Bunondol

Bunondol to silnie działający lek przeciwbólowy dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań. Zawiera substancję czynną buprenorfinę, która należy do grupy leków opioidowych. Każdy mililitr roztworu zawiera 0,3 mg buprenorfiny w postaci chlorowodorku. Preparat ma postać bezbarwnego lub prawie bezbarwnego, przezroczystego płynu przeznaczonego do podawania przez zastrzyk.

Lek jest przeznaczony do leczenia bólów różnego pochodzenia o nasileniu umiarkowanym do silnego, które wymagają zastosowania silnego leku przeciwbólowego z grupy opioidów. Bunondol może być również używany jako lek w premedykacji przed zabiegami operacyjnymi lub jako uzupełniający środek przeciwbólowy podczas znieczulenia.

Buprenorfina, substancja czynna leku Bunondol, działa na specjalne receptory w układzie nerwowym zwane receptorami opioidowymi. Działa agonistycznie na receptor μ (mu) i antagonistycznie na receptor κ (kappa), co oznacza, że łączy się z tymi receptorami i wpływa na odczuwanie bólu. Charakteryzuje się silnym i długotrwałym działaniem przeciwbólowym. W porównaniu z morfiną słabiej wpływa na napięcie mięśni gładkich, co może być korzystne w niektórych sytuacjach klinicznych.

Ważną cechą buprenorfiny jest jej stosunkowo niewielki potencjał uzależniający w porównaniu z innymi lekami opioidowymi. Jeśli wystąpi zespół abstynencyjny po odstawieniu leku, ma on zazwyczaj łagodniejszy przebieg niż w przypadku innych opioidów.

Lek jest podawany przez personel medyczny w formie zastrzyku domięśniowego lub powolnego wstrzyknięcia dożylnego. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i celu zastosowania:

U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat:

W przypadku bólów różnego pochodzenia zwykle stosuje się od 1 do 2 ml (co odpowiada 0,3 do 0,6 mg buprenorfiny) co 6 do 8 godzin.

U dzieci poniżej 12 lat:

Dawkowanie jest ustalane indywidualnie na podstawie masy ciała dziecka – od 3 do 6 mikrogramów na kilogram masy ciała co 6 do 8 godzin. Maksymalna dawka to 9 mikrogramów na kilogram masy ciała. Bezpieczeństwo stosowania u niemowląt poniżej 6. miesiąca życia nie zostało zbadane.

W premedykacji i podczas zabiegów:

Jako premedykacja przed zabiegiem operacyjnym stosuje się 1 ml (0,3 mg) domięśniowo na godzinę przed zabiegiem. Jako uzupełniający lek przeciwbólowy podczas znieczulenia podaje się dożylnie od 1 ml do 1,5 ml (0,3 mg do 0,45 mg).

U osób w podeszłym wieku:

Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.

Leku nie można stosować w przypadku nadwrażliwości (alergii) na buprenorfinę, inne opioidowe leki przeciwbólowe lub na którykolwiek składnik preparatu. Jeśli w przeszłości wystąpiła u Ciebie reakcja alergiczna po zastosowaniu leków z tej grupy, koniecznie poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Jednoczesne stosowanie z lekami uspokajającymi

Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania Bunondolu z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny (np. diazepam, alprazolam) lub innymi lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy. Takie połączenie może prowadzić do nadmiernego uspokojenia, zaburzeń oddychania, śpiączki, a nawet śmierci. Dlatego leczenie skojarzone powinno być stosowane tylko wtedy, gdy nie ma innych możliwości leczenia, w możliwie najniższych skutecznych dawkach i przez możliwie najkrótszy czas.

Zespół serotoninowy

Jednoczesne stosowanie Bunondolu z lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny (np. niektóre leki przeciwdepresyjne) może prowadzić do zespołu serotoninowego – groźnego stanu, który może zagrażać życiu. Objawy mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, problemy z układem nerwowo-mięśniowym, niestabilność autonomiczną lub dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Zaburzenia oddychania

Bunondol, podobnie jak inne opioidy, może powodować zaburzenia oddychania, w tym zaburzenia oddychania podczas snu. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z astmą, niewydolnością oddechową lub innymi chorobami układu oddechowego.

Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy

Lek może powodować zawroty głowy, senność, zwężenie źrenic oraz zaburzenia świadomości. Może również zwiększać ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, dlatego należy zachować szczególną ostrożność u osób po urazach głowy lub ze zmianami wewnątrzczaszkowymi.

