Sabril

Sabril to nowoczesny produkt leczniczy zawierający wigabatrynę, substancję czynną o udowodnionym działaniu przeciwpadaczkowym. Każda tabletka powlekana dostarcza 500 mg wigabatryny, która została specjalnie zaprojektowana do leczenia określonych typów padaczki. Lek dostępny jest wyłącznie na receptę i wymaga nadzoru lekarza specjalisty.

Sabril przeznaczony jest do dwóch głównych zastosowań w leczeniu padaczki:

Leczenie skojarzone u dorosłych i starszych dzieci

Lek stosuje się jako dodatek do innych leków przeciwpadaczkowych u pacjentów z napadami częściowymi opornymi na leczenie. Są to napady, które mogą, ale nie muszą, przechodzić w napady uogólnione. Sabril jest szczególnie wskazany wtedy, gdy wszystkie inne dostępne kombinacje leków przeciwpadaczkowych okazały się niewystarczające lub były źle tolerowane przez pacjenta.

Monoterapia u niemowląt

U najmłodszych pacjentów Sabril może być stosowany samodzielnie w leczeniu napadów padaczkowych wieku niemowlęcego, znanych również jako zespół Westa. Jest to szczególnie ważne wskazanie, ponieważ ten typ padaczki występuje we wczesnym okresie życia i wymaga skutecznego leczenia.

Wigabatryna, substancja czynna zawarta w leku Sabril, działa według dobrze poznanego i specyficznego mechanizmu. Lek ten został celowo zaprojektowany jako selektywny inhibitor enzymu odpowiedzialnego za rozkład kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w mózgu.

GABA to najważniejszy neuroprzekaźnik o działaniu hamującym w ośrodkowym układzie nerwowym. Podczas leczenia wigabatryną dochodzi do zwiększenia stężenia GABA w mózgu, co pomaga w kontrolowaniu nadmiernej aktywności elektrycznej neuronów odpowiedzialnej za wystąpienie napadów padaczkowych. Wigabatryna działa nieodwracalnie na enzym aminotransferazę GABA, co oznacza, że jej efekt jest długotrwały i zależy bardziej od czasu, w jakim organizm wytwarza nowy enzym, niż od stężenia leku we krwi.

Leczenie produktem Sabril powinien rozpoczynać wyłącznie lekarz specjalizujący się w leczeniu padaczki – neurolog lub neurolog dziecięcy. Kontrole w trakcie leczenia również muszą odbywać się pod nadzorem tych specjalistów.

Dawkowanie u dorosłych

U dorosłych pacjentów leczenie rozpoczyna się od dawki 1 g na dobę, którą należy dołączyć do aktualnie stosowanych leków przeciwpadaczkowych. Dawkę dobową zwiększa się stopniowo o 0,5 g co tydzień, w zależności od odpowiedzi organizmu i tolerancji leku. Maksymalną skuteczność obserwuje się zwykle po zastosowaniu dawki od 2 do 3 g na dobę. Zalecana dawka maksymalna wynosi 3 g na dobę.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży z napadami częściowymi

U młodszych pacjentów zalecana dawka początkowa wynosi 40 mg na kilogram masy ciała na dobę. Dawki podtrzymujące są dostosowywane do masy ciała:

• Dla dzieci ważących 10-15 kg: od 0,5 do 1 g na dobę.
• Dla dzieci ważących 15-30 kg: od 1 do 1,5 g na dobę.
• Dla dzieci ważących 30-50 kg: od 1,5 do 3 g na dobę.
• Dla dzieci ważących powyżej 50 kg: od 2 do 3 g na dobę.

Dawkowanie u niemowląt z zespołem Westa

W przypadku leczenia napadów padaczkowych wieku niemowlęcego zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg na kilogram masy ciała na dobę. W razie konieczności można ją stopniowo zwiększyć w ciągu jednego tygodnia. Dawki do 150 mg na kilogram masy ciała na dobę były dobrze tolerowane.

Sposób przyjmowania

Tabletki Sabril należy przyjmować doustnie, raz lub dwa razy na dobę. Można je przyjmować przed posiłkiem lub po posiłku – pokarm nie wpływa na wchłanianie leku.

Pacjenci w podeszłym wieku i z problemami z nerkami

Wigabatryna jest wydalana głównie przez nerki, dlatego u osób starszych oraz u pacjentów, u których klirens kreatyniny (wskaźnik funkcji nerek) wynosi poniżej 60 ml/min, lek należy stosować ostrożnie. U takich osób może być konieczne dostosowanie dawki lub częstości podawania leku – często skuteczna jest mniejsza dawka podtrzymująca. Pacjenci ci powinni być poddani ścisłej kontroli pod kątem występowania działań niepożądanych, takich jak uspokojenie lub splątanie.

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku Sabril jest nadwrażliwość (alergia) na wigabatrynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie. Jeśli pacjent ma uczulenie na którykolwiek ze składników leku, nie powinien go przyjmować.

