Olanzapine Lekam

Olanzapine Lekam to lek przeciwpsychotyczny dostępny w postaci tabletek, które rozpadają się w jamie ustnej. Każda tabletka zawiera 5 mg substancji czynnej – olanzapiny. Ta specjalna forma leku sprawia, że tabletka szybko rozpuszcza się w ślinie, co ułatwia jej połknięcie. Tabletki mają charakterystyczną jasnożółtą lub żółtą barwę, są okrągłe i oznaczone napisem „OV1″ po jednej stronie.

Olanzapine Lekam jest przepisywany dorosłym pacjentom w kilku sytuacjach klinicznych. Przede wszystkim znajduje zastosowanie w leczeniu schizofrenii – przewlekłego zaburzenia psychicznego, które wpływa na sposób myślenia, odczuwania i zachowania. Lek ten okazuje się skuteczny zarówno w ostrej fazie choroby, jak i w długotrwałym leczeniu podtrzymującym, pomagając utrzymać poprawę stanu zdrowia.

Kolejnym wskazaniem do stosowania jest leczenie epizodów manii o średnim lub ciężkim nasileniu. Mania to stan charakteryzujący się nadmiernie podniesionym nastrojem, zwiększoną aktywnością i pobudzeniem. U pacjentów, którzy zareagowali pozytywnie na leczenie olanzapiną podczas epizodu manii, lek może być również stosowany w celu zapobiegania nawrotom zaburzeń dwubiegunowych, czyli stanów, w których nastrój pacjenta waha się między skrajnościami – od depresji po manię.

Olanzapina należy do grupy leków przeciwpsychotycznych o szerokim spektrum działania. Jej skuteczność wynika z wpływu na wiele różnych receptorów w mózgu, szczególnie na te związane z serotonią i dopaminą – substancjami chemicznymi odpowiedzialnymi za przekazywanie sygnałów między komórkami nerwowymi. Blokując nadmierną aktywność tych receptorów, olanzapina pomaga przywrócić równowagę chemiczną w mózgu, co prowadzi do zmniejszenia objawów choroby.

Lek działa przede wszystkim w obszarach mózgu odpowiedzialnych za emocje i myślenie, jednocześnie wywierając stosunkowo niewielki wpływ na te części, które kontrolują ruchy ciała. To właśnie dlatego olanzapina rzadziej niż niektóre inne leki przeciwpsychotyczne wywołuje niepożądane objawy ruchowe.

Dawkowanie leku jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od rodzaju i nasilenia choroby. W przypadku schizofrenii leczenie zwykle rozpoczyna się od dawki 10 mg na dobę. Przy epizodach manii dawka początkowa wynosi 15 mg dziennie w monoterapii lub 10 mg, jeśli lek jest stosowany razem z innymi preparatami. Przy zapobieganiu nawrotom zaburzeń dwubiegunowych zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę.

Lekarz może następnie dostosować dawkę w zakresie od 5 do 20 mg dziennie, w zależności od reakcji organizmu na leczenie. Wszelkie zmiany dawkowania powinny odbywać się stopniowo, nie częściej niż co 24 godziny, i zawsze pod kontrolą specjalisty.

Sposób przyjmowania tabletki

Tabletki Olanzapine Lekam mają specjalną formę, która ułatwia ich przyjmowanie. Należy umieścić tabletkę bezpośrednio w jamie ustnej, gdzie szybko się rozpuści w ślinie. Po rozpuszczeniu łatwo ją połknąć. Ponieważ tabletka jest delikatna i krucha, należy ją zażyć natychmiast po wyjęciu z blistra. Alternatywnie można rozpuścić tabletkę w pełnej szklance wody, soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy tuż przed podaniem.

Ważną zaletą tego leku jest to, że można go przyjmować niezależnie od posiłków – jedzenie nie wpływa na jego wchłanianie. Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu terapii, zwykle zaleca stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć nieprzyjemnych objawów związanych z nagłym odstawieniem leku.

Osoby starsze: U pacjentów w wieku 65 lat i powyżej lekarz może rozważyć rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki – 5 mg na dobę, szczególnie jeśli występują dodatkowe czynniki kliniczne.

Problemy z nerkami lub wątrobą: Pacjenci z zaburzeniami czynności tych narządów również powinni rozpoczynać leczenie od mniejszej dawki początkowej wynoszącej 5 mg, którą należy ostrożnie zwiększać pod kontrolą lekarza.

Osoby palące: Palenie tytoniu może przyspieszyć metabolizm olanzapiny w organizmie. Dlatego u osób palących może być konieczne zastosowanie większej dawki leku. Lekarz powinien regularnie monitorować stan kliniczny i w razie potrzeby dostosować dawkowanie.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie Olanzapine Lekam jest bezwzględnie przeciwwskazane. Przede wszystkim nie można przyjmować tego leku, jeśli występuje uczulenie na olanzapinę lub którykolwiek inny składnik preparatu. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów ze stwierdzoną jaskrą z wąskim kątem przesączania – schorzeniem oczu, które może prowadzić do nagłego wzrostu ciśnienia w gałce ocznej.

Szczególna ostrożność u osób starszych z otępieniem

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u starszych pacjentów z objawami psychozy lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Badania kliniczne wykazały, że w tej grupie pacjentów lek zwiększa ryzyko zgonu oraz wystąpienia poważnych zdarzeń naczyniowo-mózgowych, takich jak udar.