Specjalne grupy pacjentów

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów:

• W podeszłym wieku.
• Osłabionych.
• Z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
• Z zaburzeniami czynności płuc.
• Z niedoczynnością tarczycy.
• Z niewydolnością kory nadnerczy (choroba Addisona).
• Z przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej.
• Z myasthenia gravis (ciężkim osłabieniem mięśniowym).
• Uzależnionych od alkoholu lub narkotyków.

Potencjał uzależniający

Chociaż buprenorfina ma niższy potencjał uzależniający niż inne opioidy, nadal istnieje ryzyko uzależnienia. U osób uzależnionych od opioidów lub podejrzanych o uzależnienie lek należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności.

Bunondol może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o lekach dostępnych bez recepty.

Leki, których jednoczesne stosowanie wymaga szczególnej ostrożności:

• Leki uspokajające i nasenne (np. benzodiazepiny) – zwiększają ryzyko nadmiernego uspokojenia i zaburzeń oddychania.
• Leki przeciwdepresyjne (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) – mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Pochodne fenotiazyny – zwiększają ryzyko zahamowania czynności oddechowej.
• Leki przeciwhistaminowe – nasilają działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy.
• Alkohol – nasila działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy.

Leki wpływające na metabolizm buprenorfiny:

Niektóre leki mogą wpływać na sposób, w jaki organizm przetwarza buprenorfinę. Leki takie jak ketokonazol, rytonawir, indynawir czy sakwinawir mogą hamować jej metabolizm, podczas gdy fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i ryfampicyna mogą go przyspieszać.

Ciąża

Badania na zwierzętach wykazały potencjalne zagrożenie dla płodu. Nie przeprowadzono odpowiednich badań u kobiet w ciąży. Ze względu na bezpieczeństwo nie zaleca się stosowania Bunondolu w okresie ciąży. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, koniecznie poinformuj o tym lekarza.

Karmienie piersią

Buprenorfina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Badania na zwierzętach wykazały, że może zmniejszać wydzielanie mleka. Jeśli karmisz piersią, lekarz rozważy korzyści i ryzyko stosowania leku w Twojej sytuacji.

Bunondol może powodować senność, zawroty głowy i inne działania niepożądane, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli jesteś leczony ambulatoryjnie i doświadczasz takich objawów, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.

Jak każdy lek, Bunondol może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Reakcje alergiczne:

Rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, w tym skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny. Wysypki skórne występują sporadycznie.

Zaburzenia psychiczne:

Mogą wystąpić omamy i inne zaburzenia psychiczne, chociaż rzadziej niż w przypadku innych leków opioidowych. Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej narażeni na tego typu działania niepożądane.

Układ nerwowy:

Często występują zawroty głowy, bóle głowy i senność (szczególnie u pacjentów leczonych ambulatoryjnie).

Narząd wzroku:

Sporadycznie mogą wystąpić zaburzenia widzenia.

Układ krążenia:

Może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego prowadzące do omdleń.

Układ oddechowy:

Sporadycznie może wystąpić zahamowanie oddychania.

Układ pokarmowy:

Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie.

Układ moczowy:

Sporadycznie mogą wystąpić zaburzenia oddawania moczu.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, zwłaszcza te, które mogą zagrażać życiu (takie jak trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła, ciężkie reakcje alergiczne), natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się na izbę przyjęć.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić następujące objawy: senność, nudności, wymioty, znaczne zwężenie źrenic oraz zahamowanie czynności układu oddechowego. W przypadku przedawkowania konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna. Leczenie polega przede wszystkim na zapewnieniu prawidłowej wentylacji. Lekarz może zastosować nalokson lub leki pobudzające czynność oddechową, takie jak doksapram.

Po podaniu domięśniowym lub dożylnym buprenorfina szybko osiąga maksymalne stężenie we krwi. Po podaniu domięśniowym stężenie leku w osoczu po około 10 minutach jest podobne do tego po podaniu dożylnym. Lek jest przetwarzany w wątrobie do norbuprenorfiny, która również wykazuje działanie przeciwbólowe, choć słabsze. Eliminacja leku z organizmu jest długotrwała – od 20 do 25 godzin, co wynika z częściowego ponownego wchłaniania leku oraz jego właściwości chemicznych. Buprenorfina jest wydalana głównie z kałem (80%), a pozostała część z moczem.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Ampułki należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Substancją czynną leku jest buprenorfina w postaci chlorowodorku. Każdy mililitr roztworu zawiera 0,3 mg buprenorfiny. Pozostałe składniki to: glukoza, kwas solny 10% (do ustalenia pH) oraz woda do wstrzykiwań.

Bunondol jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkach z bezbarwnego szkła. Opakowanie zawiera 5 ampułek po 1 ml. Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Każda ampułka ma kolorową kropkę oznaczającą punkt nacięcia ułatwiający jej otwarcie.