Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Zolafren zawiera substancję czynną olanzapinę. Jest to lek przeciwpsychotyczny, stosowany w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii.
Ulotka Zolafren dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Zolafren – lek stosowany w zaburzeniach psychicznych
Zolafren to lek zawierający olanzapinę, substancję należącą do grupy leków przeciwpsychotycznych. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawce 20 mg. Każda tabletka ma żółte zabarwienie, jest obustronnie wypukła i posiada kreskę dzielącą po obu stronach, co ułatwia ewentualne podzielenie dawki. Lek zawiera także laktozę jednowodną, dlatego osoby z nietolerancją niektórych cukrów powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.
W jakich przypadkach stosuje się Zolafren?
Zolafren przepisywany jest w leczeniu kilku poważnych schorzeń psychicznych u dorosłych pacjentów:
- Schizofrenia. Lek skutecznie łagodzi objawy tej choroby, zarówno te związane z zaburzeniami myślenia i postrzegania rzeczywistości (objawy pozytywne), jak i te dotyczące wycofania społecznego oraz spłycenia emocji (objawy negatywne). Zolafren sprawdza się również w długotrwałym leczeniu podtrzymującym u osób, które dobrze zareagowały na terapię w początkowej fazie.
- Epizody manii. Preparat jest wskazany w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii, czyli stanów nadmiernego pobudzenia, uniesienia nastroju i zwiększonej aktywności.
- Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. U pacjentów, którzy dobrze odpowiedzieli na leczenie olanzapiną podczas epizodu manii, lek może być stosowany w celu zapobiegania kolejnym epizodom choroby.
Jak stosować Zolafren?
Dawkowanie leku ustala lekarz indywidualnie, w zależności od schorzenia i odpowiedzi organizmu na leczenie. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na wchłanianie leku.
Typowe dawkowanie u dorosłych
- Schizofrenia: Zwykle zaczyna się od dawki 10 mg na dobę.
- Epizod manii: Dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę w monoterapii (gdy lek stosowany jest samodzielnie) lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej (gdy podawany jest razem z innymi lekami).
- Zapobieganie nawrotom: Zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 10 mg na dobę. Jeśli pacjent był już leczony olanzapiną podczas epizodu manii, kontynuuje się tę samą dawkę.
W zależności od stanu klinicznego, lekarz może dostosować dawkę dobową w zakresie od 5 do 20 mg. Zwiększanie dawki powinno następować nie częściej niż co 24 godziny i tylko po ponownej ocenie stanu zdrowia pacjenta. Jeśli planowane jest zakończenie leczenia, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
Szczególne grupy pacjentów
- Osoby starsze (65 lat i więcej): Może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki początkowej – 5 mg na dobę.
- Pacjenci z problemami nerek lub wątroby: Także u nich należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej do 5 mg.
- Osoby palące tytoń: Palenie może przyspieszyć metabolizm leku, dlatego lekarz może rozważyć zwiększenie dawki po monitorowaniu stanu klinicznego.
Ważne: Zolafren nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
Kiedy nie wolno stosować Zolafrenu?
Lek jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:
- Uczulenie na olanzapinę lub którykolwiek inny składnik preparatu.
- Stwierdzone ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania (rodzaj choroby oczu, w której dochodzi do gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy zachować szczególną ostrożność w określonych sytuacjach:
Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem
Nie zaleca się stosowania Zolafrenu u starszych osób z objawami psychozy lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Badania wykazały dwukrotnie większe ryzyko zgonu u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu do placebo. Zwiększona śmiertelność nie była związana z dawką ani czasem trwania leczenia, ale czynnikami ryzyka mogły być: wiek powyżej 65 lat, problemy z połykaniem, sedacja, niedożywienie, odwodnienie, choroby płuc czy jednoczesne stosowanie benzodiazepin.
Monitorowanie w początkowej fazie leczenia
Poprawa stanu klinicznego może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia terapii. W tym okresie pacjent powinien być dokładnie monitorowany przez lekarza.
Inne sytuacje wymagające ostrożności
Należy poinformować lekarza o wszelkich współistniejących chorobach, przyjmowanych lekach oraz o spożywaniu alkoholu, ponieważ mogą one wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
Interakcje z innymi lekami
Zolafren może wchodzić w interakcje z różnymi substancjami, co może wpływać na jego działanie lub nasilać działania niepożądane.
Leki wpływające na olanzapinę
- Palenie tytoniu i karbamazepina: Mogą przyspieszyć metabolizm olanzapiny, zmniejszając jej stężenie we krwi. Może być konieczne zwiększenie dawki.
- Fluwoksamina i cyprofloksacyna: Hamują rozkład olanzapiny, co zwiększa jej stężenie w organizmie. Może być potrzebne zmniejszenie dawki Zolafrenu.
- Węgiel aktywny: Zmniejsza wchłanianie olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być przyjmowany co najmniej 2 godziny przed lub po Zolafrenie.
Wpływ olanzapiny na inne leki
Olanzapina może działać antagonistycznie wobec leków wpływających na układ dopaminergiczny. Nie wykazano, aby wpływała na metabolizm większości innych leków, w tym trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, warfaryny, teofiliny czy diazepamu.
Alkohol i leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu lub stosowaniu innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ mogą one nasilać efekt uspokajający Zolafrenu.
