Bewim

Bewim to lek w postaci żółtych tabletek powlekanych zawierających 10 mg prasugrelu. Jest to nowoczesny preparat stosowany w zapobieganiu powikłaniom sercowo-naczyniowym u osób po ostrych zdarzeniach wieńcowych. Każda tabletka ma charakterystyczne oznakowanie “B23” i linię podziału, dzięki czemu można ją w razie potrzeby podzielić na dwie równe części.

Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, którzy przeszli ostre zdarzenie wieńcowe i zostali poddani zabiegowi przezskórnej interwencji wieńcowej (potocznie zwanej angioplastyką). Bewim stosuje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, aby zapobiec kolejnym problemom z sercem i naczyniami krwionośnymi.

Konkretnie lek jest wskazany u pacjentów z:

• Niestabilną dławicą piersiową – czyli nagłym pogorszeniem dolegliwości bólowych w klatce piersiowej.
• Zawałem serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) – jednym z typów zawału mięśnia sercowego.
• Zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) – innym typem zawału, zwykle cięższym.

We wszystkich tych przypadkach pacjent musi być poddany zabiegowi na tętnicach wieńcowych, podczas którego najczęściej wprowadza się specjalne metalowe siateczki (stenty) do chorych naczyń serca.

Bewim zawiera substancję czynną prasugrel, która należy do grupy leków hamujących agregację płytek krwi. Po przyjęciu tabletki prasugrel jest przekształcany w organizmie do aktywnej postaci, która zapobiega sklejaniu się płytek krwi i tworzeniu się zakrzepów.

Płytki krwi to małe składniki krwi odpowiedzialne za jej krzepnięcie. U osób po zawale serca lub niestabilnej dławicy piersiowej istnieje zwiększone ryzyko tworzenia się zakrzepów w naczyniach wieńcowych, co może prowadzić do kolejnego zawału lub innych groźnych powikłań. Bewim blokuje specjalne receptory na powierzchni płytek krwi, przez co zmniejsza ich zdolność do sklejania się.

Działanie leku rozpoczyna się bardzo szybko – już w ciągu 15-30 minut po przyjęciu dawki nasycającej. Maksymalne stężenie aktywnej substancji we krwi osiągane jest po około pół godziny, co sprawia, że lek działa sprawnie w sytuacjach nagłych.

Leczenie zawsze rozpoczyna się od jednorazowej większej dawki zwanej nasycającą, wynoszącej 60 mg (6 tabletek po 10 mg). Następnie kontynuuje się leczenie standardową dawką 10 mg (jedna tabletka) raz dziennie. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, choć przyjęcie dawki nasycającej na czczo może zapewnić nieco szybsze działanie.

Ważne informacje dotyczące czasu podania pierwszej dawki:

U pacjentów z niestabilną dławicą piersiową lub zawałem bez uniesienia odcinka ST, u których w ciągu 48 godzin planowane jest badanie naczyń wieńcowych, pierwszą dawkę nasycającą należy podać dopiero w trakcie zabiegu na naczyniach, a nie wcześniej. Wcześniejsze podanie zwiększa ryzyko krwawień.

Leczenie u osób starszych

U pacjentów w wieku 75 lat i więcej stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności. Lekarz prowadzący musi dokładnie rozważyć korzyści i zagrożenia przed rozpoczęciem terapii. W tej grupie wiekowej stosuje się mniejszą dawkę podtrzymującą – 5 mg dziennie (pół tabletki), ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.

Leczenie u osób o małej masie ciała

Pacjenci ważący mniej niż 60 kg również powinni przyjmować mniejszą dawkę podtrzymującą – 5 mg dziennie (pół tabletki). U tych osób występuje większa koncentracja leku we krwi, co zwiększa ryzyko krwawienia.

Jak długo trwa leczenie?

Bewim należy przyjmować codziennie razem z kwasem acetylosalicylowym. Zazwyczaj leczenie trwa do 12 miesięcy, chyba że lekarz zadecyduje inaczej. Bardzo ważne jest, aby nie przerywać leczenia samodzielnie – przedwczesne odstawienie leku może zwiększyć ryzyko zakrzepicy w stencie, zawału serca lub nawet zgonu.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione:

• Uczulenie na prasugrel lub którykolwiek inny składnik preparatu.
• Aktywne krwawienie w jakiejkolwiek części ciała.
• Przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny w przeszłości – nawet jeśli było to dawno temu.
• Ciężka niewydolność wątroby.

Ryzyko krwawienia – najważniejsze ostrzeżenie

Najpoważniejszym zagrożeniem związanym ze stosowaniem leku Bewim jest zwiększone ryzyko krwawienia. Ponieważ lek zapobiega krzepnięciu krwi, wszelkie krwawienia mogą być obfitsze i trudniejsze do zatamowania. Należy natychmiast zgłosić lekarzowi każde niezwykłe krwawienie, szczególnie:

• Krwawienie z nosa trwające dłużej niż zwykle.
• Krew w moczu lub stolcu.
• Krwioplucie.
• Niezwykłe siniaki pojawiające się bez urazu.
• Krwawienie z dziąseł.
• Obfite krwawienia miesiączkowe u kobiet.

Szczególnie narażone grupy pacjentów

Osoby starsze (75 lat i więcej): U tych pacjentów ryzyko krwawienia jest znacznie większe, w tym ryzyko krwawienia ze skutkiem śmiertelnym. Dlatego lek stosuje się w tej grupie tylko po bardzo dokładnej ocenie korzyści i zagrożeń, i zawsze w mniejszej dawce.

