Tezeo HCT

Tezeo HCT to lek złożony stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, czyli nadciśnienia. Każda tabletka zawiera dwie substancje czynne: 40 mg telmisartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych, u których samo stosowanie telmisartanu nie kontroluje wystarczająco ciśnienia krwi.

Preparat występuje w postaci białawych do żółtawych, owalnych tabletek z wytłoczeniem „41″ po jednej stronie. Tabletki przyjmuje się doustnie, raz na dobę, niezależnie od posiłków.

Skuteczność leku wynika z połączenia dwóch różnych mechanizmów działania:

Telmisartan należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Blokuje działanie angiotensyny II – substancji w organizmie, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych. Dzięki temu naczynia rozszerzają się, a ciśnienie krwi obniża się. Telmisartan działa selektywnie i długotrwale – jego efekt utrzymuje się przez całą dobę po przyjęciu pojedynczej dawki.

Hydrochlorotiazyd to lek moczopędny z grupy tiazydów. Zwiększa wydalanie sodu i wody z organizmu przez nerki, co prowadzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej i obniżenia ciśnienia tętniczego. Działanie moczopędne rozpoczyna się po około 2 godzinach od przyjęcia leku i utrzymuje przez 6-12 godzin.

Połączenie tych dwóch substancji działa silniej niż każda z nich osobno – wzajemnie uzupełniają swoje działanie, skuteczniej obniżając ciśnienie krwi.

Lek jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie nie jest wystarczająco kontrolowane po zastosowaniu samego telmisartanu w dawce 40 mg.

Tezeo HCT nie jest przeznaczony do rozpoczynania leczenia nadciśnienia – stosuje się go dopiero wtedy, gdy monoterapia (leczenie jednym lekiem) okazała się niewystarczająca.

Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą. Można ją przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu.

Najlepiej przyjmować lek o tej samej porze każdego dnia, aby zapewnić równomierne działanie przez całą dobę. Pełny efekt przeciwnadciśnieniowy zazwyczaj pojawia się po 4-8 tygodniach regularnego stosowania.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby starsze: nie ma potrzeby dostosowywania dawki u osób powyżej 65. roku życia.

Zaburzenia czynności nerek: u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe kontrole. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min).

Zaburzenia czynności wątroby: u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby nie należy przekraczać dawki 40 mg + 12,5 mg raz na dobę. Lek nie jest wskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Dzieci i młodzież: nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u osób poniżej 18. roku życia.

Nie należy przyjmować tego leku w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na telmisartan, hydrochlorotiazyd, inne pochodne sulfonamidowe lub którykolwiek inny składnik leku.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży.
• Zastój żółci oraz niedrożność dróg żółciowych.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min).
• Oporna na leczenie hipokaliemia (zbyt niskie stężenie potasu) lub hiperkalcemia (zbyt wysokie stężenie wapnia).
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy stosować leku Tezeo HCT w ciąży, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze, ponieważ może uszkodzić lub zagrozić życiu nienarodzonego dziecka. Jeśli zajdzie pani w ciążę podczas stosowania leku, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Kobiety planujące ciążę powinny przejść na inne leki przeciwnadciśnieniowe o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży.

Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią. Jeśli lekarz uzna to za konieczne, należy stosować możliwie najmniejsze dawki.

Zaburzenia równowagi elektrolitowej

Lek moczopędny zawarty w preparacie może wpływać na poziom elektrolitów we krwi. Lekarz powinien okresowo kontrolować stężenie potasu, sodu i innych elektrolitów w surowicy krwi. Szczególnie ważne jest to u osób z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, u osób starszych oraz przyjmujących inne leki wpływające na poziom elektrolitów.

Zmniejszona objętość płynów w organizmie

U pacjentów odwodnionych (np. wskutek wymiotów, biegunki, intensywnego stosowania leków moczopędnych lub ograniczenia spożycia płynów) może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia po przyjęciu pierwszej dawki. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i elektrolitów.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Zaleca się regularne kontrole parametrów nerkowych (kreatynina, potas, kwas moczowy). U osób z postępującą chorobą wątroby nawet niewielkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej mogą wywołać śpiączkę wątrobową.

Cukrzyca

U pacjentów z cukrzycą hydrochlorotiazyd może wpływać na poziom cukru we krwi. Może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Zaleca się regularne kontrole poziomu glukozy we krwi.

Dna moczanowa

Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego we krwi, co u niektórych osób może wywołać lub nasilić objawy dny moczanowej.

Ochrona przed słońcem

Hydrochlorotiazyd może zwiększać wrażliwość skóry na światło słoneczne. W czasie leczenia należy unikać nadmiernego nasłonecznienia i stosować odpowiednią ochronę przeciwsłoneczną. Długotrwałe stosowanie hydrochlorotiazydu może zwiększać ryzyko występowania nieczerniakowych nowotworów skóry (raka podstawnokomórkowego i kolczystokomórkowego). Zaleca się regularne kontrole skóry i zgłaszanie lekarzowi wszelkich podejrzanych zmian.

