Atinepte

Atinepte to lek przeciwdepresyjny dostępny w postaci żółtych, okrągłych tabletek powlekanych zawierających 12,5 mg tianeptyny w postaci soli sodowej. Tianeptyna to substancja czynna o unikalnym mechanizmie działania, która skutecznie pomaga w leczeniu różnych form depresji. Każda tabletka ma średnicę około 7 milimetrów i jest obustronnie wypukła, co ułatwia jej połykanie.

Atinepte jest przeznaczony do leczenia epizodów depresyjnych. Lek można stosować niezależnie od nasilenia objawów – zarówno w przypadku lekkiej, umiarkowanej, jak i ciężkiej depresji. Tianeptyna wykazała skuteczność w badaniach klinicznych obejmujących różne grupy pacjentów, w tym osoby w podeszłym wieku.

Tianeptyna, substancja czynna leku Atinepte, działa w sposób odmienny od wielu innych leków przeciwdepresyjnych. Wpływa na komórki nerwowe w obszarze mózgu zwanym hipokampem – zwiększa ich spontaniczną aktywność i przyspiesza regenerację po zahamowaniu. Co ciekawe, tianeptyna zwiększa wychwyt zwrotny serotoniny w neuronach kory mózgowej i hipokampa, co odróżnia ją od większości innych leków przeciwdepresyjnych.

Dodatkowo tianeptyna może wpływać na przekazywanie sygnałów nerwowych związanych z glutaminianem, co również przyczynia się do jej działania przeciwdepresyjnego. Dokładny sposób, w jaki wszystkie te mechanizmy współdziałają, nie jest do końca poznany, ale wyniki badań klinicznych potwierdzają skuteczność leku w leczeniu depresji.

Standardowa dawka leku Atinepte to 1 tabletka (12,5 mg) trzy razy dziennie – rano, w południe i wieczorem, przed głównymi posiłkami. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Można je przyjmować na czczo.

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Osoby w podeszłym wieku: U większości starszych pacjentów (65 lat i więcej) nie jest konieczne dostosowanie dawki. Jednak u wątłych, szczupłych osób starszych o masie ciała poniżej 55 kilogramów dawka powinna zostać zmniejszona do 2 tabletek na dobę.

Problemy z nerkami: U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 19 mililitrów na minutę) zalecana dawka wynosi 2 tabletki na dobę.

Problemy z wątrobą: U osób z ciężką marskością wątroby (klasa C według klasyfikacji Childa-Pugha) dawka powinna wynosić 2 tabletki na dobę. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną marskością nie jest konieczna zmiana dawkowania.

Dzieci i młodzież: Atinepte nie powinien być stosowany u osób poniżej 18 roku życia, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku w tej grupie wiekowej.

Ważne informacje o przerwaniu leczenia

Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Atinepte. Dawkę należy stopniowo zmniejszać w ciągu 7 do 14 dni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych, takich jak niepokój, bóle mięśni i stawów, bezsenność czy dyskomfort w brzuchu.

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku Atinepte jest nadwrażliwość (uczulenie) na tianeptynę lub którykolwiek inny składnik leku. Jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Ciebie reakcja alergiczna po przyjęciu tianeptyny, nie możesz stosować tego leku.

Ryzyko myśli samobójczych

Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych i prób samobójstwa. To ryzyko utrzymuje się, dopóki nie nastąpi pełna poprawa stanu zdrowia. Szczególnie ważna jest obserwacja pacjenta w pierwszych tygodniach leczenia, ponieważ ryzyko może wzrosnąć we wczesnym etapie powrotu do zdrowia. Jeśli zauważysz u siebie nasilenie objawów depresji, pojawienie się myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Ryzyko uzależnienia

U niektórych osób, szczególnie tych poniżej 50 roku życia z uzależnieniem od alkoholu lub leków w przeszłości, istnieje ryzyko nadużywania tianeptyny lub uzależnienia się od niej. Jeśli masz taką historię, lekarz powinien bardzo dokładnie monitorować Twoje leczenie. Nie należy przyjmować dawek większych niż zalecane.

Inne ważne ostrzeżenia

Alkohol: Nie należy łączyć Atinepte z napojami alkoholowymi ani lekami zawierającymi alkohol.