Choroba Parkinsona

Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych z powodu psychozy wywołanej przyjmowaniem leków przeciwparkinsonowskich. W badaniach klinicznych bardzo często obserwowano nasilenie objawów parkinsonizmu i występowanie omamów.

Kontrola poziomu cukru we krwi

Podczas leczenia olanzapiną sporadycznie może wystąpić podwyższony poziom cukru we krwi lub rozwinąć się cukrzyca. W niektórych przypadkach mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak kwasica ketonowa lub śpiączka. Dlatego bardzo ważne jest regularne kontrolowanie poziomu glukozy – na początku terapii, po 12 tygodniach leczenia, a następnie co roku. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy takie jak nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, wzmożone łaknienie lub uczucie osłabienia.

Monitorowanie masy ciała i lipidów

Leczenie olanzapiną może prowadzić do zwiększenia masy ciała oraz niekorzystnych zmian w poziomie cholesterolu i triglicerydów we krwi. Zaleca się regularne ważenie – na początku terapii, po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie co kwartał. Stężenie lipidów należy kontrolować na początku leczenia, po 12 tygodniach, a potem co 5 lat.

Czynność wątroby

U niektórych pacjentów może wystąpić przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwłaszcza na początku leczenia. Konieczne jest wykonywanie badań kontrolnych u osób z zaburzeniami czynności wątroby oraz u tych przyjmujących inne leki potencjalnie szkodliwe dla wątroby.

Inne ważne informacje

Podczas leczenia należy zachować ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu lub przyjmowaniu innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy. Lek może wywoływać senność i zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni być ostrożni podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Rzadko podczas leczenia może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny – potencjalnie zagrażający życiu stan charakteryzujący się bardzo wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości. W takim przypadku należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie olanzapiny lub sama olanzapina może modyfikować skuteczność innych preparatów. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wpływającymi na enzym CYP1A2, który odpowiada za metabolizm olanzapiny w wątrobie.

Leki zwiększające metabolizm olanzapiny: Karbamazepina i palenie tytoniu mogą przyspieszać rozkład olanzapiny w organizmie, co może prowadzić do zmniejszenia jej stężenia we krwi. W takich przypadkach lekarz może rozważyć zwiększenie dawki leku.

Leki hamujące metabolizm olanzapiny: Fluwoksamina i niektóre antybiotyki (np. cyprofloksacyna) mogą znacząco zwiększyć stężenie olanzapiny we krwi. U pacjentów przyjmujących te leki należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej olanzapiny.

Węgiel aktywowany: Jeśli jest konieczne podanie węgla aktywowanego, należy go przyjąć co najmniej 2 godziny przed lub 2 godziny po olanzapinie, ponieważ zmniejsza on wchłanianie leku nawet o 60%.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym preparatach dostępnych bez recepty i suplementach diety.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny poinformować lekarza o planowaniu ciąży lub jej zajściu podczas leczenia olanzapiną. Ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, lek powinien być przepisywany tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.

Noworodki, których matki stosowały olanzapinę w trzecim trymestrze ciąży, mogą być narażone na wystąpienie objawów niepożądanych, takich jak zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenie, senność, trudności w oddychaniu czy problemy z karmieniem. Dlatego noworodki takie powinny być uważnie obserwowane.

Olanzapina przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania tego leku.

Jak każdy lek, Olanzapine Lekam może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak podwyższone stężenie cholesterolu, glukozy i triglicerydów.

Częste działania niepożądane

Do często występujących objawów należą: wzmożone łaknienie, uczucie zmęczenia i osłabienia, objawy przypominające chorobę Parkinsona (sztywność mięśni, spowolnienie ruchów), niekontrolowane ruchy ciała, niedociśnienie ortostatyczne (spadek ciśnienia przy zmianie pozycji), objawy antycholinergiczne (takie jak suchość w ustach, zaparcia), wysypka skórna oraz przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Poważne działania niepożądane

Rzadko mogą wystąpić poważniejsze objawy wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Należą do nich: złośliwy zespół neuroleptyczny (bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości), napady drgawkowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa oraz reakcje alergiczne.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy lub objawy tu niewymienione, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić takie objawy jak przyspieszenie akcji serca, pobudzenie lub agresja, trudności w mówieniu, zaburzenia ruchowe oraz obniżony poziom świadomości – od silnego uspokojenia aż do śpiączki. Mogą również wystąpić drgawki, zaburzenia rytmu serca, problemy z oddychaniem czy zmiany ciśnienia tętniczego.

Nie istnieje specyficzna odtrutka na olanzapinę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Nie należy wywoływać wymiotów. Leczenie polega na monitorowaniu i podtrzymywaniu funkcji życiowych organizmu oraz leczeniu objawowym.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Produkt nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia podanego miesiąca.

Substancją czynną leku jest olanzapina. Każda tabletka zawiera 5 mg olanzapiny. Lek zawiera również substancje pomocnicze: mannitol, krospowidon, aspartam (1,5 mg w każdej tabletce – ważna informacja dla osób z fenyloketonurią), talk oraz magnezu stearynian.

Tabletki są pakowane w blistry i dostępne w opakowaniach zawierających 7, 10, 14, 28, 30, 35, 56 lub 70 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w sprzedaży.

Olanzapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Badania przeprowadzone u młodocianych pacjentów wykazały większy przyrost masy ciała oraz większe zmiany w parametrach metabolicznych i hormonalnych niż u dorosłych.