Isoprinosine

Isoprinosine to lek na receptę zawierający substancję czynną – inozyny pranobeks. Jest to syntetyczna pochodna puryny, która działa dwutorowo: stymuluje układ odpornościowy oraz hamuje namnażanie się wirusów w organizmie. Preparat jest dostępny w postaci syropu, co ułatwia podawanie zarówno dzieciom, jak i dorosłym, którzy mają trudności z połykaniem tabletek.

Każdy mililitr syropu zawiera 50 mg inozyny pranobeksu, a jedna łyżka miarowa (5 ml) dostarcza 250 mg substancji czynnej. Syrop ma przejrzystą, prawie bezbarwną konsystencję oraz przyjemny owocowy zapach śliwki, co poprawia komfort stosowania.

Lek jest przeznaczony do leczenia zakażeń wywołanych przez różne wirusy, głównie te atakujące skórę i błony śluzowe. Isoprinosine stosuje się w następujących przypadkach:

• Opryszczka zwykła (Herpes simplex typu I lub II) – wirusowe zakażenie objawiające się pęcherzykowymi zmianami na skórze, najczęściej wokół ust lub w okolicach narządów płciowych.
• Ospa wietrzna (Herpes varicella-zoster) – zakaźna choroba wirusowa, która najczęściej dotyka dzieci i objawia się charakterystyczną wysypką pęcherzykową na całym ciele.
• Półpasiec (Herpes zoster) – bolesne schorzenie wywołane przez reaktywację wirusa ospy wietrznej, manifestujące się pęcherzykami wzdłuż przebiegu nerwów.
• Inne zakażenia wirusowe – na przykład podostre stwardniające zapalenie mózgu, rzadka i ciężka choroba układu nerwowego.
• Wspomaganie u osób z obniżoną odpornością – lek może być stosowany jako wsparcie układu immunologicznego u pacjentów z osłabioną naturalną obroną organizmu.

Inozyny pranobeks działa na dwa sposoby – wzmacnia odpowiedź immunologiczną organizmu i jednocześnie bezpośrednio hamuje namnażanie wirusów.

Działanie immunostymulujące

Lek normalizuje niedostateczne lub wadliwe mechanizmy odporności komórkowej poprzez:

• Pobudzanie dojrzewania i różnicowania limfocytów T – kluczowych komórek układu odpornościowego.
• Wzmacnianie aktywności komórek NK (naturalnych zabójców) oraz cytotoksyczności limfocytów T, które niszczą zainfekowane komórki.
• Regulowanie równowagi między limfocytami pomocniczymi (CD4+) a supresorowymi (CD8+).
• Zwiększanie produkcji przeciwciał klasy IgG.
• Nasilanie wytwarzania cytokin, takich jak interferon gamma i interleukiny (IL-1, IL-2), które koordynują odpowiedź immunologiczną.
• Wzmacnianie chemotaksji i fagocytozy – procesów, dzięki którym komórki odpornościowe wykrywają i pochłaniają patogeny.

Działanie przeciwwirusowe

Inozyny pranobeks hamuje namnażanie wirusów poprzez:

• Wbudowywanie się w procesy syntezy wirusowego materiału genetycznego (RNA).
• Hamowanie dołączania łańcucha poliadenylowego do wirusowego RNA – etapu kluczowego dla replikacji wirusa.
• Reorganizację kompleksów białkowych w błonach komórkowych, co utrudnia wirusom infekowanie kolejnych komórek.
• Wzmacnianie syntezy białek limfocytów przy jednoczesnym hamowaniu syntezy wirusowego RNA.

Dawkowanie leku jest ustalane indywidualnie na podstawie masy ciała pacjenta oraz nasilenia choroby. Dawkę dobową należy podzielić na kilka równych porcji i podawać kilka razy w ciągu dnia. Zazwyczaj leczenie trwa od 5 do 14 dni, a po ustąpieniu objawów zaleca się kontynuowanie podawania leku jeszcze przez 1-2 dni.

Dorośli (w tym osoby starsze)

Zalecana dawka dobowa wynosi 50 mg na kilogram masy ciała, co odpowiada 1 ml syropu na każdy kilogram masy ciała. Zazwyczaj stosuje się 60 ml syropu na dobę (3 gramy substancji czynnej), podzielone na 3 lub 4 dawki. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 4 gramów.

Dzieci powyżej 1. roku życia

U dzieci stosuje się dawkę 50 mg na kilogram masy ciała, czyli 1 ml syropu na każdy kilogram, podzieloną na 3 lub 4 równe dawki w ciągu dnia. Poniższa tabela przedstawia orientacyjne dawkowanie w zależności od masy ciała dziecka:

• Masa ciała 10-14 kg: 3 razy dziennie po 5 ml.
• Masa ciała 15-20 kg: 3 razy dziennie po 5-7,5 ml.
• Masa ciała 21-30 kg: 3 razy dziennie po 7,5-10 ml.
• Masa ciała 31-40 kg: 3 razy dziennie po 10-15 ml.
• Masa ciała 41-50 kg: 3 razy dziennie po 15-17,5 ml.

Do odmierzania dawki należy używać załączonej plastikowej łyżki miarowej.

Dawkowanie w podostrym stwardniającym zapaleniu mózgu

W ostrej fazie tej ciężkiej choroby dawkę można zwiększyć do 100 mg na kilogram masy ciała na dobę, nie przekraczając jednak maksymalnej dawki 4 gramów dziennie. Leczenie jest długotrwałe i wymaga regularnej oceny stanu pacjenta przez lekarza.

