Cilan

Cilan to lek dostępny w postaci białych do jasnokremowych, podłużnych tabletek powlekanych z linią podziału. Każda tabletka zawiera 5 mg cylazaprylu – substancji czynnej należącej do grupy leków zwanych inhibitorami konwertazy angiotensyny. Lek ten działa przez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co oznacza, że blokuje przekształcanie się nieaktywnej angiotensyny I w angiotensynę II, która silnie zwęża naczynia krwionośne. Dzięki temu następuje rozszerzenie naczyń i obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.

Lek Cilan jest przepisywany w dwóch głównych przypadkach. Po pierwsze, stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego – pomaga obniżyć podwyższone ciśnienie krwi i utrzymać je na prawidłowym poziomie. Po drugie, jest używany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca – poprawia pracę osłabionego serca poprzez zmniejszenie obciążenia mięśnia sercowego. U pacjentów z niewydolnością serca lek poprawia warunki pracy przeciążonego serca, zmniejsza opór naczyniowy i ciśnienie w naczyniach płucnych, co prowadzi do większej tolerancji wysiłku i lepszej jakości życia.

Lek należy przyjmować raz na dobę, zawsze o tej samej porze dnia. Można go zażywać niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa istotnie na wchłanianie leku. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od schorzenia i stanu pacjenta.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od mniejszej dawki wynoszącej 1 mg raz na dobę. Dla większości pacjentów dawka podtrzymująca wynosi od 2,5 mg do 5 mg na dobę. Tabletka 5 mg może stanowić zarówno dawkę początkową po stopniowym zwiększaniu, jak i dawkę podtrzymującą. Jeśli dawka 5 mg nie przynosi zadowalających efektów, lekarz może dodatkowo przepisać lek moczopędny.

Dawkowanie w przewlekłej niewydolności serca

W tym przypadku leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki wynoszącej 0,5 mg raz na dobę pod ścisłym nadzorem lekarskim. Dawkę stopniowo zwiększa się do najmniejszej dawki podtrzymującej wynoszącej 1 mg na dobę, a następnie do zazwyczaj stosowanej dawki podtrzymującej od 1 mg do 2,5 mg na dobę. Maksymalna dawka wynosi 5 mg raz na dobę.

Specjalne grupy pacjentów

U osób starszych, z zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących leki moczopędne lekarz może zastosować mniejsze dawki początkowe i ostrożniej zwiększać dawkowanie. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie zależy od klirensu kreatyniny – wskaźnika określającego sprawność nerek.

Leku nie można stosować w kilku sytuacjach. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na cylazapryl, inne inhibitory konwertazy angiotensyny lub którykolwiek składnik preparatu. Nie należy go przyjmować osobom, u których w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy związany z wcześniejszym leczeniem inhibitorami ACE, ani osobom z wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym.

Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie na płód. Nie można go również stosować jednocześnie z lekami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z preparatami zawierającymi sakubitryl z walsartanem – między ostatnią dawką jednego leku a pierwszą dawką drugiego musi upłynąć co najmniej 36 godzin.

Niedociśnienie tętnicze

Lek może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów odwodnionych, stosujących leki moczopędne, będących na diecie ubogosodowej lub z ciężkim nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym. Jeśli wystąpi niedociśnienie, należy położyć się z uniesionymi nogami. Przejściowe obniżenie ciśnienia zwykle nie jest powodem do przerwania leczenia.

Obrzęk naczynioruchowy

W dowolnym momencie leczenia może wystąpić obrzęk twarzy, kończyn, warg, języka, głośni lub krtani. Jest to poważne działanie niepożądane wymagające natychmiastowego zaprzestania przyjmowania leku i zgłoszenia się do lekarza. Obrzęk krtani może być zagrożeniem życia i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Ryzyko jest większe u osób rasy czarnej oraz u tych, u których wcześniej występował obrzęk naczynioruchowy z innych przyczyn.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania oraz regularne kontrolowanie stężenia kreatyniny i potasu we krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, ponieważ może wystąpić pogorszenie czynności nerek.

Hiperkaliemia

Lek może powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą lub przyjmujących suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub substytuty soli zawierające potas. Konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.