Sabril tylko w leczeniu skojarzonym

Sabril nie powinien być stosowany samodzielnie u dorosłych i starszych dzieci. Wyjątkiem jest jedynie leczenie napadów padaczkowych u niemowląt (zespół Westa), gdzie monoterapia jest dopuszczalna.

Ubytki pola widzenia – najważniejsze ostrzeżenie

U około jednej trzeciej pacjentów otrzymujących wigabatrynę obserwowano ograniczenia pola widzenia. Jest to bardzo ważne działanie niepożądane, które wymaga szczególnej uwagi. Ubytki pola widzenia mogą być poważne, a ich początek występuje zwykle po kilkumiesięcznym lub kilkuletnim stosowaniu wigabatryny.

Kluczowe informacje o ubytkach pola widzenia:

• Większość pacjentów nie odczuwa objawów ograniczenia pola widzenia – problem może być wykryty tylko poprzez specjalistyczne badania.
• Ubytki pola widzenia są nieodwracalne nawet po zaprzestaniu leczenia wigabatryną.
• Nie można wykluczyć, że ubytki mogą się zwiększać nawet po przerwaniu leczenia.
• Nie zaleca się stosowania wigabatryny u pacjentów z istniejącymi, istotnymi klinicznie ubytkami pola widzenia.

Konieczność regularnych badań wzroku

Pacjenci rozpoczynający leczenie wigabatryną powinny być systematycznie badani w kierunku ubytków pola widzenia oraz zmniejszonej ostrości wzroku na początku leczenia i co 6 miesięcy przez cały okres leczenia. Badania te są zwykle możliwe do przeprowadzenia u pacjentów powyżej 9 roku życia.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Pacjenci z niekontrolowaną padaczką nie powinni z zasady prowadzić pojazdów ani obsługiwać potencjalnie niebezpiecznych urządzeń. Dodatkowo, w badaniach klinicznych po podaniu wigabatryny obserwowano senność, a ze stosowaniem leku często związane są ubytki pola widzenia. Te czynniki mogą znacznie wpłynąć na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Szczególną ostrożność należy zachować podczas wykonywania innych niebezpiecznych czynności mogących zagrażać życiu lub zdrowiu.

Wigabatryna nie jest metabolizowana w wątrobie, nie wiąże się z białkami krwi i nie indukuje enzymów wątrobowych odpowiedzialnych za metabolizm leków, dlatego interakcje z innymi lekami są mało prawdopodobne.

W kontrolowanych badaniach klinicznych obserwowano stopniowe zmniejszenie stężenia fenytoiny w osoczu o 16 do 33%. Dokładny mechanizm tej interakcji nie jest obecnie znany, jednakże w większości przypadków nie wydaje się, aby mogła ona mieć znaczenie kliniczne.

Badano również stężenia karbamazepiny, fenobarbitalu, prymidonu oraz walpronianu sodu, ale nie odnotowano żadnych istotnych interakcji.

Ważne: Jednoczesne stosowanie wigabatryny i klonazepamu może nasilać działanie uspokajające klonazepamu lub prowadzić do śpiączki.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Wigabatryna może prowadzić do zmniejszenia wyników oznaczeń aktywności enzymów wątrobowych (AlAT i AspAT). Stopień supresji może wynosić od 30 do 100%. Z tego względu wyniki tych testów wątrobowych mogą być niemiarodajne u pacjentów przyjmujących wigabatrynę.

Wigabatryna może również zwiększać ilość aminokwasów w moczu, co może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników testów wykrywających niektóre rzadkie genetyczne zaburzenia metaboliczne.

Stosowanie w ciąży

Wykazano, że u potomstwa matek stosujących leki przeciwpadaczkowe ryzyko wystąpienia wad rozwojowych jest 2-3 razy większe niż w populacji ogólnej. Najczęściej obserwowanymi wadami są rozszczep wargi, wady sercowo-naczyniowe i wady cewy nerwowej. Leczenie kilkoma lekami przeciwpadaczkowymi może bardziej zwiększać to ryzyko niż zastosowanie monoterapii.

Sabril nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia wigabatryną. Kobiety w wieku rozrodczym powinny otrzymać specjalistyczną poradę. Jeśli pacjentka planuje ciążę lub zajdzie w ciążę, należy ponownie rozważyć potrzebę leczenia przeciwpadaczkowego. Nagłe przerwanie skutecznego leczenia może prowadzić do zaostrzenia choroby u matki, co może mieć szkodliwe skutki dla płodu.

Istnieją ograniczone dane dotyczące ewentualnego występowania ubytków pola widzenia u dzieci, które były narażone na działanie wigabatryny w okresie życia płodowego.

Karmienie piersią

Wigabatryna przenika do mleka ludzkiego. Nie ma wystarczających danych dotyczących oddziaływania wigabatryny na noworodki i niemowlęta. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy leczenie lekiem Sabril, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.

Najważniejsze działania niepożądane

Ubytki pola widzenia (od łagodnych do ciężkich) były często opisywane u pacjentów otrzymujących wigabatrynę. Ciężkie przypadki mogą zaburzać funkcjonowanie. Skumulowane dane z badań sugerują, że aż u jednej trzeciej pacjentów leczonych wigabatryną rozwijają się ubytki pola widzenia.

