Popularne

Digoxin Teva to lek, którego głównym składnikiem jest digoksyna. Należy on do grupy leków nazywanych glikozydami nasercowymi. Jego główne zastosowanie to regulacja pracy serca poprzez zmniejszenie częstotliwości jego akcji i zwiększenie siły skurczów mięśnia sercowego. Lek Digoxin Teva oddziałuje także na mięśnie gładkie i szkieletowe, kanaliki nerkowe oraz ośrodki nerwu błędnego. Jest to lek stosowany głównie u osób z problemami sercowymi.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Digoxin Teva to lek na receptę zawierający digoksynę – substancję pochodzącą z naparstnicy wełnistej. Jest to glikozyd nasercowy, który pomaga sercu pracować efektywniej. Każda tabletka zawiera 250 mikrogramów (µg) digoksyny jako substancji czynnej. Tabletki są białe, wypukłe, z gładką powierzchnią i linią podziału po jednej stronie, co ułatwia dzielenie dawki w razie potrzeby.
Lek jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach związanych z problemami serca:
Digoksyna wpływa na pracę serca na kilka sposobów. Przede wszystkim zwiększa siłę skurczów mięśnia sercowego, dzięki czemu serce pompuje krew bardziej efektywnie. Działa to poprzez wpływ na jony wapnia w komórkach mięśnia sercowego – gdy ich stężenie wzrasta, skurcze stają się silniejsze.
Dodatkowo lek spowalnia przewodzenie impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca. To właśnie dlatego jest skuteczny w migotaniu przedsionków – zmniejsza liczbę skurczów komór, nawet gdy przedsionki nadal pracują nieregularnie.
Digoksyna ma również działanie moczopędne. Gdy serce pompuje krew lepiej, nerki otrzymują więcej krwi i mogą sprawniej usuwać nadmiar wody i soli z organizmu. To pomaga zmniejszyć obrzęki, które często towarzyszą niewydolności serca.
Dawkowanie digoksyny jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza. Zależy od wielu czynników, takich jak wiek, masa ciała, stan nerek czy stężenie elektrolitów we krwi. Nigdy nie należy zmieniać dawki na własną rękę.
Leczenie zwykle rozpoczyna się od dawki nasycającej, która ma szybko osiągnąć odpowiednie stężenie leku w organizmie. Może to być:
Po osiągnięciu właściwego stężenia przechodzi się na dawkę podtrzymującą, która zwykle wynosi 250 µg raz lub dwa razy dziennie. U osób poniżej 60. roku życia z prawidłowo funkcjonującymi nerkami dawka może wynosić 375 µg, natomiast u osób między 60. a 80. rokiem życia zazwyczaj stosuje się 250 µg na dobę.
Jeśli nerki nie pracują prawidłowo, digoksyna jest wolniej wydalana z organizmu. Dlatego u takich pacjentów stosuje się mniejsze dawki. Lekarz dostosuje dawkowanie w zależności od wydolności nerek.
Najlepiej przyjmować lek przed posiłkami. Jeśli jednak powoduje to ból brzucha, można go zażyć w trakcie jedzenia. W takim przypadku należy unikać pokarmów bogatych w błonnik (jak otręby czy chleb razowy), ponieważ mogą one zmniejszyć wchłanianie leku.
Leku nie można przyjmować w następujących sytuacjach:
Podczas stosowania Digoxin Teva należy zachować szczególną ostrożność w wielu sytuacjach:
Lekarz może zlecić badanie poziomu digoksyny we krwi. Stężenia lecznicze mieszczą się w granicach od 0,8 do 2,0 nanogramów na mililitr (ng/ml). Stężenia powyżej 2 ng/ml często powodują objawy zatrucia, a powyżej 3 ng/ml prawie zawsze prowadzą do działań niepożądanych.
W czasie leczenia konieczne są okresowe badania:
Niski poziom potasu we krwi (hipokaliemia) znacznie zwiększa ryzyko zatrucia digoksyną. Podobnie działa niski poziom magnezu (hipomagnezemia) oraz wysoki poziom wapnia (hiperkalcemia). Jeśli przyjmujesz leki moczopędne, które mogą obniżać poziom potasu, lekarz będzie szczególnie uważnie monitorował Twój stan.
Choroby tarczycy wpływają na działanie digoksyny. W niedoczynności tarczycy organizm jest bardziej wrażliwy na lek i potrzebuje mniejszych dawek. W nadczynności tarczycy jest odwrotnie – może być potrzebna większa dawka. Po opanowaniu nadczynności należy zmniejszyć dawkowanie.
