Popularne

Lek Paroxetine firmy Aurovitas występuje w postaci tabletek powlekanych. Substancją czynną preparatu jest paroksetyna, należąca do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Preparat jest wskazany w leczeniu: ciężkiego epizodu depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, zaburzenia lękowego z napadami leku z agorafobią lub bez niej, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego, zaburzenia stresowego pourazowego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Paroxetine Aurovitas to nowoczesny lek przeciwdepresyjny zawierający paroksetynę w dawce 20 mg w jednej tabletce. Preparat należy do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, które działają poprzez zwiększenie dostępności serotoniny w mózgu. Serotonina to substancja chemiczna w naszym mózgu, która wpływa na nastrój, emocje i samopoczucie psychiczne.
Lek dostępny jest w postaci białych lub prawie białych tabletek powlekanych w kształcie kapsułki, które można podzielić na pół dzięki rowkowi dzielącemu. Każda tabletka zawiera 20 mg paroksetyny w postaci paroksetyny chlorowodorku półwodnego oraz substancje pomocnicze, w tym niewielką ilość laktozy jednowodnej.
Paroxetine Aurovitas jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych związanych z nastrojem i lękiem. Lek przepisywany jest przez lekarza w następujących przypadkach:
Paroxetine Aurovitas należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Lek przyjmuje się raz na dobę, najlepiej rano, podczas posiłku. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą, bez rozgryzania.
W leczeniu depresji zalecana dawka to 20 mg na dobę. Poprawa zwykle rozpoczyna się po pierwszym tygodniu, ale staje się wyraźna od drugiego tygodnia terapii. U niektórych pacjentów, gdy odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy.
W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych zalecana dawka to 40 mg na dobę. Leczenie rozpoczyna się od 20 mg na dobę, a następnie dawkę zwiększa się stopniowo. Maksymalna dawka to 60 mg na dobę. Leczenie może trwać kilka miesięcy lub dłużej.
W zaburzeniach lękowych z napadami lęku zalecana dawka to 40 mg na dobę. Leczenie rozpoczyna się od małej dawki 10 mg na dobę i stopniowo zwiększa do dawki docelowej. Takie podejście pomaga zminimalizować ryzyko początkowego nasilenia objawów lękowych. Maksymalna dawka to 60 mg na dobę.
W fobii społecznej zalecana dawka to 20 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 50 mg na dobę, jeśli odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca.
W zaburzeniach lękowych uogólnionych i zaburzeniach stresowych pourazowych zalecana dawka to 20 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 50 mg na dobę.
Bardzo ważne jest, aby nie przerywać przyjmowania leku nagle. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać nieprzyjemne objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, zaburzenia snu, niepokój czy drażliwość. Gdy nadejdzie czas zakończenia leczenia, lekarz stopniowo zmniejszy dawkę leku – zazwyczaj o 10 mg co tydzień. Jeśli po zmniejszeniu dawki pojawią się trudne do zniesienia objawy, lekarz może powrócić do poprzedniej dawki i zmniejszać ją jeszcze wolniej.
Nie wolno stosować Paroxetine Aurovitas w następujących sytuacjach:
Między zakończeniem leczenia paroksetyną a rozpoczęciem stosowania inhibitorów MAO musi upłynąć co najmniej tydzień.
Paroxetine Aurovitas nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne wykazały, że u młodych pacjentów leczonych tym lekiem częściej występowały myśli samobójcze i zachowania agresywne niż u przyjmujących placebo. Ponadto nie wykazano odpowiedniej skuteczności leku w tej grupie wiekowej.
Depresja i inne zaburzenia psychiczne mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych. To ryzyko jest szczególnie wysokie na początku leczenia lub po zmianie dawki leku, zwłaszcza u osób młodych (poniżej 25 roku życia). Pacjenci, szczególnie z grupy wysokiego ryzyka, powinni być uważnie obserwowani, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii. W razie pojawienia się myśli samobójczych, pogorszenia depresji lub nietypowych zmian w zachowaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Rzadko, szczególnie podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami wpływającymi na układ serotoninowy, może rozwinąć się zespół serotoninowy – potencjalnie zagrażający życiu stan objawiający się pobudzeniem, gorączką, sztywnością mięśni, drżeniem, splątaniem i zaburzeniami świadomości. W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
Leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny mogą zwiększać ryzyko krwawień, szczególnie u osób starszych i podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi, kwasem acetylosalicylowym lub niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów przyjmujących takie leki.
