Popularne

Euthyrox N zawiera lewotyroksynę, jest to syntetyczny hormon tarczycy. Stosuje się go w przypadku braku lub niedoboru naturalnych hormonów tarczycy (w niedoczynności tarczycy, w niektórych postaciach guzów tarczycy, w stanach po operacyjnym usunięciu tarczycy, w zapaleniu tarczycy), a także stosowany jest wspomagająco w nadczynności tarczycy, w celu zahamowania nadmiernego powiększenia tarczycy (jednocześnie z lekami przeciwtarczycowymi).
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Euthyrox N 112 µg to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera 112 mikrogramów lewotyroksyny sodowej w każdej tabletce. Lewotyroksyna to syntetyczna forma hormonu tarczycy, która działa identycznie jak naturalny hormon wytwarzany przez Twoją tarczycę. Organizm nie jest w stanie odróżnić tej syntetycznej formy od hormonu naturalnego, co oznacza, że lek skutecznie uzupełnia niedobory hormonu tarczycy w Twoim organizmie.
Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są białawe, okrągłe, płaskie, z rowkiem dzielącym po obu stronach i napisem “EM 112” na jednej stronie. Rowek umożliwia podzielenie tabletki na równe dawki, jeśli jest to konieczne.
Lek jest przepisywany w kilku różnych sytuacjach związanych z zaburzeniami funkcjonowania tarczycy:
Dawkowanie leku jest ściśle indywidualne i zawsze powinno być ustalone przez lekarza na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz Twojego stanu klinicznego. Najważniejszym wskaźnikiem do ustalenia właściwej dawki jest poziom hormonu TSH (tyreotropiny) we krwi.
Całą dawkę dobową należy przyjmować jednorazowo rano, na czczo, najlepiej pół godziny przed śniadaniem. Tabletkę należy popić niewielką ilością wody (około pół szklanki). Takie przyjmowanie leku zapewnia jego najlepsze wchłanianie.
Osoby starsze i pacjenci z chorobami serca wymagają szczególnej ostrożności. Leczenie należy rozpoczynać od bardzo małych dawek (np. 12,5 mikrogramów) i zwiększać je stopniowo w dłuższych odstępach czasu (np. co 2 tygodnie), przy regularnym kontrolowaniu poziomu hormonów.
U dzieci i młodzieży dawkowanie jest ustalane indywidualnie, często w przeliczeniu na masę ciała lub powierzchnię ciała.
W większości przypadków, szczególnie przy niedoczynności tarczycy lub po całkowitym usunięciu tarczycy, leczenie trwa całe życie. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.
Istnieją sytuacje, w których bezwzględnie nie można stosować produktu Euthyrox N 112 µg:
Lekarz powinien wykluczyć lub rozpocząć leczenie następujących schorzeń:
Jeśli masz niewydolność wieńcową, niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca, nawet niewielka nadczynność tarczycy wywołana lekiem może być niebezpieczna. Dlatego w Twoim przypadku lekarz będzie szczególnie często kontrolował poziom hormonów tarczycy.
Na początku leczenia, jeśli istnieje ryzyko wystąpienia zaburzeń psychotycznych, konieczne jest szczegółowe monitorowanie stanu zdrowia. Leczenie należy rozpoczynać od bardzo małych dawek. W przypadku pojawienia się objawów psychotycznych lekarz może dostosować dawkę leku.
U wcześniaków z bardzo małą urodzeniową masą ciała konieczne jest monitorowanie parametrów krążenia, ponieważ może wystąpić zapaść krążeniowa związana z niedojrzałością nadnerczy.
Euthyrox N 112 µg może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych bez recepty i suplementach diety.
Leki przeciwcukrzycowe – lewotyroksyna może osłabiać ich działanie, dlatego na początku leczenia konieczne jest częste kontrolowanie poziomu cukru we krwi i ewentualne dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych.
Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny) – lewotyroksyna może nasilać ich działanie, co zwiększa ryzyko krwawień. Wymagane jest regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia, szczególnie u osób starszych.
Leki zmniejszające wchłanianie lewotyroksyny – niektóre leki znacząco utrudniają wchłanianie hormonu tarczycy:
Produkty zawierające soję – mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny w jelitach. Może być konieczne dostosowanie dawki leku, szczególnie po rozpoczęciu lub zakończeniu spożywania produktów sojowych.
Estrogeny – u kobiet stosujących tabletki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą po menopauzie zapotrzebowanie na lewotyroksynę może być zwiększone.
Leki wpływające na metabolizm lewotyroksyny – barbiturany, karbamazepina, preparaty ziela dziurawca mogą przyspieszać metabolizm lewotyroksyny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi.
Leczenie hormonami tarczycy należy kontynuować bez przerwy w czasie ciąży. Co więcej, zapotrzebowanie na lek często wzrasta w okresie ciąży. Właściwe poziomy hormonów tarczycy są kluczowe dla prawidłowego rozwoju dziecka.
Kobiety w ciąży przyjmujące lewotyroksynę powinny kontrolować poziom TSH w każdym trymestrze ciąży. Już w 4. tygodniu ciąży może wystąpić zwiększone stężenie TSH, co wymaga zwiększenia dawki leku. Po porodzie należy bezzwłocznie wrócić do dawki sprzed ciąży.
