Irbesartan Aurovitas

Irbesartan Aurovitas to lek dostępny w postaci tabletek, zawierający 150 mg substancji czynnej – irbesartanu. Jest to nowoczesny preparat należący do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, który skutecznie pomaga w kontrolowaniu nadciśnienia tętniczego oraz chroni nerki u osób chorujących na cukrzycę typu 2. Lek działa poprzez blokowanie działania angiotensyny II – hormonu powodującego zwężanie naczyń krwionośnych i podwyższanie ciśnienia.

Preparat jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów w dwóch głównych sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego – czyli wysokiego ciśnienia krwi, które nie ma konkretnej, zidentyfikowanej przyczyny. Po drugie, lek jest wskazany w leczeniu choroby nerek u dorosłych pacjentów, którzy jednocześnie mają nadciśnienie tętnicze oraz cukrzycę typu 2. W tej drugiej sytuacji Irbesartan Aurovitas stanowi ważny element kompleksowego leczenia przeciwnadciśnieniowego, pomagając chronić nerki przed postępującym uszkodzeniem.

Standardowa dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 150 mg irbesartanu raz na dobę. Tabletkę można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od jedzenia. U niektórych pacjentów – szczególnie osób poddawanych hemodializie oraz w podeszłym wieku powyżej siedemdziesięciu pięciu lat – lekarz może zdecydować o rozpoczęciu leczenia od mniejszej dawki siedemdziesięciu pięciu mg.

Jeśli po kilku tygodniach stosowania dawki sto pięćdziesiąt mg ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane, istnieją dwie możliwości. Lekarz może zwiększyć dawkę do trzystu mg raz na dobę lub dodać inny lek przeciwnadciśnieniowy. Szczególnie skuteczne jest dodatkowe zastosowanie leku moczopędnego, takiego jak hydrochlorotiazyd, który wzmacnia działanie irbesartanu.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2 leczenie rozpoczyna się od dawki sto pięćdziesiąt mg, którą następnie stopniowo zwiększa się do trzystu mg raz na dobę. Ta wyższa dawka jest zalecana w długotrwałym leczeniu, aby chronić nerki przed postępującym uszkodzeniem. Badania kliniczne wykazały, że irbesartan w tej dawce, często w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, skutecznie spowalnia rozwój choroby nerek u osób z cukrzycą.

Istnieje kilka sytuacji, w których nie można stosować preparatu Irbesartan Aurovitas. Przede wszystkim, lek jest przeciwwskazany u osób uczulonych na irbesartan lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w tabletkach. Absolutnie nie wolno go stosować w drugim i trzecim trymestrze ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.

Pacjenci z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek nie mogą jednocześnie przyjmować preparatu Irbesartan Aurovitas wraz z lekami zawierającymi aliskiren. Takie połączenie jest niebezpieczne i może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych.

Zmniejszona objętość płynów w organizmie

U pacjentów, którzy mają zmniejszoną ilość płynów w naczyniach krwionośnych – na przykład z powodu intensywnego stosowania leków moczopędnych, ograniczenia soli w diecie, biegunki lub wymiotów – może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia, szczególnie po pierwszej dawce leku. Takie stany należy wyrównać przed rozpoczęciem leczenia irbesartanem.

Problemy z nerkami

U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny we krwi podczas leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze zwężeniem tętnic nerkowych, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia poważnego niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.

Podwyższone stężenie potasu we krwi

Podczas leczenia irbesartanem może dojść do zwiększenia stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób z zaburzoną czynnością nerek, białkomoczem związanym z cukrzycą lub niewydolnością serca. U pacjentów z grupy ryzyka zaleca się dokładne kontrolowanie poziomu potasu.

Obniżenie poziomu cukru we krwi

Lek może powodować obniżenie poziomu glukozy we krwi, szczególnie u osób z cukrzycą. Pacjenci leczeni insuliną lub lekami przeciwcukrzycowymi powinni regularnie kontrolować poziom cukru we krwi, a lekarz może potrzebować dostosować dawki tych leków.

