Diovan

Diovan to lek na receptę zawierający walsartan – substancję należącą do grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg walsartanu. Lek dostępny jest w postaci jasnoczerwonych, okrągłych tabletek ze ściętymi krawędziami, z rowkiem po jednej stronie i oznaczeniami „D”, „V” oraz „NVR”.

Walsartan działa poprzez blokowanie działania angiotensyny II – hormonu, który zwęża naczynia krwionośne i podnosi ciśnienie tętnicze. Dzięki blokowaniu receptorów angiotensyny II w organizmie, Diovan rozszerza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie krwi. Co ważne, lek nie wpływa na częstość bicia serca.

Diovan jest przepisywany w trzech głównych sytuacjach klinicznych:

Nadciśnienie tętnicze

Lek jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do poniżej 18 lat. Działanie przeciwnadciśnieniowe staje się wyraźnie zauważalne w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia terapii, natomiast maksymalny efekt osiągany jest po 4 tygodniach regularnego przyjmowania leku.

Stan po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego

Diovan jest stosowany u dorosłych pacjentów w stabilnym stanie klinicznym z objawową niewydolnością serca lub bezobjawową niewydolnością skurczową lewej komory po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego. Leczenie może być rozpoczęte już po 12 godzinach od rozpoznania zawału mięśnia sercowego, ale nie później niż 10 dni po incydencie.

Niewydolność serca

Lek jest stosowany u dorosłych pacjentów z objawową niewydolnością serca, szczególnie w przypadku braku tolerancji inhibitorów konwertazy angiotensyny. Może być również stosowany jako terapia wspomagająca leczenie inhibitorami ACE u pacjentów nietolerujących beta-blokerów, gdy nie można zastosować antagonistów receptora mineralokortykoidowego.

Dawkowanie leku zawsze ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

W nadciśnieniu tętniczym

Zalecana dawka początkowa to 80 mg raz na dobę. W przypadku niektórych pacjentów, u których nie uzyska się odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego, lekarz może zwiększyć dawkę do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg na dobę.

Po zawale mięśnia sercowego

Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 20 mg dwa razy na dobę, a następnie stopniowo zwiększa się dawkę do 40 mg, 80 mg i 160 mg podawanych dwa razy na dobę przez kilka kolejnych tygodni.

W niewydolności serca

Zalecana dawka początkowa to 40 mg dwa razy na dobę. Zwiększanie dawki do 80 mg i 160 mg podawanych dwa razy na dobę powinno być przeprowadzane w odstępach co najmniej dwutygodniowych, aż do uzyskania największej dawki tolerowanej przez pacjenta.

Szczególne grupy pacjentów

U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania. Nie ma również potrzeby dostosowania dawki u dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 10 ml/min. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku Diovan jest bezwzględnie zabronione:

• Nadwrażliwość na walsartan lub którykolwiek składnik leku. Jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Ciebie reakcja alergiczna na ten lek, nie możesz go ponownie przyjmować.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby i cholestaza. W takich przypadkach organizm nie jest w stanie prawidłowo przetwarzać leku.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży. Stosowanie leku w tym okresie może powodować poważne uszkodzenie płodu.
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek. Takie połączenie może prowadzić do poważnych powikłań.

Hiperkaliemia

Podczas stosowania leku Diovan może dojść do zwiększenia stężenia potasu we krwi. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków, które mogą powodować zwiększenie stężenia potasu. Lekarz powinien regularnie kontrolować poziom potasu we krwi.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min oraz u osób dializowanych należy zachować szczególną ostrożność. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie konieczna jest regularna kontrola czynności nerek.

Niedobór sodu i odwodnienie

U pacjentów ze znacznym niedoborem sodu lub odwodnionych, na przykład z powodu przyjmowania dużych dawek leków moczopędnych, może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze na początku leczenia. Przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać niedobór sodu lub objętość krwi krążącej.

Ciąża

W trakcie ciąży nie należy rozpoczynać leczenia lekami z grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Jeśli planujesz ciążę lub stwierdzisz, że jesteś w ciąży podczas przyjmowania leku, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. W przypadku stwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i zastosować alternatywne leczenie bezpieczne dla płodu.

Obrzęk naczynioruchowy

W rzadkich przypadkach może wystąpić obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani i głośni, powodujący zwężenie dróg oddechowych, lub obrzęk twarzy, warg, gardła i języka. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać leczenie i nie wolno ponownie przyjmować leku.

Połączenia niezalecane

Lit: Jednoczesne stosowanie litu z lekiem Diovan może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, należy monitorować stężenie litu w surowicy krwi.

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu: Jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu we krwi. W przypadku konieczności takiego połączenia zaleca się regularne kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.

Połączenia wymagające ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Jednoczesne podawanie z NLPZ może osłabić działanie hipotensyjne leku Diovan. Ponadto takie połączenie może prowadzić do pogorszenia się czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy krwi. Zaleca się kontrolę czynności nerek na początku leczenia oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.

Inne leki

Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina i glibenklamid.

Jak każdy lek, Diovan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W kontrolowanych badaniach klinicznych ogólna częstość występowania działań niepożądanych w grupie leczonej walsartanem była porównywalna z częstością występującą w grupie otrzymującej placebo.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania

• Zaburzenia krwi: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu, neutropenia, małopłytkowość.
• Reakcje nadwrażliwości: Nadwrażliwość, w tym choroba posurowicza.
• Zaburzenia metaboliczne: Zwiększenie stężenia potasu w surowicy, hiponatremia.
• Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie naczyń.
• Zaburzenia wątroby: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy.
• Zaburzenia skóry: Obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, wysypka, świąd.
• Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: Bóle mięśni.
• Zaburzenia nerek: Niewydolność i zaburzenia czynności nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy.

Działania niepożądane występujące niezbyt często

• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
• Kaszel.
• Bóle brzucha.
• Uczucie zmęczenia.

U pacjentów po zawale mięśnia sercowego lub z niewydolnością serca

Częściej mogą występować: zawroty głowy, bóle głowy, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudności, biegunka, niewydolność i zaburzenia czynności nerek, osłabienie.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Przedawkowanie leku Diovan może spowodować znaczne niedociśnienie tętnicze, co może doprowadzić do obniżonego poziomu świadomości, zapaści krążeniowej lub wstrząsu.

W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji na plecach i skorygować objętość krwi krążącej. Postępowanie po przedawkowaniu zależy od czasu przyjęcia produktu leczniczego i rodzaju oraz ciężkości objawów. Najistotniejsze jest ustabilizowanie krążenia.

Zastosowanie hemodializy w celu usunięcia walsartanu z krążenia jest mało skuteczne, ponieważ substancja w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Okres ważności wynosi 3 lata.

Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg walsartanu.

Substancje pomocnicze:

Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian.

Otoczka tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 8000, żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek żółty (E 172).

Diovan 80 mg dostępny jest w blistrach zawierających 7, 14, 28, 30, 56, 90 lub 98 tabletek powlekanych. Dostępne są również blistry kalendarzowe oraz blistry perforowane podzielne na dawki pojedyncze. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.