Leki wydłużające odstęp QTc
Ostrożność jest zalecana przy jednoczesnym stosowaniu leków, które mogą wpływać na rytm serca (wydłużać odstęp QTc w zapisie EKG).
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Doświadczenie w stosowaniu Zolafrenu u kobiet w ciąży jest ograniczone. Lek powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Pacjentka powinna niezwłocznie poinformować lekarza o zajściu w ciążę lub planowaniu ciąży.
Noworodki, których matki przyjmowały leki przeciwpsychotyczne (w tym olanzapinę) w trzecim trymestrze ciąży, mogą być narażone na działania niepożądane, takie jak objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność mięśni) lub objawy odstawienia (pobudzenie, zaburzenia napięcia mięśniowego, senność, problemy z oddychaniem lub karmieniem). Dlatego stan noworodka powinien być starannie kontrolowany.
Karmienie piersią
Olanzapina przenika do mleka ludzkiego. Karmienie piersią nie jest zalecane podczas przyjmowania Zolafrenu.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Zolafren może wywoływać senność i zawroty głowy. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie dawki.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Zolafren może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej obserwowane objawy to:
Bardzo częste i częste działania niepożądane
- Senność i zmęczenie.
- Zwiększenie masy ciała i apetytu. Jest to jeden z najczęstszych efektów ubocznych terapii.
- Zawroty głowy.
- Objawy pozapiramidowe: Akatyzja (uczucie wewnętrznego niepokoju i potrzeba ciągłego ruchu), parkinsonizm (drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchów), dyskineza (mimowolne ruchy).
- Niedociśnienie ortostatyczne: Nagły spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą, co może powodować zawroty głowy.
- Działanie przeciwcholinergiczne: Suchość w ustach, zaparcia, problemy z oddawaniem moczu.
- Zmiany w wynikach badań krwi: Zwiększenie stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy, triglicerydów, kwasu moczowego oraz aktywności niektórych enzymów wątrobowych.
- Eozynofilia, leukopenia, neutropenia: Zmiany w liczbie białych krwinek.
- Wysypka, gorączka, bóle stawów, obrzęki.
Co zrobić w przypadku działań niepożądanych?
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza jeśli są nasilone lub długotrwałe, skontaktuj się z lekarzem. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
Przedawkowanie
Przyjęcie zbyt dużej dawki Zolafrenu może być niebezpieczne. Najczęstsze objawy przedawkowania to:
- Przyspieszenie akcji serca (częstoskurcz).
- Pobudzenie lub agresywność.
- Zaburzenia mowy (dyzartria).
- Objawy pozapiramidowe.
- Obniżony poziom świadomości, od sedacji po śpiączkę.
W cięższych przypadkach mogą wystąpić: majaczenie, drgawki, śpiączka, depresja oddechowa, problemy z ciśnieniem krwi, zaburzenia rytmu serca, a nawet zatrzymanie krążenia i oddychania.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zadzwoń na pogotowie. Nie istnieje specyficzna odtrutka na olanzapinę, dlatego leczenie jest objawowe i polega na monitorowaniu oraz podtrzymywaniu funkcji życiowych. Nie należy prowokować wymiotów. W szpitalu może być podany węgiel aktywny, który zmniejsza wchłanianie leku.
Przechowywanie leku
- Przechowuj lek w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem i wilgocią.
- Przechowuj w temperaturze poniżej 30°C.
- Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu (2 lata od daty produkcji).
- Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Dostępne opakowania
Zolafren 20 mg jest dostępny w blistrach zawierających 30 lub 90 tabletek powlekanych, umieszczonych w tekturowych pudełkach.
Podsumowanie
Zolafren to skuteczny lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Lek wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza dotyczących dawkowania oraz regularnych kontroli, zwłaszcza na początku terapii. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, chorobach współistniejących oraz o ciąży lub planowaniu ciąży. W przypadku wątpliwości lub wystąpienia działań niepożądanych zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Zolafren, tabletki powlekane, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Zolafren dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Zolafren stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Zolafren to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Zolafren jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Zolafren jest Zolaxa |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Zolafren
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Zolafren w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Zolafren
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Zolafren?
FAQ
Czy olanzapina powoduje przyrost masy ciała?
Tak, zwiększenie masy ciała i apetytu należy do najczęstszych działań niepożądanych olanzapiny. Ważne jest monitorowanie masy ciała w trakcie leczenia i konsultacja z lekarzem w przypadku znacznego przyrostu.
Jak długo trzeba stosować olanzapinę?
Czas leczenia ustala lekarz indywidualnie. W schizofrenii olanzapina jest skuteczna w długotrwałym leczeniu podtrzymującym. W zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej terapia może być kontynuowana przez dłuższy czas. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia.
Czy można pić alkohol podczas przyjmowania olanzapiny?
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia olanzapiną, ponieważ alkohol może nasilać działanie uspokajające leku oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych, takich jak senność i zawroty głowy.
Kiedy można spodziewać się poprawy po rozpoczęciu leczenia olanzapiną?
Poprawa stanu klinicznego może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia terapii. W tym czasie pacjent powinien być dokładnie monitorowany przez lekarza.
Czy olanzapina może wpływać na wyniki badań krwi?
Tak, olanzapina może powodować zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, w tym zwiększenie stężenia glukozy, cholesterolu, triglicerydów, prolaktyny oraz aktywności niektórych enzymów wątrobowych. Lekarz może zlecić regularne badania kontrolne.
Nie daj się jesieni