Ciąża i planowanie rodziny

Kobiety planujące ciążę powinny przejść na inne leki przeciwnadciśnieniowe, które są bezpieczne w czasie ciąży. Jeśli ciąża zostanie stwierdzona podczas przyjmowania irbesartanu, należy natychmiast przerwać leczenie tym lekiem i skontaktować się z lekarzem w celu zmiany terapii.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania irbesartanu z litem, ponieważ może to prowadzić do zwiększenia stężenia litu we krwi i jego toksyczności. Jeśli takie połączenie jest konieczne, wymagane jest staranne monitorowanie poziomu litu.

Leki moczopędne i inne leki na nadciśnienie

Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą wzmacniać działanie obniżające ciśnienie irbesartanu. Preparat był bezpiecznie stosowany z beta-blokerami, długodziałającymi antagonistami kanału wapniowego oraz lekami moczopędnymi tiazydowymi. Jednak wcześniejsze intensywne leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych może zwiększyć ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia na początku terapii irbesartanem.

Leki zawierające aliskiren lub inhibitory ACE

Jednoczesne stosowanie irbesartanu z inhibitorami ACE, innymi antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia, podwyższonego poziomu potasu oraz pogorszenia czynności nerek. Takie połączenia nie są zalecane, chyba że lekarz uzna je za absolutnie konieczne.

Leki zawierające potas

Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, zamienników soli zawierających potas lub innych leków zwiększających stężenie potasu (jak heparyna) może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu poziomu potasu we krwi i dlatego nie jest zalecane.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, takich jak ibuprofen czy naproksen, wraz z irbesartanem może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i wzrostu stężenia potasu we krwi. Takie leczenie skojarzone wymaga ostrożności, a pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni.

Repaglinid

Irbesartan może wpływać na sposób, w jaki organizm przetwarza repaglinid – lek stosowany w cukrzycy. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych podczas jednoczesnego stosowania z irbesartanem.

Ciąża

Nie zaleca się rozpoczynania leczenia irbesartanem u kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze. Stosowanie tego leku jest całkowicie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku. Narażenie płodu na działanie irbesartanu w późniejszych miesiącach ciąży może prowadzić do pogorszenia czynności nerek dziecka, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz problemów u noworodka, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie czy podwyższony poziom potasu.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. Jeśli ciąża zostanie stwierdzona, należy natychmiast przerwać przyjmowanie irbesartanu i skonsultować się z lekarzem w sprawie bezpieczniejszej alternatywy.

Karmienie piersią

Z powodu braku wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania irbesartanu podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania w tym okresie. Szczególnie dotyczy to karmienia noworodków i dzieci urodzonych przedwcześnie. Lekarz powinien zaproponować inne, bezpieczniejsze opcje leczenia dla kobiet karmiących.

Na podstawie właściwości leku jest mało prawdopodobne, aby irbesartan wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać, że podczas leczenia mogą wystąpić zawroty głowy i uczucie zmęczenia, co należy wziąć pod uwagę przed wykonywaniem czynności wymagających koncentracji.

Jak każdy lek, Irbesartan Aurovitas może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych była podobna jak w grupie pacjentów otrzymujących placebo, a przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych było nawet rzadsze.

Często występujące działania niepożądane

Zawroty głowy – mogą wystąpić zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego lub związane ze zmianą pozycji ciała (zawroty ortostatyczne).

Obniżenie ciśnienia przy zmianie pozycji – szczególnie u pacjentów z cukrzycą może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne, czyli nadmierne obniżenie ciśnienia przy wstawaniu.

Nudności i wymioty – niektórzy pacjenci mogą odczuwać nudności lub doświadczyć wymiotów.

Ból mięśniowo-szkieletowy – może wystąpić dyskomfort lub ból w mięśniach i kościach.

Zmęczenie – uczucie ogólnego osłabienia i braku energii.

Podwyższony poziom potasu we krwi – występuje szczególnie często u pacjentów z cukrzycą i może wymagać monitorowania.

