Vetira

Vetira to lek przeciwpadaczkowy zawierający substancję czynną lewetyracetam w dawce 500 mg. Preparat dostępny jest w formie żółtych, owalnych tabletek powlekanych z rowkiem dzielącym, które można podzielić na dwie równe dawki. Lek należy do grupy nowoczesnych leków przeciwpadaczkowych, które działają poprzez wpływ na specjalne białka w mózgu odpowiedzialne za przekazywanie sygnałów nerwowych.

Vetira może być stosowana na dwa sposoby: jako jedyny lek (monoterapia) u osób powyżej 16 roku życia z nowo rozpoznaną padaczką lub jako lek wspomagający dodawany do już stosowanego leczenia przeciwpadaczkowego.

Lek jest przeznaczony do leczenia różnych rodzajów napadów padaczkowych:

Napady częściowe (ogniskowe)

Vetira pomaga w leczeniu napadów częściowych, czyli takich, które zaczynają się w określonej części mózgu. Czasami mogą one rozprzestrzeniać się na cały mózg – mówimy wtedy o napadach częściowych wtórnie uogólnionych. Lek można stosować u dorosłych, młodzieży i dzieci od 1 miesiąca życia.

Napady miokloniczne

U osób powyżej 12 roku życia z młodzieńczą padaczką miokloniczną Vetira może być stosowana jako terapia wspomagająca. Napady miokloniczne objawiają się nagłymi, krótkimi szarpnięciami mięśni, przypominającymi porażenie prądem.

Napady toniczno-kloniczne

Lek pomaga również w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u osób powyżej 12 roku życia z idiopatyczną padaczką uogólnioną. To typ napadu, który od razu obejmuje cały mózg i objawia się utratą przytomności oraz drgawkami całego ciała.

Vetirę należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Można je przyjmować niezależnie od posiłków.

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży o masie ciała 50 kg lub więcej

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 500 mg dwa razy na dobę. W zależności od efektów leczenia i tolerancji leku, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, maksymalnie do 1500 mg dwa razy na dobę. Zmiany dawkowania powinny następować co 2-4 tygodnie.

Dzieci i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg

U dzieci dawkowanie ustala się indywidualnie na podstawie masy ciała. Lekarz dobierze odpowiednią dawkę, formę leku i sposób podawania dostosowany do wieku i masy ciała dziecka.

Zakończenie leczenia

Nigdy nie należy przerywać leczenia nagle. Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu terapii, dawkę będzie stopniowo zmniejszać przez kilka tygodni. Nagłe odstawienie leku może spowodować nawrót napadów.

Osoby z problemami z nerkami

U osób z zaburzeniami czynności nerek lekarz dostosuje dawkę leku w zależności od stopnia uszkodzenia nerek. Im poważniejsze zaburzenie, tym mniejsza zalecana dawka.

Osoby starsze

U osób powyżej 65 roku życia lek jest wydalany z organizmu wolniej, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki, szczególnie jeśli występują problemy z nerkami.

Osoby z problemami z wątrobą

U większości osób z zaburzeniami czynności wątroby nie ma potrzeby zmiany dawkowania, chyba że współistnieją problemy z nerkami.

Leku nie można stosować, jeśli jest się uczulonym na lewetyracetam, inne substancje pochodne pirolidonów lub którykolwiek składnik preparatu. Jeśli w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna po zastosowaniu podobnych leków, należy koniecznie poinformować o tym lekarza.

Zmiany nastroju i zachowania

Vetira może wpływać na nastrój i zachowanie. U niektórych osób mogą wystąpić objawy depresji, myśli samobójcze, drażliwość, agresywność lub nietypowe zachowania. Jeśli zauważysz u siebie lub bliskiej osoby przyjmującej lek takie objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie ważne jest obserwowanie pacjenta na początku leczenia.

Pogorszenie napadów

W rzadkich przypadkach Vetira może paradoksalnie zwiększyć częstość lub nasilenie napadów. Jeśli zauważysz zaostrzenie padaczki, niezwłocznie zgłoś to lekarzowi.

