Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Wybierz wariant produktu
- Opakowanie
14 tabl.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
28 tabl.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
30 tabl.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
56 tabl.Cena od 6.99 zł Produkt dostępny
w 1 aptekach - Opakowanie
98 tabl.Aktualnie brak ofert dla tego produktu
Lek Dipper-Mono zawiera substancję czynną – walsartan. Lek blokuje działanie angiotensyny II w wyniku czego zmniejsza się napięcie naczyń krwionośnych i obniża się ciśnienie tętnicze krwi. Lek stosowany jest w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego.
Ulotka Dipper – Mono dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Dipper-Mono?
Dipper-Mono to lek dostępny wyłącznie na receptę, zawierający 80 mg walsartanu w postaci tabletek powlekanych. Walsartan należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II, które pomagają kontrolować nadciśnienie tętnicze oraz wspierają pracę serca po zawale mięśnia sercowego i w niewydolności serca. Tabletki mają charakterystyczną jasnoczerwonąbarwę, są okrągłe ze ściętymi krawędziami i linią podziału ułatwiającą połknięcie.
Jak działa walsartan?
Walsartan działa poprzez blokowanie receptorów dla angiotensyny II – substancji, która zwęża naczynia krwionośne i podnosi ciśnienie tętnicze. Gdy te receptory są zablokowane, naczynia krwionośne mogą się rozszerzyć, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Lek działa wybiórczo na określony typ receptorów (AT1), odpowiedzialnych za działanie angiotensyny II. Walsartan nie wpływa na konwertazę angiotensyny, dlatego znacznie rzadziej wywołuje suchy kaszel niż popularne leki z grupy inhibitorów ACE.
Działanie przeciwnadciśnieniowe występuje zazwyczaj w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia, ale maksymalny efekt uzyskuje się dopiero po 4 tygodniach regularnego przyjmowania leku.
Kiedy stosuje się Dipper-Mono?
Lek jest przepisywany w trzech głównych sytuacjach klinicznych:
Nadciśnienie tętnicze
Dipper-Mono jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz nadciśnienia u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Nadciśnienie tętnicze to stan, w którym ciśnienie krwi w naczyniach jest stale podwyższone, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zawał serca czy udar mózgu.
Stan po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego
Lek podaje się pacjentom w stabilnym stanie klinicznym po zawale serca (od 12 godzin do 10 dni po incydencie), którzy mają objawy niewydolności serca lub osłabioną czynność skurczową lewej komory serca. Walsartan pomaga chronić serce i poprawia rokowanie po zawale.
Niewydolność serca
Dipper-Mono jest stosowany u dorosłych pacjentów z objawową niewydolnością serca, gdy nie mogą tolerować leków z grupy inhibitorów ACE, lub jako terapia dodatkowa do inhibitorów ACE u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować leków beta-adrenolitycznych.
Jak dawkować Dipper-Mono?
Nadciśnienie tętnicze
Zalecana dawka początkowa wynosi 80 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli ciśnienia, dawkę można zwiększyć do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg na dobę. Lek można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków.
Stan po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego
Leczenie można rozpocząć już po 12 godzinach od zawału. Dawkę zwiększa się stopniowo przez kilka tygodni, rozpoczynając od 20 mg dwa razy na dobę, przez 40 mg, 80 mg, aż do docelowej dawki 160 mg dwa razy na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się pod kontrolą lekarza, z uwzględnieniem tolerancji leku przez pacjenta.
Niewydolność serca
Zalecana dawka początkowa to 40 mg dwa razy na dobę. Dawkę zwiększa się stopniowo w odstępach co najmniej dwóch tygodni do 80 mg i 160 mg podawanych dwa razy na dobę, aż do uzyskania największej dawki tolerowanej przez pacjenta.
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku nie ma potrzeby dostosowywania dawki.
Kiedy nie wolno stosować leku?
Dipper-Mono jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:
- Nadwrażliwość (alergia) na walsartan lub którykolwiek składnik leku.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość wątroby i zastój żółci.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (od około 13. tygodnia ciąży).
- Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Hiperkaliemia
Walsartan może zwiększać stężenie potasu we krwi. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z suplementami potasu, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub zamiennikami soli zawierającymi potas. Podczas leczenia należy kontrolować stężenie potasu we krwi.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lek należy stosować ostrożnie. Ocena stanu pacjentów po zawale serca lub z niewydolnością serca powinna zawsze obejmować ocenę czynności nerek. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg.
Niedobór sodu i odwodnienie
U pacjentów ze znacznym niedoborem sodu lub odwodnionych (np. na skutek przyjmowania dużych dawek leków moczopędnych) na początku leczenia może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Niedobory należy wyrównać przed rozpoczęciem leczenia.
Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia podczas ciąży. U pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie. W razie stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie leku.
Obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów leczonych walsartanem może wystąpić obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani, głośni, twarzy, warg, gardła lub języka. W takim przypadku stosowanie leku należy natychmiast przerwać i nigdy już nie stosować walsartanu u tego pacjenta.