Badania wykazały, że stosowanie lewotyroksyny w zalecanych dawkach nie wywiera szkodliwego wpływu na rozwój płodu. Jednak nadmierne dawki mogą negatywnie wpływać na rozwój dziecka.
W czasie ciąży nie wolno łączyć lewotyroksyny z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy. Takie połączenie mogłoby wymagać zwiększenia dawek leków przeciwtarczycowych, co mogłoby wywołać niedoczynność tarczycy u płodu.
Leczenie hormonami tarczycy należy kontynuować również w okresie karmienia piersią, zachowując odpowiednie dawkowanie ustalone przez lekarza.
Przy prawidłowym stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami lekarza i przy regularnym monitorowaniu parametrów tarczycy działania niepożądane zwykle nie występują.
Jeśli dawka jest zbyt duża lub zbyt szybko zwiększana, mogą wystąpić objawy charakterystyczne dla nadczynności tarczycy:
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje uczuleniowe, takie jak:
Jeśli wystąpią objawy sugerujące przedawkowanie, należy skontaktować się z lekarzem. Zazwyczaj konieczne jest zmniejszenie dawki dobowej lub czasowe odstawienie leku na kilka dni. Po ustąpieniu objawów leczenie można ostrożnie wznowić pod kontrolą lekarza.
Przedawkowanie lewotyroksyny prowadzi do wystąpienia objawów znacznego przyspieszenia metabolizmu, podobnych do objawów nadczynności tarczycy. W zależności od stopnia przedawkowania lekarz może zalecić przerwanie leczenia i przeprowadzenie badań kontrolnych.
W przypadku intensywnych objawów, takich jak bardzo szybkie bicie serca, niepokój i nadmierna ruchliwość, lekarz może przepisać leki beta-adrenolityczne, które łagodzą te objawy. W przypadku bardzo poważnego przedawkowania pomocna może być plazmafereza (oczyszczanie krwi).
Uwaga – u niektórych pacjentów przedawkowanie może wywołać napady drgawkowe lub ostrą psychozę, szczególnie u osób z ryzykiem zaburzeń psychicznych. Opisywano również przypadki nagłej śmierci sercowej u osób długotrwale nadużywających lewotyroksyny.
Substancja czynna: jedna tabletka zawiera 112 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.
Substancje pomocnicze:
Lek należy przechowywać w sposób zapewniający jego trwałość i skuteczność:
Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Syntetyczna lewotyroksyna zawarta w leku Euthyrox N 112 µg działa identycznie jak naturalny hormon tarczycy. Po dostaniu się do organizmu ulega ona przekształceniu w narządach obwodowych do hormonu T3 (trijodotyroniny), który jest aktywną formą hormonu tarczycy.
Hormon ten oddziałuje na specjalne receptory w komórkach organizmu, regulując tempo metabolizmu, wzrost i rozwój tkanek oraz wiele innych procesów życiowych. Twój organizm nie potrafi odróżnić syntetycznej lewotyroksyny od naturalnego hormonu, dlatego lek skutecznie uzupełnia niedobory.
Po przyjęciu doustnym lek wchłania się niemal wyłącznie w jelicie cienkim – do 80% dawki. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po około 5-6 godzinach. Początek działania leku obserwuje się po 3-5 dniach od rozpoczęcia stosowania.
Lewotyroksyna w bardzo dużym stopniu (około 99,97%) wiąże się z białkami krwi, ale wiązanie to jest odwracalne, co pozwala na stałą wymianę między związaną a wolną formą hormonu. Okres półtrwania leku wynosi około 7 dni, dlatego efekty zmiany dawkowania nie są natychmiastowe.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Euthyrox N 112 µg, tabletki, 112 µg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Euthyrox N 112 µg dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Euthyrox N 112 µg stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Euthyrox N 112 µg to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 112 mcg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Euthyrox N 112 µg jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Euthyrox N 112 µg jest Tirosint Sol |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Nie, nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem. W większości przypadków, szczególnie przy niedoczynności tarczycy, leczenie trwa całe życie. Przerwanie terapii może prowadzić do powrotu objawów choroby.
Przyjmowanie leku rano na czczo, pół godziny przed śniadaniem, zapewnia jego najlepsze wchłanianie z przewodu pokarmowego. Jedzenie może znacząco zmniejszyć wchłanianie lewotyroksyny, co obniża skuteczność leczenia.
Tak, w czasie ciąży zapotrzebowanie na hormon tarczycy często wzrasta. Konieczne jest kontrolowanie poziomu TSH w każdym trymestrze ciąży i dostosowywanie dawki leku pod nadzorem lekarza. Prawidłowe poziomy hormonów są kluczowe dla rozwoju dziecka.
Należy zachować co najmniej 2 godziny przerwy między przyjęciem lewotyroksyny a suplementami zawierającymi wapń, żelazo lub glin. Te substancje mogą znacząco zmniejszać wchłanianie hormonu tarczycy.
Objawy przedawkowania są podobne do nadczynności tarczycy: kołatanie serca, przyspieszone bicie serca, drżenia, nadmierne pocenie się, bezsenność, niepokój, utrata masy ciała. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem w celu dostosowania dawki.
Najlepiej przyjmować lek z wodą i odczekać pół godziny przed piciem kawy lub jedzeniem śniadania. Niektóre składniki pokarmów i napojów mogą wpływać na wchłanianie lewotyroksyny.

Nie daj się jesieni