Niezbyt często występujące działania niepożądane

Do rzadziej spotykanych działań niepożądanych należą: przyspieszone bicie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, kaszel, biegunka, niestrawność, zgaga, żółtaczka oraz zaburzenia czynności seksualnych.

Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze reakcje, takie jak: reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka), zapalenie wątroby, zaburzenia czynności nerek, ból stawów, ból mięśni, bolesne skurcze mięśni, szumy uszne czy zaburzenia smaku.

Badania laboratoryjne

Podczas leczenia lekarz może zlecić regularne badania krwi w celu monitorowania poziomu potasu, kreatyniny (wskaźnika czynności nerek) oraz hemoglobiny. U niektórych pacjentów może wystąpić zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej – enzymu mięśniowego.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku najprawdopodobniej wystąpi nadmierne obniżenie ciśnienia i przyspieszone bicie serca, chociaż możliwe jest także spowolnienie akcji serca. Nie ma specyficznego antidotum na przedawkowanie irbesartanu. Pacjent powinien być pod ścisłą obserwacją lekarską. W razie przedawkowania można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, a także podanie węgla aktywowanego. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.

Irbesartan należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II. Działa poprzez blokowanie receptorów, na które wpływa angiotensyna II – hormon powodujący zwężenie naczyń krwionośnych i podnoszenie ciśnienia. Blokując te receptory, irbesartan powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego.

Lek zaczyna działać stopniowo – wyraźne obniżenie ciśnienia można zaobserwować w ciągu jednego do dwóch tygodni, a pełna skuteczność jest osiągana po czterech do sześciu tygodniach regularnego stosowania. Działanie utrzymuje się przez co najmniej dwadzieścia cztery godziny po przyjęciu dawki, co pozwala na wygodne dawkowanie raz na dobę. Po odstawieniu leku ciśnienie stopniowo powraca do wartości początkowych, bez efektu odbicia.

Duże badania kliniczne wykazały, że irbesartan skutecznie spowalnia postęp choroby nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadciśnieniem tętniczym. U osób z już istniejącym uszkodzeniem nerek i białkomoczem lek zmniejszał ryzyko podwojenia stężenia kreatyniny (wskaźnika pogorszenia czynności nerek) oraz rozwoju końcowego stadium choroby nerek.

W innym badaniu, obejmującym pacjentów z mikroalbuminurią – czyli wczesnym stadium uszkodzenia nerek – irbesartan w dawce trzystu mg opóźniał progresję do jawnej proteinurii, czyli bardziej zaawansowanego uszkodzenia nerek. U wielu pacjentów obserwowano nawet regresję do normoalbuminurii, czyli powrót do prawidłowych wartości.

Po przyjęciu doustnym irbesartan dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego – jego dostępność biologiczna wynosi od sześćdziesięciu do osiemdziesięciu procent. Jedzenie nie wpływa znacząco na wchłanianie leku, więc można go przyjmować niezależnie od posiłków. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po około półtorej do dwóch godzin od przyjęcia.

W organizmie irbesartan wiąże się z białkami osocza w około dziewięćdziesięciu sześciu procentach. Jest metabolizowany głównie w wątrobie, a następnie wydalany zarówno z żółcią jak i przez nerki. Okres półtrwania leku wynosi od jedenastu do piętnastu godzin, co umożliwia przyjmowanie go raz na dobę. Stan stacjonarny, czyli stabilne stężenie leku we krwi, osiągany jest po trzech dniach regularnego stosowania.

Preparat należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania – można go trzymać w temperaturze pokojowej. Okres ważności wynosi trzy lata od daty produkcji. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu.

Irbesartan Aurovitas jest dostępny w blistrach zawierających czternaście, dwadzieścia osiem lub pięćdziesiąt sześć tabletek. Tabletki o mocy sto pięćdziesiąt mg są białe lub białawe, owalne, niepowlekane, z wytłoczonym oznaczeniem „H 29″ po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.

Niewykorzystany lek oraz wszelkie odpady należy usunąć w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani kosza na śmieci. Najlepiej zwrócić niepotrzebne leki do apteki, gdzie zostaną one prawidłowo zutylizowane.