Euthyrox N 125

Euthyrox N 125 to lek zawierający 125 mikrogramów lewotyroksyny sodowej w jednej tabletce. Lewotyroksyna to syntetyczna wersja hormonu tarczycy, która działa identycznie jak naturalny hormon wytwarzany przez Twoją tarczycę. Organizm nie jest w stanie odróżnić lewotyroksyny przyjmowanej w leku od tej, którą tarczyca wytwarza naturalnie.

Lek dostępny jest w postaci białawych, okrągłych tabletek z rowkiem dzielącym po obu stronach i napisem “EM 125”. Rowek umożliwia podzielenie tabletki na równe dawki, co pozwala na precyzyjne dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb.

Euthyrox N 125 stosuje się w kilku różnych sytuacjach związanych z zaburzeniami pracy tarczycy:

Niedoczynność tarczycy

Gdy Twoja tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów, Euthyrox N 125 dostarcza brakującego hormonu. Jest to tak zwana terapia substytucyjna, która uzupełnia niedobór i przywraca prawidłowy poziom hormonów tarczycy w organizmie.

Wole obojętne

Lek jest wykorzystywany zarówno w leczeniu wola obojętnego (powiększenia tarczycy), jak i w zapobieganiu jego nawrotom po chirurgicznym usunięciu. Dawka zależy od stopnia zachowanej czynności tarczycy po operacji.

Rak tarczycy

W przypadku raka tarczycy Euthyrox N 125 stosuje się w terapii supresyjnej, która polega na hamowaniu wydzielania hormonu pobudzającego tarczycę (TSH), co może pomóc w kontrolowaniu choroby.

Leczenie towarzyszące przy nadczynności tarczycy

Euthyrox N 125 może być stosowany jako suplementacja łączona z lekami przeciwtarczycowymi podczas leczenia nadczynności tarczycy, po osiągnięciu prawidłowej czynności gruczołu.

Ogólne zasady przyjmowania leku

Euthyrox N 125 należy przyjmować raz dziennie, rano, na czczo, najlepiej pół godziny przed śniadaniem. Tabletkę należy popić niewielką ilością wody (około pół szklanki). Takie przyjmowanie leku zapewnia jego optymalne wchłanianie.

Dawkowanie dostosowane do choroby

Dawkowanie zawsze jest ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań laboratoryjnych i oceny stanu klinicznego. Oto ogólne wytyczne dotyczące dawkowania w różnych sytuacjach:

• Niedoczynność tarczycy u dorosłych: Leczenie rozpoczyna się od małej dawki (25-50 mikrogramów), którą stopniowo zwiększa się co 2-4 tygodnie. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 100-200 mikrogramów na dobę.
• Wole obojętne: Zazwyczaj stosuje się 75-200 mikrogramów lewotyroksyny na dobę.
• Zapobieganie nawrotom po operacji: Dawka wynosi 75-200 mikrogramów.
• Rak tarczycy: W terapii supresyjnej stosuje się wyższe dawki, od 150 do 300 mikrogramów.
• Leczenie towarzyszące przy nadczynności tarczycy: Zazwyczaj 50-100 mikrogramów.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby starsze i pacjenci z chorobami serca: Jeśli jesteś w podeszłym wieku lub cierpisz na chorobę niedokrwienną serca, leczenie należy rozpoczynać szczególnie ostrożnie. Lekarz zastosuje bardzo małą dawkę początkową (np. 12,5 mikrogramów) i będzie ją zwiększał stopniowo w dłuższych odstępach czasu (np. co 2 tygodnie), regularnie kontrolując poziom hormonów tarczycy.

Pacjenci z długotrwałą lub ciężką niedoczynnością tarczycy: W Twoim przypadku również konieczne jest szczególnie ostrożne rozpoczęcie leczenia od małych dawek.

Czas trwania leczenia

W większości przypadków leczenie Euthyroxem N 125 trwa przez całe życie, szczególnie gdy jest stosowany jako substytucja w niedoczynności tarczycy lub po usunięciu tarczycy. W przypadku wola obojętnego leczenie może trwać od 6 miesięcy do 2 lat, a po zmniejszeniu się wola zaleca się profilaktykę małymi dawkami jodu.

