Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Euthyrox N jest to lek, który w swoim składzie zawiera lewotyroksynę — syntetyczny hormon tarczycy. Stosuje się go w przypadku braku lub niedoboru naturalnych hormonów tarczycy (w niedoczynności tarczycy, w niektórych postaciach guzów tarczycy, w stanach po operacyjnym usunięciu tarczycy, w zapaleniu tarczycy), a także stosowany jest wspomagająco w nadczynności tarczycy, w celu zahamowania nadmiernego powiększenia tarczycy.
Ulotka Euthyrox N 175 dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Euthyrox N 175 – hormon tarczycy w leczeniu niedoczynności
Euthyrox N 175 to lek zawierający 175 mikrogramów lewotyroksyny sodowej w jednej tabletce. Lewotyroksyna to syntetyczna forma hormonu tarczycy, która działa identycznie jak naturalny hormon produkowany przez tarczycę. Organizm nie jest w stanie rozróżnić lewotyroksyny pochodzącej z leku od tej wytwarzanej naturalnie przez tarczycę. Lek dostępny jest w postaci białawych, okrągłych tabletek z rowkiem dzielącym po obu stronach, co umożliwia podzielenie tabletki na równe dawki. Na jednej stronie tabletek znajduje się napis EM 175.
Kiedy stosuje się Euthyrox N 175?
Lek przepisywany jest w różnych schorzeniach związanych z tarczycą. Najczęściej stosuje się go jako terapię substytucyjną w niedoczynności tarczycy – czyli w sytuacji, gdy tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów. W takich przypadkach Euthyrox N uzupełnia niedobór hormonu, przywracając prawidłowe funkcjonowanie organizmu.
Lek jest również stosowany w leczeniu wola obojętnego – czyli powiększenia tarczycy, które nie wiąże się z nadczynnością ani niedoczynnością. Ponadto Euthyrox N stosuje się w celu zapobiegania nawrotom po chirurgicznym usunięciu wola obojętnego, w zależności od stopnia zachowanej czynności tarczycy po operacji.
W przypadku raka tarczycy lek wykorzystywany jest w terapii supresyjnej, czyli w celu zahamowania wydzielania hormonu pobudzającego tarczycę (TSH), co pomaga kontrolować chorobę. Euthyrox N w niższych dawkach (25, 50, 75 mikrogramów) może być również stosowany jako suplementacja towarzysząca lekom przeciwtarczycowym podczas leczenia nadczynności tarczycy.
Jak stosować Euthyrox N 175?
Dawkowanie leku jest zawsze dobierane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz oceny stanu zdrowia pacjenta. Najważniejszym parametrem do monitorowania jest stężenie hormonu pobudzającego tarczycę (TSH) we krwi.
Pełną dawkę dobową należy przyjmować jednorazowo rano, na czczo, pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody (około pół szklanki). Dzięki temu lek najlepiej się wchłania. Leczenie zazwyczaj trwa całe życie w przypadku niedoczynności tarczycy lub po usunięciu tarczycy.
Leczenie hormonem tarczycy należy rozpoczynać od małych dawek i stopniowo je zwiększać co 2-4 tygodnie, aż do uzyskania odpowiedniej dawki. U osób starszych, z chorobą niedokrwienną serca lub z długotrwałą niedoczynnością tarczycy należy zachować szczególną ostrożność – rozpoczynać od bardzo małej dawki początkowej (np. 12,5 mikrogramów) i zwiększać ją stopniowo w dłuższych odstępach czasu.
W zależności od wskazania, typowe dawki podtrzymujące w niedoczynności tarczycy u dorosłych wynoszą 100-200 mikrogramów na dobę, w leczeniu wola obojętnego 75-200 mikrogramów, a w terapii supresyjnej w raku tarczycy 150-300 mikrogramów.
Kiedy nie wolno stosować leku?
Euthyrox N nie może być stosowany w przypadku uczulenia na lewotyroksynę lub którykolwiek składnik leku. Lek jest również przeciwwskazany w nieleczonej niedoczynności kory nadnerczy, nieleczonej niedoczynności przysadki oraz nieleczonej nadczynności tarczycy.
Nie wolno rozpoczynać leczenia bezpośrednio po świeżo przebytym zawale serca, w czasie zapalenia mięśnia sercowego oraz ostrego zapalenia wszystkich warstw serca. W takich sytuacjach należy najpierw ustabilizować stan pacjenta.
Ważne jest również to, że w czasie ciąży lewotyroksyny nie należy stosować w skojarzeniu z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy, ponieważ może to prowadzić do konieczności stosowania większych dawek leków, które mogą negatywnie wpłynąć na płód.
Środki ostrożności i ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem leczenia hormonami tarczycy lekarz musi wykluczyć lub rozpocząć leczenie następujących schorzeń: niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki, niedoczynność kory nadnerczy oraz autonomiczna czynność tarczycy.
