Disulfiram WZF

Disulfiram WZF to specjalistyczny lek przeznaczony do wspomagania leczenia uzależnienia od alkoholu. Produkt występuje w postaci tabletek do implantacji, czyli specjalnych tabletek, które lekarz wszczepia pod skórę pacjenta. Każda tabletka zawiera 100 mg substancji czynnej – disulfiramu. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla wybranych i współpracujących pacjentów, którzy jednocześnie uczestniczą w odpowiednim leczeniu wspomagającym, takim jak terapia psychologiczna czy programy wsparcia.

Mechanizm działania disulfiramu opiera się na blokowaniu pracy pewnego enzymu w organizmie, który nazywa się dehydrogenaza aldehydowa. Ten enzym normalnie przekształca aldehyd octowy (powstający po wypiciu alkoholu) w kwas octowy. Gdy enzym zostaje zablokowany przez disulfiram, a osoba spożyje alkohol, aldehyd octowy gromadzi się w organizmie w dużych ilościach.

Nadmiar aldehydu octowego wywołuje bardzo nieprzyjemne objawy, które stanowią podstawę działania leku w terapii alkoholizmu. Do objawów tych należą: nudności, wymioty, przyśpieszone bicie serca (uczucie kołatania), obniżenie ciśnienia krwi, zawroty głowy oraz nagłe zaczerwienienie twarzy połączone z uczuciem gorąca.

Te objawy zwykle utrzymują się przez 30 do 60 minut, a czasem nawet przez kilka godzin. W cięższych przypadkach, szczególnie gdy osoba wypije większą ilość alkoholu (stężenie alkoholu we krwi przekracza 125-150 mg na 100 ml), mogą wystąpić bardziej niebezpieczne objawy, takie jak: problemy z oddychaniem, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, niewydolność krążenia, utrata przytomności, a nawet drgawki. Po reakcji na alkohol pacjent zazwyczaj staje się bardzo senny i może spać przez kilkanaście godzin.

Disulfiram WZF jest dostępny wyłącznie w postaci tabletek do implantacji, co oznacza, że nie przyjmuje się go doustnie. Zabieg wszczepienia wykonuje wyłącznie lekarz w warunkach sterylnych. Tabletki znajdujące się w oryginalnym opakowaniu są jałowe, czyli wolne od bakterii i innych drobnoustrojów.

Podczas zabiegu lekarz wszczepia podpowięziowo (pod powięzią mięśniową) od 8 do 10 tabletek, rozmieszczając je gwiaździście. Zabieg można powtórzyć po upływie 8 miesięcy. Bardzo ważne jest, aby tabletki przeznaczone do wszczepienia były jałowe, bez żadnych zanieczyszczeń oraz nie mogły być uszkodzone – tylko wtedy zabieg jest bezpieczny.

Najważniejsza zasada: w okresie leczenia disulfiramem obowiązuje bezwzględny zakaz spożywania napojów alkoholowych. Spożycie alkoholu w trakcie stosowania tego leku może powodować wystąpienie objawów zagrażających życiu. Z tego powodu lek może być stosowany wyłącznie za świadomą zgodą pacjenta oraz pod warunkiem poinformowania go o wszystkich zagrożeniach związanych ze spożyciem alkoholu podczas leczenia.

Produkt można zastosować dopiero po przeprowadzeniu bardzo dokładnego wywiadu lekarskiego i rozważeniu wszystkich zalet oraz wad takiego sposobu leczenia alkoholizmu. Lekarz musi upewnić się, że pacjent w pełni rozumie konsekwencje swojej decyzji.

Uważaj na ukryty alkohol

Objawy nietolerancji alkoholu mogą wystąpić także po zastosowaniu produktów zawierających alkohol, które nie są napojami alkoholowymi. Należą do nich: płyny do płukania jamy ustnej, sosy, ocet, syropy przeciwkaszlowe, środki rozgrzewające, płyny po goleniu i inne kosmetyki zawierające alkohol. Dlatego zawsze sprawdzaj skład produktów, z których korzystasz.

Kiedy zachować szczególną ostrożność?

Podczas stosowania disulfiramu należy zachować ostrożność u osób z następującymi schorzeniami:

• Niewydolność nerek.
• Niewydolność wątroby.
• Choroby układu oddechowego.
• Choroby serca.
• Cukrzyca.
• Padaczka.

Wystąpienie reakcji disulfiramowej (reakcji na alkohol) może pogłębić stopień zaawansowania tych chorób, dlatego szczególna ostrożność jest konieczna.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest zabronione. Należą do nich:

• Uczulenie na disulfiram, tiokarbaminiany lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Stan upojenia alkoholowego.
• Spożywanie napojów zawierających alkohol etylowy lub stosowanie preparatów zawierających alkohol w ciągu ostatnich 12 godzin przed zabiegiem wszczepienia.
• Stwierdzona niewydolność serca.
• Choroba niedokrwienna serca.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Uprzednio przebyta niewydolność obwodowa krążenia.
• Zaburzenia psychiczne, psychozy (z wyjątkiem przebytych ostrych psychoz alkoholowych).
• Próby samobójcze w wywiadach.