Istnieją sytuacje, w których nie wolno stosować tego leku:

• Nadwrażliwość na składniki: Jeśli jesteś uczulony na lewotyroksynę sodową lub którykolwiek inny składnik leku.
• Nieleczone choroby hormonalne: Nie możesz stosować leku, jeśli masz nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy, nieleczoną niedoczynność przysadki lub nieleczoną nadczynność tarczycy. Przed rozpoczęciem terapii Euthyroxem te schorzenia muszą być odpowiednio leczone.
• Problemy z sercem: Nie wolno rozpoczynać leczenia bezpośrednio po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego, podczas zapalenia mięśnia sercowego lub ostrego zapalenia wszystkich warstw serca.
• Ciąża i leki przeciwtarczycowe: W czasie ciąży lewotyroksyny nie należy stosować łącznie z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy.

Przed rozpoczęciem leczenia

Zanim zaczniesz stosować Euthyrox N 125, lekarz musi wykluczyć lub rozpocząć leczenie następujących schorzeń: niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki, niedoczynność kory nadnerczy oraz autonomiczna czynność tarczycy.

Pacjenci z chorobami serca

Jeśli cierpisz na niewydolność wieńcową, niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca z przyspieszonym biciem, należy szczególnie uważać, aby nie dopuścić nawet do niewielkiej nadczynności tarczycy wywołanej lekiem. Dlatego w takich przypadkach konieczne jest częste kontrolowanie poziomu hormonów tarczycy.

Pacjenci z ryzykiem zaburzeń psychicznych

Na początku stosowania lewotyroksyny u osób z ryzykiem zaburzeń psychotycznych konieczne jest szczegółowe monitorowanie. Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek i stopniowo je zwiększać. Jeśli pojawią się objawy psychotyczne, lekarz rozważy dostosowanie dawki.

Wtórna niedoczynność tarczycy

W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy (spowodowanej problemami z przysadką lub podwzgórzem) przed rozpoczęciem leczenia należy określić jej przyczynę i w razie potrzeby wdrożyć leczenie niedoczynności nadnerczy.

Euthyrox N 125 może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki przeciwcukrzycowe

Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków zmniejszających poziom cukru we krwi. Jeśli jesteś osobą z cukrzycą, na początku terapii hormonami tarczycy musisz często kontrolować poziom glukozy we krwi, a lekarz może potrzebować dostosować dawkowanie leków przeciwcukrzycowych.

Leki przeciwzakrzepowe

Działanie leków przeciwzakrzepowych (pochodnych kumaryny) może ulec nasileniu podczas stosowania lewotyroksyny, co zwiększa ryzyko krwawień, szczególnie u osób starszych. Konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi.

Leki zmniejszające wchłanianie lewotyroksyny

Niektóre leki znacząco zmniejszają wchłanianie lewotyroksyny z przewodu pokarmowego:

• Cholestyramina i kolestypol: Lewotyroksynę należy przyjmować 4-5 godzin przed przyjęciem tych leków.
• Leki zawierające glin, żelazo lub sole wapnia: Euthyrox N 125 należy stosować co najmniej 2 godziny przed przyjęciem tych preparatów.
• Produkty zawierające soję: Mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny, co może wymagać dostosowania dawki.
• Inhibitory pompy protonowej (leki na zgagę): Mogą zmniejszać wchłanianie hormonu tarczycy poprzez zwiększenie pH soku żołądkowego.

Inne ważne interakcje

Amiodaron i środki kontrastowe zawierające jod mogą indukować nadczynność lub niedoczynność tarczycy. Fenytoina może wpływać na działanie lewotyroksyny i przyspiesza jej metabolizm w wątrobie. Leki pobudzające enzymy wątrobowe (barbiturany, karbamazepina, ziele dziurawca) mogą zwiększać rozkład lewotyroksyny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi.

Środki antykoncepcyjne i terapia hormonalna

U kobiet stosujących środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny lub hormonalną terapię zastępczą po menopauzie zapotrzebowanie na lewotyroksynę może być zwiększone.

W czasie ciąży

Leczenie hormonami tarczycy należy kontynuować bez przerwy szczególnie w okresie ciąży i karmienia piersią. W czasie ciąży zapotrzebowanie na lek może być nawet większe niż zwykle.