U pacjentów z niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca należy unikać nawet niewielkiej nadczynności tarczycy wywołanej lekiem. W takich przypadkach konieczne jest częste kontrolowanie stężenia hormonów tarczycy we krwi.
Na początku stosowania lewotyroksyny u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych należy szczegółowo monitorować stan zdrowia i rozpoczynać leczenie od małych dawek, stopniowo je zwiększając. W przypadku pojawienia się objawów psychotycznych lekarz może zdecydować o dostosowaniu dawki.
W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy (czyli takiej, która nie wynika z problemów z samą tarczycą, ale z zaburzeń w przysadce lub podwzgórzu) należy określić jej przyczynę przed włączeniem terapii i w razie potrzeby wdrożyć leczenie niedoczynności nadnerczy.
Interakcje z innymi lekami
Euthyrox N może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Leki przeciwcukrzycowe
Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków zmniejszających stężenie cukru we krwi. Dlatego na początku terapii hormonami tarczycy należy często kontrolować poziom glukozy i w razie potrzeby dostosować dawkę leków przeciwcukrzycowych.
Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny)
Działanie środków przeciwzakrzepowych może ulec nasileniu, co zwiększa ryzyko krwawień, szczególnie u osób starszych. Konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia i dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.
Leki zmniejszające wchłanianie lewotyroksyny
Cholestyramina i kolestypol (stosowane w leczeniu wysokiego cholesterolu) hamują wchłanianie lewotyroksyny. Lewotyroksynę należy przyjmować 4-5 godzin przed przyjęciem tych leków.
Podobnie leki zawierające glin (np. leki zobojętniające sok żołądkowy, sukralfat), żelazo i sole wapnia mogą osłabiać działanie lewotyroksyny. Euthyrox N należy przyjmować co najmniej 2 godziny przed podaniem tych preparatów.
Inhibitory pompy protonowej (PPI)
Leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego (np. omeprazol, pantoprazol) mogą zmniejszać wchłanianie hormonów tarczycy. Podczas jednoczesnego leczenia zaleca się regularne kontrolowanie czynności tarczycy, a w razie potrzeby zwiększenie dawki Euthyroxu N.
Inne ważne interakcje
Produkty zawierające soję mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny w jelitach, co może wymagać dostosowania dawki. Estrogeny (zawarte w środkach antykoncepcyjnych lub hormonalnej terapii zastępczej) mogą zwiększać zapotrzebowanie na lewotyroksynę.
Leki pobudzające enzymy wątrobowe (barbiturany, karbamazepina, ziele dziurawca) mogą przyspieszać metabolizm lewotyroksyny, prowadząc do zmniejszenia jej stężenia we krwi i konieczności zwiększenia dawki.
Amiodaron (lek na zaburzenia rytmu serca) może wywoływać zarówno nadczynność, jak i niedoczynność tarczycy ze względu na dużą zawartość jodu.
Ciąża i karmienie piersią
Leczenie hormonami tarczycy należy kontynuować bez przerwy podczas ciąży i karmienia piersią. W czasie ciąży zapotrzebowanie na lek może być nawet większe niż przed ciążą.
Ze względu na zwiększone stężenie TSH, które może wystąpić już w 4 tygodniu ciąży, kobiety w ciąży przyjmujące lewotyroksynę powinny kontrolować stężenie TSH w każdym trymestrze ciąży. Zwiększone stężenie TSH powinno zostać obniżone przez zwiększenie dawki lewotyroksyny. Po porodzie należy bezzwłocznie przywrócić dawkowanie sprzed ciąży.
Doświadczenie wykazało, że nie ma dowodów na szkodliwe działanie leku na płód przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Jednak nadmiernie duże dawki lewotyroksyny mogą mieć negatywny wpływ na rozwój płodu.
W okresie karmienia piersią lewotyroksyna przenika do mleka kobiecego, ale w stężeniach zbyt małych, aby mogły spowodować jakiekolwiek problemy u dziecka przy stosowaniu zalecanych dawek.
Możliwe działania niepożądane
W przypadku stosowania leku zgodnie z zaleceniami i przy odpowiednim monitorowaniu parametrów działania niepożądane nie powinny występować. Objawy niepożądane mogą pojawić się po przekroczeniu indywidualnej granicy tolerancji lub po przedawkowaniu leku, szczególnie jeśli na początku leczenia zbyt szybko zwiększa się dawkowanie.
Możliwe objawy przedawkowania to te typowe dla nadczynności tarczycy:
- Zaburzenia rytmu serca, w tym migotanie przedsionków i dodatkowe skurcze serca.
- Przyspieszone bicie serca (tachykardia) i kołatanie serca.
- Dolegliwości dławicowe (ból w klatce piersiowej).
- Bóle głowy.
- Osłabienie mięśni i kurcze mięśni.
- Uderzenia gorąca, gorączka, nadmierne pocenie się.
