Bisocard

Bisocard to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną bisoprolol w dawce 2,5 mg w jednej tabletce powlekanej. Bisoprolol należy do grupy leków nazywanych kardioselektywnymi beta-adrenolitykami. Działają one głównie na serce, spowalniając jego pracę i zmniejszając obciążenie mięśnia sercowego. Tabletki Bisocard są białe lub prawie białe, podłużne, obustronnie wypukłe i posiadają linię podziału, dzięki czemu można je podzielić na dwie równe części.

Lek Bisocard jest przeznaczony do leczenia stabilnej, przewlekłej niewydolności serca o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego. Niewydolność serca to stan, w którym serce nie pompuje krwi wystarczająco efektywnie, co powoduje różne dolegliwości. Bisocard można stosować u pacjentów z zaburzeniami skurczowymi lewej komory serca, u których frakcja wyrzutowa (czyli odsetek krwi wypychanej z serca przy każdym skurczu) wynosi maksymalnie 35 procent.

Lek ten stosuje się zawsze w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w niewydolności serca, takimi jak inhibitory ACE (lub antagoniści receptora angiotensyny II, jeśli pacjent nie toleruje inhibitorów ACE), leki moczopędne oraz w razie potrzeby glikozydy naparstnicy.

Bisoprolol działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych znajdujących się głównie w sercu. Dzięki temu lek spowalnia czynność serca, zmniejsza objętość skurczową i obniża zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Jest to szczególnie ważne u osób z niewydolnością serca, ponieważ odciąża przepracowany mięsień sercowy.

Bisoprolol jest kardioselektywny, co oznacza, że działa głównie na serce, a w znacznie mniejszym stopniu wpływa na oskrzela czy procesy metaboliczne w organizmie. Ta selektywność utrzymuje się nawet przy wyższych dawkach leku.

Badania kliniczne wykazały, że u pacjentów z niewydolnością serca bisoprolol:

• Zmniejsza ryzyko zgonu.
• Zmniejsza liczbę nagłych zgonów i sytuacji wymagających hospitalizacji z powodu zaostrzenia niewydolności serca.
• Poprawia ogólny stan czynnościowy pacjenta.

Leczenie Bisocardem wymaga stopniowego zwiększania dawki pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu niewydolności serca. Nie należy samodzielnie zmieniać dawkowania.

Schemat zwiększania dawki

Leczenie rozpoczyna się od bardzo małej dawki, która jest stopniowo zwiększana zgodnie z poniższym harmonogramem:

• Tydzień 1: 1,25 mg raz na dobę.
• Tydzień 2: 2,5 mg raz na dobę (jedna tabletka Bisocard 2,5 mg).
• Tydzień 3: 3,75 mg raz na dobę.
• Tygodnie 4-7: 5 mg raz na dobę.
• Tygodnie 8-11: 7,5 mg raz na dobę.
• Leczenie podtrzymujące: 10 mg raz na dobę (maksymalna zalecana dawka).

Sposób przyjmowania

Tabletki należy przyjmować rano, można je połykać zarówno w trakcie posiłku, jak i przed jedzeniem. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, bez rozgryzania. Jeśli lekarz zaleci mniejszą dawkę, tabletkę można podzielić wzdłuż linii podziału na dwie równe części.

Ważne informacje dotyczące dawkowania

W trakcie ustalania dawki może wystąpić przejściowe nasilenie objawów niewydolności serca, obniżenie ciśnienia tętniczego lub zwolnienie rytmu serca. Dlatego lekarz będzie regularnie kontrolował ciśnienie tętnicze, tętno oraz ogólny stan zdrowia. Jeśli maksymalna dawka nie jest dobrze tolerowana, lekarz może ją stopniowo zmniejszyć.

Nigdy nie należy nagle przerywać przyjmowania Bisocardu, ponieważ może to prowadzić do ostrego pogorszenia stanu zdrowia. Jeśli konieczne jest zakończenie leczenia, lekarz stopniowo zmniejszy dawkę.

Bisocardu nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek inny składnik leku.
• Ostra niewydolność serca lub okresy, gdy niewydolność serca wymaga dożylnego podawania leków wzmacniających pracę serca.
• Wstrząs kardiogenny (ciężkie zaburzenie krążenia spowodowane niewydolnością serca).
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (zaburzenie przewodzenia impulsu elektrycznego w sercu) bez wszczepionego rozrusznika serca.
• Zespół chorego węzła zatokowego lub blok zatokowo-przedsionkowy.
• Objawowa bradykardia (zbyt wolne bicie serca powodujące dolegliwości).
• Objawowe niedociśnienie tętnicze (zbyt niskie ciśnienie krwi powodujące dolegliwości).
• Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.
• Ciężkie postacie choroby tętnic obwodowych lub ciężki zespół Raynauda (zaburzenie krążenia w kończynach).
• Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.
• Kwasica metaboliczna (zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu).

Przed rozpoczęciem leczenia Bisocardem należy poinformować lekarza o wszystkich swoich chorobach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:

Choroby układu oddechowego

U osób ze skłonnością do skurczu oskrzeli, astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc bisoprolol może powodować zwężenie dróg oddechowych. W takich przypadkach lekarz może zalecić jednoczesne stosowanie leków rozszerzających oskrzela.