Bardzo ważne: nie należy stosować produktów zawierających disulfiram bez świadomej zgody pacjenta. Pacjent musi być w pełni poinformowany i wyrazić zgodę na leczenie.

Disulfiram może wpływać na działanie wielu innych leków, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Najważniejsze interakcje to:

Leki, których działanie może zostać wzmocnione:

• Leki przeciwzakrzepowe – disulfiram może nasilać ich działanie poprzez hamowanie przemian enzymatycznych.
• Antypiryna, fenytoina, chlordiazepoksyd, diazepam – disulfiram nasila działanie tych leków poprzez hamowanie ich metabolizmu.
• Petydyna, morfina, amfetamina – badania na zwierzętach wskazują na podobny wpływ na metabolizm tych substancji.

Leki wpływające na reakcję disulfiramową:

• Amitryptylina i chloropromazyna mogą nasilać objawy reakcji disulfiramowej.
• Diazepam może osłabiać objawy reakcji disulfiramowej.

Inne ważne interakcje:

• Izoniazyd – jednoczesne stosowanie może wpływać na czynność ośrodkowego układu nerwowego i wywoływać zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchów, drażliwość, bezsenność.
• Metronidazol – stosowany jednocześnie z disulfiramem może wywołać stany dezorientacji i stany psychotyczne. Nie zaleca się równoczesnego stosowania tych leków.
• Ryfampicyna – disulfiram hamuje reakcje utleniania i wydalanie ryfampicyny przez nerki.
• Alfentanyl – disulfiram może przedłużać czas działania tego leku.

Kontakt z organicznymi rozpuszczalnikami zawierającymi alkohol, aldehyd octowy lub paraldehyd podczas stosowania disulfiramu może również wywołać reakcję disulfiramową.

Jak każdy lek, Disulfiram WZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:

• Senność.
• Nudności i wymioty.
• Metaliczny posmak lub smak czosnku w ustach.
• Przemijająca impotencja.
• Łatwe męczenie się.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane:

• Reakcje psychotyczne, w tym stany depresyjne, paranoiczne, schizofrenia, mania.
• Skórne reakcje alergiczne.
• Zapalenie nerwów obwodowych.
• Uszkodzenie hepatocytów (komórek wątroby).

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów lub inne niepokojące objawy, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem. Wszelkie podejrzewane działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Ciąża

Nie zaleca się stosowania disulfiramu w pierwszym trymestrze ciąży. Jeśli lekarz rozważa zalecenie disulfiramu pacjentce w ciąży, musi dokładnie rozważyć stosunek korzyści z leczenia do ryzyka, biorąc pod uwagę również działania niepożądane wywołane przez alkoholizm. Odnotowano rzadkie przypadki wrodzonych nieprawidłowości u niemowląt, których matki stosowały disulfiram w skojarzeniu z innymi lekami.

Karmienie piersią

Nie stosować podczas karmienia piersią. Nie ma danych dotyczących przenikania disulfiramu do mleka kobiecego. Nie należy stosować disulfiramu podczas karmienia piersią, zwłaszcza gdy istnieje możliwość wystąpienia interakcji z preparatami, które może przyjmować dziecko.

Disulfiram wykazuje niską toksyczność. Jeśli dojdzie do przypadkowego doustnego zażycia dużej liczby tabletek do implantacji, zaleca się płukanie żołądka (jeśli od przyjęcia produktu leczniczego nie upłynęło więcej niż godzina) oraz obserwację pacjenta w warunkach szpitalnych.

Jest mało prawdopodobne, aby Disulfiram WZF wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, jeśli odczuwasz senność lub inne objawy wpływające na koncentrację, zachowaj ostrożność.

Przechowuj lek w temperaturze poniżej 25°C. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Okres ważności produktu wynosi 4 lata. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Każda tabletka do implantacji zawiera 100 mg substancji czynnej – disulfiramu. Substancje pomocnicze to: sodu chlorek, mannitol oraz makrogol 6000. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”.

Opisana reakcja na alkohol stanowi podstawę stosowania disulfiramu w leczeniu alkoholizmu. Jednak podczas stosowania disulfiramu ważną rolę dla pacjenta odgrywają również inne formy terapii, takie jak techniki behawioralne czy psychoterapia. Skuteczność leczenia jest w takich przypadkach znacznie wyższa w porównaniu do wyników uzyskanych u osób leczonych wyłącznie farmakologicznie.

Istotną rolę odgrywa również zaufanie pacjenta i personelu medycznego do leczenia disulfiramem. Przywiązywanie specjalnej wagi do tego typu leczenia, przypominanie o niebezpieczeństwach związanych z piciem alkoholu w czasie stosowania disulfiramu, podpisywanie oświadczeń o wiedzy na temat następstw wypicia alkoholu oraz regularne badania kontrolne zwiększają efektywność leczenia.