Znieczulenie ogólne: Jeśli planujesz operację wymagającą znieczulenia ogólnego, poinformuj lekarza anestezjologa o stosowaniu tianeptyny. Lek należy odstawić na 24-48 godzin przed planowanym zabiegiem.

Hiponatremia: Po zastosowaniu tianeptyny zgłaszano przypadki obniżenia poziomu sodu we krwi (hiponatremia), szczególnie u osób starszych. Jeśli należysz do grupy ryzyka, lekarz będzie szczególnie uważnie monitorował Twój stan.

Nie należy stosować Atinepte jednocześnie z nieodwracalnymi inhibitorami MAO (takimi jak iproniazyd) ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym zapaści krążeniowej, gwałtownego wzrostu ciśnienia tętniczego, przegrzania organizmu, drgawek, a nawet zgonu.

Konieczne jest zachowanie dwutygodniowej przerwy po zakończeniu leczenia inhibitorem MAO przed rozpoczęciem przyjmowania tianeptyny. W drugą stronę wystarczy przerwa 24-godzinna – jeśli kończysz leczenie tianeptyną i masz zacząć przyjmować inhibitor MAO, wystarczy jeden dzień przerwy.

Tianeptyna jest metabolizowana głównie przez proces zwany beta-oksydacją, a nie przez enzymy cytochromu P450, dlatego ryzyko interakcji z innymi lekami jest niewielkie.

Nie zaleca się stosowania Atinepte w czasie ciąży. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tianeptyny u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone. Jeśli jednak lekarz uzna, że korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko, można kontynuować terapię, stosując najniższą skuteczną dawkę.

W okresie karmienia piersią również nie zaleca się stosowania tianeptyny, zwłaszcza u noworodków i wcześniaków. Brak danych dotyczących przenikania leku do mleka matki. Lek można stosować u matek karmiących piersią tylko wtedy, gdy korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko.

Jak każdy lek, Atinepte może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość zgłaszanych działań niepożądanych ma łagodne nasilenie.

Często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób)

• Nudności.
• Zaparcia.
• Ból brzucha lub żołądka.
• Senność.
• Bóle głowy.
• Uczucie suchości w jamie ustnej.
• Zawroty głowy.
• Bezsenność lub koszmary senne.
• Jadłowstręt.
• Zaburzenia widzenia.
• Przyspieszone bicie serca lub dodatkowe skurcze serca.
• Ból w klatce piersiowej.
• Uderzenia gorąca.
• Duszność.
• Wymioty i wzdęcia.
• Bóle mięśni lub pleców.
• Osłabienie.
• Uczucie ciała obcego w gardle.
• Omdlenia lub drżenia.

Rzadziej występujące działania niepożądane

U niektórych osób może wystąpić nadużywanie leku lub uzależnienie (szczególnie u osób poniżej 50 roku życia z historią uzależnień). Mogą również pojawić się wysypki skórne, świąd lub pokrzywka.

Działania niepożądane o nieznanej częstości

Zgłaszano przypadki obniżenia poziomu sodu we krwi (hiponatremia), myśli lub zachowań samobójczych, stanów splątania, omamów, zaburzeń pozapiramidowych, trądziku oraz zwiększonej aktywności enzymów wątrobowych. W pojedynczych przypadkach obserwowano zapalenie pęcherzowe skóry.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym działania niewymienione w tej informacji, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Atinepte mogą wystąpić następujące objawy: stan splątania, drgawki, senność, suchość w jamie ustnej oraz niewydolność oddechowa (szczególnie gdy lek został przyjęty jednocześnie z alkoholem).

W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Nie istnieje specyficzna odtrutka na tianeptynę, dlatego leczenie polega na monitorowaniu funkcji życiowych i stosowaniu terapii objawowej.

Atinepte należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności leku wynosi 2 lata od daty produkcji.

Nie należy stosować leku Atinepte po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Substancją czynną leku jest sól sodowa tianeptyny w ilości 12,5 mg w jednej tabletce.

Substancje pomocnicze to między innymi mannitol, talk, skrobia kukurydziana, etyloceluloza, magnezu stearynian, alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, żółcień chinolinowa (E104), czerwień koszenilowa (E124), makrogol 3350. Czerwień koszenilowa (E124) to substancja pomocnicza o znanym działaniu, która może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych.