Leczenie tym lekiem powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarza specjalisty z doświadczeniem w terapii niepłodności. Sposób dawkowania jest ściśle indywidualny i zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjentki, wskaźnik masy ciała, rezerwa jajnikowa czy wcześniejsza reakcja na stymulację hormonalną.
Dawkowanie u kobiet bez owulacji
Leczenie rozpoczyna się zazwyczaj w pierwszych siedmiu dniach cyklu menstruacyjnego. Dawka początkowa najczęściej wynosi od 75 do 150 jednostek międzynarodowych na dobę. W zależności od reakcji organizmu, dawkę można stopniowo zwiększać o 37,5 lub 75 jednostek co siedem do czternastu dni. Bardzo ważne jest regularne monitorowanie odpowiedzi jajników za pomocą badania ultrasonograficznego oraz pomiarów stężenia estradiolu we krwi.
Kiedy pęcherzyki jajnikowe osiągną odpowiednią dojrzałość, w ciągu 24 do 48 godzin po ostatnim wstrzyknięciu Gonal-f podaje się jednorazowo hormon hCG, który wywołuje owulację. Zaleca się odbycie stosunku płciowego w dniu podania hCG oraz następnego dnia.
Dawkowanie w technikach wspomaganego rozrodu
W procedurach zapłodnienia pozaustrojowego dawka początkowa zwykle wynosi od 150 do 225 jednostek na dobę, rozpoczynając od drugiego lub trzeciego dnia cyklu. Dawka może być dostosowywana w zależności od przewidywanej reakcji jajników – zmniejszana, jeśli spodziewana jest zbyt silna odpowiedź, lub zwiększana (maksymalnie do 450 jednostek) w przypadku słabej reakcji.
Dawkowanie u kobiet z niedoborem hormonów
W przypadku znacznego niedoboru FSH i LH, Gonal-f podaje się codziennie jednocześnie z preparatem lutropiny alfa. Dawka początkowa to zazwyczaj 75 jednostek lutropiny alfa oraz od 75 do 150 jednostek FSH dziennie. Leczenie może trwać do pięciu tygodni w każdym cyklu.
Dawkowanie u mężczyzn
Mężczyźni otrzymują 150 jednostek Gonal-f trzy razy w tygodniu, jednocześnie z preparatem hCG. Minimalna długość terapii to cztery miesiące, ale pełne leczenie może wymagać nawet osiemnastu miesięcy systematycznego przyjmowania leku.
Sposób podawania
Gonal-f podaje się w formie wstrzyknięcia podskórnego, zawsze o tej samej porze dnia. Pierwsze wstrzyknięcie musi być wykonane pod nadzorem lekarza. Pacjenci mogą nauczyć się samodzielnego podawania leku, pod warunkiem odpowiedniego przeszkolenia i możliwości konsultacji ze specjalistą. Bardzo ważne jest codzienne zmienianie miejsca wstrzyknięcia.
Przed podaniem należy rozpuścić proszek w dołączonym rozpuszczalniku. Gotowy roztwór musi być przejrzysty i bezbarwny – jeśli zawiera jakiekolwiek cząstki stałe lub jest mętny, nie należy go stosować. Lek należy użyć natychmiast po przygotowaniu.