Kaszel

Podczas leczenia może wystąpić suchy, uporczywy kaszel, który ustępuje po odstawieniu leku. Jest to znane działanie niepożądane inhibitorów konwertazy angiotensyny.

Pacjenci z cukrzycą

U osób z cukrzycą przyjmujących leki przeciwcukrzycowe lub insulinę należy ściśle kontrolować stężenie glukozy we krwi, szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia, ponieważ lek może nasilać działanie obniżające cukier.

Leki moczopędne

Jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie na początku leczenia. Czasami konieczne jest odstawienie leku moczopędnego na kilka dni przed rozpoczęciem stosowania Cilanu.

Leki zwiększające stężenie potasu

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub substytutami soli zawierającymi potas, ponieważ może to prowadzić do niebezpiecznego zwiększenia stężenia potasu we krwi.

Lit

Jednoczesne przyjmowanie litu i Cilanu może prowadzić do zwiększenia stężenia litu we krwi i objawów jego toksyczności. Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy systematycznie kontrolować stężenie litu w surowicy.

Leki przeciwcukrzycowe

Lek może nasilać działanie insulin i doustnych leków przeciwcukrzycowych, zwiększając ryzyko hipoglikemii, czyli zbyt niskiego stężenia cukru we krwi. Dotyczy to szczególnie pierwszych tygodni leczenia skojarzonego.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen czy naproksen, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Cilanu oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i wzrostu stężenia potasu we krwi.

Inne leki

Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi, azotanami lub lekami rozszerzającymi naczynia może powodować dodatkowe obniżenie ciśnienia. Lek może być bezpiecznie stosowany z kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwpłytkowych, lekami trombolitycznymi, beta-blokerami i azotanami.

Często występujące

Do częstych działań niepożądanych należą: bóle głowy, zawroty głowy, mrowienie skóry, zaburzenia widzenia, szumy uszne, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaburzenia smaku, niestrawność, biegunka, zaparcia, skurcze mięśni, wysypka, świąd oraz ogólne osłabienie.

Niezbyt często występujące

Do działań niepożądanych występujących niezbyt często należą: zaburzenia nastroju lub snu, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, obrzęk twarzy, kończyn, warg, błon śluzowych, języka, głośni lub krtani, pokrzywka, niewydolność nerek, impotencja oraz nadmierne pocenie.

Rzadkie i bardzo rzadkie

Bardzo rzadko mogą wystąpić: uczucie splątania, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, udar, eozynofilowe zapalenie płuc, nieżyt błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, rumień wielopostaciowy, ostra niewydolność nerek, zmniejszenie liczby białych krwinek, płytek krwi lub niedokrwistość hemolityczna.

Badania laboratoryjne

Może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia potasu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zwiększenie stężenia bilirubiny.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, szczególnie obrzęk twarzy lub języka, trudności w oddychaniu, ciężkie niedociśnienie lub objawy infekcji, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Lek Cilan jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie na płód. Badania wykazały, że inhibitory konwertazy angiotensyny mogą powodować u noworodków małowodzie, niedociśnienie, bezmocz i inne poważne powikłania. Nie należy również stosować leku w okresie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy cylazapryl przenika do mleka ludzkiego.

Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg cylazaprylu w postaci cylazaprylu jednowodnego (5,22 mg). Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (120,78 mg w jednej tabletce), skrobię kukurydzianą, hypromelozę, talk, sodu stearylofumaran, makrogol 6000 oraz tytanu dwutlenek. Ze względu na zawartość laktozy lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 18 miesięcy. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Lek może powodować zawroty głowy lub znużenie, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli odczuwasz takie objawy, unikaj prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności wymagających pełnej uwagi i koncentracji.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić: ciężkie niedociśnienie, wstrząs, osłupienie, spowolnienie akcji serca, zaburzenia elektrolitowe oraz niewydolność nerek. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pacjent powinien pozostawać pod ścisłym nadzorem medycznym. Leczenie jest objawowe i polega na utrzymaniu funkcji życiowych, uzupełnianiu płynów oraz kontrolowaniu stężenia elektrolitów i kreatyniny we krwi.