Amlonor

Amlonor to lek na receptę zawierający amlodypinę, substancję należącą do grupy antagonistów wapnia. Preparat dostępny jest w postaci białych lub prawie białych, okrągłych tabletek z linią podziału, zawierających 5 mg lub 10 mg substancji czynnej. Amlodypina działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co sprawia, że serce nie musi tak intensywnie pracować, aby pompować krew przez organizm.

Lek Amlonor jest przepisywany w trzech głównych sytuacjach klinicznych:

• Nadciśnienie tętnicze – pomaga obniżyć podwyższone ciśnienie krwi, zmniejszając ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych.
• Przewlekła, stabilna dławica piersiowa – łagodzi ból w klatce piersiowej związany z chorobą niedokrwienną serca.
• Naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu Prinzmetala) – pomaga w szczególnym typie dławicy spowodowanym skurczem tętnic wieńcowych.

Amlodypina, substancja czynna leku Amlonor, należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia lub blokerami kanałów wapniowych. Działa poprzez hamowanie przepływu jonów wapnia do komórek mięśni serca i naczyń krwionośnych. W praktyce oznacza to, że lek rozluźnia i rozszerza naczynia krwionośne, co ułatwia przepływ krwi.

Dzięki temu działaniu Amlonor:

• Obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie oporu w naczyniach krwionośnych.
• Zmniejsza obciążenie serca, dzięki czemu potrzebuje ono mniej tlenu i energii do pracy.
• Poprawia dopływ krwi do mięśnia sercowego, co jest szczególnie ważne u osób z dławicą piersiową.
• Zapobiega skurczom tętnic wieńcowych, które mogą powodować ból w klatce piersiowej.

Amlonor przyjmuje się doustnie, niezależnie od posiłków. Dawkowanie zawsze ustala lekarz, dostosowując je do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Dorośli

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg raz na dobę. W zależności od reakcji organizmu na leczenie, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 10 mg na dobę. Lek działa przez 24 godziny, dlatego wystarczy przyjmować go raz dziennie, najlepiej o tej samej porze.

Dzieci i młodzież (6-17 lat) z nadciśnieniem tętniczym

U dzieci w wieku od 6 do 17 lat zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Po 4 tygodniach, jeśli ciśnienie nie obniżyło się wystarczająco, lekarz może zwiększyć dawkę do 5 mg raz na dobę. Nie należy przekraczać tej dawki u dzieci. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 roku życia.

Pacjenci w podeszłym wieku

Starsi pacjenci mogą stosować zwykłe dawki leku, jednak lekarz powinien szczególnie uważnie monitorować ich stan, zwłaszcza podczas zwiększania dawki.

Osoby z problemami z wątrobą

U osób z zaburzeniami czynności wątroby lek może działać dłużej i silniej. Dlatego leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki, a jej zwiększanie powinno odbywać się powoli i pod ścisłą kontrolą lekarza.

Osoby z problemami z nerkami

Problemy z nerkami nie wpływają znacząco na działanie leku, więc zazwyczaj stosuje się standardowe dawki. Amlodypina nie jest usuwana z organizmu podczas dializy.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest zabronione. Nie należy przyjmować Amlonoru, jeśli:

• Jest się uczulonym na amlodypinę, inne leki z grupy dihydropirydyn lub którykolwiek składnik preparatu.
• Ma się bardzo niskie ciśnienie krwi (ciężkie niedociśnienie).
• Jest się w stanie wstrząsu, w tym wstrząsu kardiogennego (gdy serce nie pompuje wystarczającej ilości krwi).
• Ma się zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, na przykład ciężkie zwężenie zastawki aortalnej.
• Ma się niestabilną niewydolność serca po niedawnym zawale mięśnia sercowego.

Niewydolność serca

Jeśli ma się niewydolność serca, lekarz powinien szczególnie uważnie monitorować stan pacjenta podczas leczenia. W badaniach klinicznych u osób z ciężką niewydolnością serca (klasa III i IV według klasyfikacji NYHA) częściej występował obrzęk płuc u pacjentów przyjmujących amlodypinę. Leki z tej grupy mogą zwiększać ryzyko problemów sercowo-naczyniowych u osób z zastoinową niewydolnością serca.

Problemy z wątrobą

U osób z zaburzeniami czynności wątroby lek działa dłużej i może gromadzić się w organizmie. Dlatego leczenie musi być prowadzone bardzo ostrożnie, zaczynając od najmniejszych dawek. W przypadku ciężkich problemów z wątrobą dawkę należy zwiększać stopniowo, a stan pacjenta wymaga regularnej kontroli.

Nagłe obniżenie ciśnienia

Nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w nagłym, gwałtownym wzroście ciśnienia (przełom nadciśnieniowy).

Amlonor może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.

Leki wpływające na amlodypinę

Silne inhibitory CYP3A4 (niektóre leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe, leki przeciw HIV, werapamil, diltiazem) mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi, co może nasilić obniżenie ciśnienia. Może być konieczne dostosowanie dawki, szczególnie u osób starszych.

Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą zmniejszać skuteczność leku. Podczas ich stosowania należy regularnie kontrolować ciśnienie.

Grejpfruty i sok grejpfrutowy mogą zwiększać stężenie leku we krwi, dlatego ich spożywania należy unikać podczas leczenia.

Wpływ amlodypiny na inne leki

Amlodypina może zwiększać stężenie niektórych leków w organizmie:

• Takrolimus – może być konieczne monitorowanie jego stężenia we krwi i dostosowanie dawki.
• Cyklosporyna – u pacjentów po przeszczepieniu nerki może być potrzebne zmniejszenie dawki cyklosporyny.
• Symwastatyna – jeśli przyjmuje się amlodypinę, dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.
• Inhibitory kinazy mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) – amlodypina może zwiększać ich stężenie w organizmie.

Inne leki obniżające ciśnienie

Amlonor może być bezpiecznie stosowany z innymi lekami na nadciśnienie, takimi jak leki moczopędne tiazydowe, leki beta-adrenolityczne czy inhibitory konwertazy angiotensyny. Działanie obniżające ciśnienie tych leków się sumuje.

Ciąża

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania Amlonoru u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ dużych dawek leku na rozród. Lek może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy i gdy choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i dziecka niż potencjalne ryzyko związane z lekiem.

Karmienie piersią

Amlodypina przenika do mleka matki. Oszacowano, że niemowlę karmione piersią może otrzymać od 3% do 15% dawki przyjmowanej przez matkę. Nie wiadomo, jaki wpływ może to mieć na dziecko. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią albo leczenia należy podjąć po rozważeniu korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność

U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia obserwowano odwracalne zmiany w plemniku. Dane dotyczące wpływu amlodypiny na płodność u ludzi są ograniczone.

Amlonor może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas przyjmowania leku występują zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie lub nudności, zdolność szybkiego reagowania może być osłabiona. Szczególną ostrożność należy zachować na początku leczenia, gdy organizm dopiero przyzwyczaja się do leku.

Jak każdy lek, Amlonor może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Obrzęki, szczególnie kostek i stóp.

Częste (u 1 do 10 osób na 100)

• Senność, zawroty głowy, bóle głowy (szczególnie na początku leczenia).
• Kołatanie serca (uczucie szybszego lub nieregularnego bicia serca).
• Nagłe zaczerwienienie, szczególnie twarzy.
• Duszność.
• Ból brzucha, nudności, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień (biegunka lub zaparcie).
• Obrzęk okolicy kostek, kurcze mięśni.
• Zmęczenie, osłabienie.
• Zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie.

Niezbyt częste (u 1 do 10 osób na 1000)

• Depresja, zmiany nastroju, lęk, bezsenność, splątanie.
• Drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, niedoczulica, mrowienie.
• Szum w uszach.
• Zaburzenia rytmu serca (w tym spowolnienie lub przyspieszenie akcji serca, migotanie przedsionków).
• Niedociśnienie.
• Kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa.
• Wymioty, suchość w ustach.
• Łysienie, plamica, zmiana koloru skóry, wzmożona potliwość, świąd, wysypka, pokrzywka.
• Ból stawów, ból mięśni, ból pleców.
• Zaburzenia oddawania moczu, częstsze oddawanie moczu, oddawanie moczu w nocy.
• Impotencja, powiększenie piersi u mężczyzn.
• Ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie.
• Zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.

Rzadkie i bardzo rzadkie

Rzadko mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak:

• Zaburzenia krwi (zmniejszenie liczby białych krwinek lub płytek krwi).
• Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy.
• Zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, rozrost dziąseł.
• Ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
• Zapalenie naczyń krwionośnych.
• Zawał mięśnia sercowego.
• Wzmożone napięcie mięśniowe, neuropatia obwodowa (uszkodzenie nerwów obwodowych).

Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy skontaktować się z lekarzem. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych (trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, języka) należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych. Objawy przedawkowania to przede wszystkim:

• Znaczne obniżenie ciśnienia krwi.
• Przyspieszone bicie serca jako reakcja odruchowa organizmu.
• Możliwy wstrząs, w tym wstrząs zagrażający życiu.
• W rzadkich przypadkach obrzęk płuc (gromadzenie się płynu w płucach), który może wystąpić z opóźnieniem, nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Leczenie przedawkowania wymaga hospitalizacji i aktywnego wspomagania pracy serca i układu krążenia.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C.
• Okres ważności leku wynosi 3 lata.

Substancją czynną leku jest amlodypina w postaci bezylanu amlodypiny. Jedna tabletka zawiera 5 mg lub 10 mg amlodypiny.

Substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz magnezu stearynian.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”.

Amlonor dostępny jest w opakowaniach zawierających 30 tabletek, w postaci:

• Fiolki ze szkła oranżowego z zatyczką i pierścieniem gwarancyjnym (1 fiolka po 30 tabletek).
• Blistry z folii PVC/PVDC/Al (3 blistry po 10 tabletek).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w sprzedaży.