- Wymioty, biegunka.
- Drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność.
- Zmniejszenie masy ciała.
- Zaburzenia miesiączkowania.
W takich przypadkach należy skontaktować się z lekarzem, który zmniejszy dawkę dobową lub odstawi lek na kilka dni. Terapię można ostrożnie wznowić po ustąpieniu objawów.
W przypadku nadwrażliwości na produkt mogą wystąpić reakcje alergiczne, szczególnie skórne (wysypka, pokrzywka) oraz związane z układem oddechowym. Zgłaszano również przypadki obrzęku naczynioruchowego.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia objawów znacznego przyspieszenia metabolizmu, przypominających nadczynność tarczycy. W zależności od stopnia przedawkowania lekarz może zalecić przerwanie leczenia i przeprowadzenie badań laboratoryjnych.
Objawy takie jak przyspieszone bicie serca, niepokój, pobudzenie można złagodzić poprzez podanie leków beta-adrenolitycznych. W przypadku znacznego przedawkowania pomocna może być plazmafereza (metoda oczyszczania krwi).
U niektórych pacjentów w przypadku znacznego przedawkowania obserwowano pojedyncze napady drgawek. Przedawkowanie lewotyroksyny może również wywołać ostrą psychozę, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Jak przechowywać lek?
Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. W celu ochrony przed światłem należy przechowywać blister w opakowaniu zewnętrznym (w tekturowym pudełku). Okres ważności leku wynosi 3 lata od daty produkcji.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Skład leku
Jedna tabletka Euthyrox N 175 zawiera 175 mikrogramów lewotyroksyny sodowej jako substancję czynną.
Substancje pomocnicze to: skrobia kukurydziana, kwas cytrynowy bezwodny, żelatyna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian oraz mannitol.
Dostępne opakowania
Euthyrox N 175 dostępny jest w opakowaniach zawierających 50 lub 100 tabletek w blistrach z PVC i folii aluminiowej, umieszczonych w tekturowym pudełku.
Ważne informacje
Euthyrox N 175 to lek na receptę – można go otrzymać wyłącznie po konsultacji z lekarzem i na podstawie recepty. Nie należy samodzielnie zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia.
Regularnie wykonuj badania kontrolne zlecone przez lekarza – pozwoli to na odpowiednie dostosowanie dawki i uniknięcie działań niepożądanych. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku zawsze skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zamienniki Euthyrox N 175
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Euthyrox N 175, tabletki, 175 µg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Euthyrox N 175 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Euthyrox N 175 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Euthyrox N 175 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 175 mcg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Euthyrox N 175 jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Euthyrox N 175 są Tirosint Sol, Althyxin i Eferox |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Euthyrox N 175
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Euthyrox N 175 w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Euthyrox N 175
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Euthyrox N 175?
FAQ
Jak długo trzeba przyjmować Euthyrox N 175?
W przypadku niedoczynności tarczycy lub po usunięciu tarczycy leczenie zazwyczaj trwa całe życie. W innych wskazaniach, takich jak leczenie wola obojętnego, terapia może trwać od 6 miesięcy do 2 lat. Decyzję o długości leczenia zawsze podejmuje lekarz na podstawie wyników badań i stanu klinicznego pacjenta.
Czy można przerwać przyjmowanie Euthyrox N 175 bez konsultacji z lekarzem?
Nie, nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawkowania. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do powrotu objawów niedoczynności tarczycy i pogorszenia stanu zdrowia. Każda zmiana w terapii powinna być skonsultowana z lekarzem.
O której porze dnia najlepiej przyjmować Euthyrox N 175?
Lek należy przyjmować rano, na czczo, pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody. Dzięki temu lewotyroksyna najlepiej się wchłania i osiąga optymalne działanie.
Czy podczas przyjmowania Euthyrox N 175 można pić kawę?
Kawę można pić, ale dopiero po upływie co najmniej 30 minut od przyjęcia leku. Bezpośrednio po przyjęciu tabletek należy wypić jedynie niewielką ilość czystej wody.
Czy Euthyrox N 175 wpływa na masę ciała?
Przy prawidłowym dawkowaniu i wyrównaniu czynności tarczycy lek nie powinien wpływać na masę ciała. Zmniejszenie masy ciała może wystąpić w przypadku przedawkowania i wystąpienia objawów nadczynności tarczycy. W takiej sytuacji należy skontaktować się z lekarzem w celu dostosowania dawki.
Jakie badania należy wykonywać podczas przyjmowania Euthyrox N 175?
Najważniejszym badaniem jest oznaczenie stężenia hormonu TSH we krwi. Lekarz może również zlecić badanie stężenia hormonów tarczycy T3 i T4. Częstotliwość badań kontrolnych ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, zazwyczaj co kilka miesięcy po osiągnięciu stabilnej dawki.
Nie daj się jesieni