U około 50% pacjentów w kontrolowanych badaniach klinicznych występowały działania niepożądane podczas leczenia wigabatryną. U dorosłych były to głównie działania dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak sedacja, senność, zmęczenie i zaburzenie koncentracji. U dzieci jednak częste jest podniecenie lub niepokój psychoruchowy. Częstość tych działań niepożądanych jest na ogół większa na początku leczenia i zmniejsza się z upływem czasu.

Działania niepożądane według częstości występowania

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Niedokrwistość.
• U dzieci: podniecenie, niepokój psychoruchowy.

Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):

• Podniecenie, niepokój psychoruchowy, hipomania (podwyższony nastrój).
• Próba samobójcza.
• Omamy psychiczne (u dzieci).

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

• Agresja, nerwowość, depresja.
• Reakcja paranoidalna, bezsenność, mania, psychoza.

Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• Samobójstwo.

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• Zaburzenia mowy, bóle głowy, zawroty głowy.
• Parestezje (mrowienie, uczucie “mrowek” na skórze).
• Zaburzenia koncentracji i pamięci, upośledzenie umysłowe.
• Drżenie, niezborność ruchów.
• Zaburzenia ruchów, włączając dystonię (zaburzenia napięcia mięśniowego), dyskinezę (mimowolne ruchy) i hipertonię (zwiększone napięcie mięśniowe).

Częstość nieznana:

• Objawy encefalopatyczne (znaczna sedacja, stupor, splątanie).
• Zapalenie nerwu wzrokowego.
• Nieprawidłowości w obrazie z rezonansu magnetycznego mózgu.
• Obrzęk wewnątrzmielinowy (szczególnie u niemowląt).

Zwiększenie częstości napadów

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych, podczas stosowania wigabatryny u niektórych pacjentów może wystąpić zwiększenie częstości napadów, w tym stan padaczkowy. Szczególnie podatni na ten efekt mogą być pacjenci z napadami mioklonicznymi. W rzadkich przypadkach może dochodzić do pojawienia się nowych lub zaostrzenia wcześniej występujących napadów mioklonicznych.

Objawy encefalopatyczne

Objawy encefalopatyczne, takie jak znaczna sedacja, stupor i splątanie z towarzyszącą niespecyficzną aktywnością fal wolnych w zapisie elektroencefalograficznym, opisywano rzadko wkrótce po rozpoczęciu leczenia wigabatryną. Reakcje te były w pełni przemijające po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu wigabatryny.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w opisie, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Istnieją doniesienia o przedawkowaniach wigabatryny. W większości przypadków dawki mieściły się w granicach 7,5-30 g, donoszono jednak również o zażyciu dawek do 90 g. W prawie połowie przypadków przyjęto więcej niż jeden lek.

Objawy przedawkowania

Najczęstsze obserwowane objawy obejmowały senność lub śpiączkę. Inne rzadsze objawy to:

• Zawroty głowy.
• Bóle głowy.
• Psychoza.
• Depresja oddechowa lub bezdech.
• Bradykardia (zwolnione tętno).
• Niedociśnienie.
• Pobudzenie, drażliwość, splątanie.
• Zaburzenia zachowania lub zaburzenia mowy.

Nie stwierdzono zgonów po przedawkowaniu wigabatryny.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Nie istnieje swoiste antidotum. Należy zastosować rutynowe metody podtrzymujące. Można także rozważyć podjęcie próby usunięcia niewchłoniętego leku. W badaniu laboratoryjnym nie stwierdzono, aby węgiel aktywny w dużym stopniu adsorbował wigabatrynę. Skuteczność hemodializy w leczeniu przedawkowania wigabatryny nie jest znana, choć w pojedynczych przypadkach u pacjentów z niewydolnością nerek hemodializa powodowała zmniejszenie stężeń leku w osoczu o 40-60%.

W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg wigabatryny jako substancję czynną.

Substancje pomocnicze

Rdzeń tabletki: powidon K30, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian.

Otoczka: hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 8000.

Postać farmaceutyczna

Sabril dostępny jest w postaci tabletek powlekanych.

Opakowanie zawiera 100 tabletek powlekanych w blistrach z folii Aluminium/PVC, umieszczonych w tekturowym pudełku (10 blistrów po 10 sztuk).

Sabril to specjalistyczny lek przeciwpadaczkowy przeznaczony do leczenia napadów częściowych opornych na inne formy terapii oraz napadów padaczkowych u niemowląt. Wigabatryna działa poprzez zwiększenie stężenia GABA w mózgu, co pomaga kontrolować nadmierną aktywność elektryczną neuronów. Lek wymaga regularnego nadzoru lekarza specjalisty oraz systematycznych badań wzroku ze względu na ryzyko wystąpienia nieodwracalnych ubytków pola widzenia. Decyzja o rozpoczęciu leczenia wigabatryną powinna być podjęta po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka w stosunku do innych dostępnych opcji terapeutycznych.