Popularne

Ranlosin to lek, który jest dostępny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Preparat zawiera substancję tamsulozynę (chlorowodorek tamsulozyny) – antagonistę receptorów α1-adrenergicznych. Wskazaniem do stosowania tego leku są objawy z dolnych dróg moczowych związane z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Ranlosin to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną tamsulosynę w postaci chlorowodorku. Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 400 mikrogramów tej substancji. Lek jest przeznaczony dla dorosłych mężczyzn zmagających się z uciążliwymi objawami dolnych dróg moczowych, które są związane z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.
Ranlosin jest stosowany w leczeniu objawów dolnych dróg moczowych związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Łagodny rozrost prostaty to powszechny problem zdrowotny u mężczyzn, szczególnie po pięćdziesiątym roku życia. Powiększony gruczoł krokowy może powodować różnorodne dolegliwości związane z oddawaniem moczu.
Do typowych objawów, w których pomaga Ranlosin, należą trudności z rozpoczęciem oddawania moczu, słaby strumień moczu, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza, częste oddawanie moczu w ciągu dnia oraz w nocy. Lek działa poprzez rozkurcz mięśniówki gładkiej gruczołu krokowego i cewki moczowej, co ułatwia przepływ moczu i zmniejsza uciążliwe objawy.
Tamsulosyna, substancja czynna leku Ranlosin, należy do grupy leków zwanych antagonistami receptorów alfa-1-adrenergicznych. Działa w bardzo wybiórczy sposób, blokując specjalne punkty w organizmie zwane receptorami alfa-1A i alfa-1D, które znajdują się głównie w gruczole krokowym i cewce moczowej.
Dzięki zablokowaniu tych receptorów, mięśniówka gładka gruczołu krokowego i cewki moczowej ulega rozluźnieniu. W rezultacie zmniejsza się ucisk na cewkę moczową, co prowadzi do zwiększenia przepływu moczu i ułatwia jego oddawanie. Lek nie tylko poprawia przepływ moczu, ale także zmniejsza częstość oddawania moczu, co jest szczególnie uciążliwe w nocy.
Ważną zaletą tamsulosyny jest to, że działa wybiórczo na drogi moczowe, dzięki czemu ma mniejszy wpływ na ciśnienie tętnicze krwi w porównaniu z innymi lekami z tej grupy. Długotrwałe stosowanie leku znacząco opóźnia potrzebę przeprowadzenia zabiegu operacyjnego oraz wprowadzania cewnika do pęcherza moczowego.
Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę. Bardzo ważne jest, aby zawsze przyjmować kapsułkę po śniadaniu lub po pierwszym posiłku danego dnia. Regularne przyjmowanie leku po tym samym posiłku zapewnia optymalne wchłanianie substancji czynnej.
Kapsułkę należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością wody. Nie wolno jej rozgryzać, żuć ani otwierać, ponieważ zniszczyłoby to specjalną powłokę zapewniającą przedłużone uwalnianie substancji czynnej. Uszkodzenie kapsułki może prowadzić do nieprawidłowego wchłaniania leku i zmniejszenia jego skuteczności.
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki leku. Podobnie, pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby mogą stosować standardową dawkę bez jej modyfikacji.
Jednak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lek należy stosować ostrożnie, a u osób z ciężką niewydolnością wątroby Ranlosin jest przeciwwskazany.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku Ranlosin jest zabronione. Nie wolno go przyjmować, jeśli:
Podobnie jak inne leki z grupy antagonistów receptorów alfa-1-adrenergicznych, Ranlosin może w pojedynczych przypadkach powodować spadki ciśnienia tętniczego krwi, a w rzadkich sytuacjach nawet omdlenia. Jeśli zauważysz pierwsze objawy niedociśnienia ortostatycznego, takie jak zawroty głowy lub osłabienie, natychmiast usiądź lub połóż się i poczekaj, aż objawy ustąpią.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ranlosin lekarz powinien przeprowadzić dokładne badanie w celu wykluczenia innych chorób, które mogą powodować podobne objawy. Wskazane jest wykonanie badania przez odbyt oraz, jeśli zajdzie taka potrzeba, oznaczenie poziomu swoistego antygenu gruczołu krokowego, czyli PSA. Badania te powinny być również okresowo powtarzane w trakcie leczenia.
Jeśli planujesz operację zaćmy lub jaskry, koniecznie poinformuj chirurga okulistę o tym, że stosujesz lub stosowałeś w przeszłości tamsulosynę. U niektórych pacjentów leczonych tym lekiem podczas operacji oczu może wystąpić śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, który zwiększa ryzyko powikłań podczas zabiegu.
Nie zaleca się rozpoczynania leczenia tamsulosyną u pacjentów przygotowywanych do operacji zaćmy lub jaskry. Jeśli już stosujesz ten lek, nie przerywaj leczenia na własną rękę – porozmawiaj z lekarzem o dalszym postępowaniu.
Ranlosin może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych przez Ciebie preparatach.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z:
Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z atenololem, enalaprylem, teofiliną, furosemidem czy cymetydyną. Badania wykazały również brak znaczących interakcji z wieloma innymi powszechnie stosowanymi lekami, takimi jak diazepam, propranolol czy warfaryna.
Jak każdy lek, Ranlosin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek objawy niepokojące, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Dotyczy to szczególnie ciężkich reakcji alergicznych, długotrwałego bolesnego wzwodu czy omdleń.
Ranlosin nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet. U mężczyzn stosujących tamsulosynę obserwowano zaburzenia ejakulacji zarówno w badaniach krótko- jak i długoterminowych. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki zaburzeń ejakulacji, ejakulacji wstecznej oraz braku ejakulacji.
Podczas stosowania leku Ranlosin mogą wystąpić zawroty głowy, niewyraźne widzenie lub omdlenia. Jeśli doświadczysz któregokolwiek z tych objawów, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn do czasu ustąpienia dolegliwości. Zachowaj szczególną ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia.
Przedawkowanie leku Ranlosin może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia, zawrotów głowy i złego samopoczucia. Jeśli zażyłeś większą dawkę leku niż zalecana, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala.
W przypadku ciężkiego niedociśnienia może być konieczne wspomaganie układu krwionośnego. Prawidłowe ciśnienie można często przywrócić poprzez położenie się. W razie potrzeby lekarz może podać płyny zwiększające objętość krwi krążącej lub zastosować leki zwężające naczynia krwionośne.
Substancją czynną leku jest chlorowodorek tamsulosyny w ilości 400 mikrogramów w jednej kapsułce o przedłużonym uwalnianiu.
Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym barwniki: żółcień pomarańczową, czerwień koszenilową, błękit brylantowy i azorubinę, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych.
Ważna informacja dla osób na diecie niskosodowej: Ranlosin zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.
Ranlosin to kapsułki o przedłużonym uwalnianiu w kolorze brązowym i pomarańczowym, rozmiaru 2. Na wieczku kapsułki znajduje się czarny nadruk litery “R”, a na korpusie napis “TSN400”. Wewnątrz kapsułki znajdują się granulki koloru białego do białawego.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Lek można przechowywać w temperaturze pokojowej – nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
Okres ważności leku Ranlosin wynosi 3 lata od daty produkcji.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Ranlosin, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 0,4 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Ranlosin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Ranlosin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Ranlosin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 0,4 mg |
| Postać | Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu |
| Producent | Producentem Ranlosin jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Ranlosin są Adatam XR, Adatam, Apo-Tamis, Bazetham Retard, Fokusin, Omnic, Omnic Ocas, Tamiron, Prostamnic, Tamsiger i Uprox XR |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Poprawa objawów związanych z oddawaniem moczu zwykle następuje stopniowo w ciągu kilku tygodni regularnego stosowania leku. Pełny efekt terapeutyczny może być widoczny po 2-4 tygodniach leczenia. Ważne jest regularne przyjmowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza.
Ranlosin może wpływać na ejakulację – u niektórych mężczyzn występują zaburzenia wytrysku, wytrysk wsteczny lub jego brak. Te objawy są odwracalne i ustępują po przerwaniu leczenia. Lek nie wpływa na libido ani na zdolność do osiągnięcia wzwodu.
Nie należy samodzielnie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Łagodny rozrost prostaty to choroba przewlekła i objawy mogą powrócić po odstawieniu leku. Lekarz zdecyduje, czy i kiedy można bezpiecznie przerwać terapię.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, weź ją jak najszybciej po tym, jak sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się już pora na kolejną dawkę, pomiń zapomnianą dawkę i przyjmij następną o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Ranlosin nie zmniejsza rozmiaru powiększonej prostaty, ale łagodzi objawy związane z jej powiększeniem. Lek działa poprzez rozluźnienie mięśniówki gładkiej gruczołu krokowego i cewki moczowej, co ułatwia oddawanie moczu i zmniejsza dolegliwości.
Przyjmowanie Ranlosinu zawsze po tym samym posiłku, najlepiej po śniadaniu, zapewnia stałe i optymalne wchłanianie substancji czynnej. Posiłek zmniejsza wchłanianie leku, ale regularne przyjmowanie go w tych samych warunkach gwarantuje przewidywalny poziom leku we krwi i stabilny efekt terapeutyczny.



PŁEĆ
WIEK
LEK
Ranlosin, Ranlosin

PŁEĆ
WIEK
LEK
Ranlosin, Ranlosin


Nie daj się jesieni