Interakcje z innymi lekami
Lit
Jednoczesne stosowanie litu i walsartanu może zwiększyć stężenie litu w surowicy i wywołać jego toksyczność. Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu we krwi.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
Jednoczesne stosowanie NLPZ i walsartanu może osłabić działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększyć ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Na początku leczenia zalecane jest kontrolowanie czynności nerek oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania walsartanu z inhibitorami ACE lub aliskirenem, gdyż zwiększa to ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i osłabienia czynności nerek.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane, ponieważ może powodować toksyczne działanie na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a także niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię u noworodka.
Karmienie piersią
Ze względu na brak dostępnych informacji o stosowaniu walsartanu w okresie karmienia piersią, nie zaleca się przyjmowania Dipper-Mono podczas karmienia, zwłaszcza noworodka lub wcześniaka.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Dipper-Mono może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W kontrolowanych badaniach klinicznych u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym ogólna częstość działań niepożądanych była porównywalna z grupą otrzymującą placebo.
Najczęstsze działania niepożądane
- Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
- Kaszel.
- Ból brzucha.
- Uczucie zmęczenia.
U pacjentów po zawale serca lub z niewydolnością serca
- Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i przy zmianie położenia ciała (często).
- Niedociśnienie tętnicze i niedociśnienie ortostatyczne (często).
- Niewydolność nerek i zaburzenia czynności nerek (często).
- Hiperkaliemia (niezbyt często).
- Omdlenie, ból głowy, niewydolność serca, nudności, biegunka (niezbyt często).
Inne działania niepożądane o nieznanej częstości
- Zmniejszenie stężenia hemoglobiny, neutropenia, małopłytkowość.
- Zwiększenie stężenia potasu w surowicy, hiponatremia.
- Zapalenie naczyń krwionośnych.
- Zwiększenie wartości parametrów czynności wątroby.
- Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, świąd, pęcherzowe zapalenie skóry.
- Bóle mięśni.
- Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Przedawkowanie
Przedawkowanie walsartanu może powodować znaczne niedociśnienie tętnicze, z możliwością zaburzeń świadomości, zapaści krążeniowej lub wstrząsu. W przypadku przedawkowania najważniejsze jest ustabilizowanie krążenia. Jeśli wystąpi niedociśnienie tętnicze, pacjenta należy ułożyć na plecach i wyrównać objętość krwi krążącej. Usunięcie walsartanu z organizmu metodą hemodializy jest mało prawdopodobne.
Przechowywanie
- Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
- Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
- Okres ważności: 3 lata.
- Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Skład leku
Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg walsartanu.
Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
Substancje pomocnicze w otoczce: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 8000, żelaza tlenek czerwony (E172), żelaza tlenek żółty (E172).
Zamienniki Dipper – Mono
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Dipper – Mono, tabletki powlekane, 80 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Dipper – Mono dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Dipper – Mono stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Dipper – Mono to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 80 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Dipper – Mono jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Dipper – Mono są Avasart, Bespres, Diovan, Tensart, Valsacor, Valsartan Medical Valley, Valtap i Vanatex |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Dipper – Mono
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Dipper – Mono w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Dipper – Mono
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Dipper – Mono?
FAQ
Jak szybko działa Dipper-Mono?
Działanie przeciwnadciśnieniowe występuje zazwyczaj w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia, ale maksymalny efekt obniżenia ciśnienia uzyskuje się dopiero po 4 tygodniach regularnego przyjmowania leku.
Czy mogę przerwać branie Dipper-Mono, gdy ciśnienie się unormuje?
Nie należy samodzielnie przerywać leczenia. Nagłe odstawienie walsartanu nie wiąże się z nadciśnieniem z odbicia, ale decyzję o zakończeniu lub zmianie leczenia powinien podjąć lekarz prowadzący.
Czy Dipper-Mono można stosować po zawale serca?
Tak, Dipper-Mono jest stosowany u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego (od 12 godzin do 10 dni po incydencie), którzy mają objawy niewydolności serca lub osłabioną czynność skurczową lewej komory.
Czy walsartan wywołuje kaszel?
Walsartan znacznie rzadziej wywołuje suchy kaszel niż leki z grupy inhibitorów ACE. W badaniach klinicznych kaszel wystąpił u 2,6% pacjentów leczonych walsartanem w porównaniu z 7,9% leczonych inhibitorem ACE.
Czy można przyjmować Dipper-Mono z jedzeniem?
Tak, Dipper-Mono można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków. Pokarm wpływa na wchłanianie leku, ale nie osłabia jego działania leczniczego w sposób istotny klinicznie.
Czy trzeba kontrolować poziom potasu podczas leczenia?
Tak, podczas leczenia walsartanem zaleca się kontrolowanie stężenia potasu we krwi, ponieważ lek może zwiększać jego poziom, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących inne leki wpływające na stężenie potasu.
Nie daj się jesieni