Osoby o małej masie ciała (poniżej 60 kg): U tych pacjentów lek osiąga wyższe stężenie we krwi, co zwiększa ryzyko krwawienia. Dlatego należy stosować zmniejszoną dawkę.

Osoby przyjmujące inne leki wpływające na krzepnięcie: Jednoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), innych leków przeciwpłytkowych lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (np. ibuprofenu) znacznie zwiększa ryzyko krwawienia.

Osoby ze skłonnością do krwawień: Jeśli w przeszłości występowały problemy z krwawieniami, choroby wrzodowe żołądka lub jelit, niedawne urazy lub operacje – ryzyko jest większe.

Zabiegi chirurgiczne i stomatologiczne

Przed każdym planowanym zabiegiem operacyjnym lub wizytą u dentysty należy poinformować lekarza lub dentystę o przyjmowaniu leku Bewim. Jeśli planowana jest operacja, należy przerwać przyjmowanie leku co najmniej 7 dni przed zabiegiem, aby zmniejszyć ryzyko nadmiernego krwawienia podczas i po operacji. Szczególnie dotyczy to operacji pomostowania aortalno-wieńcowego (bypass).

Problemy z wątrobą i nerkami

U pacjentów z umiarkowanymi problemami z wątrobą lub nerkami należy zachować szczególną ostrożność, choć zwykle nie jest konieczna zmiana dawki. Osoby z ciężką niewydolnością wątroby w ogóle nie mogą przyjmować tego leku.

Bewim może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu:

• Warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych – znacznie zwiększają ryzyko krwawienia.
• Niesteroidowych leków przeciwzapalnych (ibuprofen, naproksen, diklofenak) – również zwiększają ryzyko krwawienia, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
• Morfiny i innych leków przeciwbólowych opioidowych – mogą zmniejszać skuteczność leku Bewim poprzez spowalnianie wchłaniania z przewodu pokarmowego.
• Heparyny – można stosować jednocześnie, ale zwiększa się ryzyko krwawienia.

Dobra wiadomość jest taka, że Bewim można bezpiecznie stosować z wieloma popularnymi lekami, takimi jak statyny (np. atorwastatyna), leki na zgagę (inhibitory pompy protonowej), digoksyna czy leki obniżające ciśnienie.

Krwawienia – najczęstsze działanie niepożądane

Najczęstszym i najpoważniejszym działaniem niepożądanym są krwawienia różnego rodzaju i nasilenia. Mogą wystąpić:

• Krwawienia z przewodu pokarmowego (najczęstsze miejsce).
• Krwawienia w miejscu nakłucia tętnicy po zabiegu.
• Krwawienia z nosa.
• Pojawienie się krwi w moczu.
• Krwawienia podskórne (siniaki).
• W rzadkich przypadkach – krwawienia wewnątrzczaszkowe (do mózgu), które są najgroźniejsze.

Inne działania niepożądane

Poza krwawieniami mogą wystąpić również:

• Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła).
• Niedokrwistość (anemia) – wynikająca z utraty krwi.
• W bardzo rzadkich przypadkach – zakrzepowa plamica małopłytkowa, poważny stan wymagający natychmiastowego leczenia.

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza lub na pogotowie, jeśli wystąpi:

• Jakiekolwiek obfite lub długotrwałe krwawienie.
• Krew w stolcu (może być czarny, smolisto wyglądający stolec) lub moczu.
• Objawy krwawienia wewnętrznego: silny ból brzucha, nietypowy ból głowy, zawroty głowy, osłabienie.
• Objawy reakcji alergicznej: wysypka, swędzenie, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy.

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku Bewim u kobiet w ciąży. Lek można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści dla matki wyraźnie przewyższają potencjalne zagrożenie dla dziecka.

Nie wiadomo, czy prasugrel przenika do mleka kobiecego. Ze względów bezpieczeństwa nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania tego leku.

Bewim nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg prasugrelu jako substancji czynnej. Dodatkowo preparat zawiera laktozę (246,5 mg w każdej tabletce), dlatego osoby z nietolerancją laktozy powinny poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Inne składniki to: hydroksypropyloceluloza nisko-podstawiona, kroskarmeloza sodowa, glicerolu dibehenian, sodu laurylosiarczan oraz składniki otoczki tabletki, w tym barwniki nadające żółte zabarwienie.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności wynosi 3 lata – nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Bewim dostępny jest w blistrach zawierających 14, 28, 30, 56, 60 lub 90 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.

• Bewim to lek zapobiegający powikłaniom po zawale serca lub niestabilnej dławicy piersiowej.
• Zawsze stosuj go razem z kwasem acetylosalicylowym, zgodnie z zaleceniem lekarza.
• Najważniejszym ryzykiem jest zwiększona skłonność do krwawień – zgłaszaj lekarzowi każde niezwykłe krwawienie.
• Nie przerywaj leczenia samodzielnie – może to być niebezpieczne dla zdrowia.
• Przed zabiegami chirurgicznymi i dentystycznymi informuj o przyjmowaniu leku.
• Osoby starsze i o małej masie ciała wymagają mniejszych dawek.
• Regularnie zgłaszaj się na wizyty kontrolne u lekarza prowadzącego.