Leku nie należy przyjmować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na inozyny pranobeks lub którykolwiek inny składnik preparatu.
• Aktywny napad dny moczanowej – bolesne zapalenie stawów wywołane odkładaniem się kryształów kwasu moczowego.
• Podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia) – lek może dodatkowo zwiększać poziom kwasu moczowego.

Kwas moczowy

Isoprinosine może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu. Jest to naturalny efekt rozkładu inozynowego składnika leku w organizmie. Choć zazwyczaj wartości pozostają w granicach normy, lek należy stosować ostrożnie u osób z:

• Dną moczanową w wywiadzie.
• Hiperurykemią (podwyższonym poziomem kwasu moczowego).
• Kamicą moczową.
• Zaburzeniami czynności nerek.

U takich pacjentów lekarz powinien regularnie kontrolować stężenie kwasu moczowego.

Reakcje alergiczne

U niektórych osób mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (nagłe obrzęki skóry i błon śluzowych) czy wstrząs anafilaktyczny. W przypadku pojawienia się takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Długotrwałe leczenie

Podczas długotrwałego stosowania leku mogą tworzyć się kamienie nerkowe. Dlatego u każdego pacjenta leczonego przez dłuższy czas należy regularnie kontrolować:

• Stężenie kwasu moczowego w surowicy i moczu.
• Czynność wątroby.
• Morfologię krwi.
• Parametry czynności nerek.

Ważne informacje o składnikach syropu

Sacharoza: Każdy mililitr syropu zawiera 650 mg sacharozy. Osoby z cukrzycą powinny wziąć to pod uwagę przy planowaniu diety. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego leku.

Parahydroksybenzoesany: Syrop zawiera metylu i propylu parahydroksybenzoesan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne, w tym reakcje opóźnione.

Sód: Dawka 10 ml syropu zawiera 4,38 mg sodu. Należy to uwzględnić u pacjentów z ograniczoną czynnością nerek i osób kontrolujących spożycie sodu.

Etanol: Aromat śliwki zawarty w syropie zawiera niewielką ilość alkoholu (mniej niż 100 mg na dawkę).

Isoprinosine należy stosować ostrożnie w połączeniu z:

• Inhibitorami oksydazy ksantynowej (np. allopurinol) – leki stosowane w leczeniu dny moczanowej.
• Lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego z moczem.
• Diuretykami (lekami moczopędnymi), takimi jak hydrochlorotiazyd, furosemid czy torasemid.

Leki immunosupresyjne: Isoprinosine nie powinno się przyjmować jednocześnie z lekami hamującymi układ odpornościowy, gdyż mogą one zmieniać działanie terapeutyczne preparatu. Lek można stosować dopiero po zakończeniu terapii immunosupresyjnej.

Zydowudyna (AZT): Jednoczesne stosowanie z Isoprinosine zwiększa tworzenie się nukleotydów zydowudyny, co wzmacnia jej działanie przeciwwirusowe.

Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących wpływu inozyny na rozwój płodu u ludzi. Nie wiadomo również, czy substancja przenika do mleka matki. Z tego powodu Isoprinosine nie powinno się stosować u kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią, chyba że lekarz uzna, iż korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko.

Isoprinosine nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Możesz normalnie funkcjonować podczas stosowania tego leku.

Jak każdy lek, Isoprinosine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi i moczu – zazwyczaj przemijające i wracające do normy kilka dni po odstawieniu leku.

Często (u 1 do 10 osób na 100)

• Dolegliwości żołądkowo-jelitowe: wymioty, nudności, dyskomfort w nadbrzuszu.
• Zmęczenie i złe samopoczucie.
• Zmiany w badaniach krwi: zwiększone stężenie mocznika, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferaz) i fosfatazy zasadowej.
• Zmiany skórne: świąd, wysypka.
• Ból głowy i zawroty głowy.
• Ból stawów.

Niezbyt często (u 1 do 10 osób na 1000)

• Biegunka, zaparcie.
• Senność, bezsenność.
• Nerwowość.
• Wielomocz (zwiększona objętość moczu).

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• Ból w nadbrzuszu.
• Ciężkie reakcje alergiczne: obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna.
• Zawroty głowy.
• Rumień skóry.

Zgłaszanie działań niepożądanych: Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z objawów niepożądanych, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione powyżej, powiadom lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Nie ma doświadczenia dotyczącego skutków przedawkowania inozyny pranobeksu u ludzi. Na podstawie badań na zwierzętach wydaje się mało prawdopodobne wystąpienie ciężkich działań niepożądanych innych niż wyraźne podwyższenie stężenia kwasu moczowego. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i środki wspomagające czynności życiowe. Jeśli przypadkowo przyjmiesz zbyt dużą dawkę leku, skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem.

• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Po pierwszym otwarciu butelki lek można stosować przez 6 miesięcy.
• Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa – pomoże to chronić środowisko.

Substancja czynna: Jeden mililitr syropu zawiera 50 mg inozyny pranobeksu. Jedna łyżka miarowa (5 ml) zawiera 250 mg inozyny pranobeksu.

Inne składniki: Sacharoza, metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan, sodu wodorotlenek, aromat śliwki (zawierający etanol), sodu cytrynian, woda oczyszczona.

Postać: Przejrzysty, prawie bezbarwny syrop o owocowym zapachu śliwki.

Opakowanie: Butelka ze szkła oranżowego zawierająca 150 ml syropu, zamknięta polietylenowym wieczkiem zabezpieczonym przed dostępem dzieci. W opakowaniu znajduje się plastikowa łyżka miarowa.