Jeśli planujesz zabieg kardiowersji (przywracanie prawidłowego rytmu serca za pomocą impulsu elektrycznego), należy odstawić digoksynę na 24 godziny przed zabiegiem. W nagłych sytuacjach lekarz zastosuje mniejszą dawkę energii podczas zabiegu.
U pacjentów w podeszłym wieku organizm wolniej usuwa digoksynę, dlatego zwykle stosuje się mniejsze dawki zarówno na początku leczenia, jak i w terapii podtrzymującej.
Digoxin Teva może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych bez recepty i suplementach.
Niektóre leki powodują, że digoksyna gromadzi się w organizmie w większych ilościach, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych:
Inne leki mogą zmniejszać skuteczność digoksyny:
Leki moczopędne (jak furosemid, hydrochlorotiazyd) mogą obniżać poziom potasu we krwi, co zwiększa ryzyko zatrucia digoksyną. Z drugiej strony, preparaty potasu stosowane jednocześnie z digoksyną mogą prowadzić do zbyt wysokiego poziomu potasu (hiperkaliemia).
Szybkie podanie wapnia dożylnie może wywołać ciężkie zaburzenia rytmu serca u osób przyjmujących digoksynę. Również wysoki poziom wapnia we krwi, niezależnie od przyczyny, zwiększa ryzyko zatrucia.
Jak każdy lek, Digoxin Teva może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli zauważysz którekolwiek z powyższych objawów, szczególnie zaburzenia widzenia, nudności lub nieprawidłowe bicie serca, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Przedawkowanie digoksyny jest stosunkowo częstym i poważnym problemem. Objawy zatrucia mogą obejmować:
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub na oddział ratunkowy. Leczenie zatrucia wymaga specjalistycznej opieki medycznej i może obejmować płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz różnych leków neutralizujących działanie digoksyny.
Digoxin Teva można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przewyża potencjalne ryzyko dla dziecka. Digoksyna przenika przez łożysko do krwi płodu, ale w stężeniach znacznie niższych niż we krwi matki (około 11% stężenia u matki). Nie ma dowodów na to, że lek powoduje wady rozwojowe u dziecka, ale decyzję o stosowaniu powinien zawsze podjąć lekarz.
Digoksyna przechodzi do mleka matki, ale w małych ilościach. Jeśli karmisz piersią i musisz przyjmować ten lek, lekarz będzie uważnie monitorował zarówno Twój stan, jak i stan dziecka.
Digoxin Teva zazwyczaj nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Jednak jeśli wystąpią działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, należy unikać tych czynności do czasu ustąpienia objawów.
Każda tabletka Digoxin Teva 0,25 mg zawiera:
Uwaga dla osób z nietolerancją laktozy: Lek zawiera laktozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Digoxin Teva dostępny jest w opakowaniach zawierających 30 tabletek w blistrze z folii PVC/Aluminium, umieszczonym w tekturowym pudełku.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Digoxin Teva dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Digoxin Teva stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Digoxin Teva to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 0,25 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Digoxin Teva jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Tak, podczas leczenia digoksyną lekarz będzie zlecał okresowe badania poziomu elektrolitów (szczególnie potasu, wapnia i magnezu) oraz stężenia digoksyny we krwi. Konieczne są też badania czynności nerek i elektrokardiogram (EKG).
Jeśli zapomnisz zażyć dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, gdy tylko sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się czas na następną dawkę, pomiń zapomnianą dawkę. Nigdy nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą.
Żółte widzenie jest charakterystycznym objawem zbyt wysokiego stężenia digoksyny w organizmie. Dzieje się tak dlatego, że lek wpływa na komórki nerwowe w oku odpowiedzialne za postrzeganie kolorów. Jeśli zauważysz ten objaw, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Alkohol nie wchodzi w bezpośrednią interakcję z digoksyną, jednak może nasilać niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy. Ponadto nadmierne spożycie alkoholu może wpływać na czynność serca i wątroby. Najlepiej skonsultować z lekarzem kwestię spożywania alkoholu.
Czas leczenia digoksyną zależy od schorzenia i odpowiedzi organizmu na leczenie. W przypadku przewlekłej niewydolności serca lub migotania przedsionków często jest to terapia długoterminowa. Decyzję o kontynuacji lub odstawieniu leku zawsze podejmuje lekarz na podstawie regularnej oceny stanu zdrowia.

Nie daj się jesieni