Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Zolafren zawiera substancję czynną olanzapinę. Lek Zolafren należy do grupy leków zwanych lekami przeciwpsychotycznymi i jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii.
Ulotka Zolafren dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Zolafren i w jakich sytuacjach się go stosuje?
Zolafren to lek zawierający olanzapinę – substancję czynną należącą do grupy leków przeciwpsychotycznych. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawce 15 mg. Każda tabletka ma charakterystyczną żółtą barwę i jest obustronnie wypukła o średnicy 8 mm. Lek stosuje się przede wszystkim w leczeniu chorób psychicznych, które wymagają długotrwałej i systematycznej terapii.
Zolafren znajduje zastosowanie w trzech głównych obszarach terapeutycznych. Po pierwsze, jest skuteczny w leczeniu schizofrenii – zarówno w początkowej fazie choroby, jak i w długotrwałej terapii podtrzymującej u pacjentów, którzy dobrze odpowiedzieli na leczenie. Po drugie, lek jest wskazany w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii, które mogą występować w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Po trzecie, u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie olanzapiną podczas epizodu manii, preparat może być stosowany w celu zapobiegania nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej.
Skład leku
Każda tabletka powlekana Zolafren 15 mg zawiera 15 mg olanzapiny jako substancji czynnej. Oprócz tego w składzie znajdują się substancje pomocnicze, które nadają tabletkowi odpowiednią formę i właściwości. Warto wiedzieć, że każda tabletka zawiera 106,38 mg laktozy jednowodnej – informacja ta jest istotna dla osób z nietolerancją laktozy.
Rdzeń tabletki składa się z celulozy mikrokrystalicznej, laktozy jednowodnej, karboksymetyloskrobi sodowej oraz magnezu stearynianu. Otoczka tabletki zawiera laktazę jednowodną, dwutlenek tytanu, hypromelozę, makrogol 400 oraz żelaza tlenek żółty, który nadaje tabletkowi charakterystyczną barwę.
Jak prawidłowo przyjmować Zolafren?
Dawkowanie leku Zolafren jest ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od rodzaju schorzenia i odpowiedzi na leczenie. W przypadku schizofrenii zalecana dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg na dobę. Natomiast w leczeniu epizodu manii dawka początkowa może wynosić 15 mg na dobę, jeśli lek jest stosowany samodzielnie, lub 10 mg na dobę, gdy jest łączony z innymi lekami.
W celu zapobiegania nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę. U pacjentów, którzy już otrzymywali olanzapinę w leczeniu epizodu manii, kontynuuje się terapię tą samą dawką. W zależności od stanu klinicznego pacjenta, lekarz może dostosować dawkę dobową w zakresie od 5 do 20 mg na dobę.
Zolafren można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na wchłanianie leku. Zwiększenie dawki powyżej początkowej powinno być rozważane tylko po dokładnej ocenie stanu pacjenta i nie powinno następować częściej niż co 24 godziny. Jeśli planowane jest zakończenie terapii, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki leku – nie należy przerywać leczenia nagle.
Kiedy nie należy stosować leku Zolafren?
Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku Zolafren jest bezwzględnie przeciwwskazane. Nie wolno go przyjmować w przypadku nadwrażliwości (alergii) na olanzapinę lub na którykolwiek inny składnik preparatu wymieniony w ulotce. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów ze stwierdzonym ryzykiem wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania – rodzaju jaskry, w której dochodzi do gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania Zolafren należy pamiętać, że poprawa stanu klinicznego może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia terapii. W tym czasie pacjent powinien pozostawać pod dokładną obserwacją lekarza.
Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza z objawami psychozy lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Badania kliniczne wykazały, że u takich pacjentów (średnia wieku 78 lat) występowało dwukrotne zwiększenie ryzyka zgonu w porównaniu do osób otrzymujących placebo. Z tego powodu nie zaleca się stosowania olanzapiny w tej grupie pacjentów. Do czynników ryzyka zwiększonej śmiertelności należały: wiek powyżej 65 lat, trudności w połykaniu, uspokojenie, niedożywienie, odwodnienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin.
Podczas terapii może wystąpić senność i zawroty głowy, dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci spożywający alkohol lub stosujący inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy powinni być pod szczególną obserwacją.
Interakcje z innymi lekami
Zolafren może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na skuteczność terapii lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Palenie tytoniu i karbamazepina mogą przyspieszać metabolizm olanzapiny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi. W takich przypadkach lekarz może rozważyć zwiększenie dawki leku.
Z kolei fluwoksamina, która jest inhibitorem enzymu CYP1A2, znacząco hamuje metabolizm olanzapiny. U pacjentów przyjmujących fluwoksaminę stężenie olanzapiny może wzrosnąć nawet o 77% u palących mężczyzn i o 54% u niepalących kobiet. W przypadku konieczności równoczesnego stosowania fluwoksaminy lub innych inhibitorów CYP1A2, takich jak cyprofloksacyna, należy rozważyć zmniejszenie dawki olanzapiny.
Węgiel aktywny zmniejsza wchłanianie olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być przyjmowany co najmniej 2 godziny przed lub 2 godziny po Zolafrenie. Nie stwierdzono istotnych interakcji z fluoksetyną, lekami zobojętniającymi kwas solny, cymetyydyną, litem czy biperydenem.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QTc w zapisie elektrokardiograficznym. Nie zaleca się również łączenia olanzapiny z lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona u pacjentów z otępieniem.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Kobiety w wieku rozrodczym powinny poinformować lekarza o planowanej lub istniejącej ciąży przed rozpoczęciem leczenia Zolafrenem. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące stosowania u kobiet w ciąży, lek powinien być stosowany w tym okresie tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.