Paroxetine Aurovitas może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas przyjmowania Paroxetine Aurovitas.
Ciąża: Paroxetine Aurovitas może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Niektóre badania wskazują na niewielkie zwiększenie ryzyka wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego u dzieci matek przyjmujących paroksetynę w pierwszym trymestrze ciąży. Nie należy nagle przerywać leczenia w ciąży – każda zmiana terapii powinna być omówiona z lekarzem.
Noworodki, których matki przyjmowały paroksetynę w późnym okresie ciąży, mogą wymagać obserwacji ze względu na możliwość wystąpienia objawów odstawiennych lub działania serotoninergicznego, takich jak trudności w oddychaniu, karmieniu, drażliwość czy zaburzenia temperatury ciała.
Karmienie piersią: Niewielkie ilości paroksetyny przenikają do mleka matki. Jeśli lekarz uzna, że korzyści przewyższają ryzyko, można rozważyć karmienie piersią pod warunkiem uważnej obserwacji niemowlęcia.
Jak każdy lek, Paroxetine Aurovitas może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Nasilenie wielu objawów często zmniejsza się w miarę kontynuowania leczenia.
Do najczęstszych działań niepożądanych (występujących u więcej niż 1 na 10 pacjentów) należą:
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia:
Po zaprzestaniu przyjmowania leku, szczególnie nagłym, mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak:
Objawy te zwykle są łagodne i ustępują samoistnie w ciągu dwóch tygodni, ale u niektórych osób mogą utrzymywać się dłużej. Dlatego tak ważne jest stopniowe odstawianie leku pod kontrolą lekarza.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Substancją czynną leku jest paroksetyna (w postaci paroksetyny chlorowodorku półwodnego) – 20 mg w jednej tabletce powlekanej.
Substancje pomocnicze to: wapnia wodorofosforan dwuwodny, wapnia wodorofosforan, laktoza jednowodna (10 mg w tabletce), karboksymetyloskrobia sodowa typu A oraz magnezu stearynian.
Uwaga: Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Paroxetine Aurovitas, tabletki powlekane, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Paroxetine Aurovitas dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Paroxetine Aurovitas stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Paroxetine Aurovitas to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Paroxetine Aurovitas jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Paroxetine Aurovitas są Arketis, Paroxetine Vitama, Paroxinor, Paxtin 20, Rexetin, Seroxat i ParoGen |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Czas leczenia zależy od schorzenia. W depresji terapia powinna trwać co najmniej 6 miesięcy, w zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych i lękowych może być dłuższa – nawet kilka miesięcy. Decyzję o zakończeniu leczenia zawsze podejmuje lekarz.
Pierwsze oznaki poprawy mogą pojawić się po około tygodniu, ale wyraźna poprawa zwykle następuje po 2-4 tygodniach regularnego stosowania leku. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia, nawet jeśli początkowe efekty nie są widoczne.
Paroksetyna nie wywołuje uzależnienia w tradycyjnym rozumieniu, jednak nagłe przerwanie leczenia może powodować objawy odstawienne. Dlatego tak ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza.
Chociaż paroksetyna zwykle nie zaburza funkcji poznawczych, może powodować senność lub zawroty głowy, szczególnie na początku leczenia. Należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, weź ją jak najszybciej po przypomnieniu sobie. Jeśli jednak zbliża się pora na następną dawkę, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj leczenie według normalnego schematu. Nie przyjmuj podwójnej dawki.
Podczas leczenia paroksetyną może wystąpić zwiększenie masy ciała. Jest to jedno z częstych działań niepożądanych tego leku. Jeśli zauważysz znaczące zmiany wagi, skonsultuj to z lekarzem.

Nie daj się jesieni