Ze względu na możliwość zwiększenia stężenia TSH już w 4. tygodniu ciąży, jeśli jesteś w ciąży i przyjmujesz lewotyroksynę, powinieneś kontrolować poziom TSH w trakcie każdego trymestru ciąży. Po porodzie należy bezzwłocznie wrócić do dawkowania sprzed ciąży, a stężenie TSH powinno osiągnąć prawidłowe wartości od 6 do 8 tygodni po porodzie.

Ważne: W czasie ciąży lewotyroksyny nie wolno stosować łącznie z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy, ponieważ może to wywołać niedoczynność tarczycy u płodu.

Podczas karmienia piersią

Lewotyroksyna przenika do mleka matki, ale w tak małych ilościach, że przy stosowaniu zalecanych dawek nie powinna wywołać nadczynności tarczycy ani zahamować wydzielania TSH u dziecka. Możesz bezpiecznie karmić piersią podczas stosowania Euthyroxu N 125 w zalecanych dawkach.

Podczas stosowania Euthyroxu N 125 zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza działania niepożądane zazwyczaj nie powinny występować. Mogą się jednak pojawić po przekroczeniu indywidualnej granicy tolerancji lub zbyt szybkim zwiększaniu dawki na początku leczenia.

Objawy nadczynności tarczycy

Jeśli dawka jest za wysoka, mogą wystąpić objawy typowe dla nadczynności tarczycy:

• Ze strony układu sercowo-naczyniowego: Zaburzenia rytmu serca (np. migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), przyspieszony rytm serca, kołatanie serca, dolegliwości dławicowe.
• Ze strony układu nerwowego: Ból głowy, drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność.
• Ze strony mięśni: Osłabienie mięśni, kurcze mięśniowe.
• Inne objawy: Uderzenia gorąca, gorączka, wymioty, zaburzenia miesiączkowania, nadmierne pocenie się, zmniejszenie masy ciała, biegunka.

W razie wystąpienia takich objawów należy skontaktować się z lekarzem, który zmniejszy dawkę dobową lub zaleci odstawienie leku na kilka dni. Po ustąpieniu działań niepożądanych można ostrożnie wznowić terapię.

Reakcje alergiczne

W przypadku nadwrażliwości na składniki leku mogą wystąpić reakcje alergiczne, szczególnie skórne (wysypka, pokrzywka) oraz związane z układem oddechowym. Zgłaszano również przypadki obrzęku naczynioruchowego.

Inne rzadkie działania niepożądane

U niektórych pacjentów obserwowano pojedyncze napady drgawek w przypadku przekroczenia indywidualnego progu tolerancji. Przedawkowanie lewotyroksyny może również wywołać ostrą psychozę, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych.

Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia objawów znacznego zwiększenia tempa metabolizmu, takich jak intensywne kołatanie serca, niepokój, pobudzenie i nadmierne ruchy.

W zależności od stopnia przedawkowania lekarz może zalecić przerwanie leczenia i przeprowadzenie badań laboratoryjnych. Objawy działania na układ sercowo-naczyniowy można złagodzić poprzez podanie leków beta-adrenolitycznych. W razie znacznego przedawkowania pomocna może być plazmafereza (oczyszczanie osocza).

Ważne: Opisano przypadki nagłej śmierci sercowej u osób z wieloletnim wywiadem nadużywania lewotyroksyny. Zawsze stosuj lek zgodnie z zaleceniami lekarza.

Euthyrox N 125 należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Blister z tabletkami powinien być przechowywany w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Każda tabletka Euthyroxu N 125 zawiera 125 mikrogramów lewotyroksyny sodowej jako substancję czynną.

Substancje pomocnicze: Skrobia kukurydziana, kwas cytrynowy bezwodny, żelatyna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, mannitol (E 421).

Euthyrox N 125 dostępny jest w blistrach z podstawowej warstwy z PVC i pokrywającej ją folii aluminiowej, pakowanych w tekturowe pudełko. Opakowania zawierają 50 lub 100 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Uwaga: W obrocie dostępne są również inne moce tego samego produktu leczniczego, takie jak: Euthyrox N 25, 50, 75, 88, 100, 112, 137, 150, 175 i 200 mikrogramów.