Noworodki, których matki przyjmowały leki przeciwpsychotyczne, w tym olanzapinę, w trzecim trymestrze ciąży, mogą być narażone na wystąpienie działań niepożądanych. Obserwowano u nich objawy takie jak: pobudzenie, wzmożone lub obniżone napięcie mięśniowe, drżenie, senność, problemy z oddychaniem lub trudności w karmieniu. Dlatego stan noworodków powinien być starannie kontrolowany przez personel medyczny.
Olanzapina przenika do mleka kobiecego. Badania wykazały, że średnia ekspozycja niemowlęcia na lek stanowi około 1,8% dawki przyjętej przez matkę. Z tego powodu kobietom karmiącym piersią odradza się przyjmowanie Zolafrenu.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Zolafren może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych (u co najmniej 1% pacjentów) należą: senność, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy, zwiększony apetyt, zmęczenie, astenia (osłabienie), gorączka, bóle stawów i obrzęki.
Podczas terapii mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne, takie jak: zwiększenie stężenia cholesterolu, glukozy i triglicerydów we krwi, obecność cukru w moczu (cukromocz), zwiększenie stężenia prolaktyny, kwasu moczowego oraz aktywności niektórych enzymów wątrobowych. Zmiany te są zazwyczaj przejściowe i bezobjawowe, ale wymagają monitorowania przez lekarza.
Mogą również pojawić się objawy neurologiczne, takie jak: akatyzja (uczucie wewnętrznego niepokoju i niemożność ustania w bezruchu), parkinsonizm (drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchów), dyskineza (mimowolne ruchy), niedociśnienie ortostatyczne (spadek ciśnienia przy zmianie pozycji) oraz działanie przeciwcholinergiczne (suchość w ustach, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu).
Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia krwi, takie jak eozynofilia, leukopenia czy neutropenia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, takich jak wysypka, gorączka, nietypowe zmęczenie czy objawy infekcji, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Przyjęcie zbyt dużej dawki Zolafrenu może prowadzić do poważnych objawów przedawkowania. Najczęściej (u ponad 10% przypadków) występują: przyspieszenie akcji serca, pobudzenie lub agresywność, trudności w mówieniu, różne objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości – od uspokojenia aż do śpiączki.
Innymi objawami przedawkowania mogą być: majaczenie, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia oddychania, zachłyśnięcie, nadciśnienie lub niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca, a w skrajnych przypadkach – zatrzymanie krążenia i oddychania. Opisano przypadki zgonów po przyjęciu dawki już od 450 mg, ale również przypadki powrotu do zdrowia po zażyciu około 2 gramów olanzapiny.
Nie istnieje swoiste odtrutka na olanzapinę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Nie należy prowokować wymiotów. Leczenie polega na podtrzymywaniu funkcji życiowych, monitorowaniu czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego oraz leczeniu objawowym. Może być podany węgiel aktywny, który zmniejsza wchłanianie leku. Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą medyczną do całkowitego powrotu do zdrowia.
Jak przechowywać Zolafren?
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Zolafren powinien być przechowywany w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią, w temperaturze poniżej 30°C. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu – wynosi on 2 lata od daty produkcji.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.
Dostępne opakowania
Zolafren 15 mg dostępny jest w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium umieszczonych w tekturowych pudełkach. Lek można nabyć w opakowaniach zawierających 30 lub 90 tabletek powlekanych.
Ważne informacje końcowe
Zolafren jest lekiem wydawanym wyłącznie na receptę. Należy stosować go ściśle według zaleceń lekarza i nie przerywać leczenia samodzielnie, nawet jeśli nastąpiła poprawa samopoczucia. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do nawrotu objawów choroby. Wszelkie wątpliwości dotyczące stosowania leku należy konsultować z lekarzem lub farmaceutą.
W razie jakichkolwiek pytań związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Zolafren, tabletki powlekane, 15 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Zolafren dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Zolafren stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Zolafren to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 15 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Zolafren jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Zolafren jest Zolaxa |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Zolafren
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Zolafren w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Zolafren
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Zolafren?
FAQ
Jak długo trzeba przyjmować Zolafren, żeby zauważyć poprawę?
Poprawa stanu klinicznego podczas stosowania Zolafrenu może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia terapii. W tym czasie pacjent powinien pozostawać pod dokładną obserwacją lekarza.
Czy można przyjmować Zolafren z jedzeniem?
Tak, Zolafren można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Można go przyjmować zarówno przed jedzeniem, jak i po posiłku.
Czy palenie tytoniu wpływa na skuteczność Zolafrenu?
Tak, palenie tytoniu może przyspieszać metabolizm olanzapiny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi. Lekarz może rozważyć zwiększenie dawki leku u osób palących.
Czy można nagle przerwać przyjmowanie Zolafrenu?
Nie zaleca się nagłego przerywania leczenia Zolafrenem. W przypadku planowanego zakończenia terapii należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki leku pod kontrolą lekarza.
Czy Zolafren może powodować przyrost masy ciała?
Tak, zwiększenie masy ciała należy do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych podczas stosowania Zolafrenu. Podczas terapii zalecane jest regularne monitorowanie masy ciała.
Nie daj się jesieni