Cukrzyca

U osób z cukrzycą, szczególnie tych ze znacznymi wahaniami poziomu cukru we krwi, bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru we krwi), takie jak przyspieszone bicie serca czy drżenie. Osoby z cukrzycą powinny regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi.

Choroby tarczycy

Bisoprolol może maskować objawy nadczynności tarczycy, takie jak przyspieszone bicie serca.

Alergie

U osób z alergią w wywiadzie bisoprolol może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje alergiczne. Może również osłabiać odpowiedź na adrenalinę stosowaną w leczeniu ciężkich reakcji alergicznych.

Łuszczyca

U osób z łuszczycą lub łuszczycą w wywiadzie bisoprolol można stosować tylko po bardzo dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka, ponieważ leki beta-adrenolityczne mogą wywoływać lub nasilać objawy łuszczycy.

Zabiegi operacyjne

Jeśli planowany jest zabieg operacyjny wymagający znieczulenia ogólnego, należy poinformować anestezjologa o stosowaniu Bisocardu. Obecnie zaleca się kontynuowanie leczenia beta-adrenolitykiem w okresie okołooperacyjnym.

Ważna informacja o składnikach

Bisocard zawiera laktozę. Osoby z nietolerancją niektórych cukrów powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Bisocard może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki, których nie należy łączyć z Bisocardem

• Floktafenina: może wystąpić niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego lub wstrząs.
• Sultopryd: zwiększone ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Antagoniści wapnia (werapamil, diltiazem, felodypina, amlodypina): mogą nasilać działanie bisoprololu na serce i obniżanie ciśnienia.
• Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa): mogą nasilać obniżanie ciśnienia i zwalnianie rytmu serca. Nagłe odstawienie tych leków może być niebezpieczne.
• Leki przeciwarytmiczne: mogą nasilać działanie na przewodzenie w sercu.
• Glikozydy naparstnicy: mogą dodatkowo zwalniać rytm serca.
• Insulina i leki przeciwcukrzycowe: bisoprolol może maskować objawy niskiego poziomu cukru we krwi.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen): mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe bisoprololu.

Ciąża

Bisocard nie jest zalecany w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Leki beta-adrenolityczne mogą zmniejszać przepływ krwi przez łożysko, co może prowadzić do opóźnienia wzrostu płodu, przedwczesnego porodu, a nawet śmierci wewnątrzmacicznej płodu. U noworodka mogą wystąpić objawy takie jak zbyt niski poziom cukru we krwi lub zbyt wolne bicie serca.

Jeśli lekarz uzna leczenie bisoprololem za konieczne w czasie ciąży, będzie regularnie kontrolował rozwój płodu i przepływ krwi przez łożysko. Noworodek będzie wymagał ścisłej obserwacji przez pierwsze 3 dni po urodzeniu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka kobiecego. Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania Bisocardu.

Bisocard może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, po zmianie dawki lub w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu. Działanie leku jest różne u różnych osób. Jeśli odczuwasz zawroty głowy, zmęczenie lub inne objawy, które mogą zaburzać koncentrację, nie prowadź pojazdów i nie obsługuj maszyn.

Jak każdy lek, Bisocard może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Bradykardia (zbyt wolne bicie serca) u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.

Częste działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 100)

• Nasilenie objawów niewydolności serca.
• Zawroty głowy, ból głowy.
• Uczucie ziębnięcia lub drętwienia kończyn.
• Niedociśnienie tętnicze (zbyt niskie ciśnienie krwi).
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka, zaparcie.
• Uczucie zmęczenia, osłabienie.

Niezbyt częste działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 1000)

• Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego w sercu.
• Skurcz oskrzeli u osób z astmą lub przewlekłą chorobą obturacyjną płuc.
• Osłabienie mięśni, kurcze mięśni.
• Zaburzenia snu, depresja.

Rzadkie działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 10 000)

• Omdlenie.
• Zmniejszone wydzielanie łez.
• Zaburzenia słuchu.
• Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa.
• Reakcje alergiczne: świąd, wysypka, nagłe zaczerwienie skóry.
• Zapalenie wątroby, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.
• Zaburzenia potencji.
• Koszmary senne, omamy.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (u mniej niż 1 osoby na 10 000)

• Zapalenie spojówek.
• Wywołanie lub nasilenie objawów łuszczycy, wysypka łuszczyco-podobna.
• Łysienie.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące, należy skontaktować się z lekarzem. W przypadku ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub na izbę przyjęć.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki Bisocardu mogą wystąpić następujące objawy: zbyt wolne bicie serca, zbyt niskie ciśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz zbyt niski poziom cukru we krwi. Pacjenci z niewydolnością serca są szczególnie wrażliwi na skutki przedawkowania.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe i podtrzymujące.

Bisocard należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Każda tabletka powlekana Bisocard 2,5 mg zawiera 2,5 mg bisoprololu fumaranu jako substancję czynną.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (122,5 mg), skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu laurylosiarczan, talk, magnezu stearynian.

Otoczka tabletki: hypromeloza, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E 171).

Tabletki Bisocard 2,5 mg są białe lub prawie białe, podłużne, obustronnie wypukłe, z wytłoczoną linią podziału. Tabletki są pakowane w blistry z folii i umieszczone w tekturowym pudełku. Dostępne wielkości opakowań: 30, 60 lub 120 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.