Zaburzenia widzenia

W rzadkich przypadkach hydrochlorotiazyd może powodować ostre zaburzenia widzenia, w tym krótkowzroczność i jaskrę z zamkniętym kątem przesączania. Objawy obejmują nagłe pogorszenie ostrości wzroku lub ból oczu, zwykle w ciągu kilku godzin lub tygodni od rozpoczęcia leczenia. W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Tezeo HCT należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach. Szczególnie ważne interakcje mogą wystąpić z następującymi lekami:

Leki zwiększające ryzyko zaburzeń elektrolitowych

• Lit: jednoczesne stosowanie może zwiększać stężenie litu we krwi i jego toksyczność. Nie zaleca się łączenia tych leków, a jeśli jest to konieczne, wymagane są regularne kontrole stężenia litu.
• Leki zmniejszające poziom potasu: inne diuretyki, środki przeczyszczające, kortykosteroidy mogą nasilać utratę potasu.
• Leki zwiększające poziom potasu: inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, cyklosporyna, heparyna – mogą prowadzić do nadmiernego wzrostu stężenia potasu we krwi.

Leki na serce i ciśnienie

• Digoksyna: telmisartan może zwiększać stężenie digoksyny we krwi, co wymaga monitorowania.
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe: mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie.
• Inhibitory ACE lub aliskiren: jednoczesne stosowanie z telmisartanem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.

Inne ważne interakcje

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe i moczopędne leku oraz pogarszać czynność nerek.
• Leki przeciwcukrzycowe: może być konieczne dostosowanie dawkowania insuliny lub tabletek na cukrzycę.
• Metformina: należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej.
• Leki przeciwarytmiczne i glikozydy naparstnicy: zaburzenia elektrolitowe mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
• Alkohol, barbiturany, leki przeciwbólowe opioidowe: mogą nasilać niedociśnienie ortostatyczne (zawroty głowy przy wstawaniu).

Jak każdy lek, Tezeo HCT może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Często (u 1 do 10 osób na 100):

• Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego.

Działania niepożądane występujące niezbyt często

Niezbyt często (u 1 do 10 osób na 1000):

• Hipokaliemia (zbyt niskie stężenie potasu we krwi).
• Niepokój.
• Omdlenia, uczucie mrowienia.
• Zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie.
• Zawroty głowy pochodzenia obwodowego.
• Częstoskurcz, arytmie.
• Niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne (zawroty głowy przy wstawaniu).
• Duszność.
• Biegunka, suchość w jamie ustnej, wzdęcia.
• Obrzęk naczynioruchowy, rumień, świąd, wysypka, nadmierne pocenie się, pokrzywka.
• Bóle pleców, skurcze mięśni, bóle mięśni.
• Zaburzenia erekcji.
• Ból w klatce piersiowej.

Działania niepożądane rzadkie

Rzadko (u 1 do 10 osób na 10 000):

• Zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, zapalenie zatok.
• Zaostrzenie lub aktywacja tocznia rumieniowatego układowego.
• Zwiększenie stężenia kwasu moczowego, hiponatremia (zbyt niskie stężenie sodu).
• Depresja.
• Bezsenność, zaburzenia snu.
• Zespół zaburzeń oddechowych (w tym zapalenie płuc oraz obrzęk płuc).
• Ból brzucha, zaparcia, niestrawność, wymioty, zapalenie żołądka.
• Nieprawidłowa czynność wątroby.
• Ból stawów, kurcze mięśni, ból kończyn.
• Objawy grypopodobne, ból.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej

• Obrzęk naczynioruchowy: nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła mogący utrudniać oddychanie lub połykanie.
• Ciężkie reakcje skórne: rozległa wysypka, pęcherze, złuszczanie się skóry.
• Ciężkie niedociśnienie: silne zawroty głowy, omdlenia, bladość, przyspieszony puls.
• Zaburzenia widzenia: nagłe pogorszenie widzenia, ból oczu, widzenie kolorowych obwódek wokół świateł.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się na izbę przyjęć.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia, przyspieszenia lub zwolnienia tętna, zawrotów głowy, wymiotów, zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi oraz ostrej niewydolności nerek. Mogą również wystąpić zaburzenia równowagi elektrolitowej, nudności i senność.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub zgłosić się do szpitala. Leczenie polega na ścisłym monitorowaniu pacjenta i stosowaniu leczenia objawowego. Telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Okres ważności wynosi 2 lata.

Co zawiera Tezeo HCT

Substancje czynne to: telmisartan (40 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg) w jednej tabletce.

Inne składniki to: sorbitol (E420) – 174,15 mg w każdej tabletce, wodorotlenek sodu, powidon 25, stearynian magnezu.

Uwaga dla osób z nietolerancją fruktozy: lek zawiera sorbitol. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni stosować tego leku.

Jak wygląda lek i co zawiera opakowanie

Tezeo HCT to białawe do żółtawych, owalne, obustronnie wypukłe tabletki z wytłoczeniem „41″ po jednej stronie. Wymiary tabletki: 12 mm długości i 6 mm szerokości.

Lek dostępny jest w blistrach zawierających 14, 28, 30, 56, 84, 90 lub 98 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w sprzedaży.

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli objawy nadciśnienia nie ustępują lub pogarszają się, należy skonsultować się z lekarzem. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia, ponieważ ciśnienie może ponownie wzrosnąć.

Podczas leczenia zaleca się prowadzenie zdrowego trybu życia: ograniczenie spożycia soli, utrzymywanie prawidłowej masy ciała, regularna aktywność fizyczna, unikanie nadmiernego spożycia alkoholu i zaprzestanie palenia tytoniu.