez złożone mechanizmy, m.in. zwiększenie jej biodostępności w osoczu oraz wzmocnienie wewnątrzkomórkowej fosforylacji w monocytach krwi.
Ciąża i karmienie piersią
Wpływ inozyny pranobeksu na rozwój płodu nie był badany u ludzi. Nie wiadomo również, czy substancja czynna przenika do mleka matki.
Z tego względu Isoprinosine nie należy podawać kobietom w ciąży i w okresie karmienia piersią, chyba że lekarz uzna, że potencjalne korzyści ze stosowania leku przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka.
Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, koniecznie poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Isoprinosine nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Możesz normalnie wykonywać te czynności podczas leczenia tym lekiem.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Isoprinosine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)
- Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi i w moczu. Jest to najczęstszy efekt uboczny, zazwyczaj przemijający i pozostający w granicach normy. Po kilku dniach od odstawienia leku stężenie kwasu moczowego powraca do normy.
Często (u 1 do 10 osób na 100)
- Dolegliwości żołądkowo-jelitowe: wymioty, nudności, dyskomfort w nadbrzuszu.
- Ogólne złe samopoczucie: zmęczenie, osłabienie.
- Zmiany w badaniach laboratoryjnych: zwiększone stężenie mocznika we krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferaz) i fosfatazy zasadowej.
- Zmiany skórne: świąd, wysypka.
- Problemy neurologiczne: ból głowy, zawroty głowy.
- Dolegliwości stawowe: ból stawów.
Niezbyt często (u 1 do 10 osób na 1000)
- Zaburzenia trawienia: biegunka, zaparcie.
- Zaburzenia snu: senność, bezsenność.
- Nerwowość.
- Wielomocz (zwiększona objętość oddawanego moczu).
Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych)
- Ból w nadbrzuszu.
- Ciężkie reakcje alergiczne: obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna.
- Zawroty głowy.
- Rumień skóry.
Jeśli wystąpią u Ciebie ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, pokrzywka), natychmiast przerwij przyjmowanie leku i skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub zauważysz jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, powiadom lekarza lub farmaceutę.
Przedawkowanie
Nie ma doświadczenia dotyczącego skutków przedawkowania inozyny pranobeksu u ludzi. Na podstawie badań na zwierzętach jest mało prawdopodobne wystąpienie innych ciężkich działań niepożądanych niż wyraźne podwyższenie stężenia kwasu moczowego.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem. Leczenie przedawkowania polega na objawowym postępowaniu i stosowaniu środków wspomagających czynności życiowe.
Przechowywanie
- Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
- Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
- Okres ważności leku wynosi 5 lat.
Utylizacja
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko.
Jak organizm przetwarza lek?
Wchłanianie
Po połknięciu tabletki inozyna pranobeks wchłania się szybko i niemal całkowicie (w 90%) z przewodu pokarmowego. Substancja czynna pojawia się we krwi wkrótce po przyjęciu.
Rozmieszczenie w organizmie
Badania wykazały, że lek dociera do różnych narządów, w kolejności malejącego stężenia: nerki, płuca, wątroba, serce, śledziona, jądra, trzustka, mózg i mięśnie szkieletowe.
Metabolizm
W organizmie lek ulega przemianom. Składowa inozynowa jest przekształcana do kwasu moczowego w procesie degradacji puryn. Pozostałe składniki są metabolizowane do różnych produktów przemiany.
Wydalanie
Lek i jego metabolity są wydalane głównie z moczem. Około 85% podanej dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin. Okres półtrwania (czas, po którym stężenie leku we krwi zmniejsza się o połowę) wynosi 3,5 godziny dla jednego ze składników i 50 minut dla drugiego.
Badania bezpieczeństwa
Isoprinosine był przedmiotem szeroko zakrojonych badań przedklinicznych na zwierzętach, które wykazały, że lek charakteryzuje się małą toksycznością. W badaniach ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) dawka śmiertelna była 50-krotnie większa od maksymalnej dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi.
Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały właściwości rakotwórczych. Standardowe badania mutagenności (zdolności do wywoływania mutacji genetycznych) również nie wykazały szkodliwych właściwości produktu.
Nie ma dowodów na toksyczność okołoporodową, działanie szkodliwe na płód, właściwości teratogenne (powodujące wady rozwojowe) ani zaburzenia czynności rozrodczych u zwierząt, którym podawano dawki do 20-krotnie większe od zalecanej dawki terapeutycznej u ludzi.
Zamienniki Isoprinosine
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Isoprinosine, tabletki, 500 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Isoprinosine dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Isoprinosine stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Isoprinosine to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 500 mg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Isoprinosine jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Isoprinosine
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Isoprinosine w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Isoprinosine?
FAQ
Jak długo można stosować Isoprinosine?
Standardowe leczenie trwa od 5 do 14 dni. Po ustąpieniu objawów należy kontynuować przyjmowanie leku jeszcze przez 1-2 dni. W przypadku długotrwałego leczenia (3 miesiące lub dłużej) konieczne są regularne badania kontrolne stężenia kwasu moczowego, czynności wątroby, morfologii krwi i parametrów nerkowych.
Czy Isoprinosine można stosować u dzieci?
Tak, Isoprinosine można podawać dzieciom powyżej 1. roku życia w dawce 50 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzielonej na kilka dawek. Tabletki można rozkruszyć i rozpuścić w niewielkiej ilości płynu, aby ułatwić podanie dziecku.
Czy podczas stosowania Isoprinosine trzeba kontrolować poziom kwasu moczowego?
Tak, zwłaszcza u pacjentów z dną moczanową w wywiadzie, hiperurykemią, kamicą moczową lub zaburzeniami czynności nerek. Isoprinosine może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i w moczu, dlatego lekarz powinien ściśle kontrolować ten parametr podczas leczenia.
Co zrobić gdy zapomniałem przyjąć dawkę Isoprinosine?
Jeśli pominąłeś dawkę leku, przyjmij ją jak najszybciej po przypomnieniu sobie. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, pomiń pominiętą dawkę i kontynuuj leczenie według zwykłego schematu. Nie należy podwajać dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Czy Isoprinosine można łączyć z innymi lekami przeciwwirusowymi?
Isoprinosine może wzmacniać działanie zydowudyny (AZT), leku stosowanego w terapii HIV. Nie należy go jednak łączyć z lekami immunosupresyjnymi. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach przed rozpoczęciem terapii Isoprinosine.
Jakie są najczęstsze objawy uboczne Isoprinosine?
Najczęstszym działaniem niepożądanym jest przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i w moczu, które zwykle pozostaje w granicach normy i ustępuje po kilku dniach od odstawienia leku. Często występują także nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, zmęczenie oraz ból głowy.
Nie daj się jesieni