Badania krwi

U osób znacznie osłabionych, z gorączką, nawracającymi infekcjami lub problemami z krzepnięciem krwi lekarz może zlecić kontrolne badania morfologii krwi.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Vetira może powodować senność, zawroty głowy lub inne objawy ze strony układu nerwowego, szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Jeśli odczuwasz takie objawy, unikaj prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych do czasu, gdy poznasz swoją reakcję na lek.

Kobiety w wieku rozrodczym

Jeśli planujesz zajść w ciążę, koniecznie skonsultuj się z lekarzem. Lekarz oceni, czy kontynuacja leczenia Vetirą jest konieczna i bezpieczna. Należy unikać nagłego przerwania leczenia, ponieważ może to spowodować napady zagrażające zdrowiu matki i dziecka.

Ciąża

Vetirę można stosować w ciąży, jeśli lekarz uzna to za konieczne. Dostępne dane z okresu ciąży u ponad 1800 kobiet nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych. Jednak podczas ciąży może być konieczne dostosowanie dawki, ponieważ stężenie leku we krwi może się zmniejszać, szczególnie w trzecim trymestrze.

Karmienie piersią

Lewetyracetam przenika do mleka matki. Karmienie piersią podczas stosowania Vetiry nie jest zalecane. Jeśli jednak leczenie jest konieczne, lekarz pomoże rozważyć korzyści i ryzyko związane z karmieniem piersią.

Vetira wyróżnia się tym, że ma niewiele interakcji z innymi lekami. Nie wpływa na działanie większości innych leków przeciwpadaczkowych, a one nie wpływają na działanie Vetiry.

Leki, na które należy zwrócić uwagę

• Metotreksat – jednoczesne stosowanie może zwiększyć stężenie metotreksatu we krwi do poziomu toksycznego. Wymagane jest staranne monitorowanie.
• Probenecyd – może zmniejszyć wydalanie metabolitu lewetyracetamu przez nerki.
• Leki przeczyszczające zawierające makrogol – należy przyjmować je z odstępem co najmniej godziny przed lub po Vetirze, ponieważ mogą zmniejszać skuteczność leku.

Vetira nie wpływa na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, warfaryny ani digoksyny.

Jak każdy lek, Vetira może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

• Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (przeziębienie).
• Senność i zmęczenie.
• Ból głowy.
• Zawroty głowy.

Działania niepożądane dotyczące nastroju i zachowania

Mogą wystąpić: depresja, lęk, bezsenność, nerwowość, drażliwość, agresywność, myśli samobójcze. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się zaburzenia psychotyczne, omamy lub splątanie. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Działania niepożądane ze strony układu nerwowego

Często występują: drgawki, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, ospałość, drżenie. Rzadziej mogą pojawić się problemy z pamięcią, koordynacją ruchów, zaburzenia koncentracji.

Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego

Mogą wystąpić: ból brzucha, biegunka, niestrawność, wymioty, nudności, jadłowstręt.

Działania niepożądane ze strony skóry

Mogą pojawić się: wysypka, łysienie, wyprysk, świąd. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Inne działania niepożądane

• Zmiany w badaniach krwi (zmniejszenie liczby krwinek białych lub płytek krwi).
• Zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.
• Podwójne widzenie lub niewyraźne widzenie.
• Osłabienie lub ból mięśni.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub działania niepożądane stają się uciążliwe, należy skontaktować się z lekarzem.

Po przyjęciu zbyt dużej dawki Vetiry mogą wystąpić: senność, pobudzenie, agresywność, zmniejszenie świadomości, spowolnienie oddechu, a w skrajnych przypadkach śpiączka. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala. Nie ma specyficznego antidotum – leczenie polega na usunięciu leku z organizmu i leczeniu objawowym.

Vetirę należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek można przechowywać w temperaturze pokojowej – nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności (3 lata od daty produkcji) zamieszczonego na opakowaniu.

Każda tabletka powlekana Vetira 500 mg zawiera 500 mg lewetyracetamu jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to między innymi: krospowidon, powidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian oraz substancje tworzące otoczkę tabletek (hypromeloza, makrogol, tytanu dwutlenek, talk, żelaza tlenek żółty).